ΚΥΚΛΟΦΟΡEI το 182ο φύλλο της Μηνιαίας Πανελλαδικής Αναρχικής Εφημερίδας ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

Από την Παρασκευή 4 Μαΐου 2018, η μηνιαία αναρχική εφημερίδα ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ βρίσκεται σε περίπτερα της Αθήνας και στον υπόλοιπο Ελλαδικό χώρο, σε χώρους όπου διατίθεται ο ημερήσιος και περιοδικός τύπος.

Ακολουθεί το προλογικό σημείωμα, αυτής της έκδοσης, από τον Κύκλο Σύνταξης:

«Τον συνάντησα για πρώτη φορά το 1929, σε μια ομάδα αναρχικών με το όνομα «Αυγή», στο προάστιο Αβεγιανέδα. Ήταν η ίδια ομάδα όπου γνώρισα την ίδια εποχή τον Σεβερίνο Ντι Τζοβάνι, έναν χρόνο πριν τον τουφεκισμό του. Σύχναζα στους κύκλους των εξτρεμιστών, επειδή είχα την αόριστη πρόθεση να οργανώσω, όπως πράγματι έγινε, μια κλεφτοσυμμορία. Και, παρ’ όλο που δεν ήταν όλοι οι αναρχικοί ληστές, συναντούσε κανείς ανάμεσά τους τυχοδιώκτες κάθε είδους, μηδενιστές και, τέλος, αυτό το είδος του εχθρού της κοινωνίας που με γοήτευε». Περί ηρώων και τάφων, Ερνέστο Σάμπατο

Για κάθε μορφής εξουσία η παραμόρφωση της πραγματικότητας είναι ένα συνεχές ζητούμενο, αλλά και μία προτεραιότητα. Και μόνη η σύγχυση, η αδυναμία διάκρισης του αληθούς από το ψευδές μάς οδηγεί βήμα-βήμα στην παγίδα της κατασκευής, της όποιας κατασκευής. Η λεγόμενη παγκοσμιοποίηση, λόγου χάρη, προβάλλεται ως ένα φυσικό φαινόμενο, σαν ένας ορμητικός χείμαρρος, που τίποτα δεν μπορεί να τον σταματήσει, επομένως είναι και ανώφελο οποιοσδήποτε, έστω και να διαφωνήσει με την κατάσταση αυτή, κατά πόσο μάλλον να αντιδράσει και να εξεγερθεί.

Ο παραμορφωτικός φακός της εξουσίας έχει όμως και μια ιδιαίτερη αδυναμία στην κατασκευή ηγετών και ηρώων, τα πορτραίτα των οποίων καλούνται να προσκυνούν ευλαβικά οι κοινοί θνητοί. Μετά θάνατον, μάλιστα, η ηρωοποίηση παίρνει πραγματικά άλλες διαστάσεις. Η διαστρέβλωση ξεκινά, πρώτα απ’ όλα, με την δικαίωση του νεκρού, ο οποίος ηρωοποιείται, εξαγνίζεται, και τοποθετείται στο ιερό μαυσωλείο της απόλυτης καθαρότητας, εξαγνισμένος και μεταμορφωμένος.

Η κατασκευή ηρώων επιτρέπει στην κάθε μορφής εξουσία να μετατρέπει την επιβολή σε σχέση συναίνεσης ανάμεσα στα εμπλεκόμενα μέρη, αφού εξασφαλίζεται εύκολα όχι μόνο η ανοχή, αλλά και ο σεβασμός στους εξουσιαστές. Ο «ήρωας», λοιπόν, εξυψώνεται για να συμβολίσει την απόσταση, που δεν μπορεί να διανυθεί ποτέ από τους υπόλοιπους: Απόμακρος, άτρωτος, απρόσβλητος, θεϊκός, υπερβατικός, εμπνευσμένος και σοφός.

Οι ηγέτες, όμως, που εξυψώνονται, άλλο τόσο εύκολα γκρεμίζονται από το βάθρο, όταν οι συνθήκες το επιβάλλουν. Πριν από έξι χρόνια το Εθνικό Μεταβατικό Συμβούλιο (CNT), που ασκούσε την εξουσία στη Λιβύη, ανακοίνωσε την έγκριση ενός νέου νόμου, ο οποίος ποινικοποιεί την ηρωοποίηση του ανατραπέντος ηγέτη Μουάμαρ Καντάφι, των γιων του, ή του καθεστώτος του, καθώς και τη διασπορά ψευδών ειδήσεων. «Τα εγκώμια στον Μουάμαρ Καντάφι, στο καθεστώς του, τις ιδέες, ή τους γιους του, ή η προπαγάνδα υπέρ του καθεστώτος εκείνου και των μελών του, υπό οποιονδήποτε τρόπο είναι κολάσιμες με ποινή φυλάκισης», τονιζόταν στο κείμενο του νόμου, που δόθηκε στον Τύπο.

Δεν έχουμε, λοιπόν, παρά να διαλέξουμε.

Θα περιπλανηθούμε στα εξουσιαστικά μονοπάτια της ηρωοποίησης, των «θυσιαστηρίων», ή θα διαλέξουμε τον δρόμο της α-λήθειας πολεμώντας ανυποχώρητα το ψεύδος και την κάθε είδους κατασκευή;

Όσοι έχουν υποκύψει στον πειρασμό γνωρίζουν, πάντως, ότι συνήθως δεν υπάρχει επιστροφή. Γιατί; Γιατί απλά η επιλογή συνήθως δεν είναι τυχαία.

Απλώς τα πνεύματα ήταν έτοιμα από καιρό για να «σκοντάψουν» στο «λάθος»…

Μάϊος 2018

anarchy.gr

 

Advertisements
Both comments and trackbacks are currently closed.