Monthly Archives: Σεπτεμβρίου 2016

Μια διαφορετική συζήτηση για τις δυνατότητες της καλλιέργειας της γης στον ελλαδικό χώρο: το παράδειγμα του Α. και της Β.

%ce%b4%ce%b9%ce%b1%cf%86%ce%bf%cf%81%ce%b5%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%cf%83%cf%85%ce%b6%ce%ae%cf%84%ce%b7%cf%83%ce%b7-1Είμαστε βέβαιοι πως η αλήθεια, για κάθε πολυσχιδές ή απλό ζήτημα δεν αποτελεί το τέλος ενός δρόμου που μπορεί κάποιος να διαβεί μέσα από μανιχαϊστικές ή άλλου τύπου στείρες προσεγγίσεις. Μ’ άλλα λόγια, θεωρούμε πως οι αναρχικοί οφείλουν να εξετάζουν κάθε δοσμένη πληροφορία για όλα τα ζητήματα που άπτονται εγγενώς της κίνησης προς την απόλυτη ελευθερία, της ίδιας της Αναρχίας. Μια τέτοια προσπάθεια, φυσικά, οφείλει να στέκεται μακριά από ιδεολογικές αγκυλώσεις, όπως κι άλλα πολιτικά στεγανά που, πολλές φορές, δεν επιτρέπουν στους καλοπροαίρετα ενδιαφερομένους να δουν με σφαιρικότητα ζητήματα και καταστάσεις. Κοντολογίς είναι θεμελιώδους σημασίας να παρατηρούμε, να επεξεργαζόμαστε και, βεβαίως, αν κρίνουμε απαραίτητο, να παρουσιάζουμε μέσα από τον δημόσια γραπτό λόγο μας απόψεις για την ίδια την ζωή. Πολλές απ’ αυτές, αν και δεν είναι αναρχικές, εν τούτοις φέρουν μέσα τους σπέρματα ελευθερίας κι –αν μη τι άλλο– μια πραγματική τριβή με όσα οι περισσότεροι από μας προσεγγίζουν, είτε εντελώς θεωρητικά είτε καταφανώς επιδερμικά.

Δεν θεωρούμε σε καμιά περίπτωση, φυσικά, πως το τάδε ή το δείνα επάγγελμα μπορεί να αποτελέσει παράλληλα και στοιχείο κοινωνικού απελευθερωτικού αγώνα· όσο υπάρχει κράτος, κανείς δεν θα είναι ελεύθερος. Ωστόσο πέρα από το αυτονόητο, είναι σημαντικό να παρατηρούμε με ενδιαφέρον προσπάθειες ανθρώπων στην προσωπική τους ιδιώτευση, ιδιαίτερα όταν αυτές είναι κοντά σε έναν φυσικότερο τρόπο ζωής κι όταν συνειδητά επιχειρούν να αφήσουν το κράτος, το κατά δύναμιν, έξω από την ουσία τους. Μ’ αυτή τη λογική, βρήκαμε και συζητήσαμε με κάποιους που επέλεξαν να ζήσουν πιο κοντά στον φυσικό τρόπο ζωής, χωρίς να θέλουν να υλοποιήσουν μια νέα επιχειρηματική ιδέα, δίνοντας συνεντεύξεις σε περιοδικά και, χωρίς να επιδιώκουν μία νέα επιτυχία, πλουτίζοντας απ’ την ανάγκη του κόσμου να τραφεί κάπως καλύτερα. Με ευαισθησία και πολλή προσωπική δουλειά κι ευθύνη, δουλεύουν τη γη με ελάχιστα εργαλεία και ζώα, αναζητώντας τους καλύτερους δυνατούς σπόρους, χωρίς να χρειάζονται την κρατική πιστοποίηση, για να επιβεβαιώσει την εντιμότητα και την αγάπη τους για τη γη. Μάλιστα, πουλούν τα προϊόντα τους στις τοπικές λαϊκές αγορές με τιμές ελάχιστα υψηλότερες των συμβατικών γεωργικών προϊόντων. Συνέχεια

Ο ΠΙΣΤΟΤΕΡΟΣ ΥΠHΡΕΤΗΣ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ ΚΑΙ Η ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΟΥ ΝΟΤΟΥ….

