ΔΩΣΕ ΤΟΥΣ ΜΝΗΜΟΝΙΑ ΚΑΙ ΠΑΡΕ ΤΟΥΣ ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΗ «ΨΥΧΗ»…

Ο απερχόμενος επικεφαλής του Eurogroup  Γερούν Ντάι-μπλε-μπλουμ σχολίασε πρόσφατα στην τελευταία του συνέντευξη ως πρόεδρος του συμβουλίου υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης, που δημοσιεύθηκε στους Financial Times ότι «Ο πρωθυπουργός Τσίπρας και φυσικά ο τωρινός υπουργός Οικονομικών, Ευκλείδης Τσακαλώτος, άλλαξαν εντελώς τη σχέση με τους Ευρωπαίους εταίρους. Σχεδόν τα πάντα έγιναν πιο εύκολα από τότε… Είναι μια εντελώς διαφορετική κατάσταση».

Δεν είναι, βέβαια, η πρώτη φορά που ο Γερούν προβαίνει σε εγκωμιαστικές δηλώσεις για τα εν λόγω αριστερά υποκείμενα. Ήδη, από τον Ιούνιο του 2016, δήλωνε θαυμαστής του Τσίπρα γιατί όπως ανέφερε σε κοινή του συνέντευξη σε έξι μεγάλα ευρωπαϊκά μέσα ενημέρωσης, κατάφερε να επανεκλεγεί τον περασμένο Σεπτέμβριο παρ’ ότι είχε ήδη συμφωνήσει νέο μνημόνιο υπό σκληρούς όρους που συνοδεύει τον δανεισμό 89 δισ. ευρώ.

Πιο εύκολα, πιο απλά, πιο αποτελεσματικά. Και με τί προοπτικές!… Από κοντά έσπευσε και ο Γ. Χουλιαράκης να δηλώσει με νόημα ότι όλα τα προγράμματα διάσωσης (sic) ήταν απαραίτητα, αναλαμβάνοντας ακόμη μια φορά την ευθύνη και δεχόμενος την ιδιοκτησία, όχι μόνο των μνημονίων της συριζαίικης διακυβέρνησης, αλλά και των δύο προηγούμενων.

Όσο για την «καθαρή έξοδο» από τα μνημόνια τον ερχόμενο Αύγουστο, εδώ το θράσος υπερβαίνει κάθε προηγούμενο. Δεν υπάρχει οικονομολόγος που να μην τραβάει τα μαλλιά του, δεν υπάρχει ούτε δείγμα ανθρώπου που να μην ρίχνει την μια ροχάλα μετά από την άλλη στο άκουσμα και μόνο της «μεγάλης» αυτής υπόσχεσης και διαβεβαίωσης, αφού όλοι γνωρίζουν ότι τουλάχιστον για τα επόμενα πενήντα χρόνια ο έλεγχος είναι δεδομένος και επιβεβλημένος.

Οι φιέστες που ετοιμάζουν οι προπαγανδιστές του καθεστώτος Τσίπρα έρχονται για μιαν ακόμη φορά να πείσουν ότι ο ελέφαντας είναι ακρίδα.

Το χειρότερο, όμως, δεν είναι αυτό, αφού ήδη ο κόσμος έχει συνηθίσει δυστυχώς το ανελέητο ψεύδος. Το χειρότερο είναι, ότι αυτή τη φορά θα κληθεί να πανηγυρίσει για όλη αυτή τη μεθοδευμένη εξαπάτησή του, για όλα τα δεινά που του επιβλήθηκαν για το «καλό» του, να δοξολογήσει την «τύχη» του, δηλαδή να σκύψει οριστικά το κεφάλι.

Γιατί, πολύ απλά, οι κομμουνιστές δεν αρκούνται στα λίγα, αλλά επιδιώκουν, όπως συνήθως και σ’ αυτήν την περίπτωση, την ολοκληρωτική υποταγή… Μόνο που η «άτιμη» η ζωή κρύβει εκπλήξεις και ορισμένες φορές εκεί που σε ανεβάζει στα ύψη σε κατεβάζει στα τάρταρα… Και βέβαια η αλαζονεία επικουρεί τα δέοντα στην κάθοδο, ή μήπως όχι;;;

Δημοσιεύθηκε από Λ.

Both comments and trackbacks are currently closed.