ΣΚΟΥΡΙΕΣ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ: ΑΠΟ ΤΗ ΣΕΛΗΝΗ ΣΤΗ ΓΗ

Με αφορμή τα πρόσφατα συμβάντα της πορείας στις Σκουριές, δημοσιεύουμε ένα κείμενο της Αναρχικής Αρχειοθήκης Θεσσαλονίκης, από το φύλλο 121 (Νοέμβριος 2012), της Αναρχικής εφημερίδας ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ.

Ο Ιούλιος Βερν στο βιβλίο του «Από τη Γη στη Σελήνη» μιλούσε  για τα φανταστικά ταξίδια στο διάστημα, σε μια εποχή που ο τεχνολογικός πολιτισμός έμοιαζε να δίνει λύσεις σε όλα. Σήμερα η επιστημονική φαντασία έχει μετατραπεί σε επιστημονική ραδιουργία. Ο τεχνολογικός ίλιγγος, μαζί με την απληστία, που μετράει τα πάντα σε κέρδος, μετατρέπει σταδιακά τη Γη σε σεληνιακό τοπίο. Ο άνθρωπος, θέλοντας να κατακτήσει τα πάντα, τεμάχισε τη γη, έκανε τη φύση κράτη, χωράφια, μεταλλεία…

Στις Σκουριές Χαλκιδικής ήδη το δάσος θανατώνεται και πάνω στη γυμνή Γη ετοιμάζονται να ασελγήσουν αυτοί που έχρησαν τον εαυτό τους κυρίαρχό της. Ο πολιτισμός μοστράρει τα κοφτερά του νύχια με μόνο σκοπό να ισοπεδώσει οτιδήποτε φυσικό και ελεύθερο. Η ανάπτυξη πλέον προκαλεί ανατριχίλα. Ικανοποιεί την ανάγκη «Ζωτικού Χώρου» των μεγαλοεπιχειρηματιών σε βάρος κάθε μορφής ζωής. Όσοι αντιδρούν καταστέλλονται άγρια, κακοποιούνται σωματικά και ψυχικά, φυλακίζονται και δικάζονται ως ένοχοι από το κράτος, που διαθέτει απλόχερα τους νόμους του σαν κόκκινο χαλί, για να πατήσει πάνω η άπληστη ανάπτυξη. Τα γεγονότα της Χαλκιδικής, όπως και λίγο καιρό πριν της Λευκίμμης και της Κερατέας είναι ένα μέρος της πορείας του κόσμου που όλο και απογυμνώνεται από την ίδια τη ζωή.

Το μέλλον είναι ήδη παρελθόν

  • Τουρκία: Στις 11 Αυγούστου 2012 οι ισχυρές βροχοπτώσεις προκάλεσαν κατολίσθηση στις εγκαταστάσεις εκχύλισης του μεταλλείου χρυσού Κisladag, κοντά στην πόλη Ουσάκ. Η Καναδική εταιρεία Eldorado Gold, που λειτουργεί το μεταλλείο, χρησιμοποιεί την τοξική και επικίνδυνη μέθοδο της εκχύλισης με κυάνιο σε σωρούς. Την επομένη (12 Αυγούστου), μια ομάδα εμπειρογνωμόνων που επιθεώρησε το ορυχείο διαπίστωσε ότι υπήρχε διαρροή υδροκυανίου στον αέρα, το έδαφος και το νερό και τόνισε ότι οι αρχές του μεταλλείου δεν είχαν βγάλει καμία ανακοίνωση ή προειδοποίηση ότι υδροκυάνιο είχε διαρρεύσει στην περιοχή. Το 2006, από τις 26 μέχρι 28 Ιουνίου, μετά από έντονες βροχοπτώσεις, ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων στο Εσμέ παρουσιάστηκε στο τμήμα επειγόντων περιστατικών του νοσοκομείου, με συμπτώματα δηλητηρίασης από κυανιούχα όπως ναυτία, πόνους στο κεφάλι, δυσκολία στην αναπνοή, μούδιασμα των άκρων και ρίγη.
  • Αργεντινή: Όταν το 2001 χρεοκόπησε το κράτος, πολυεθνικές μεταλλευτικές εταιρείες ήρθαν να… «σώσουν τον λαό από τη φτώχεια και να του χαρίσουν ένα καλύτερο μέλλον». Τελικά οι κάτοικοι, αν και με κάποιους ενδοιασμούς, δέχτηκαν τις εταιρείες εξόρυξης χρυσού. Μετά από 10 χρόνια η κατάσταση μπορεί να χαρακτηριστεί το λιγότερο τραγική· στη βόρεια Αργεντινή ποτάμια στέρεψαν όπως ο Saldo και ο Copiapo και περισσότεροι από 300.000 κάτοικοι έμειναν χωρίς νερό εξαιτίας των ανοιχτών εξορύξεων στη Pascua Lama και το El Moro. Οι κάτοικοι με μαζικές διαδηλώσεις και οδοφράγματα σε όλη την χώρα που συνεχίζονταν επί μήνες κατάφεραν να τους σταματήσουν.