%ce%bf-%cf%80%ce%b9%cf%83%cf%84%cf%8c%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%bf%cf%82-%cf%85%cf%80%ce%b7%cf%81%ce%ad%cf%84%ce%b7%cf%82-%cf%84%cf%89%ce%bd-%ce%bc%ce%bd%ce%b7%ce%bc%ce%bf%ce%bd%ce%af%cf%89%ce%bdΠριν ακριβώς από δύο χρόνια στις 9-9-2014 με αφορμή την παρουσία του μεγάλου ηγέτη Τσίπρα στην σύνοδο του Ιδρύματος Αμπροζέτι στο Κόμο τα σχόλια στα ΜΜΕ «έδιναν και έπαιρναν» (…κυριολεκτικά):

«Με μία σαφή δήλωσή του, στον απόηχο της παρουσίας του στο συνέδριο του Ιδρύματος Αμπροσέτι στην Ιταλία το προηγούμενο Σαββατοκύριακο, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλ. Τσίπρας επιβεβαίωσε την μεγάλη στροφή που έχει επιδιώξει τους τελευταίους μήνες: η Ευρώπη δεν πρέπει πλέον να φοβάται τον ΣΥΡΙΖΑ, είναι το επιστέγασμα της πλέον πρόσφατης παρουσίας του κ. Τσίπρα σε ένα διεθνές φόρουμ […] Σήμερα ο κ. Τσίπρας είναι επίσημος συνομιλητής της ευρωπαϊκής ελίτ, και το μόνο που διαπιστώνεται είναι μία τάση αντιπαράθεσης για την ορθότητα ή μη της ακολουθούμενης πολιτικής. Αντίστοιχο κλίμα διαπιστώνεται και στους χώρους του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου, όπου οι εκπρόσωποι του ΣΥΡΙΖΑ δεν αντιμετωπίζονται ως εκφραστές μίας απειλής, αλλά επιδιώκουν να κτίσουν το προφίλ μίας νέας ευρωπαϊκής αριστεράς. Στην περίπτωση δε του πρόσφατου Συνεδρίου στο Κόμο, όπου παρέστη ο κ. Τσίπρας, η ιδιαιτερότητα έχει μάλλον περισσότερη σημασία. Συγκεντρωμένοι εκεί ήταν πολλοί από τους εκπροσώπους της ευρωπαϊκής ελίτ, αλλά κατά κύριο λόγο δύο πρώην πρωθυπουργοί της Ιταλίας, σε μία ιδιαιτέρως κρίσιμη περίοδο: οι Μάριο Μόντι και Ενρίκο Λέτα. […] Σύμφωνα με κάποιες πηγές και παρόλο που οι δύο άνδρες κινούνται σε διαφορετικό πολιτικό χώρο, ο σημερινός πρωθυπουργός της Ιταλίας Ματέο Ρέντσι, δεν παρακολουθεί αδιάφορος τις εξελίξεις στην Ελλάδα. Κάποιοι μάλιστα αφήνουν να διαρρεύσει, ότι σε περίπτωση που ο ΣΥΡΙΖΑ κατορθώσει να κερδίσει εκλογές στην Ελλάδα και σχηματίσει κυβέρνηση, ο κ. Ρέντσι θα επιδιώξει με κάθε τρόπο να αξιοποιήσει την ευκαιρία ώστε να επιχειρηματολογήσει υπέρ μίας στροφής στην ακολουθούμενη πολιτική στην Ένωση» (Α. Κωβαίος, Το Βήμα).
Συνέχεια

Ο ΜΥΘΟΣ ΤΩΝ ΥΠΕΡΤΡΟΦΩΝ

super-foodsΤα τελευταία χρόνια βλέπουμε στα ράφια ορισμένων σούπερ μάρκετ και των ειδικών καταστημάτων με βιολογικά τρόφιμα διάφορες τροφές εισαγωγής, σε μικρές συσκευασίες, με τσουχτερή τιμή και με τον εντυπωσιακό τίτλο στην ετικέτα: υπερ-τροφή ή αγγλιστί super food.

