Monthly Archives: Δεκέμβριος 2016

ΣΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΤΑ ΕΔΡΑΝΑ, ΑΧ ΚΑΙ ΕΓΩ ΝΑ ΕΚΛΑΝΑ…

%ce%b1%ce%b4%cf%89%ce%bd%ce%b9%cf%82-%cf%80%ce%bf%ce%bb%ce%ac%ce%ba%ce%b7%cf%82Ανησυχητικές διαστάσεις έχουν πάρει τα επαναλαμβανόμενα επεισόδια μεταξύ βολευτών, που ανταλλάσσουν ύβρεις ανήκουστες στον ιερό χώρο του κοινοβουλίου, με αποτέλεσμα να διαπομπεύονται οι θεσμοί, να τρίζουν τα θεμέλια της δημοκρατίας, να εκμαυλίζονται τα πολιτικά ήθη, να βουλιάζει στον βάλτο και να αναδύει μπόχα βρωμερή η βουλή. Κοινώς, σκατά και απόσκατα. Κρίμα και πάλι κρίμα. Αυτά περιμέναμε από τους εθνοπατέρες, αυτό είναι το παράδειγμά πολιτικού ήθους;

Άσε που τα πράγματα είναι ακόμη χειρότερα απ’ ότι φαντάζεστε. Το τελευταίο επεισόδιο μεταξύ του λεβέντη από την Κρήτη Παύλου Πολάκη και του Αδώνιδος Γεωργιάδη ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι.

Συνέχεια

ΚΥΚΛΟΦΟΡEI το φύλλο 167 της Μηνιαίας Πανελλαδικής Αναρχικής Εφημερίδας ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

Από την Παρασκευή 30 Δεκεμβρίου 2016, η μηνιαία αναρχική εφημερίδα ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ βρίσκεται σε περίπτερα της Αθήνας καθώς και στους χώρους διάθεσης του ημερήσιου και περιοδικού τύπου, στον υπόλοιπο ελλαδικό χώρο.

diadromh-167i

Ακολουθεί το προλογικό σημείωμα, αυτής της έκδοσης, από τον Κύκλο Σύνταξης: Συνέχεια

ΤΑ ΑΡΧΕΙΑ ΤΗΣ ΣΤΑΖΙ, Ο ΑΝΤΟΝ ΚΑΙ ΤΟ ΚΚΕ (ΣΥΝΑΚΡΟΑΣΕΙΣ)

%cf%83%cf%85%ce%bd%ce%b1%ce%ba%cf%81%ce%bf%ce%ac%cf%83%ce%b5%ce%b9%cf%82-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%ba%ce%ba%ce%b5Συντάραξε είναι αλήθεια το πανελλήνιο η καταγγελία του ΚΚΕ στις αρχές του Δεκέμβρη περί «υπόπτων συνακροάσεων», που παρατηρήθηκαν στο τηλεφωνικό κέντρο του Περισσού.

«Τις τελευταίες ημέρες παρατηρούνται επανειλημμένες οχλήσεις στο τηλεφωνικό κέντρο της έδρας της ΚΕ του ΚΚΕ, που αφορούν συνακροάσεις με τρίτους, μεταξύ των οποίων και με τα τηλεφωνικά κέντρα του ΣΥΡΙΖΑ, της ΝΔ, του Ποταμιού. Οι συνακροάσεις αυτές προκαλούνται από άγνωστο, τρίτο “κέντρο”» αναφέρει ανακοίνωση του γραφείου Τύπου του ΚΚΕ, προσθέτοντας ότι: «Το ΚΚΕ καταγγέλλει αυτό το γεγονός. Η κυβέρνηση οφείλει άμεσα να ερευνήσει σε βάθος αυτό το ζήτημα, να αποκαλυφθούν οι υπαίτιοι και να εξασφαλίσει, όπως οφείλει να κάνει κάθε κυβέρνηση, την προστασία του απορρήτου των τηλεφωνικών συνδιαλέξεων».

Συνέχεια

ΡΩΤΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΜΠΑΡΜΠΑ ΜΟΥ ΤΟΝ ΨΕΥΤΗ…

%cf%88%ce%b5%cf%8d%cf%84%ce%b7%cf%82Η χυδαιότητα στην πολιτική είναι δεδομένη. Το ψέμα, η εξαπάτηση, η άθλια εκμετάλλευση της αδυναμίας στην οποία έχει περιέλθει πλήθος ανθρώπων δεν έχει όρια. Τα ψίχουλα που παραχώρησε με τυμπανοκρουσίες η πρώτη φορά αριστερή κυβέρνηση, η «αγανάκτηση» των δανειστών, το προσωρινό πάγωμα των βραχυπρόθεσμων μέτρων για το χρέος, και τελικά η δέσμευση για ενεργοποίηση του δημοσιονομικού «κόφτη» σε περίπτωση που δεν πιαστούν οι στόχοι που περιλαμβάνει, σύμφωνα με «non paper» της κυβέρνησης, η επιστολή του υπουργού Οικονομικών, Ευκλείδη Τσακαλώτου, προς τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ESM).

Συνέχεια

Η ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΡΩΣΟΥ ΠΡΕΣΒΕΥΤΗ ΣΤΗΝ ΑΓΚΥΡΑ ΚΑΙ Η «ΑΣΦΑΛΕΙΑ» ΤΟΥ ΕΡΝΤΟΓΑΝ…

%ce%b4%cf%84%cf%80%cf%83%ce%baΠολλά γράφτηκαν, πολλά ειπώθηκαν για την δολοφονία του ρώσου πρεσβευτή στην Άγκυρα. Ο 22χρονος αστυνομικός, που δολοφόνησε τον ρώσο πρεσβευτή, όπως πιστοποίησαν οι τουρκικές αρχές, ανήκε στην προσωπική φρουρά ασφαλείας του ίδιου του Ερντογάν.

Με άλλα λόγια, ήταν ένα πρόσωπο το οποίο λόγω της ιδιότητάς του μπορούσε να βρίσκεται φέροντας όπλο σε απόσταση αναπνοής από τον τούρκο πρόεδρο. Επίσης, ήταν ένα πρόσωπο πέραν κάθε υποψίας σε μια περίοδο που οι εκκαθαρίσεις στον στρατό, στην αστυνομία, στο δικαστικό σώμα, στις ένοπλες δυνάμεις, στην δημόσια διοίκηση, στα πανεπιστήμια και όχι μόνο είναι πρωτοφανείς σε έκταση, οι συλλήψεις αφορούν δεκάδες χιλιάδες άτομα, ενώ χτίζονται 175 νέες φυλακές για τον εγκλεισμό 40.000 ατόμων.

Συνέχεια

Πολυφαρμακεία, Εμβόλια και ο ρόλος των ΜΜΕ

%cf%80%ce%bf%ce%bb%cf%85%cf%86%ce%b1%cf%81%ce%bc%ce%b1%ce%ba%ce%b5%ce%af%ce%b1Τις ζεστές ημέρες του περασμένου Αυγούστου πολιτικός αναλυτής-δημοσιογράφος κατακεραύνωνε από τη συχνότητα ραδιοφωνικού σταθμού όσους αντιτίθενται στη χρήση των εμβολίων. Προς στιγμήν σκεφτήκαμε ότι βαράν οι ζέστες, ώστε ξαφνικά κάποιος χωρίς καμμία εμφανή αφορμή ξεσπαθώνει με αυτόν τον επιθετικό και ειρωνικό τρόπο. Την επομένη, από τη συχνότητα άλλου ραδιοφωνικού σταθμού, κρατικού αυτή τη φορά, έτερος πολιτικός σχολιαστής χλεύαζε τους «ηλιθίους» που δεν εμβολιάζονται ή δεν εμβολιάζουν τα παιδιά τους. Εκεί υποψιαστήκαμε ότι κάτι δεν πάει καλά…

