ΔΕΥΤΕΡΗ ΑΦΙΕΡΩΣΗ ΣΤΟΥΣ ΠΑΛΑΙΟΥΣ ΚΑΙ ΝΕΟΥΣ ΣΤΑΛΙΝΙΚΟΥΣ…

Για να μην ξεχνάμε

Για να μην ξεχνάμε

Τον Μάρτιο του 1938 ο Μπουχάριν λίγο πριν καταδικαστεί και εκτελεστεί από το σταλινικό καθεστώς έγραφε μεταξύ άλλων στον Στάλιν προσδοκώντας ότι ίσως αποφύγει τον θάνατο:

«Ο Στάλιν έχει μια μεγάλη και τολμηρή πολιτική ιδέα για μια γενική εκκαθάριση α) σε σχέση με την προπολεμική περίοδο και β) με μια μετάβαση στη δημοκρατία. Αυτή η εκκαθάριση αφορά α) τους ενόχους, β) τους υπόπτους, γ) τους δυνητικά υπόπτους. Σ’ αυτή την περίπτωση δεν μπορώ να αποκλειστώ. Μερικοί γίνονται ακίνδυνοι με έναν τρόπο, άλλοι με άλλον, άλλοι μ’ έναν τρίτο… μεγάλα σχέδια, μεγάλες ιδέες και μεγάλα συμφέροντα υπερισχύουν των πάντων και θα ήταν μικρόψυχο να θέσω θέμα για το δικό μου άτομο μπροστά στα παγκόσμια-ιστορικά καθήκοντα που βαραίνουν πρώτα απ’ όλα τους δικούς σου ώμους [του Στάλιν]

Πράγματι μεγάλες και τολμηρές οι κομμουνιστικές ιδέες του Στάλιν και των ομοίων του, αλλά και των παντοτινών θαυμαστών τους. Μετά την δολοφονία του Μπουχάριν, ο Στάλιν δείχνοντας μια πρωτόγνωρη μεγαλοψυχία δολοφόνησε μόνο την πρώτη του γυναίκα. Η δεύτερη και η τρίτη νεαρή γυναίκα του Μπουχάριν οδηγήθηκαν στα γκουλάγκ, ενώ ο γιος του στάλθηκε σε ορφανοτροφείο της NKVD και μεγάλωσε χωρίς να ξέρει καν ποιος ήταν ο πατέρας του. Αμέτρητες οι εκτελέσεις ύστερα από «ομολογίες» και βασανιστήρια κομμουνιστών. Η ενοχή τους πιστοποιούνταν σ’ αυτές τις φοβερές δίκες για τις οποίες και αυτός ακόμη ο χαρακτηρισμός καφκικές τις υποτιμά. Είναι χαρακτηριστικό ότι το κομματικό όργανο του Μουσολίνι, Πόπολο ντ’ Ιτάλια, αναρωτιόταν «μήπως ο Στάλιν έγινε κρυπτοφασίστας», ενώ ο ίδιος ο Ντούτσε με μεγάλη ικανοποίηση διαπίστωνε ότι «κανείς δεν είχε εξοντώσει τόσους κομμουνιστές όσους ο Στάλιν».

Κλείνοντας αυτή την δεύτερη αφιέρωση θα δώσουμε μια μικρή ιδέα για τα αγαπημένα αναγνώσματα αυτού του γίγαντα του παγκόσμιου κομμουνιστικού κινήματος, του Στάλιν, που καθοδήγησε εκτός των άλλων φωτισμένα τον ΔΣΕ και τον μεγάλο γραμματέα του Ζαχαριάδη στο «έπος» των ετών 1946-1949.

Πρόκειται για ένα απόσπασμα κειμένου του Μιχαήλ-Στσεντρίν, το Παραμύθι του ενθουσιώδους ηγέτη, ενώ οι υπογραμμίσεις είναι του ίδιου του Στάλιν.

«[…] υπήρχαν δύο κανόνες. Πρώτος κανόνας: όσο περισσότερη ζημιά κάνει ο ηγέτης, τόσο περισσότερο καλό κάνει στην πατρίδα. Αν καταργήσει την μάθηση, καλό· αν κάψει μια πόλη, καλό· αν τρομοκρατήσει τον πληθυσμό ακόμα καλύτερο […] Δεύτερος κανόνας: να έχει όσο το δυνατόν περισσότερα καθάρματα να κάνουν ότι τους λέει […] Έπειτα [ο ηγέτης] συγκέντρωσε τα «καθάρματα» και τους είπε: «Καθάρματα γράψτε καταγγελίες» […] Γράφουν καταγγελίες, σκαρώνουν καταστροφικά σχέδια […] Κι όλο αυτό το βρομερό υλικό, κατασκευασμένο από ημιμαθείς φτάνει στο γραφείο του ενθουσιώδους ηγέτη […] [ο ηγέτης] κάλεσε τα «καθάρματα» και είπε: «Πείτε μου, καθάρματα, σε τι νομίζετε ότι συνίσταται η αληθινή ζημιά;» Και τα καθάρματα απάντησαν ομόφωνα: «[…] Στο ότι η ζημιά που κάνουμε εμείς τα καθάρματα πρέπει να θεωρείται καλό· και το καλό αν το κάνει οποιοσδήποτε άλλος, πρέπει να θεωρείται ζημιά. Να μην τολμάει κανείς, να πει λέξη, για μας τα καθάρματα, ενώ εμείς τα καθάρματα να λέμε, ότι θέλουμε για όποιον θέλουμε…».

Τυχόν ομοιότητες στην προπαγάνδα, στην σκέψη, στην πολιτική καθοδήγηση με πρόσωπα, καταστάσεις και πράγματα στον κινηματικό μικρόκοσμο ή στα κυβερνητικά δρώμενα είναι προφανώς τυχαίες.

Μην ανησυχείτε, αυτά δεν γίνονται πια στις μέρες μας…

Είναι γραφικοί οι σταλινικοί, παλαιοί και νέοι…

Καληνύχτα και καλή τύχη…

Λ.

Advertisements
Both comments and trackbacks are currently closed.