Κάποιες υπερτροφές μάς ηχούν πιο γνώριμες, όπως κάποια βασικά εξωτικά λαχανικά και φρούτα που ήδη εισάγονται εδώ και χρόνια (αβοκάντο, ανανάς, παπάγια κτλ) και έχουν ενταχθεί με άλλη μορφή ήδη στην διατροφή μας (η ωμή σκόνη κακάο, το έλαιο ή γάλα καρύδας), είτε επειδή ευδοκιμούσαν ή ευδοκιμούν και εδώ, όπως το λινάρι (λιναρόσποροι), η πικραλίδα, το σιταρόχορτο, η αλόη κ.τ.λ., είτε επειδή μέσω του εμπορίου ερχόντουσαν από παλιά εδώ, όπως διάφορα μπαχαρικά (κουρκουμάς, τζίντζερ, η πραγματική κανέλλα) ή τα τσάϊ των Ινδιών… Άλλες υπερτροφές μάς είναι πλέον γνώριμες λόγω της μεγάλης διαφημιστικής καμπάνιας που έγινε για αυτές (γκότζι μπέρι, σπιρουλίνα κ.ά.), ενώ άλλες μας είναι λιγότερο γνωστές όπως: η ρίζα μάκας, οι σπόροι chia, τα μούρα camu camu, τα lingonberries (μικρά κόκκινα μούρα), το maqui berry (προφέρεται mah-key), ο σαμπούκος ο μέλας (elderberry), το pitaya ή φρούτο του δράκου, το ραμπουτάν (φρούτο κι αυτό), ο καρπός του μπαομπάμπ, η κομπούχα (μύκητας), τα φασόλια mung, τα φύκια (kelp, seaweed, χλωρέλλα), οι σπόροι κάνναβης, η κινόα (θάμνος, ψευδο-δημητριακό), το λαχανικό κέιλ, το μέλι μανούκας, το βότανο ginko biloba… Μέχρι και την χλωροφύλλη έβαλαν στο μπουκάλι.

Όλα αυτά απευθύνονται όχι μόνο στους πλούσιους που ανέκαθεν έτρωγαν υγιεινά πιάτα με σπαράγγια και ραπανάκια, αλλά έχουν ως στόχο ένα ευρύτερο κοινό που, μπερδεμένο από τα διφορούμενα μηνύματα των άρθρων περί υγιεινής διατροφής ψάχνουν για μια απάντηση-σωτηρία, δηλαδή στους μανιακούς της υγιεινής διατροφής που νομίζουν ότι θα απολαύσουν καλύτερη υγεία αν τρώνε πολλά προϊόντα με εξωτικά ονόματα. Στην πραγματικότητα ο άνθρωπος επιβιώνει με πολύ λιγότερα, ούτως ή άλλως. Εξυπακούεται δε, πως αν κάποιος αλλάξει την διατροφή του από τα επεξεργασμένα τρόφιμα σε οποιαδήποτε φυσική τροφή θα νιώσει καλύτερα.

Τι κρύβεται όμως πίσω από το μάρκετινγκ τέτοιων προϊόντων; Πώς η ιδέα για το «ένα μήλο την ημέρα τον γιατρό τον κάνει πέρα», σλόγκαν που εφηύραν περί το 1900 οι καλλιεργητές μήλου στην Αμερική για να διαφημίσουν τα μήλα τους, εφαρμόζεται πλέον σε όλα τα τρόφιμα;

Θα το ανακαλύψουμε εξετάζοντας την ιστορία μιας τέτοιας τροφής.

Ένα λοιπόν από αυτά τα τρόφιμα που ταξιδεύει χιλιόμετρα για να φτάσει στον εκάστοτε προορισμό του είναι το acai berry (προφέρεται ασάι -“ah-sah-ee”) και είναι η πιο δημοφιλής από τις σούπερ αντιοξειδωτικές τροφές στις ΗΠΑ.

Πρόκειται για ένα μωβ προς μαύρο φρούτο σε σχήμα μούρου, μεγέθους περίπου 2,5 εκατοστών, ενώ ο σπόρος αποτελεί το 80% του φρούτου. Προέρχεται από ένα είδος φοίνικα το οποίο φύεται στο δέλτα του Αμαζονίου, στην Βραζιλία. Ο φοίνικας αυτός είναι ένα λεπτό δέντρο που φτάνει τα 25 μέτρα ύψος, ενώ τα φύλλα του φτάνουν τα τρία μέτρα μήκος.

Η συγκομιδή του πρέπει να γίνεται με σεβασμό στο δέντρο γιατί αλλιώς κινδυνεύει να πεθάνει και μαζί του όλο το δάσος. Οι άνδρες, σαν καθημερινή εργασία, σκαρφαλώνουν στους πανύψηλους κορμούς για να συλλέξουν τα κλωνάρια πάνω στα οποία βρίσκονται οι καρποί, και η υπόλοιπη κοινότητα τα αφαιρεί από τα κλωνάρια και τα βάζει σε πλεχτά καλάθια.

Το acai berry αποτελεί τη βασική τροφή διαφόρων φυλών της περιοχής του Αμαζονίου εδώ και πολλούς αιώνες. Οι άνθρωποι της περιοχής το καταναλώνουν καθημερινά μαζί με ψάρι, κρέας, σούπα ή απλώς σαν φρούτο.