Αλλά, εάν αυτά λέγονται από καθεστωτικά μέσα, τι γίνεται όταν αντίστοιχες λογικές αναπτύσσονται και στον λεγόμενο ανεξάρτητο τύπο, όπου στο τελευταίο τεύχος του unfollow υπήρχε η ανάλυση με τίτλο: «Ο πόλεμος για τα εμβόλια» και «Το ιδιότυπο «αντιεμβολιαστικό κίνημα» που επεκτείνεται τα τελευταία χρόνια δεν εγκυμονεί απλώς κινδύνους για την υγεία αναδεικνύει και τον καταστροφικό συνδυασμό ανάμεσα στη δυσπιστία για την ορθότητα του επιστημονικού λόγου και τα μεγάλα ελλείμματα στο σύστημα υγείας». Περισσότερο κράτος και εξουσία δεν θα μπορούσε να βγάλει η δημοσιογράφος σε αυτές τις τέσσερις αράδες. Διότι, όπως αναφέρει, μπορεί ναι μεν να υπάρχουν μεγάλα ελλείμματα στο σύστημα υ­γείας, που είναι μια επί το πλείστον κρατική υπόθεση αλλά το καταστροφικό συντελείται επειδή κάποιοι δυσπιστούν με την ορθότητα του επιστημονικού λόγου. Χαίρε αυθεντία, στην υγειά μας φαρμακοβιομηχανία! Δηλαδή πρέπει όλοι να πειστούμε ότι οι ελλείψεις σε βασικά υλικά και μέσα που υπάρχουν στα νοσοκομεία δεν ευθύνονται από μόνα τους για τις τραγικές συνέπειες που καθημερινά προκύπτουν, αλλά η κριτική θεώρηση σε αυτά που αμάσητα θέλουν να μας σερβίρουν οι κάθε λογής εξουσιαστές. Και ασφαλώς δεν είναι μόνο τα εμβόλια αλλά όλο το σύστημα που συνδέεται με τα φάρμακα και κατ’ επέκταση την υγεία και την περίθαλψη. Επειδή, οι σημερινές ελλείψεις έρχονται να καταλάβουν την θέση των υπερκοστολογημένων φαρμάκων και υλικών προγενέστερων ετών που κράτος και εταιρείες έκαναν πάρτυ. Συνέχεια

AIDS και ΦΑΡΜΑΚΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΕΣ

aidsΌταν πριν το 1988 ανακαλύφθηκε η σταβουδίνη από ομάδα επιστημόνων του πανεπιστημίου του Γέιλ, όλοι σχεδόν μίλησαν για μια επαναστατική ανακάλυψη που θα μπορούσε να δώσει ελπίδες για κάτι καλύτερο στους φορείς του AIDS.

Η σταβουδίνη (d4T), που λειτουργεί ως αναστολέας της αντίστροφης μεταγραφάσης* (όχι απλά αντίστροφη γραφή αλλά και ανασχετική της φάσης ανάπτυξης του HIV στον οργανισμό) του VIH, κατοχυρώθηκε ως πατέντα το 1990 και κατόπιν αυτού το πανεπιστήμιο παραχώρησε στον γίγαντα της φαρμακοβιομηχανίας Bristol-MyersSquibb (BMS) όλα τα δικαιώματα της αποκλειστικής εμπορικής εκμετάλλευσης του φαρμάκου παγκοσμίως. Η εταιρεία θα μπορούσε να διακινεί το νέο φάρμακο όπου το πανεπιστήμιο κατοχύρωνε τη πατέντα. Έτσι η BMS θα αποκτά ένα μονοπώλιο στις περισσότερες χώρες του κόσμου και το δικαίωμα να καθορίζει τις τιμές κατά το δοκούν: για παράδειγμα η τιμή πώλησης του χαπιού στις ΗΠΑ είναι περίπου 4,5 δολάρια, ενώ απαιτούνται δυο χάπια ως ημερήσια δόση για το συγκεκριμένο χάπι μόνο. Το ετήσιο κόστος, για έναν ασθενή του HIV, ανέρχεται στις ΗΠΑ στα 10.000 δολάρια διότι μια αποτελεσματική φαρμακευτική αγωγή απαιτεί την χρήση τριών διαφορετικών φαρμάκων ημερησίως.

Συνέχεια

Η «ΑΒΕΒΑΙΟΤΗΤΑ» ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΤΑΞΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ ΚΑΙ Ο ΑΝΕΦΙΚΤΟΣ (;) ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ

«Ό, τι σήμερα προσφέρεται ως νέα πυξίδα προσανατολισμού της πολιτικής δράσης και ως πανάκεια — προ παντός ο οικουμενισμός των ανθρωπίνων δικαιω­μάτων— κατά πάσα πιθανότητα θα μεταβληθεί σε ένα νέο πεδίο μάχης, όπου η πάλη των ερμηνειών θα συνδέεται με ακόμα πιο χειροπιαστές μορφές πάλης. Στη διελκυστίνδα ανάμεσα σ’ έναν ανέφικτο οικουμενισμό και σε μια υπεράσπιση συλλογικών συμφερόντων αναπόδραστα οργανωμένη πάνω σε στενότερη τοπική και πληθυσμιακή βάση, το κρατικά οργανωμένο έθνος δεν διαλύεται, όπως περίμεναν πολλοί, μέσα σε υπερεθνικά μορφώματα, παρά αναλαμβάνει έναν νέο ιστορικό ρόλο, λίγο ή πολύ διαφορετικό από εκείνον πού έπαιξαν στο απώτερο παρελθόν το αστικό έθνος και στο πιο πρόσφατο οι αποκρυσταλλώσεις του κομμουνιστικού εθνικισμού. Πρωταρχικό του μέλημα είναι η εξασφάλιση μιας θέσης μέσα σε μια πυκνή και έντονα ανταγωνιστική παγκόσμια κοινωνία — όμως το μέλημα αυτό θα συναιρείται όλο και περισσότερο σ’ ένα αίτημα στοιχειώδους επιβίωσης στον βαθμό πού θα στενεύουν τα περιθώρια κινήσεων μέσα στους κόλπους της παγκόσμιας κοινωνίας. Η εξ αντικειμένου νέα αυτή λειτουργία του εθνικισμού παραμένει καθοριστική ανεξάρτητα από τις συνήθως αυτάρεσκες μυθολογίες μέσω των οποίων κατανοεί ο ίδιος τον εαυτό του, αντλώντας από το πραγματικό ή φανταστικό, κοντινό ή μακρινό παρελθόν». Απόσπασμα κειμένου, που αποτελεί Επίμετρο στο βιβλίο του Παναγιώτη Κονδύλη «Πλανητική πολιτική μετά τον ψυχρό πόλεμο» (1992).

%ce%bf%ce%b9%ce%ba%ce%bf%cf%85%ce%bc%ce%b5%ce%bd%ce%b9%cf%83%ce%bc%cf%8c%cf%82Η ιδεολογική μηχανή του λεγόμενου δυτικού ελεύθερου κόσμου συνεχίζει να αναπαράγει, έστω και ψυχορραγώντας, με μονότονο τρόπο και πάντως χωρίς καμία πειθώ, το γνωστό σχήμα, που εδράζεται στο δίπολο από την μια της «δημοκρατίας», της «ελευθερίας», της «χειραφέτησης», και των «ανθρωπίνων δικαιωμάτων», που οδηγούν δήθεν δίχως άλλο στην «ανάπτυξη» και στην «πρόοδο», και από την άλλη στον «δεσποτισμό» και την «ανελευθερία» των καθεστώτων, που ευθύνονται για την «καθυστέρηση» οικονομική, κοινωνική και πολιτική.

Η συνειδητή αυτή παραποίηση γίνεται ολοένα και πιο φανερή τα τελευταία χρόνια, ακριβώς εξαιτίας της λειτουργικής αντίθεσης που χαρακτηρίζει την σχέση ανάμεσα στους θιασώτες των δημοκρατικών αξιών και τον λεγόμενο πολιτικό εξτρεμισμό, που εκφράζεται από τα αντίστοιχα ευρωπαϊκά κόμματα (βλ. Διαδρομή Ελευθερίας, Φλεβάρης 2016, Κόμματα Παρίες και καθιερωμένο πολιτικό σύστημα: σχέσεις στοργής και «μίσους»…).

Ένας πολιτικός εξτρεμισμός, που αποδεικνύεται, ότι όχι μόνο δεν αποτελεί «ξένο σώμα», αλλά τουλάχιστον συνιστά μια σημαντική κινητήριο δύναμη στη στασιμότητα, που επιδεικνύουν οι συμβατικές ή παραδοσιακές ευρωπαϊκές πολιτικές δυνάμεις και κόμματα. Και είναι ακριβώς ο εθνικισμός αυτών των κομμάτων, που έχουν χαρακτηρισθεί παρίες του πολιτικού συστήματος, που έρχεται να επέμβει για να μετριάσει εν μέρει ή γενικότερα τον (ανέφικτο υπό τις συγκεκριμένες συνθήκες) οικουμενισμό, έναν οικουμενισμό, που αδυνατεί να ρυθμίσει πειστικά, εκτός των άλλων, το ζήτημα της παγκόσμιας κατανομής πόρων.