Στη Andalgala λειτουργεί ακόμα εργοστάσιο εξόρυξης χρυσού παρά την καθολική αντίδραση των κατοίκων. Και εκεί όπως και στα υπόλοιπα μέρη του κόσμου που λειτουργούν τέτοιου είδους εξορύξεις είναι έντονο το φαινόμενο της εξάπλωσης του καρκίνου.

  • Βουλγαρία: στο μεταλλείο Chelopech ο ποταμός Topomitsa αλλάζει χρώμα από μέρα σε μέρα και οι αγελάδες πίνουν νερό απ’ αυτόν. Τη βαριά μπόχα εύκολα τη μυρίζεις από αρκετά μέτρα. Οι κάτοικοι παρατήρησαν ότι δεν υπήρχε ζωή στο νερό, ούτε καν άλγη. Υπάρχουν ενστάσεις εδώ και αρκετά χρόνια. «Δε μας νοιάζουν ούτε οι πολιτικοί, ούτε ο χρυσός τους. Το μόνο που θέλουμε είναι να σώσουμε τις ζωές μας!» είπε ο Mustafa Afuzbekir, ένας νεαρός αγρότης από το Krumovgrad.

«[…]Δε θέλουμε χρυσάφι, θέλουμε να μας αφήσουν στην ησυχία μας». Η Hristina Daskalova θυμάται πως πριν ένα χρόνο, με όλους σχεδόν τους χωρικούς από το Popintsi και τα δυο γειτονικά χωριά Buta και Levski, έμειναν μέρα-νύχτα σε μια συγκέντρωση κάτω από την κορυφή για να μην αφήσουν το γεωτρύπανο να φτάσει εκεί. Οι περισσότεροι άνθρωποι δούλεψαν στα μεταλλεία και ήξεραν πολύ καλά ότι η έρευνα ακολουθείται από εξόρυξη. Το οδόφραγμα του 2006 κατέληξε σε «ατύχημα». O Angel Daskalov, ένας από τους πιο ενεργούς αντιπάλους της Euromax, τραυματίστηκε άσχημα. Οι έρευνες δεν αποκάλυψαν την αιτία για τις τρεις μαχαιριές που δέχτηκε. Στο χωριό όλοι πιστεύουν πως ήταν απόπειρα δολοφονίας, αν και βέβαια η εταιρεία μίλησε για απόπειρα αυτοκτονίας. Ο Angel Daskalov συνήλθε, αλλά ποτέ δε μιλάει για αυτό το συμβάν, ούτε στην οικογένειά του, ούτε στην αστυνομία.

Το παλιό μεταλλείο Zlata είναι το πρώτο μεταλλείο στη Βουλγαρία, που άνοιξε στις αρχές της δεκαετίας του 1930. Κατά τη διάρκεια του Β΄ παγκοσμίου πολέμου το κοίτασμα «πάγωσε», ο Γερμανικός στρατός το διατήρησε σα μια χειρονομία μεταξύ συμμάχων. Δεν υπάρχουν έγγραφα για την εξόρυξη ούτε για την περιεκτικότητα του χρυσού. Όταν έφυγε ο γερμανικός στρατός, όλα τα έγγραφα από το άνοιγμα μέχρι το 1944 χάθηκαν μαζί του. Τώρα είναι γνωστό ότι πρώτη μια Γαλλική εταιρεία άρχισε την εκμετάλλευση και έφτιαξε το πρώτο οικοδόμημα το 1930. Πέντε χρόνια αργότερα η εταιρεία κήρυξε πτώχευση και μια Αγγλική εταιρεία πήρε τη θέση της. Έχτισαν το δεύτερο εργοστάσιο και εισήγαγαν το κυάνιο. Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία εκείνον τον καιρό περίπου 80.000-100.000 τόνοι μεταλλεύματος εξορύσσονταν και η περιεκτικότητα σε χρυσό ήταν περίπου 14 γραμμ/τόνο. Ο υδράργυρος και το κυάνιο προκαλούσαν δηλητηρίαση του ποταμού Erma, κάτι που προκάλεσε σκάνδαλο με τη Σερβία.