Φυσικά, μέχρι και πριν μια δεκαετία, το acai berry ήταν ουσιαστικά άγνωστο έξω από τη Βραζιλία. Όσον αφορά την σχετική βιβλιογραφία υπήρχε μόνο ένα βιβλίο, στα πορτογαλικά, ενός ερευνητή τροφών ονόματι Herve Rogez, ο οποίος είχε επισκεφτεί το 1994 τον Αμαζόνιο και το είχε περιγράψει.

Τώρα πλέον, υπάρχουν πολλά προϊόντα με acai berry διαθέσιμα στην αγορά και αφορούν χυμούς, σκόνη και χάπια. Η δε αποξηραμένη μορφή του acai berry έχει προταθεί ως χάπι αποτοξίνωσης και αδυνατίσματος. Πολλά από αυτά τα προϊόντα διακινούνται κυρίως μέσω internet με ελάχιστο έλεγχο, οπότε είναι αμφίβολη η αποτελεσματικότητα και η ασφάλειά τους και άγνωστες οι παρενέργειες που μπορεί να επιφέρουν.

Σύμφωνα με την ανάλυσή του Herve Rogez, λοιπόν, το acai berry μοιάζει με την γνωστή σε εμάς ελιά, είναι θρεπτικό και λιπαρό περιέχοντας καλά λιπαρά, βιταμίνη Ε και αντιοξειδωτικά, ενώ δεν περιέχει πολλά σάκχαρα. Επί πλέον, το μεγαλύτερο μέρος του λίπους του αποτελείται από μονοακόρεστο ολεϊκό οξύ (56%) που ρίχνει τη κακή χοληστερόλη (χοληστερίνη).

Ο ερευνητής ανέφερε ότι το acai berry έχει διπλάσια ποσότητα σε ανθοκυανίνες (κατηγορία αντιοξειδωτικών που ανήκουν στα φλαβονοειδή) από οποιοδήποτε άλλο γνωστό φρούτο και αυτό το απέδωσε στο γεγονός ότι το acai berry έπρεπε να προστατευθεί από τις ισχυρές ακτίνες του ήλιου που δεχόταν η συγκεκριμένη περιοχή.

Δύο αδέρφια από την Καλιφόρνια, που είχαν ως χόμπι τα extreme sports, οι Ryan και Jeremy Black, σκέφτηκαν πως είναι καλή ιδέα να εισάγουν το acai berry από τη Βραζιλία στις ΗΠΑ. Οι έμποροι της αμερικανικής αγοράς δεν είχαν ακούσει τίποτε σχετικό για αυτό το φρούτο μέχρι το 2000.

Οι νέες τροφές που λανσάρονται στις ΗΠΑ πρέπει να κατακτήσουν τον διστακτικό καταναλωτή κι έτσι οι αδελφοί Black είχαν να… ξεπεράσουν πολλά εμπόδια στην προσπάθειά τους να προωθήσουν το acai berry. Μέχρι το 2003, παρέμεινε ένα cult φρούτο, γνωστό μεταξύ των νέων που έκαναν extreme sport, σκέιτινγ και σέρφινγκ. Αχρείαστο να προσθέσουμε πως, όταν κάποιος έχει το χρόνο να κάνει σερφ σε ηλιόλουστες παραλίες, συνήθως χαίρει άκρας υγείας και δεν χρειάζεται acai berry, παρά μόνο προστασία από τους καρχαρίες…

shutterstockΣτην προσπάθειά τους να το κάνουν ευρύτερα γνωστό οι αδερφοί Black έπεισαν ένα μοδάτο εστιατόριο του Los Angeles, το Sambazon, να φτιάξει πιάτα με acai berry, ελπίζοντας ότι έτσι ότι θα διαφημιζόταν. Το acai berry είχε τα βασικά στοιχείο που απαιτούσε το αμερικανικό μάρκετινγκ: καλή γεύση, αντιοξειδωτικά και το μυστήριο του Αμαζονίου. Έτσι, η ιδέα τους στέφθηκε με επιτυχία.

Εκείνη τη χρονιά, ο διάσημος δερματολόγος της Ν. Υόρκης Nicholas Perricone, στο νούμερο ένα μπεστ σέλερ βιβλίο του “The Wrinkle Cure” προωθούσε την θεωρία ότι η κυτταρική φλεγμονή ήταν η βασική αιτία των χρόνιων παθήσεων και του γήρατος και πως η διατροφή έπαιζε καθοριστικό ρόλο σε αυτά. Καθώς έγραφε ένα νέο βιβλίο, ο Perricone σκέφτηκε να ζητήσει πληροφορίες για το acai berry από τους αδελφούς Black, οι οποίοι του έδειξαν την περιγραφή του Rogez. Το νέο βιβλίο του Perricone που κυκλοφόρησε το 2003 είχε τίτλο “The Perricone Promise: Look Younger, Live Longer in Three Easy Steps”. Έγινε και αυτό νούμερο ένα μπεστ σέλερ και ήταν η αρχή της… σταδιοδρομίας του acai berry, καθώς φιγουράριζε στην κορυφή της λίστας των υπερτροφών του βιβλίου.