Συνέχεια

ΤΟ MARKETING ΩΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ, Η ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ ΩΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ

%ce%bc%ce%b1%cf%81%ce%ba%ce%b5%cf%84%ce%b9%ce%bd%ce%b3%ce%baΕί­ναι πλέ­ον κοι­νός τό­πος πως με­τά την Β΄πα­γκό­σμια ανθρωποσφαγή, η πα­γκό­σμια κυ­ριαρ­χί­α άρ­χι­σε μί­α δια­δι­κα­σί­α α­να­διάρ­θρω­σης των πρα­κτι­κών της και του προ­σω­πεί­ου της. Με αιχ­μή του δό­ρα­τος τη ρα­γδαί­α ε­ξέ­λι­ξη της τεχνο­λο­γί­ας και της πλη­ρο­φο­ρι­κής (σαν ει­δι­κό κλά­δο της τε­χνο­λο­γί­ας), ο πά­λαι πο­τέ ο­νο­μα­ζό­με­νος ι­μπε­ρια­λι­σμός άρ­χι­σε ν’ αλ­λά­ζει μορ­φή ο­δη­γού­με­νος προς αυ­τό που σή­με­ρα με­το­νο­μά­στη­κε σε πα­γκο­σμιο­ποί­η­ση.

Το οι­κο­νο­μι­κό και κοι­νω­νι­κό παι­χνί­δι αλ­λά­ζει, λοι­πόν, καθώς κρά­τος και κε­φά­λαιο «κα­λού­νται» να λει­τουρ­γή­σουν σε πε­ρί­ο­δο «ει­ρή­νης» και με­γά­λης πα­ρα­γω­γι­κής αύ­ξη­σης. Κά­που ε­κεί, στα μέ­σα του ’50, γεν­νιέ­ται στην Α­με­ρι­κή η ι­δε­ο­λο­γί­α του Marketing (ΜΚΤ), η ο­ποί­α ο­ρί­ζει ό­τι μο­να­δι­κός σκο­πός κά­θε ε­πι­χεί­ρη­σης εί­ναι η ι­κα­νο­ποί­η­ση των α­να­γκών του α­γο­ρα­στή, α­πό την ο­ποί­α θα προ­κύ­ψει συ­ναρ­τη­σια­κά το κέρ­δος. Α­πό ‘δω και στο ε­ξής εί­ναι γε­νι­κά πα­ρα­δε­κτό α­πό τις ε­πι­χει­ρή­σεις πως για να ε­πι­βιώ­σουν θα πρέ­πει να υ­ιο­θε­τούν την ι­δε­ο­λο­γί­α του ΜΚΤ.

Συνέχεια

«Μέγιστος καρπός της αυτάρκειας είναι η ελευθερία»

«…Η αυτάρκεια είναι ο μεγαλύτερος πλούτος. Δεν ελευθερώνουν την ψυχή από την ανησυχία και δεν φέρνουν την αληθινή χαρά τα αμέτρητα πλούτη ή η δόξα κι ο θαυμασμός του πλήθους ή ο,τιδήποτε άλλο οφείλεται σε αίτια απεριόριστα.
Ζώντας κανείς ελεύθερα, δεν μπορεί να αποχτήσει μεγάλη περιουσία, γιατί κάτι τέτοιο δεν είναι εύκολο χωρίς δουλικότητα προς τις μάζες ή την εξουσία. Μπορεί ωστόσο να ’χει όλα τα καλά σε διαρκή αφθονία. Κι αν τύχει να αποκτήσει μεγάλη περιουσία, εύκολα θα τη μοιράζει καταπώς πρέπει, κερδίζοντας τη συμπάθεια των συνανθρώπων του..
.» Αποφθέγματα Επίκουρου.

%ce%b1%cf%85%cf%84%ce%ac%cf%81%ce%ba%ce%b5%ce%b9%ce%b1Η αυτάρκεια είναι μια λέξη που όσο περνά ο καιρός, τόσο και χάνεται πίσω στον χρόνο και στη λήθη, η σημασία της και η δύναμή της. Η λέξη «αυτάρκεια» παράγεται από το επίθετο «αὐτάρκης», το οποίο είναι σύνθετο από την αντωνυμία «αὐτὸς» και το ρήμα «ἀρκέω -ῶ». Η ετυμολογία της μας παραπέμπει σε εκείνον που αρκείται σε όσα έχει ο ίδιος, σε εκείνον που ζει άνετα από τα δικά του παραγόμενα αγαθά. Πόσα πράγματα και υπηρεσίες που χρησιμοποιούμε  σήμερα, τα έχουμε πραγματικά ΑΝΑΓΚΗ; Πόσα προϊόντα από αυτά που αγοράζουμε από το σούπερμάρκετ πηγαίνουν «σχεδόν κατευθείαν» στα σκουπίδια, επειδή μας έμαθαν να υπερκαταναλώνουμε. Οι άνθρωποι που ζουν στην επαρχία μπορούν ακόμα και σήμερα να φτιάχνουν πράγματα μόνοι τους, αλλά πόσες ώρες «σκοτώνουν» από δω και κει άσκοπα; Πόσο καλύτερα θα νιώθαμε, εάν δημιουργούσαμε κάτι δικό μας;

Οι προγενέστεροί μας, στο πολύ πρόσφατο παρελθόν ήταν αυτάρκεις σε πολύ μεγάλο βαθμό. Έφτιαχναν μόνοι τους τα τρόφιμα της χρονιάς και γνώριζαν τον τρόπο συντήρησής τους, γιατί ρεύμα δεν είχαν, έτσι δεν υπήρχαν ψυγεία, καταψύκτες κ.λπ. Οι περισσότεροι ασχολούνταν με την καλλιέργεια, ενώ φρόντιζαν τόσο για τους καρπούς της χρονιάς όσο και για ποικίλα είδη ζώων που συντηρούσαν. Παράλληλα, ζούσαν από κοινού και εναρμονισμένα, επί το πλείστον, με το φυσικό περιβάλλον. Γεγονός, που συνέβαλλε στην αποφυγή των σύγχρονων προβλημάτων και κυρίως των ασθενειών που προσβάλουν τον άνθρωπο της σύγχρονης μεγαλούπολης.

Συνέχεια

ΑΝΑΛΗΨΗ ΕΥΘΥΝΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΜΠΡΗΣΜΟ ΤΩΝ ΤΡΟΛΛΕΫ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΣΤΟ ANARCHY PRESS

%ce%b1%ce%bd%ce%ac%ce%bb%ce%b7%cf%88%ce%b7Στις 5.30 τα ξημερώματα το τηλεφωνικό κέντρο του Anarchy press δέχθηκε ανώνυμο τηλεφώνημα από άγνωστο άτομο, το οποίο φορούσε κουκούλα και το οποίο υποστήριξε ότι εκπροσωπεί το κομμάντο Ζωή χωρίς τρόλλεϋ και λεωφορεία στην Πατησίων εκ μέρους του οποίου αναλαμβάνει την ευθύνη για τον εμπρησμό των τρόλλεϋ, υποδεικνύοντας το σημείο, όπου συντάκτες μας θα μπορούσαν να παραλάβουν το κείμενο ανάληψης.

Το σημείο δεν ήταν άλλο από το «εσωτερικό» του καμένου περιπτέρου στην συμβολή Πατησίων και Τοσίτσα.

Πράγματι, ο σύντροφος που έσπευσε στο σημείο διέκρινε μέσα στα αποκαΐδια ένα φάκελο, ο οποίος και περιείχε την ανακοίνωση.

Ακολουθεί ολόκληρο το κείμενο. Συνέχεια

Εμείς οι Αναρχικοί

Η αναρχική συμμετοχή στον Ισπανικό Εμφύλιο Πόλεμο του 1936–1939 παραμένει από τις πιο πολύπλοκες, εμπνευσμένες και ταραγμένες στιγμές στην ιστορία του αντιεξουσιαστικού αγώνα. Ακόμα και σήμερα, αρκετές δεκαετίες αργότερα, ιστορικοί και μαχητές συνεχίζουν να μελετούν και να συζητούν γύρω από αυτά τα γεγονότα.

Ένας απ’ αυτούς είναι ο Στιούαρτ Κρίστι, αναρχικός από παλιά, του οποίου το πρόσφατο βιβλίο, Εμείς οι Αναρχικοί! Μια μελέτη της Ιβηρικής Αναρχικής Ομοσπονδίας (FAI) 1927–1937, επιχειρεί να απαντήσει σε ερωτήσεις–κλειδιά σχετικά με τη «μοίρα» του αναρχικού κινήματος, ενώ παράλληλα αναζωοδοτεί/αναπαριστά τις δραματικές στιγμές της εποχής.

