«ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΕΣ» ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ: ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΔΟΛΟΦΟΝΕΙ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΑ

Το μεσημέρι της 29ης Ιανουαρίου 32χρονος εξαρτημένος και οροθετικός, κρατούμενος στο Νοσοκομείο «Άγιος Παύλος» των Φυλακών Κορυδαλλού βρίσκεται απαγχονισμένος σε ειδικό χώρο απομόνωσης. Σε λίγες εβδομάδες θα αποφυλακιζόταν. Το 2013 είχε προσφύγει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων μαζί με άλλους συγκρατουμένους του καταγγέλλοντας τις απάνθρωπες συνθήκες κράτησης. Αποφυλακίζεται το 2014, αλλά επειδή «παραβίασε» τον περιοριστικό όρο εμφάνισης σε Α.Τ. που του επιβλήθηκε εξ αιτίας της σοβαρής ασθένειάς του, οδηγήθηκε εκ νέου στην φυλακή.

Τα ξημερώματα της 5ης Φλεβάρη 33χρονος κρατούμενος στις Φυλακές Αλικαρνασσού βρίσκεται επίσης απαγχονισμένος στο κελλί του.

Το 2016 σε συνέδριο της Ελληνικής Εταιρείας Μελέτης του Εγκλήματος και του Κοινωνικού Ελέγχου δημοσιοποιήθηκε ότι «εξαφανίστηκε» σύμφωνα και με σχετικό δημοσίευμα της Εφημερίδας των Συντακτών (Οι αυτοκτονίες πρώτη αιτία θανάτου στις Φυλακές, 2-3-2017, Ι. Σωτήρχου) το «βιβλίο θανάτων κρατουμένων», που τηρούσε το υπουργείο Δικαιοσύνης από τη δεκαετία του ’70».

Την δημοσιοποίηση της «εξαφάνισης» των στοιχείων αυτών έκανε η πρόεδρος του κεντρικού επιστημονικού συμβουλίου για τη θυματοποίηση και την εγκληματικότητα των ανηλίκων στο υπουργείο Δικαιοσύνης, Όλγα Θεμελή, στη σχετική με τις αυτοκτονίες εγκλείστων εισήγησή της ως αναπληρώτρια καθηγήτρια Εγκληματολογικής Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, δίνοντας στοιχεία από την παλαιότερη έρευνά της για το θέμα, εκθέτοντας ταυτόχρονα και τα «διεθνή ερευνητικά δεδομένα».

Πιο συγκεκριμένα η συγκεκριμένη εγκληματολόγος υποστηρίζει ότι «Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας για την Ελλάδα, σε 24 χρόνια, από το 1977 έως το 2000, πέθαναν κατά τη διάρκεια της έκτισης της ποινής τους στο σύνολο των φυλακών της χώρας 602 κρατούμενοι: ο δείκτης αυτοκτονιών ήταν 112 ανά 100.000 κρατουμένους, ενώ ο ανάλογος στον γενικό πληθυσμό ανήλθε την ίδια χρονική περίοδο στο 3,7 ανά 100.000. Οι αυτοκτονίες αποτελούν ένα οξύ πρόβλημα του σωφρονιστικού μηχανισμού, καθώς ο δείκτης αυτοκτονιών στα καταστήματα κράτησης της επικράτειας είναι υπερπολλαπλάσιος του δείκτη αυτοκτονιών στον γενικό πληθυσμό κατά την ίδια περίοδο».

Οι «αυτοκτονίες» των κρατουμένων, λοιπόν, είναι, απλά, ένα «οξύ πρόβλημα», μια «παραφωνία» ή ένα έστω «σοβαρό λάθος» του σωφρονιστικού συστήματος. «Αυτοκτονούν» οι πιο «αδύναμοι», λυγίζουν μόνο εκείνοι που εξαντλούνται πιο γρήγορα, που μέσα τους σβήνει κάθε ελπίδα, που αδυνατούν να αντικρύσουν, έστω, ένα αμυδρό φως στο σκοτάδι της φυλακής. «Αυτοκτονούν» μόνο εκείνοι που δεν έχουν «άκρες» και «καβάτζες» στις κάθε λογής μαφίες που συνδιαχειρίζονται την «τάξη» στις φυλακές, εκείνοι που βιάστηκαν, εκείνοι που «τρελάθηκαν» από τα ψυχοφάρμακα, που η «υπηρεσία» παρέχει με την «σέσουλα», ή εκείνοι που δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να προμηθεύονται τις κάθε λογής ναρκωτικές ουσίες με τις ευλογίες της «υπηρεσίας» για να επικρατεί «ειρήνη» στα κολαστήρια. «Αυτοκτονούν» όσοι δεν έχουν άκρες με τους «ευαίσθητους» αριστερούς που κυβερνούν και ξέρουν από «δικαιώματα», που ξέρουν να χειρίζονται τον «χώρο», που νιώθουν ολοένα και περισσότερο ασφαλείς επειδή νομίζουν ότι ο δρόμος της ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ είναι πλέον άγνωστος και μάλλον απαγορευμένος για τους κολασμένους…

Νομίζουν…

Δημοσιεύθηκε από Παρεμπιπτόντως
Both comments and trackbacks are currently closed.