Μετά από λίγους μήνες ο Perricone εμφανίστηκε στην εκπομπή της Oprah Winfrey, όπου εκθείασε τα καλά του άγνωστου φρούτου. Να σημειώσουμε πως η Oprah έχει θεωρηθεί η γυναίκα με την μεγαλύτερη επιρροή στις ΗΠΑ. Μετά από την προβολή της εκπομπής, οι αδερφοί Black λάμβαναν μηνύματα από νέες ή ηλικιωμένες κυρίες που ρωτούσαν που μπορούν να προμηθευτούν το acai berry. Έτσι, μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα οι αδερφοί Βlack έγιναν… πλούσιοι και δεν ήταν οι μόνοι. Πολλοί άλλοι επιχειρηματίες λάνσαραν χυμούς με acai berry, ακόμα και μεγάλες πολυεθνικές, όπως η Anheuser-Busch και η PepsiCo.

Το πιο επιτυχημένο ίσως προϊόν acai berry στην αμερικανική αγορά ήταν το MonaVie που λάνσαρε το 2005 η ομώνυμη εταιρεία ως έναν υγιεινό χυμό. Ο χυμός MonaVie πουλιόταν σε μπουκαλάκια κρασιού συνοδευόμενο από φυλλάδιο με πληροφορίες που θύμιζαν φάρμακο. Η εταιρεία, με πωλήσεις στην τριετία 2005-2008 που έφταναν τα 859 εκατομμύρια δολάρια μπήκε στη λίστα με τις πιο γρήγορα αναπτυσσόμενες εταιρείες των ΗΠΑ. Αν κανείς προσέθετε και τις εξαγωγές σε δεκαεπτά χώρες, οι πωλήσεις ξεπερνούσαν τα 2 δισεκατομμύρια δολλάρια. Όπως δήλωσε ο διευθύνων σύμβουλος της MonaVie, Dallin Larsen, βετεράνος του πολυεπίπεδου μάρκετινγκ, το μοντέλο της εταιρείας ήταν η πυραμίδα μέσω της οποίας «κάθε τρεις μήνες εδημιουργείτο και ένας νέος εκατομμυριούχος».

Μετά την βιομηχανία τροφίμων ακολούθησε η βιομηχανία καλλυντικών με κρέμες από acai berry προς 50-70 δολλάρια.

Η προώθηση του acai berry βασίστηκε αρχικά σε έρευνες που έδειχναν ότι το φρούτο είναι μια αντιοξειδωτική υπερτροφή. Πολλές από τις μελέτες για το acai berry διεξήχθησαν από την εταιρεία AIBMR Life Sciences και χρηματοδοτήθηκαν από τη βιομηχανία τροφίμων. Σύμφωνα με αυτές τις μελέτες, μετά την επεξεργασία και τη μετατροπή του φρούτου σε σκόνη, τα 100 γραμμάρια acai berry περιέχουν 534 θερμίδες, 52 γραμμάρια υδατάνθρακες (εκ των οποίων τα 44 γραμμάρια είναι φυτικές ίνες) 8,1 γραμμάρια πρωτεΐνες και 32 γραμμάρια λίπος. Οι μελέτες έδειξαν ότι το acai berry περιέχει 10-20 φορές περισσότερα φλαβονοειδή από οποιοδήποτε άλλο γνωστό φρούτο.