Το κείμενο που ακολουθεί είναι μια συζήτηση που έγινε το Γενάρη 2009 ανάμεσα στον Chuck Morse και τον Στιούαρτ Κρίστι σχετικά με αυτό το βιβλίο.

spanish-civil-warΜπορείς να μας περιγράψεις το βιβλίο σου και τα βασικά του σημεία;

Το Εμείς οι Αναρχικοί είναι μια προσπάθεια να ξεκαθαρίσει κάποια πράγματα σχετικά με την αληθινή φύση της πιο κατασυκοφαντημένης αναρχικής οργάνωσης όλων των εποχών —της Ιβηρικής Αναρχικής Ομοσπονδίας— γνωστής και απ’ τα αρχικά της ως FAI. Επίσης, προσπαθώ να δείξω, χρησιμοποιώντας το ιστορικό παράδειγμα της αναρχοσυνδικαλιστικής εργατικής ένωσης/συνδικάτου, της Εθνικής Συνομοσπονδίας Εργασίας (CNT) και της FAI, το πώς οι αναρχικοί και οι αναρχικές οργανώσεις, όπως και κάθε άλλη κοινωνική ομάδα, υπόκεινται ισότιμα στη διαδικασία της θεσμοποίησης. Πρόκειται για το φαινόμενο που περιγράφει ο Γερμανός κοινωνιολόγος Ρόμπερτ Μίτσελς ως «Σιδερένιο Νόμο της Ολιγαρχίας».

Συνέχεια

Φοβού τους καταναλωτές

Μία προφητική φανταστική ιστορία ίσως όχι και με τόση… φαντασία

%cf%86%ce%bf%ce%b2%ce%bf%cf%8dΕλλάδα. σωτήριο έτος 20… στο κατώφλι του 20… Οι κλασσικές μικροαστικές οικογένειες (σεβόμενες εαυτόν πάντα) ψάχνουν απεγνωσμένα ΝΕΑ τράπεζα για να πάρουν (και αυτό το χρόνο – κάτι σαν παράδοση) κάποιο δάνειο να… εορτάσουν. Νέα ως προς την ίδρυσή της, γιατί στις παλαιότερες έχουν εξαντλήσει όλους τους πιθανούς συνδυασμούς δανείων.

Οι καταστηματάρχες είναι σε αναμονή μα και σε απόγνωση. Μαύρες σκέψεις κυριεύουν το μυαλό τους.

«Λες να μη πάρουν δάνεια;»

«Ωχ καταστραφήκαμε»

«τόσο εμπόρευμα τι θα γίνει;»

«πως θα πληρώσουμε τα χρέη;»

Οι ημέρες των Χριστουγέννων πλησιάζουν απειλητικά. Τα παιδιά πιέζουν.

«Παιχνίδια, Δώρα – τώρα»

Συνέχεια

ΕΝΑ ΑΠΕΡΑΝΤΟ ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΟ ΤΟ ΧΑΛΕΠΙ – ΝΕΑ ΠΟΛΥΝΕΚΡΗ ΒΟΜΒΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΕ ΛΕΩΦΟΡΕΙΟ, ΠΟΥ ΜΕΤΕΦΕΡΕ ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ, ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ

%cf%87%ce%b1%ce%bb%ce%ad%cf%80%ce%b9Δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι παραμένουν εγκλωβισμένοι χωρίς τρόφιμα και πρόσβαση σε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη σε συνοικίες στο ανατολικό Χαλέπι, που πλέον βρίσκεται σχεδόν ολοκληρωτικά στα χέρια των δυνάμεων του συριακού στρατού και ενώ οι τελευταίες αντικυβερνητικές ισλαμιστικές δυνάμεις  διαπραγματεύονται την αποχώρησή τους.

Παρ’ όλα αυτά η εκκένωση του ανατολικού Χαλεπίου έχει ανασταλεί, καθώς δεν τηρήθηκε παράλληλη συμφωνία να απομακρυνθούν τραυματίες από δύο σιιτικά χωριά που πολιορκούνται από τους αντάρτες στην Ιντλίμπ, και οι οποίοι προσπάθησαν να πάρουν μαζί τους αιχμάλωτους εκατοντάδες αμάχους τους οποίους κρατούν ομήρους σαν ασπίδα και βομβάρδισαν έναν δρόμο ο οποίος επρόκειτο να χρησιμοποιηθεί από λεωφορεία που θα μετέφεραν τους εκτοπισμένους από τα δύο χωριά, αλ-Φούα και Κεφράγια.
Συνέχεια

ΠΕΝΤΕ ΣΥΛΛΗΨΕΙΣ ΣΤΗΝ ΓΑΛΛΙΑ ΓΙΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΗΝ ΕΤΑ

%ce%b5%cf%84%ce%b1Σύμφωνα με τον Γάλλο υπουργό Εσωτερικών Μπρούνο Λερού συνελήφθησαν πέντε άτομα γαλλικής υπηκοότητας για συμμετοχή στην Βασική αυτονομιστική οργάνωση ΕΤΑ κοντά στην πόλη Μπαγιόν, ενώ όπως ανακοινώθηκε κατά την κοινή επιχείρηση γαλλικών και ισπανικών αρχών κατασχέθηκε σημαντικός αριθμός όπλων, εκρηκτικών και πυρομαχικών. Σύμφωνα με τον υπουργό Εσωτερικών της Ισπανίας «η αστυνομία κατάφερε σημαντικό πλήγμα ενάντια στο οπλοστάσιο της τρομοκρατικής οργάνωσης ΕΤΑ στη Γαλλία». Ας σημειωθεί ότι στις 5 Νοεμβρίου συνελήφθη ένας από τους εναπομείναντες ηγέτες της ΕΤΑ ο Μικέλ Ιραστόρζα, στο Ασκέν, που βρίσκεται επίσης κοντά στη Μπαγιόν, ενώ στις 14 Δεκεμβρίου, ένας ακόμα Βάσκος αυτονομιστής συνελήφθη στη Μασσαλία.

Συνέχεια

ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ ΔΙΑΔΗΛΩΤΩΝ ΚΑΙ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΒΙΑΙΕΣ ΤΑΡΑΧΕΣ ΣΕ ΒΡΑΖΙΛΙΑ ΚΑΙ ΒΕΝΕΖΟΥΕΛΑ

%ce%b2%cf%81%ce%b1%ce%b6%ce%b9%ce%bb%ce%af%ce%b1Συγκρούσεις μεταξύ διαδηλωτών και κατασταλτικών δυνάμεων ξέσπασαν στην πρωτεύουσα Μπραζίλια, αλλά και σε πολλές πολιτείες της Βραζιλίας, με αφορμή την ψηφοφορία στην Γερουσία και την επιβολή μέτρων λιτότητας για τα επόμενα 20 έτη στην Βραζιλία. Χιλιάδες οργισμένοι διαδηλωτές διαδήλωσαν στην πρωτεύουσα, συγκρούστηκαν με τις αστυνομικές δυνάμεις στους δρόμους της πόλης αλλά και συγκεκριμένα έξω από το κτίριο του Εθνικού Κογκρέσο με αποτέλεσμα τον τραυματισμό αρκετών αστυνομικών, πυρπόλησαν λεωφορεία, ενώ επιτέθηκαν και στα γραφεία της φιλοκυβερνητικής τοπικής τηλεόρασης Globo TV.

