Όχι άλλο… Συριζα!

Το παρακάτω χιουμοριστικό κείμενο είναι «αλιευμένο» από το κανάλι «ΛΑΟΘΕΑΤΡΟ» του διαδικτυακού ιστοτόπου youtube. Ασφαλώς, το παρουσιάζουμε αυτούσιο, έχοντας προσθέσει μόνον τον τίτλο.

– ΑΡΓΥΡΗΣ: »Κύριε Κρεούζη, είστε ο μοναδικός επιζών μάρτυς. Θυμήσου ότι έχεις ορκιστεί και απάντησέ μου με ειλικρίνεια σε αυτό. Τι φταίει για το ναυάγιο?»

– ΚΟΥΡΚΟΥΛΟΣ: »Τα τσογλάνια.»

– ΑΡΓΥΡΗΣ: »Τι έγινε με τα τσογλάνια?»

– ΚΟΥΡΚΟΥΛΟΣ: »Εξετράπησαν! Κομμάτιασαν την χώρα! Την έκοψαν στα δυο! Κάτω στα τσογλάνια ακούγαμε τα φτυάρια συνέχεια! Τα φτυάρια, έριχναν στη χώρα δούλεμα! Είχαμε πέσει σε θύελλα! Το καράβι της χώρας, είχε τον καιρό στη δεξιά μπάντα! Όλα τα χρόνια το καράβι πήγαινε δεξιά! Τον λαό τον χτυπούσε αλύπητα! Τράνταζε ολόκληρος έτριζε! Και η αγανάκτηση όλο ανέβαινε! 8 δεκαετίες, 9, 10! Πιάσαμε τις 11, ύστερα 12! 12 δεκαετίες δεξιά! Δε μιλούσε κανένας! Κρατούσαμε ακόμα και την ανάσα μας! Ακούγαμε τη φωτιά! Τη φωτιά του πολέμου, των πολέμων, της κατοχής, του εμφυλίου, της επταετίας, της μεταπολίτευσης, της αλλαγής, του εκσυγχρονισμού, των μνημονίων! Τη φωτιά δηλαδή που δεκαετίες τώρα ανάσαινε άγρια! Το λαό, που ξέφευγε ουρλιάζοντας απ’ τις εκδορές, και τα έμβολα της εξουσίας που χτυπούσαν γρήγορα, όλο και πιο γρήγορα! Και ξαφνικά, μέσα απ’ τα τσογλάνια… Ο Αλέξης ήταν! Γνώρισα τη φωνή του! 2015 πια!

»ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΤΡΕΞΤΕ! Η ΕΛΠΙΔΑ ΕΡΧΕΤΑΙ! Η Ελλάδα, είχε περάσει στο κόκκινο! Αδύνατον! »ΚΟΙΤΑΞΤΕ ΤΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ, ΤΑ ΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΤΙΚΑ, ΤΑ ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ, ΤΑ ΑΝΤΙΠΛΥΜΜΗΡΙΚΑ, ΤΑ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΑ, ΤΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ, ΤΑ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΑ, ΤΑ ΕΘΝΙΚΑ, ΤΑ ΑΓΡΟΤΙΚΑ, ΤΑ ΤΡΑΠΕΖΙΚΑ! ΜΕ ΤΗΝ ΠΙΕΣΗ ΑΥΤΗ, ΜΕ ΤΗΝ ΠΙΕΣΗ ΤΟΣΩΝ ΔΕΚΑΕΤΙΩΝ ΜΕ ΤΗ ΔΕΞΙΑ, ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ, ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΑΝΟΙΞΟΥΝ ΟΙ ΒΑΛΒΙΔΕΣ!» Τα ασφαλιστικά… Κάποιος όρμησε στα σίδερα… Σκαρφάλωσε σαν τρελός στην καρέκλα του τσογλανιού… Σύρθηκε στα ασφαλιστικά… Έχωσε τα νιάτα του μέσα… τα κομμάτιασε… τα ‘καψε… Ο ανώνυμος Έλληνας ήταν… Ο καθημερινός άνθρωπος που κυκλοφορεί ανάμεσά μας… Ξαφνικά, είχε γίνει άσπρος σαν το πανί

»ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΑΥΤΑ ΕΔΩ ΤΑ ΚΕΡΑΤΑ ΤΑ ΒΕΡΝΙΚΩΜΕΝΑ ΔΕ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ! ΕΧΟΥΝ ΚΟΛΛΗΣΕΙ ΣΑ ΒΔΕΛΕΣ ΣΤΗΝ ΚΑΡΕΚΛΑ ΜΕ ΤΑ ΕΛΛΑΤΗΡΙΑ…!» Είχε μείνει εκεί… Στην Ελπίδα που έρχεται… Στους καυτούς καιρούς που ‘χε μάθει απ’ τον πατέρα του πως το να αγωνίζεσαι είναι όμορφο και πως τα νιάτα τα δικά του, οι αλλοτινοί καιροί τα περίχυναν λάβα που την έλιωνε η ορμή της πίστης για ένα καλύτερο αύριο… πάνω στο τσογλάνι που άρχισε να τρίζει και να τραντάζεται…

ΤΑ ΟΡΑΜΑΤΑ ΚΟΛΛΗΣΑΝ ΔΕΝ ΑΝΟΙΓΟΥΝ…. Ο ΛΑΟΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΞΕΦΥΓΕΙ… ΤΙ ΚΑΝΕΤΕ ΜΩΡΕ? ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΤΟ ΔΟΥΛΕΜΑ! ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΔΟΥΛΕΜΑΑΑ!!! Χίλιες δυο δικαιολογίες… Η μια πίσω απ’ την άλλη… Άγρια κύματα από ψευτιά, σίδερο, και σκωτσέζικο ντουζ, μια παγωμένο και μια καυτό νερό…Οι καρδιές των ανθρώπων… έτοιμες να ξαναπέσουν πάλι στη φωτιά… Αγνές και αθώες έτοιμες να πιστέψουν στον επόμενο απατεώνα… Κι ο ανώνυμος Έλληνας… Τιναγμένος πλάϊ μου στα σιδερένια σκαλιά της Βουλής, του Πανεπιστημίου, του Πολυτεχνείου, λιώμα… Κομμένος στα δυο… χωρίς πίστη…. με μάτια ορθάνοιχτα που κοιτάζουν… κοιτάζουν το μέλλον με τρόμο… με αγωνία…

με παράπονο….μέρα νύχτα….ΣΥΝΕΧΕΙΑ…. ΣΥΝΕΧΕΙΑ… ΣΥΝΕΧΕΙΑ…»

Both comments and trackbacks are currently closed.