Στην κλίμακα της δίαιτας ORAC (Oxygen Radical Absorbence Capacity) το μούρο acai berry είχε υψηλή θέση με 18.500 αντιοξειδωτικές μονάδες. Για να υπάρχει ένα μέτρο σύγκρισης, οι σταφίδες είχαν 2.830 αντιοξειδωτικές μονάδες, τα μπλε μούρα (blueberries) 2.400 μονάδες, τα μαύρα μούρα (blackberries) 2.036, τα κράνα (cranberries)  1.750, οι φράουλες 1.540, τα ρόδια 1.245 και τα σμέουρα (raspberries) 1.220 αντιοξειδωτικές μονάδες. Αυτή η μεγάλη διαφορά στην αντιοξειδωτική ικανότητα σε σχέση με τα άλλα φρούτα έκανε το acai berry ανάρπαστο στις ΗΠΑ. Υπήρχε, όμως, μια «λεπτομέρεια» σχετικά με τις τροφές που πλάσαρε η δίαιτα ORAC. Οι αντιοξειδωτικές μονάδες της κλίμακας ORAC αφορούσαν, πρώτον το δοκιμαστικό σωλήνα και δεύτερον την εξουδετέρωση μόνο μιας ελεύθερη ρίζας που προκύπτει από το οξυγόνο, η οποία ονομάζεται υπεροξειδική ρίζα. Σήμερα είναι γνωστό ότι οι ανθοκυανίνες και τα άλλα φλαβονοειδή δεν απορροφώνται εύκολα από το ανθρώπινο σώμα. Με άλλα λόγια τα αντιοξειδωτικά που βρίσκονται στο acai berry δεν έχουν μεγάλη βιολογική αξία για την εξουδετέρωση των ελεύθερων ριζών μέσα στον οργανισμό. Τελικά, η δίαιτα/κλίμακας ORAC αποσύρθηκε τον Μάιο του 2012 από το site του Αμερικανικό Οργανισμό Γεωργίας (USDA) καθώς έγινε κατανοητό ότι είχε δημιουργηθεί μια απίστευτη σύγχυση για το τί ακριβώς αντιπροσώπευε αυτή η κλίμακα.

Οι ισχυρισμοί των εταιρειών που διέθεταν το acai berry στην αμερικανική αγορά δεν σταματούσαν στις αντιοξειδωτικές του ιδιότητες. Άρχισαν να ισχυρίζονται ότι σύμφωνα με τις μελέτες που είχαν… χρηματοδοτήσει βοηθάει το ανοσοποιητικό σύστημα και ότι μειώνει τον πόνο από την αρθρίτιδα. Για παράδειγμα το 2011 μια μικρή μελέτη με τίτλο «Pain Reduction and Improvement in Range of Motion After Daily Consumption of an Acai», κατέληξε στsuper-foods2ο συμπέρασμα ότι μια τρίμηνη διατροφή που περιέχει acai berry ανεβάζει την συγκέντρωση των αντιοξειδωτικών στο αίμα και μειώνει τον πόνο. Όμως, σ’ αυτήν τη μελέτη δεν υπήρχε ομάδα ελέγχου με την οποία έπρεπε να συγκριθούν τα αποτελέσματα, ώστε να αποκλειστεί το αποτέλεσμα placebo.

Αξίζει να αναφερθεί ότι στο youtube υπάρχουν εντυπωσιακά προπαγανδιστικά video για το acai berry και γενικά στο διαδίκτυο υπάρχουν άπειροι συγκριτικοί πίνακες με διάφορες υπερτροφές. Οι μελέτες, λοιπόν, είτε δεν είναι «ανεξάρτητες», καθώς έχουν χρηματοδοτηθεί από τη βιομηχανία τροφίμων άρα μεροληπτούν, είτε υπάρχει απουσία μελετών στην περίπτωση των καλλυντικών κρεμών που να αποδεικνύουν το ισχυρισμό ότι οι αντιρυτιδικές κρέμες που περιέχουν acai berry προστατεύουν με κάποιο τρόπο το δέρμα από τις ρυτίδες.

Όσον αφορά τον ισχυρισμό ότι το acai berry βοηθά στο αδυνάτισμα, είναι δύσκολο να αντιληφθεί κανείς πως επικράτησε αφού στις κλασσικές δίαιτες οι διαιτολόγοι προτείνουν την αποφυγή των λιπαρών φρούτων, έστω κι αν είναι υγιεινά διότι περιέχουν πολλές θερμίδες. Ο Perricone φαντάστηκε αυτές τις ιδιότητες ισχυριζόμενος ότι όλες οι υπερτροφές βοηθούν το σώμα να κάψει λίπος. Η φαντασίωση συνεχίστηκε από τον Dr Oz, αγαπημένο τηλεοπτικό γιατρό της Oprah, που εμφανίστηκε πολλές φορές στην σόου της και αργότερα απέκτησε τη δική του εκπομπή στην αμερικακινή τηλεόραση, ο οποίος έκανε λόγο για την «ηλεκτρική δύναμη» του acai berry αποκαλώντας το φρούτο «Νούμερο ένα superfood»!