Συνέχεια

ΤΟ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ ΟΝΕΙΡΟ ΘΕΡΙΝΗΣ ΝΥΚΤΟΣ

%ce%bf%ce%bd%ce%b5%ce%b9%cf%81%ce%bfΟ Άλ­ντους Χάξ­λεϋ (με­τα­ξύ δια­φό­ρων άλ­λων) προ­έ­βλε­ψε στον Θαυ­μα­στό Και­νούρ­γιο Κό­σμο (1931) και σε ε­πό­με­να κεί­με­να του, ό­τι στο ά­με­σο μέλ­λον -του­λά­χι­στον στις δυ­τι­κές α­νε­πτυγ­μέ­νες και πε­πο­λι­τι­σμέ­νες κοι­νω­νί­ες…– «τα συ­ντάγ­μα­τα δε θα κα­ταρ­γη­θούν και οι κα­λοί νό­μοι θα πα­ρα­μεί­νουν στους νο­μι­κούς κώ­δι­κες. Αλ­λά αυ­τές οι φι­λε­λεύ­θε­ρες μορ­φές θα χρη­σι­μεύ­ουν μό­νο σαν προ­σω­πεί­ο και ε­ξω­ρα­ϊ­σμός μιας τε­λεί­ως α­νε­λεύ­θε­ρης ου­σί­ας […]. Η φύ­ση των «δη­μο­κρα­τιών» θα αλ­λά­ξει […]. Η ου­σί­α που θα κρύ­βε­ται κά­τω α­πό την ε­πι­φά­νεια θα εί­ναι έ­να εί­δος ο­λο­κλη­ρω­τι­σμού χω­ρίς βί­α […]. Στις δι­κτα­το­ρί­ες του μέλ­λο­ντος, θα υ­πάρ­χει πο­λύ λι­γό­τε­ρη βί­α α­πό αυ­τήν που υ­πήρ­χε σε κα­θε­στώ­τα σαν ε­κεί­να του Χί­τλερ και του Στά­λιν. Οι υ­πή­κο­οι των μελ­λο­ντι­κών δι­κτα­τό­ρων θα διοι­κού­νται πιο α­νώ­δυ­να και ο­μοιό­μορ­φα α­πό έ­να σώ­μα κα­λά εκ­παι­δευ­μέ­νων κοι­νω­νι­κών μη­χα­νι­κών […]. Οι αυ­ρια­νοί η­γέ­τες τού υ­περ­βο­λι­κά πυ­κνο­κα­τοι­κη­μέ­νου και υ­πε­ρορ­γα­νω­μέ­νου κό­σμου θα προ­σπα­θή­σουν να ε­πι­βά­λουν κοι­νω­νι­κή και πο­λι­τι­στι­κή ο­μοιο­μορ­φί­α στους ε­νή­λι­κους και στα παι­διά τους. Αν θέ­λου­με να α­πο­φευ­χθεί αυ­τό το εί­δος τυ­ραν­νί­ας, πρέ­πει ν’ αρ­χί­σου­με χω­ρίς αρ­γο­πο­ρί­α να εκ­παι­δευό­μα­στε και ε­μείς και τα παι­διά μας για την ε­λευ­θε­ρί­α και την αυ­το­κυ­βέρ­νη­ση».

Συνέχεια

Χρονικό συμβάντων από το 1930 έως το τέλος του Ισπανικού εμφυλίου πολέμου (Μέρος β΄)

xroniko31 Οκτωβρίου 1936. Η δημοκρατική κυβέρνηση εγκρίνει την αυτονομία των Βάσκων. Οι Εθνικιστικές δυνάμεις του Francisco Franco Bahamonde  από τη Γαλικία εισβάλλουν στις δυτικές Αστούριες και σπεύδουν προς ενίσχυση του Οβιέδο που πολιορκείται σχεδόν τρεις μήνες. Οι πολιτοφύλακες αναγκάζονται να λύσουν την πολιορκία και να εγκαταλείψουν την πόλη.

3 Οκτωβρίου 1936. Ο Francisco Franco Bahamonde περιλαμβάνει στο πρώτο υπουργικό συμβούλιο τον αδελφό του, τρεις στρατηγούς και κάποιους διπλωμάτες.

9 Οκτωβρίου 1936. Μέλη των Διεθνών Ταξιαρχιών που οργανώνονται από την Κομμουνιστική Διεθνή φθάνουν από τη Μασσαλία της Γαλλίας, μέσω θαλάσσης, στο Αλικάντε.

12 Οκτωβρίου 1936. Καταφθάνουν τα πρώτα πολεμοφόδια από την Σοβιετική  Ένωση με πλοίο που αγκυροβολεί στο λιμάνι της Καρθαγένης.

22 Οκτωβρίου 1936. Ο José Miaja τοποθετείται επικεφαλής της υπεράσπισης της Μαδρίτης.

25 Οκτωβρίου 1936. Από την Τράπεζα της Ισπανίας μεταφέρονται με τέσσερα πλοία στη Σοβιετική ένωση, 510 τόνοι χρυσού (το σύνολο σχεδόν των αποθεμάτων) για «φύλαξη», αλλά ουσιαστικά για την αποπληρωμή των αεροπλάνων, τεθωρακισμένων οχημάτων και λοιπών πολεμοφοδίων. Ως το τέλος του πολέμου το σύνολο του χρυσού θα εξανεμιστεί λόγω των αλλεπάλληλων παραγγελιών της Ισπανικής Κυβέρνησης σε πολεμικό υλικό. Συνέχεια

Χρονικό συμβάντων από το 1930 έως το τέλος του Ισπανικού εμφυλίου πολέμου (Μέρος α΄)

xroniko128 Ιανουαρίου 1930. Ο δικτάτωρ Miguel Primo de Rivera εξαναγκάζεται σε παραίτηση.

14 Απριλίου 1931. Ανακηρύσσεται η Β΄ Ισπανική Δημοκρατία και ο βασιλεύς Αλοφόνσο 13ος μεταβαίνει στην εξορία.

6 Μαΐου 1931. Η νέα κυβέρνηση ανακοινώνει το τέλος της υποχρεωτικής εκπαίδευσης στα σχολεία.

8 Μαΐου 1931. Αναθεωρείται ο εκλογικός νόμος και επιτρέπεται η ψήφος των γυναικών.

25 Μαΐου 1931. Ο υπουργός Πολέμου, Manuel Azaña, ανακοινώνει εκτεταμένη μείωση στον αριθμό του ισπανικού στρατού.

16 Οκτωβρίου 1931. Ο Niceto Zamora παραιτείται από την πρωθυπουργία και αντικαθίσταται από τον Manuel Azaña.

17 Οκτωβρίου 1931. Τα Cortes εγκρίνουν την νομιμοποίηση του διαζυγίου.

11 Δεκεμβρίου 1931. Ο Niceto Zamora εκλέγεται πρόεδρος της Β΄ Ισπανικής Δημοκρατίας.

10 Αυγούστου 1932. Ο στρατηγός José Sanjurjo ηγείται στρατιωτικής εξέγερσης κατά της κυβέρνησης. Συνέχεια

Ισπανική Διαθήκη

%ce%b9%cf%83%cf%80%ce%b1%ce%bd%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%ce%b4%ce%b9%ce%b1%ce%b8%ce%ae%ce%ba%ce%b71Συγγραφέας του βιβλίου Ισπανική Διαθήκη είναι ο Άρθουρ Καίσλερ, Oύγγρος, εβραϊκής καταγωγής. Γεννιέται το 1905 στη Βουδαπέστη από εβραίο πατέρα, ιδιοκτήτη ενός μικρού εργαστηρίου σαπωνοποιίας. Σπουδάζει στη Βιέννη και ταυτόχρονα συμμετέχει ενεργά στο σιωνιστικό κίνημα και παραμένει για ένα διάστημα σε κιμπούτζ στη Χάιφα. Το 1931, εντάσσεται στο γερμανικό κομμουνιστικό κόμμα. Το 1932, μεταβαίνει στην Σοβιετική Ένωση και, δημοσιογράφος πλέον, περιηγείται ως κομματικός ανταποκριτής την κεντρική Ασία ως τα σύνορα με το Αφγανιστάν για να καταγράψει τις συνθήκες ζωής και «να αναφέρει τα επιτεύγματα και την πρόοδο του Σοσιαλισμού».

Το 1936 ταξιδεύει στην Ισπανία όπου μαίνεται ο Εμφύλιος, ως δημοσιογράφος. Η πραγματική του αποστολή είναι –ως απεσταλμένος της Κομιντέρν –Τρίτη Διεθνής– να εκτιμήσει το ύψος της βοήθειας που αποστέλλει η φασιστική Ιταλία του Μουσολίνι στον Φράνκο. (Είχαν ήδη φθάσει στο ισπανικό έδαφος ένα σμήνος ιταλικών αεροσκαφών και 17.000 άνδρες του τακτικού ιταλικού στρατού). Ωστόσο, αναγνωρίζεται από έναν γερμανό και αναγκάζεται να διαφύγει στη Γαλλία.

Το επόμενο έτος, 1937, επιστρέφει στην Ισπανία, ως εργαζόμενος για την εφημερίδα News Chronicle. Συλλαμβάνεται στις 9 Φεβρουαρίου του ιδίου έτους από το καθεστώς του Φράνκο στη Μάλαγα, καταδικάζεται σε θάνατο και κλείνεται στις φυλακές της Σεβίλλης.

Αναμένοντας καθημερινά την στιγμή της εκτελέσεώς του, ο Καίσλερ συντάσσει και υπογράφει την παρακάτω δήλωση: «Δεν γνωρίζω το στρατηγό Φράνκο και δεν με γνωρίζει ούτε αυτός. Αν μου έδινε χάρη, θα το έκανε, κατά τη γνώμη μου, μόνο για πολιτικούς λόγους. Έτσι, δεν μου είναι τόσο εύκολο να τον ευγνωμονώ, όπως ευγνωμονεί ένας άνθρωπος εκείνον που του έσωσε τη ζωή. Όμως πιστεύω σε μια σοσιαλιστική έννοια του ανθρώπινου μέλλοντος και δεν θα πάψω ποτέ να πιστεύω».