  • Θιβέτ: Τον Αύγουστο του 2012 ένας διαδηλωτής δολοφονήθηκε και έξι συνελήφθησαν σε κινητοποίηση ενάντια στην εξόρυξη στην περιοχή Markham στο Θιβέτ. Η κινεζική εταιρεία που δραστηριοποιείται στην περιοχή θέλει να την εκμεταλλευτεί για τα κοιτάσματα χρωμίου και χαλκού, ενώ πιστεύεται ότι διαθέτει και ανεκμετάλλευτο σίδηρο, χρυσό, ασήμι, ποτάσιο, πετρέλαιο και φυσικό αέριο.
  • Κίνα: Τον Ιούλιο του 2012 εκατοντάδες διαδηλωτές εξεγέρθηκαν ενάντια στα σχέδια ιαπωνικής εταιρείας να διοχετεύσει βιομηχανικά απόβλητα στον ποταμό Changjian. Οι κάτοικοι φοβούνται ότι τα απόβλητα που πέφτουν στον ποταμό περιέχουν καρκινογόνες ουσίες. Δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτές τον ίδιο μήνα με βίαιες συγκρούσεις αντιτάχθηκαν στην κατασκευή εργοστασίου χαλκού στην πόλη Σιφάγκ στην επαρχία Σιχουάν. Αυτό τον καιρό κάτοικοι την μικρής πόλης Yinggehai στο νησί Hainan διαμαρτύρονται για τη δημιουργία μονάδας λιγνίτη στην περιοχή τους.
  • Ιράν: Πριν ένα χρόνο (καλοκαίρι και φθινόπωρο του 2011) γίνονταν συχνές συγκρούσεις των κατοίκων με το κράτος, γιατί λόγω των πολλών φραγμάτων(35) η λίμνη Orumieh, μία από τις μεγαλύτερες αλμυρές λίμνες του κόσμου, χάνει 5,5 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα νερού τον χρόνο. Αν συνεχιστεί η κατάσταση, υπάρχει κίνδυνος να εξαφανιστεί τελείως.
  • Περού: Βίαιες συγκρούσεις ξεσπούν το Μάιο του 2012, εξαιτίας της πρόθεσης της εταιρείας Bear Creek Mining Corp. με έδρα το Βανκούβερ να φτιάξουν μεταλλεία ασημιού στο νοτιοανατολικό Περού. Οι διαδηλωτές είναι κυρίως Aymara Indians.
  • Ελλάδα: Εδώ και χρόνια γίνονται κατ’ εξακολούθηση εντατικές εξορύξεις βωξίτη από τρεις εταιρείες στο Νομό Φωκίδας και εξορύξεις λιγνίτη στο Νομό Κοζάνης-Πτολεμαΐδας από τη ΔΕΗ. Στη Μήλο οι εξορύξεις κατέφαγαν ήδη σημαντικό μέρος του νησιού. Στην Εύβοια, στο Μαντούδι, ξεκινά η πρώτη ιδιωτική βιομηχανική περιοχή με βαριά βιομηχανία.

Στην Αλεξανδρούπολη η El Dorado κάνει σχέδια εξορύξεων, που προς το παρόν σκοντάφτουν στις αντιδράσεις των κατοίκων και της τοπικής αυτοδιοίκησης.

  • Τον Δεκέμβριο του 2011, η καναδικών συμφερόντων εταιρεία Eldorado Gold, που ελέγχει τα Χρυσωρυχεία Θράκης, συμφώνησε να εξαγοράσει τα Μεταλλεία Χαλκιδικής από τις εταιρείες επιχειρηματικών συμφερόντων του ομίλου Μπόμπολα. Στην εταιρεία ΑΚΤΩΡ, συμφερόντων Μπόμπολα, κατοχυρώνεται το δικαίωμα έρευνας στον Δημόσιο Μεταλλευτικό Χώρο Κρουσίων στο Κιλκίς, ενώ πίσω της δραστηριοποιείται η El Dorado.

Οι αριθμοί είναι πολλοί: μετράνε τα κέρδη των εταιρειών από τις εξορύξεις, μετράνε την κρατική συνενοχή, μετράνε τις ζωές που χάθηκαν και συνεχίζονται να χάνονται από τις εξορυκτικές δραστηριότητες, είτε άμεσα (ζώα και φυτά εξαφανίζονται ή αναγκάζονται να αλλάξουν περιβάλλον, κρατικές δολοφονίες των ανθρώπων που εξεγείρονται, εργατικά «ατυχήματα») είτε μακροπρόθεσμα (μολυσματικές ασθένειες και ολοκληρωτική καταστροφή της φύσης χωρίς επιστροφή).

Οι αριθμοί στην περίπτωση αυτή είναι περιττοί. Η ανάπτυξη που διαφημίζει η κυριαρχία είναι η κρατική πανούκλα που σπέρνει το θάνατο.

ΚΑΜΙΑ ΕΞΟΡΥΞΗ ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΠΟΥΘΕΝΑ.

ΑΣ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥΣ ΜΙΔΕΣ  ΝΑ ΠΝΙΓΟΥΝ ΜΟΝΟΙ ΤΟΥΣ ΣΤΟΝ ΧΡΥΣΟ ΤΟΥΣ.

ΕΜΕΙΣ ΕΠΙΛΕΓΟΥΜΕ ΤΗ ΣΥΝΟΛΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΦΥΣΗΣ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΣΧΕΔΙΟ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ.

Αναρχική Αρχειοθήκη Θεσσαλονίκης

Advertisements
Both comments and trackbacks are currently closed.