Ένα πρόβλημα με τα προϊόντα διατροφής (ή ακόμα και τα φάρμακα) που διακινούνται μέσω διαδικτύου είναι ότι μπορεί να μην είναι γνήσια. Για παράδειγμα, μια αμερικανική μελέτη που έγινε για 27 συμπληρώματα διατροφής σε χάπια μίας άλλης υπερτροφής, του εκχυλίσματος ροδιού (pomegranate), έδειξε ότι μόνο 5 από αυτά περιείχαν τα συστατικά που ανέγραφε η ετικέτα. Όσον αφορά τους χυμούς, μια άλλη μελέτη έδειξε ότι από τα 23 προϊόντα χυμών ροδιού που έγραφαν 100% χυμός ρόδι, τα περισσότερα έλεγαν ψέματα και μόνο τα 6 περιείχαν αυτό που ισχυρίζονταν. Πουλούσαν, μ’ άλλα λόγια, φύκια για μεταξωτές κορδέλες…

Το ενδιαφέρον είναι ότι ακόμα και εταιρείες που παράγουν το acai berry κατηγορούν άλλες, που βρίσκονται στην ίδια αγορά, για απάτη, ελλιπή δοσολογία ή νοθεία.

Το άλλο πρόβλημα με τα προϊόντα που διακινούνται μέσω internet είναι ο ελλιπής έλεγχος όπως προαναφέραμε, αλλά και η απουσία συμβουλής έστω από φαρμακοποιό ή δερματολόγο κ.ο.κ. Για παράδειγμα, πριν από λίγους μήνες ο ΕΟΦ είχε ανακοινώσει ότι σύμφωνα με ενημέρωση των Καναδικών Αρμόδιων Αρχών, διακινούνται μέσω διαδικτύου προϊόντα που περιέχουν acai berry, τα οποία είναι νοθευμένα με τη ουσία sildenafil. Τα προϊόντα αυτά έφεραν τα εμπορικά ονόματα Anti-Aging Acai Berry, Guarana Blast, Brazillian Pure, Anti-aging Vital Rez V, Weight Loss, Vital Acai, Dietary Supplement Acai Powder blast και Muscle Mass και δεν ήταν γνωστοποιημένα στον ΕΟΦ.

Τα συγκεκριμένα προϊόντα προωθούνται για την απώλεια βάρους, ως αντιοξειδωτικά και αντιγηραντικά αλλά περιείχαν sildenafil χωρίς αυτό να δηλώνεται στην επισήμανσή τους. Η ουσία sildenafil περιέχεται σε συνταγογραφούμενα φάρμακα που προορίζονται για την αντιμετώπιση της στυτικής δυσλειτουργίας και μπορεί να προκαλέσει παρενέργειες εάν ληφθεί ανεξέλεγκτα, χωρίς να έχει συνταγογραφηθεί από γιατρό.

Ο κάθε περιοχή του πλανήτη προσφέρει απλόχερα τις τροφές της, που αν είναι αμόλυντες και φύονται σε πλούσια εδάφη, αποτελούν την ιδανική βάση για την διατροφή του ανθρώπου, αλλά και τις υπερτροφές του (π.χ. κάρδαμο, μαύρη σταφίδα, ελιές και ελαιόλαδο, γιαούρτι, αποξηραμένα σύκα, δαμάσκηνα, κάπαρη, δίκταμο, ρίγανη, μαϊντανός και γενικά τα αρωματικά φυτά-βότανα, μαστίχα, μέλι και τα σχετικά με αυτό, σουσάμι, ζέα, δημητριακά ολικής άλεσης, σκόρδο, κρεμμύδι, σαρδέλες, καρύδια, αμύγδαλα, ρόδια, πιπεριές, ιπποφαές, αυγά, όσπρια, λεμόνια και γενικά τα φρούτα και τα πράσινα λαχανικά όπως τα σέσκουλα, τα ραδίκια, το σπανάκι, τα αντίδια, η αγκινάρα, τα παντζάρια για να αναφερθούν μερικές που συναντούμε στον Ελλαδικό χώρο).

Το νερό της πηγής επίσης είναι πολύ σημαντικό. Δεν χρειάζεται να ξοδεύονται γαλόνια πετρελαίου για να μεταφερθούν τα μούρα… Αμαζονίου στην Ευρώπη. Επί πλέον, όταν προτιμάς την τροφή του τόπου που ζεις μπορείς να συμβάλεις (εν μέρει) στην αποτροπή της εξάπλωσης της περιβαλλοντολογικής ρύπανσης αλλά και των συνεπειών που προέρχονται από αυτήν. Αν ας πούμε τρως γκότζι μπέρυ Κίνας είναι πολύ δύσκολο να ανακαλύψεις σε ποια επαρχία της Κίνας καλλιεργούνται και αν εκεί δίπλα χύνονται χημικά απόβλητα, πόσο μάλλον να πας μια βόλτα από εκεί για να διαμαρτυρηθείς…έντονα. Αν σεβαστούμε την φύση και τις συνταγές κάθε τόπου θα ανακαλύψουμε μικρούς θησαυρούς σε κάθε μέρος της γης.