Συνέχεια

Ο ρόλος των ολοκληρωτικών καθεστώτων στον Ισπανικό Εμφύλιο

«Το αποτέλεσμα του ισπανικού πολέμου κρίθηκε και αποφασίστηκε στο Λονδίνο, στο Παρίσι, τη Ρώμη, το Βερολίνο, πάντως όχι στην Ισπανία». (Τζωρτζ Όργουελ)

2Ευρώπη, μετά τη λήξη του Α’ παγκο­σμίου πολέμου. Η οικονομική κρίση κλονίζει όλες τις χώρες. Aνεργία και φτώχια, που πλήττει ιδιαίτερα τους εργάτες και τους αγρότες, μεγάλη φορολογία, χαμηλά μεροκάματα, χρέη καθώς και η πτώση των τιμών των προϊόντων (ιδιαίτερα των αγροτικών) οδηγούν στην απελπισία και την αγανάκτηση τους ανθρώπους. Και ενώ η βιομηχανική ανάπτυξη ευνοείται, η απόσταση ανάμεσα στους λίγους πλούσιους και στους φτωχούς, που στερούνται ακόμα και τα αναγκαία για τη ζωή, αυξάνεται διαρκώς. Οι κυβερνώντες μαζί με τους οικονομικούς παράγοντες αποφασίζουν να αποσύρουν τις όποιες ελευθερίες επιβάλλοντας δικτατορικά ή, γενικότερα, ολοκληρωτικά καθεστώτα, αφού θεωρούν ότι ο φιλελευθερισμός και η κοινοβουλευτική δημοκρατία αδυνατούν να λύσουν τα προβλήματά τους και να σώσουν τις ιδιοκτησίες τους.

Έτσι, το 1933, εκτός από τις ΗΠΑ, την Αγγλία, τη Γαλλία, το Βέλγιο, την Ολλανδία, την Ελβετία, την Τσεχοσλοβακία και τις Σκανδιναβικές χώρες δεν υπάρχει κανένα άλλο «φιλελεύθερο» καθεστώς στον κόσμο.

Στην Ισπανία, οξύνεται, λόγω της οικονομικής κρίσεως, η δυσαρέσκεια για την δικτατορία του Πρίμο ντε Ριβέρα και, το 1931, επικρατεί ο συνασπισμός της αριστεράς που ψηφίζει νέο λαϊκό σύνταγμα και αγροτική μεταρρύθμιση της οποίας η εφαρμογή καθυστερεί και οι αγρότες ξεσηκώνονται. Έτσι το 1934 ανέρχεται κυβέρνηση δεξιά με ρατσιστικό, αντιμαρξιστικό και εθνικιστικό χαρακτήρα που, εκτός των επεκτατικών της βλέψεων, συγκροτεί από έμμισθους pistoleroς την Φάλαγγα με επικεφαλής τον γιο του πρώην δικτάτορα Ριβέρα. Μέσα σε δύο χρόνια ακυρώνει την αγροτική νομοθεσία και αιματοκυλά τις εργατικές κινητοποιήσεις των Αστουριών. Ως εκ τούτου, σοσιαλιστές και αριστεροί συνασπίζονται και με την εκλογική υποστήριξη των αναρχοσυνδικαλιστών, στις 16 Φεβρουαρίου 1936, σχηματίζουν κυβέρνηση. Η νέα κυβέρνηση επαναφέρει την αγροτική μεταρρύθμιση και άμεσα 75.000 αγρότες αποκτούν κλήρο στην Εστρεμαδούρα.

Συνέχεια

Sioux: O αγώνας συνεχίζεται!

siouxΠρόσφατα ο αμερικάνικος στρατός ανακοίνωσε ότι δεν θα δώσει άδεια για την διέλευση του πετρελαιαγωγού από την περιοχή των Sioux. Η απόφαση στηρίχθηκε στην ανάγκη εξεύρεσης εναλλακτικής διαδρομής, καθώς η περιοχή της λίμνης Oahe –η οποία είναι μέρος του ποταμού Missouri– βρίσκεται υπό την εποπτεία του τμήματος πολιτικών έργων του αμερικανικού στρατού με την κατασκευή φραγμάτων και καναλιών ύδρευσης. Να σημειωθεί ότι αγωγός έχει σχεδόν ολοκληρωθεί εκτός από το κομμάτι που περνά από το Standing Rock.

Η συγκεκριμένη απόφαση επαναδρομολόγησης, έδωσε αφορμή για πανηγυρισμούς. Ειδικότερα οι ελάχιστες ελληνικές κινηματικές ιστοσελίδες, που αναφέρουν για το θέμα, αναλώνονται στην λεγόμενη νίκη των Sioux, χωρίς να μπουν στον κόπο να αναφέρουν πoιά είναι αυτή η νίκη και τί λένε οι ίδιοι οι Sioux γι’ αυτή την απόφαση.[1]

Συνέχεια

Πάρε κόσμε!

%cf%80%ce%bf%ce%bb%ce%bb%ce%ac-%ce%ba%ce%b5%cf%81%ce%ac%cf%83%ce%b9%ce%b1Γεμάτος «εκπλήξεις» είναι, πλέον, ο κομμουνιστικός συρφετός που κυβερνά. Ανακοίνωσε, δια στόματος Τσίπρα, την παροχή «δώρου Χριστουγέννων», δηλαδή 13ου μισθού. Πονηρός ο βλάχος! Έχοντας ανακοινώσει πριν από δύο περίπου χρόνια την επαναφορά 13ου μισθού, χρησιμοποιεί αυτό το λεκτικό εφεύρημα για να ξεγελάσει τους χαχόλους, με την ανακοίνωση του κυμαινόμενου επιδόματος-βοηθήματος προς αναξιοπαθούντας.

Ο υπερφίαλος εξουσιαστής παρά την μικρότητα του προσπαθεί να εμφανισθεί ως μεγαλόψυχος. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για την παραδοσιακή μεγαλοψυχία των ληστών, οι οποίοι αφού αφαιρέσουν όλα τα υπάρχοντα των ληστευθέντων τους αφήνουν ένα μικρό ποσόν για κολατσιό. Είναι, πάντως, γνωστόν ότι το κολατσίον είναι, πλέον, το ίδιο με το κυρίως γεύμα και, αποτελεί μέρος των όσων με την βία αφαιρέθηκαν από τους ανυπεράσπιστους συνταξιούχους. Αυτή η δράκα εξουσιαστών έχει καταστήσει τους συνταξιούχους μόνιμο στόχο. Δεν υπάρχει χειρότερο είδος εξουσιαστή από αυτόν ο οποίος επιτίθεται και λεηλατεί τις ζωές όσων δεν δύνανται να αμυνθούν και εν συνεχεία τους μοιράζει καραμέλες και σοκολάτες, προετοιμάζοντας τον επόμενο γύρο. Αυτή, η αφαίμαξη θα συνεχιστεί, ως γνωστόν, με τις προαναγγελθείσες «προσαρμογές» των συντάξεων, του Κατρουγκάλειου νόμου.

Συνέχεια

Περί του μύθου των «μεγάλων ανδρών»

%ce%bc%ce%b5%ce%b3%ce%b1%ce%bb%ce%ac%ce%bd%ce%b4%cf%81%ce%b5%cf%82Όσοι εξακολουθούν να χρησιμοποιούν ή να κατασκευάζουν μύθους, το πράττουν γιατί δεν έχουν πάψει να πιστεύουν ότι οι μύθοι είναι άτρωτοι.

Και πράγματι οι μύθοι φαίνονται αδιαπέραστοι από κάθε επιχειρηματολογία. Όσο ασυνάρτητοι και παράλογοι και αν είναι. Έτσι οι μύθοι των «Μεγάλων ανδρών» θεωρούνται από τους κυριάρχους ένα συστατικό στοιχείο της λεγόμενης, κατά τους ισχυρισμούς τους, ιστορίας της ανθρωπότητας.

Είναι λάθος να θεωρεί κάποιος, ότι οι πολιτικοί μύθοι είναι αποτελέσματα, έστω και κατά ένα μέρος, της «λαϊκής φαντασίας» ή των «λαϊκών αναγκών». Οι πολιτικοί μύθοι κατασκευάζονται βάσει συγκεκριμένου σχεδίου. Διαδίδονται μεθοδικά στην κατάλληλη συγκυρία, από τα, ενδεδειγμένα κάθε φορά, φερέφωνα της κάθε εξουσίας.

