ΚΥΚΛΟΦΟΡEI το 183ο φύλλο της Μηνιαίας Πανελλαδικής Αναρχικής Εφημερίδας ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

Από την Παρασκευή 1η Ιουνίου 2018, η μηνιαία αναρχική εφημερίδα ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ βρίσκεται σε περίπτερα της Αθήνας και στον υπόλοιπο Ελλαδικό χώρο στα σημεία όπου διατίθεται ο ημερήσιος και περιοδικός τύπος.

Ακολουθεί το προλογικό σημείωμα, αυτής της έκδοσης, από τον Κύκλο Σύνταξης:

Η λέξη «ιστορία» προέρχεται από το ουσιαστικό ἵστωρ, που σημαίνει εκείνος που κατείχε ένα θέμα καλά ή ήταν αυτόπτης μάρτυρας ενός γεγονότος, ο διαιτητής, ο κριτής, ενώ Ἵστορες θεοί είναι οι μάρτυρες θεοί. Η λέξη ἵστωρ έλκει την προέλευσή της από το ρήμα ἵστημι (στέκομαι, κτίζω, οικοδομώ) και το ρήμα οἶδα (γνωρίζω), με ό,τι η σύνθεση των δυο συνεπάγεται, δηλαδή τη ροή τη γραφή, την καταγραφή της μαρτυρίας, την αρχειοθέτηση, και βέβαια τη μνήμη. Εξ ου και η φράση του Ησίοδου «τά τἐόντα τά τ᾽ ἐσσόμενα πρό τἐόντα» δηλαδή, «για τα τωρινά, τα μέλλοντα, τα περασμένα λεν». Ο Ευρυπίδης υποστήριζε ότι «Είναι ευτυχής όποιος μελέτησε την ιστορία, γιατί αυτός ούτε τους πολίτες παρακινεί στην καταστροφή, ούτε ο ίδιος γίνεται άδικος».

Ο άγγλος ιστορικός Έντουαρντ Χάλετ Καρ (E.Η. Carr, 1892-1982) υποστήριζε ότι η «ιστορία σημαίνει ερμηνεία» και επίσης ότι «η ιστορία αποτελείται από σώμα εξακριβωμένων γεγονότων» προσθέτοντας ότι τα γεγονότα είναι στη διάθεση του ιστορικού μέσω ντοκουμέντων, επιγραφών και άλλων στοιχείων, «όπως περίπου τα ψάρια στον πάγκο του ψαρά» και επομένως ο ιστορικός διαλέγει αυτά, που τον ενδιαφέρουν και μετά «τα μαγειρεύει και τα σερβίρει» με όποιον τρόπο προτιμά.

Οι ιστορικοί, λοιπόν, σύμφωνα με τον Καρ είναι επιλεκτικοί, όμως δεν μπορούν να παραβλέπουν την σπουδαιότητα ορισμένων γεγονότων, που σύμφωνα με τον κοινό νου είναι ίδια για όλους και για τον λόγο αυτό αποτελούν ραχοκοκαλιά της Ιστορίας. Ο Καρ προσθέτει σ’ αυτό το σημείο ότι σε κάθε περίπτωση μεταξύ του ιστορικού και των γεγονότων, υπάρχει ένας διάλογος χωρίς τέλος «μεταξύ του παρόντος και του παρελθόντος».

Σύμφωνα με τον γάλλο φιλόσοφο Πολ Ρικέρ συχνά η ίδια η εργασία του ιστορικού είναι κατ’ ανάγκην προσανατολισμένη στην αναζήτηση, όχι της αλήθειας, αλλά του καλού, ενώ αμέτρητες είναι οι καταχρήσεις της μνήμης, που υπάγονται στην αναζήτηση της δικαιοσύνης και μόνο. Κάθε μορφής εξουσία είναι προσηλωμένη στην εξάλειψη των ιστορικών ιχνών υπέρ της λήθης, στην οργάνωση της λήθης, αλλά και στην επιβολή τής κατ’ επιταγήν λήθης (αμνηστία). Πώς, όμως, θα αντιπαρατεθούμε σε κάθε μορφής εξουσία, εάν πρώτα απ’ όλα δεν μπορούμε να συλλάβουμε, ότι με την γλώσσα δεν επικοινωνούμε απλά, αλλά αποτυπώνουμε και εκφράζουμε έννοιες, και ότι η χρήση τους (των εννοιών) είναι βασική προϋπόθεση της συλλογικής μνήμης; Μια σύγκρουση, μια εξέγερση, οι διαπραγματεύσεις για την κατάπαυσή τους, οι διαδικασίες υπονόμευσης ή οι διεργασίες εξάπλωσής τους συμβαίνουν ένα σύντομο χρονικό διάστημα, όμως στοχεύουν σε μια βαθύτερη μεταβολή. Αυτή η μεταβολή, όταν πραγματοποιείται, δεν είναι στιγμιαία ούτε ολοκληρωτική, ούτε πάντα αφορά όλες τις πλευρές της πραγματικότητας, αφού γι’ αυτήν «εργάζονται» πολυάριθμες ομάδες ανθρώπων, με διαφορετικές ιδέες και πρακτικές. Η σύγκλιση ή απόκλιση μεταξύ τους, αλλά και ο ανταγωνισμός, που διέπει τις σχέσεις τους, η απόρριψη της πολιτικής ή η υιοθέτησή της, είναι στοιχεία, που σημαδεύουν βαθειά την μεταβολή.

Οι σκέψεις αυτές γίνονται με αφορμή εκτός των άλλων την παρέλευση 15 ετών από το 2003, ένα έτος που σημαδεύτηκε από σημαντικότατα γεγονότα, όπως έχουμε επανειλημμένα εκτιμήσει και καταγράψει (βλ. έκδοση Αναρχικής Αρχειοθήκης, Θεσσαλονίκη 2003). Για εμάς η συλλογική μνήμη ορίζεται πρώτα απ’ όλα ως εκείνο, που οι ομάδες δημιουργούν με το παρελθόν τους, αλλά και καλλιεργούν στο παρόν, γιατί η μνήμη μπορεί να μην ταυτίζεται με την ιστορία, αλλά είναι ζωή και αποτελεί αέναο δεσμό ανάμεσα σε όλους εκείνους που παλεύουν ασυμβίβαστα στους θανάτους και την φθορά που προσφέρει η κάθε μορφής εξουσία.

Ιούνιος 2018

ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΦΥΛΛΟΥ

Επιδρομές στο πολιτικό σκηνικό
ΤΑ ΚΙΝΗΜΑΤΙΚΑ ΔΕΚΑΝΙΚΙΑ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΚΑΙ Η ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΣΤΗΡΙΞΗ
ΤΗΣ ΠΡΩΤΗΣ ΦΟΡΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ…
ΜΑΗΣ ’68:ΣΥΝΘΗΜΑΤΑ
Η εκπαίδευση ως μέσο επιβολής: Η γενοκτονία των ιθαγενών του Καναδά (Α΄ μέρος)
Το Αρχαιολογικό Παρελθόν ως Εργαλείο καθυπόταξης
Από την ελευθερία στην εκμετάλλευση των δελφινιών
Διαδρομές μνήμης: Σοφία Περόφσκαγια
Βιβλιοδιαδρομές: α) «Τα πιο πολλά βασανιστήρια τα πέρασε μια Τασούλα», β) ΑΓΙΑ ΑΝΑΡΧΙΑ
ΠΟΝΤΙΚΟΛΟΓΙΕΣ…ΕΞ ΥΠΝΟΥ

anarchy.gr

 

Advertisements
Both comments and trackbacks are currently closed.