ΚΥΚΛΟΦΟΡEI το 179ο φύλλο της Μηνιαίας Πανελλαδικής Αναρχικής Εφημερίδας ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

Από την Παρασκευή 2 Φεβρουαρίου 2018, η μηνιαία αναρχική εφημερίδα ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ βρίσκεται σε περίπτερα της Αθήνας καθώς και στους χώρους διάθεσης του ημερήσιου και περιοδικού τύπου, στον υπόλοιπο ελλαδικό χώρο.

Ακολουθεί το προλογικό σημείωμα, αυτής της έκδοσης, από τον Κύκλο Σύνταξης:

Εάν στις αρχές της λεγόμενης οικονομικής «κρίσης», όταν οι βίαιες διαδηλώσεις εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων διαδέχονταν η μια την άλλη, έκανε κάποιος την πρόβλεψη ότι μετά την πάροδο έξι ή επτά ετών θα ερχόταν προς ψήφιση πολυνομοσχέδιο, το οποίο, εκτός των άλλων, θα εμπεριείχε διάταξη που θα περιόριζε το δικαίωμα της απεργίας και δεν θα άνοιγε ρουθούνι, σίγουρα θα προκαλούσε τουλάχιστον τον χλευασμό των περισσοτέρων. Εάν, μάλιστα, την ίδια στιγμή έκανε και την επί πλέον πρόβλεψη περί μιας σχεδόν παράλληλης διαδήλωσης εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων με αφορμή ένα λεγόμενο εθνικό ζήτημα, τότε σίγουρα θα θεωρούνταν φαντασιόπληκτος. Εάν, τέλος, προσέθετε ότι αυτή η συγκέντρωση θα ήταν ανεπιθύμητη τόσο σε αριστερούς όσο και σε δεξιούς και κεντρώους και ότι, επί πλέον, θα αντιμετωπιζόταν με σκεπτικισμό ακόμη και από την Εκκλησία, τότε σίγουρα οι περισσότεροι θα θεωρούσαν ότι χρειάζεται ζουρλομανδύα.

Ένα, λοιπόν, λεγόμενο εθνικό ζήτημα συνεγείρει εκατοντάδες χιλιάδες διαδηλωτές σε μία χώρα, που κατά γενική ομολογία θα βρίσκεται σε διεθνή επιτροπεία μπορεί και για τα επόμενα 100 χρόνια. Σε μια χώρα όπου γερμανικά, γαλλικά ή ιταλικά οικονομικά συμφέροντα διαγκωνίζονται με κινέζους, ρώσους ή αμερικανούς για το ποιος θα λάβει μεγαλύτερο μερίδιο της πίττας, την ίδια στιγμή που νατοϊκές φρεγάτες ή δυνάμεις της Frontex έχουν μονιμοποιήσει την παρουσία τους στο Αιγαίο με πρόσχημα τις προσφυγικές «ροές».

«Μα», θα αναρωτηθεί κάποιος, «μήπως είναι η πρώτη φόρα που συμβαίνουν όλα αυτά, αν αναλογιστούμε το ιστορικό συνεχές τουλάχιστον από την συγκρότηση του ελλαδικού κράτους, το 1831, με τις εγγυήσεις των Μεγάλων Δυνάμεων μέχρι την εποχή μας; Όχι βέβαια! Ποιό είναι, λοιπόν, εκείνο το στοιχείο που μπορούμε να διακρίνουμε στην συγκυρία που διανύουμε; Μπορεί ο απρόβλεπτος παράγοντας για τους κυρίαρχους να αναδειχθεί όχι μέσα από τους πάλαι ποτέ διεκδικητικούς κοινωνικούς αγώνες, που φθίνουν και μάλιστα σε απελπιστικό βαθμό, αλλά με αφορμή ένα ζήτημα εθνικής «ταυτότητας»;

Οι περισσότεροι κινηματίες σίγουρα θα σχίζουν ήδη τα επαναστατικά τους ενδύματα και μόνο στο άκουσμα αυτού του προβληματισμού. Χωρίς αμφιβολία η πλήρης αφομοίωση τους στο πολιτικό σκηνικό δεν αφήνει και μεγάλα περιθώρια, έστω και για την καταγραφή κάποιου σκεπτικισμού, για τις επικρατούσες ανοησίες, που σπεύδουν να βαπτίσουν εθνικιστές, τους εκατοντάδες χιλιάδες συμμετέχοντες στα συλλαλητήρια, που αντιτίθενται στην «λύση», που υποδεικνύουν ΝΑΤΟ και ΕΕ και με την οποία συντάσσονται αριστεροί και δεξιοί!!!

Ο τραγέλαφος δεν έχει τέλος, αν μάλιστα σκεφθούμε να καλούν μεταξύ άλλων νεοσταλινικοί αντιϊμπεριαλιστές κινηματίες, που προσκυνούν στην μνήμη του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, σε αντισυγκέντρωση ενάντια σε άλλους εθνικιστές, που αντιτίθενται στην «λύση» που προωθείται και αφορά την ευρωατλαντική ολοκλήρωση των Βαλκανίων και την πλήρη προσάρτηση και των εναπομεινουσών χωρών στην ΕΕ. Απ’ ό,τι φαίνεται, λοιπόν, «αλλού βαρούν τα όργανα, αλλού χορεύει η νύφη». Και έχουμε και κομμουνιστική κυβέρνηση. Για να μην ξεχνιόμαστε…

Φεβρουάριος 2018

anarchy.gr

Both comments and trackbacks are currently closed.