Συνέχεια

Βρίσκονται ανάμεσά μας

cebaceb1cf81ceb1ceb3cebaceb9cebfceb6ceb7cf83-1033Ακολουθεί προκήρυξη σκληροπυρηνικού πολιτικού χώρου, όπου τα μέλη του κυκλοφορούν ανάμεσα μας και θα συμμετέχουν στην απεργία της 8ης Δεκεμβρίου με σκοπό να πλήξουν την κυβέρνηση. Χαρακτηρίζονται ως άτομα ανεξέλεγκτα, μπερδεμένα, εθισμένα στο ψέμα και έτοιμα να προκαλέσουν τεράστιο μπάχαλο. Υπάρχουν πληροφορίες ότι κατάφεραν μεταμφιεσμένα να βρίσκονται γύρω και μέσα στο Μαξίμου, παριστάνοντας άτομα της κυβέρνησης και παραγγέλνοντας delivery πιτόγυρα και σουβλάκια στο όνομα Βούτσης, Κοτζιάς, Παππάς, Αχτσιόγλου και Σία.

«Η συμμετοχή όλων μας στην απεργία και τις κινητοποιήσεις απέναντι στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές που ισοπεδώνουν τα εργασιακά δικαιώματα θα είναι η απάντηση του κόσμου της εργασίας και ολόκληρης της κοινωνίας στην προσπάθεια των δανειστών –και ιδιαίτερα του ΔΝΤ– να επιβάλουν τη συνέχιση των πολιτικών πλήρους απορρύθμισης των εργασιακών σχέσεων.[…] Συνέχεια

Επιμύθιον σκανδάλων…

%cf%83%ce%ba%ce%ac%ce%bd%ce%b4%ce%b1%ce%bb%ce%bfΗ χρήση της λέξης scandal (σκάνδαλο) στις ευρωπαϊκές γλώσσες ήταν ήδη ευρέως διαδεδομένη τον 16ο αιώνα: scandal στην αγγλική γλώσσα, escandalo στην ισπανική, scandalo στην ιταλική, scandale στην γαλλική, που εισήχθηκε για να υποδηλώνεται μόνο η κυριολεκτική σημασία του εκκλησιαστικού όρου scandalum. Η κοσμική χρήση του όρου χαρακτήριζε πράξεις ή γεγονότα που πρόσβαλλαν το περί ηθικής «δημόσιο» αίσθημα και αμαύρωναν την φήμη των εμπλεκόμενων.

Όσον αφορά την ετυμολογία της το πιο πιθανό είναι να προέρχεται από την ινδοευρωπαϊκή ρίζα skand-, δηλαδή ξεπηδώ, αναπηδώ. Κάνοντας, όμως, μια βουτιά στον χρόνο, θα δούμε ότι η λέξη σκάνδαλον καταγράφεται για πρώτη φορά στην μετάφραση της Παλαιάς Διαθήκης των Εβδομήκοντα (72 Ιουδαίοι φιλόλογοι υπό την επίβλεψη του Πτολεμαίου του Β΄) για να αποτυπώσει την ιδέα της παγίδας ή του εμποδίου και να εξηγήσει πώς ο «εκλεκτός λαός του Θεού» μπορούσε να αμφιβάλλει για εκείνον και να χάνει τον δρόμο του… Συνέχεια

ΙΤΑΛΙΚΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΓΙΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ: ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΑΝΑΒΑΛΛΕΤΑΙ ΓΙΑ ΜΙΑΝ ΑΚΟΜΗ ΦΟΡΑ…

%ce%b9%cf%84%ce%b1%ce%bb%ce%b9%ce%ba%cf%8c-%ce%b4%ce%b7%ce%bc%ce%bf%cf%88%ce%ae%cf%86%ce%b9%cf%83%ce%bc%ce%b1Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος στην Ιταλία πλέον είναι και τυπικά γνωστό.

Και όμως ούτε τούτη τη φορά επήλθε το «τέλος του κόσμου». Το «ΟΧΙ» επικράτησε όσον αφορά την συναίνεση, που ζήτησε ο Ιταλός πρωθυπουργός Ματέο Ρέντσι για την κατάργηση της εκλεγμένης άνω βουλής και την αντικατάσταση της με ένα σώμα περιφερειακών εκπροσώπων με μειωμένες αρμοδιότητες, αλλά και την εκ νέου ανάληψη των εξουσιών λήψης αποφάσεων από τις περιφέρειες.

«Το πλέον επίμαχο σημείο της συνταγματικής μεταρρύθμισης που θέλει να περάσει ο Ματέο Ρέντσι είναι η δραστική αφαίρεση εξουσιών από την Ιταλική Γερουσία (Senato), η οποία έως σήμερα έχει ίσες νομοθετικές εξουσίες με το Κοινοβούλιο (Camera dei Deputati)», εξηγεί στο ΑΜΠΕ ο δημοσιογράφος και πρώην πρόεδρος της Ένωσης Διεθνούς Τύπου (IPA), Λορέντζο Κόνσολι. «Οι υπέρμαχοι της συνταγματικής μεταρρύθμισης θεωρούν θετική την απλοποίηση της νομοθετικής διαδικασίας. Όμως οι επικριτές της φοβούνται ότι η εξουσία που θα συγκεντρώνει η κεντρική κυβέρνηση θα είναι τόσο μεγάλη, που σε συνδυασμό με το νέο εκλογικό νόμο, θα κάνει τον επόμενο πρωθυπουργό πανίσχυρο και με εγγυημένη την κοινοβουλευτική πλειοψηφία», ανέφερε ο Ιταλός δημοσιογράφος. Συνέχεια

Στον απόηχο της επίσκεψης Ομπάμα και της 43ης ανάμνησης της εξέγερσης του 1973

v3Έχει γραφτεί ότι το οργανωμένο ψεύδος, η συστηματική εξαπάτηση συνδέονται με την υπερτροφική βούληση για εξουσία. Το ψεύδος και δη το ολοκληρωτικό, έρχεται να προσδώσει στην προπαγάνδα εκείνη την απαιτούμενη συνοχή, που απαιτεί κάθε φορά η επιβολή της.

Πολλές φορές, δυστυχώς, το ψεύδος ανταποκρίνεται στο αίτημα ενός κοινού, επαναστατικού ή μη δεν έχει σημασία, το οποίο εμφανίζεται έτοιμο να πιστέψει, έτοιμο να διδαχθεί σε ένα μάθημα, κυριολεκτικά και πρώτα απ’ όλα, λήθης. Οι βεβαιότητες, που συνεχίζουν να κατασκευάζονται, έχουν αποκτήσει τέτοια δύναμη, που ο,τιδήποτε θα μπορούσε έστω να τις κλονίσει, θεωρείται ότι εισάγει σε ένα κόσμο άγνωστο και απαγορευμένο, αντιδραστικό και ύποπτο.

Ο φανατικός είναι έτοιμος να θυσιαστεί στο όνομα μιας κατασκευής, που ορίζει ότι τα πάντα εδράζονται στο μηδενικό χρόνο. Το παρελθόν δεν έχει σβήσει απλά, το παρελθόν δεν υπήρξε ποτέ. Έτσι τα πάντα επιτρέπονται, αφού η εκκίνηση και επανεκκίνηση της ιστορίας θεωρητικά επαναλαμβάνεται με έναν αέναο τρόπο.

Συνέχεια

ΜΙΑ ΓΛΩΣΣΑ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΜΒΟΛΙΚΗ ΣΚΕΨΗ

Εισαγωγή

Oι ΠΙΡΑΧΑ είναι μια φυλή που ζει δίπλα και γύρω από τον ποταμό Maici στη ΒΑ Βραζιλία και είναι γνωστή από τα τέλη του 19ου αιώνα1. Το 2000 αριθμούσε 360 μέλη (το 1979 μετρήθηκαν 107 άτομα), αριθμός πολύ μικρότερος από άλλες περιόδους. Οι ίδιο αυτο-αποκαλούνται hiaitsiihi (οι «ίσιοι», οι «σωστοί»). Η γλώσσα τους δεν έχει αριθμούς ή εξαρτημένες προτάσεις. Την αποκαλούν apaitsiiso (αυτό που βγαίνει από το κεφάλι). Πολλές φορές προσπάθησαν γλωσσολόγοι να ερμηνεύσουν και να βάλουν σε καλούπια τη γλώσσα τους, αλλά είναι κάτι που φαντάζει δύσκολο2. Οι Πιραχά συνεννοούνται ακόμα και με το κλάμα ή με σφυρίγματα, ή ακόμα και μιλώντας ενώ τρώνε. Η αίσθηση του χρόνου που έχουν βασίζεται στην ξηρή και τη βροχερή εποχή, με βάση αυτό οργανώνονται. Δεν χρησιμοποιούν καμμία λέξη για να περιγράψουν χρώματα. Χρησιμοποιούν μόνο 3 αντωνυμίες. Αξιοσημείωτο είναι ότι δίνουν ονόματα στα έμβρυα πριν καν γεννηθούν.

Αυτό, όμως, που μπερδεύει πιο πολύ απ’ όλα τους γλωσσολόγους είναι η έλλειψη εξαρτημένων προτάσεων. Αντί να πούνε π.χ. «όταν θα ’χω τελειώσει το φαΐ, θα ήθελα να μιλήσω μαζί σου», λένε «τελειώνω το φαΐ, μιλάω μαζί σου».

Θεωρούνται πολύ ειρηνικοί, έχουν ελάχιστη επαφή με τον πολιτισμό, η οποία περιορίζεται στη χρήση κάποιων εργαλείων. Βέβαια, κατά καιρούς έχουν αναφερθεί συμπλοκές με άλλους ιθαγενείς ή λευκούς ντόπιους.

Η κύρια ασχολία τους είναι το κυνήγι και η συλλογή τροφών. Από τις καρύδες, τις οποίες ανταλλάσσουν με ντόπιους, παίρνουν ρούχα, εργαλεία, αλεύρι κ.ά.

Στο παρακάτω κείμενο, αναπτύσσεται μια προβληματική σχετικά με τη γλώσσα τους, που ανατρέπει τις περισπούδαστες αναλύσεις διαφόρων επιστημόνων.

piraha_pescaria_pOι Πιραχά  έχουν μια ασυνήθιστη γλώσσα και είναι μια από τις πολλές ζωντανές αποδείξεις ότι η θεωρία του Noam Chomsky, «ότι η γλώσσα μας είναι το αποτέλεσμα της εξέλιξης ενός γενετικά καθορισμένου προγράμματος», είναι λάθος.

Ποια είναι η δομή της γλώσσας γενικά; Σύμφωνα με τον Τσόμσκυ, ένα μωρό μπορεί να έχει ένα μεγάλο σώμα της γνώσης, και χρειάζεται μόνο να μάθει τα ιδιότυπα χαρακτηριστικά της γλώσσας ή των γλωσσών στις οποίες εκτίθεται. Γιατί ήταν αδύνατο για κάποια μωρά να μάθουν να μιλάνε (παραπάνω από μερικές λέξεις), όταν τα βρήκαν σε μια ορισμένη ηλικία; Αν η θεωρία μιας οικουμενικής γραμματικής ήταν αληθινή (και το ψευδές συμπέρασμα, στο οποίο βασίζεται, ότι οι εγκέφαλοί μας είναι γενετικά προκαθορισμένοι), τότε αυτά τα μωρά θα έπρεπε να μπορούν να μάθουν να μιλάνε τουλάχιστον στο βασικό επίπεδο γραμματικής που, σύμφωνα με τον Τσόμσκυ, είναι κοινό σε όλη την ανθρωπότητα. Αλλά δεν το κάνουν αυτό. Αν δεν εκτεθούν σε κάποια γλώσσα στα πρώτα χρόνια της ζωής τους, τα παιδιά θα μπορέσουν μόνο να μάθουν κάποιες λέξεις και καθόλου γραμματική. Θα επικοινωνούν σαν τους λύκους (αν μεγαλώσουν ανάμεσα σε λύκους) ή σαν πίθηκοι (αν μεγαλώσουν ανάμεσα σε πίθηκους). Το ενδιαφέρον σχετικά με τη θεωρία του Τσόμσκυ για την οικουμενική γραμματική είναι ότι βασίζεται σε έναν άγγλο φιλόσοφο που ονομάζεται Roger Bacon, που έζησε κατά τον 13ο αιώνα, και στην παρατήρησή του ότι όλες οι γλώσσες χτίζονται πάνω σε μια κοινή υποβόσκουσα γραμματική και αγνοεί όλες τις μετέπειτα παρατηρήσεις πάνω στην ποικιλία της δομής στις γλώσσες των ανθρώπων.

Συνέχεια

Ο «ΤΡΕΛΟΣ» ΤΡΑΜΠ ΚΑΙ Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ «ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑ» ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΤΑΞΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ

%ce%bf-%cf%80%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%bb%ce%ac%cf%82Ο νεοεκλεγείς Ντόναλντ Τραμπ έχει ήδη «αυτο»παρουσιαστεί ως «απρόβλεπτος», «μισογύνης», «ξενοφοβικός», «ακροδεξιός», «εθνικιστής», «πολέμιος της παγκοσμιοποίησης», «κυκλοθυμικός», «άπειρος», έτοιμος κάθε στιγμή να δείξει την περιφρόνησή του στα ΜΜΕ, αλλά και να δηλώσει τον θαυμασμό του στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης, έτοιμος να επιστρέψει σε προστατευτικά για την αμερικάνικη οικονομία μοντέλα, ή «ικανός να διαταράξει» το status quo της παγκόσμιας τάξης και ασφάλειας και τις «εδραιωμένες θέσεις και πεποιθήσεις»…

Ας δούμε, όμως, ορισμένες εξαγγελίες του.

Συνέχεια

ΚΥΚΛΟΦΟΡEI το φύλλο 166 της Μηνιαίας Πανελλαδικής Αναρχικής Εφημερίδας ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

Από την Πέμπτη 1η  Δεκεμβρίου 2016, η μηνιαία αναρχική εφημερίδα ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ βρίσκεται σε περίπτερα της Αθήνας καθώς και στους χώρους διάθεσης του ημερήσιου και περιοδικού τύπου, στον υπόλοιπο ελλαδικό χώρο.

diadromi-166i

Ακολουθεί το προλογικό σημείωμα, αυτής της έκδοσης, από τον Κύκλο Σύνταξης:

Συνέχεια

Ο ΑΡΧΙΚΑΠΕΤΑΝΙΟΣ ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ ΚΑΙ Η ΚΟΥΒΑ ΤΟΥ ΦΙΝΤΕΛ…

%ce%b7-%ce%b1%ce%b8%ce%bb%ce%b9%cf%8c%cf%84%ce%b7%cf%84%ce%b1-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b5%ce%be%ce%bf%cf%85%cf%83%ce%af%ce%b1%cf%82

Η αθλιότητα της εξουσίας, το τίποτα επί σκηνής

Στην Αβάνα βρίσκεται ακόμη την ώρα τούτη o καπέταν-Αλέξης Τσίπρας, προκειμένου να συμμετάσχει στις εκδηλώσεις μνήμης και τιμής του ηγέτη της Κούβας Φιντέλ Κάστρο.

Ο επικήδειος λόγος του έχει γραφτεί, ήδη, με χρυσά γράμματα στο πάνθεον των ιστορικών επαναστατικών συγγραμμάτων. Περισσότερα λόγια, ίσως, περισσεύουν, άλλωστε η συγκίνησή μας είναι τέτοια, που μετά βίας δεν πετάμε το πληκτρολόγιο από το παράθυρο κατευθείαν στο κεφάλι του πρώτου «αντιδραστικού», που περνάει από κάτω και αμφισβητεί τον Μεγάλο Φιντέλ, δάσκαλο και εμπνευστή του Τσίπρα, άρα και τον ίδιο τον πρωτοκαπετάνιο του Συριζα.

Ο αρχικαπετάνιος της επαναστατικής Κυβέρνησης των Συριζα-Ανελ κομαντάντε Αλέξης Τσίπρας ξεκίνησε ως εξής τον μεγαλειώδη του επικήδειο

«Hermanos y hermanas [Αδερφοί και αδερφές],
Γενναίε λαέ της Κούβας,
Αποχαιρετούμε σήμερα τον Κομαντάντε (
σημ.: ταγματάρχης, ανώτατος βαθμός στην Κουβανική στρατιωτική ιεραρχία)Φιντέλ, εδώ από την πλατεία της Επανάστασης, όπως αρμόζει σε αυτόν τον μεγάλο επαναστάτη του 20ου αιώνα.
Αποχαιρετούμε ένα παγκόσμιο σύμβολο αγώνα και αντίστασης που με το παράδειγμά του ενέπνευσε τους αγώνες των λαών σε ολόκληρο το κόσμο.
Τους αγώνες για ανεξαρτησία, ελευθερία, δικαιοσύνη και αξιοπρέπεια.
Αποχαιρετούμε τον Φιντέλ των φτωχών, των καταπιεσμένων, των ανυπότακτων
». Συνέχεια