Κλείνοντας, ας αναφέρουμε την ρήση του Ιπποκράτη: «Η τροφή σου να είναι το φάρμακό σου και το φάρμακό σου να είναι η τροφή σου»…

Δημοσιεύθηκε από Κ.

ΠΗΓΗ

http://www.healthyliving.gr/2013/04/23/acai-berry-adynatisma-souperfood-ypertrofh

 

Εκδυτικισμός: Μια παλιά συνταγή σε νέα συσκευασία

%ce%b5%ce%ba%ce%b4%cf%85%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%b9%cf%83%ce%bc%cf%8c%cf%821Τον Ιούλιο του 1942, επτά μήνες αφ’ ότου οι Ιάπωνες βομβάρδισαν τον αμερικανικό στόλο στο Πέρλ Χάρμπορ, μερικοί διακεκριμένοι ιάπωνες ακαδημαϊκοί συναντήθηκαν στο Κυότο στα πλαίσια ενός συνεδρίου, με τίτλο: «Πώς να υπερβούμε το μοντέρνο;». Ένας από τους συνέδρους, ο Χαγιάσι Φουσάο, πρώην μαρξιστής που εξελίχθηκε σε εθνικιστή, έγραψε ότι η επίθεση ενάντια στη Δύση τον είχε ενθουσιάσει. Κάποιος υποστήριξε ότι ο εκδυτικισμός έμοιαζε με επιδημία που είχε προσβάλει την ιαπωνική ψυχή. Πολλά ειπώθηκαν σχετικά με την βλαβερή εξειδίκευση της γνώσης, που είχε θρυμματίσει την ολότητα του ανατολικού πνευματικού πολιτισμού. Πολλά από αυτά δίδονταν μέσα από μια καθαρά εθνικιστική σκοπιά της ιαπωνικής αυτοκρατορικής τάξης, αλλά δεν πρέπει να μας διαφεύγει το γεγονός ότι για τους ασιάτες εκείνη την εποχή, η «Δύση» ταυτιζόταν με την «αποικιοκρατία».

Συνέχεια

Του ξεροκόμματου ο χαρτογιακάς

ξεροκόμματοΠροφανώς και δεν πρόκειται για κάποιου είδους βαθυστόχαστη αλήθεια, το γεγονός ότι κάθε επαγγελματική επιχείρηση που δεν σερβίρει screwdrivers (on the rocks ή άνευ), πιτόγυρα ή κρέπες, στο εν Ελλάδι περιχαρές τρελλοκομείο, διατηρεί στα φανερά γουρουνάκι-κουμπαρά, δια αποταμίευσιν οβολών για το (φτου κακά!) απευκτέο λουκέτο. Παρ’ όλα αυτά, το κομμάτι της νεολαίας που επιλέγει σπουδές μάνατζερ, διοίκησης επιχειρήσεων, ψυχολογίας (με ειδίκευση στην διαχείριση(!) εργατικού δυναμικού) κι άλλες, που οδηγούν σε συναφή χρήσιμα «επαγγέλματα», ακόμη και στις μέρες μας, είναι ουδόλως ευκαταφρόνητο. Θα μπορούσε να πει κάποιος, ελαφρά τη καρδία, «μα τι διάολο έχουν στο μυαλό τους όλοι αυτοί;». Η απάντηση, ωστόσο, είναι πιο απλή απ’ ό,τι ίσως φανταζόμαστε. Αυτό που έχουν, λοιπόν, «στο μυαλό τους» είναι ο,τιδήποτε, εδώ και περίπου δυόμιση δεκαετίες, τούς «φύτεψε» μ’ «εκσυγχρονιστικό» ταραταζούμ στο μυαλό η εξουσία. Εν ολίγοις, στα χωράφια πηγαίνει «ο Αλβανός», υδραυλικός και σοβατζής θα γίνει «ο Ρωσοπόντιος» και πάει (κ)λέγοντας. Συνέχεια

Αχ, αυτή η Ιστορία

«Είναι ώρα να προχωρήσουμε σε αλλαγές και στα προγράμματα σπουδών της Ιστορίας».(Ν. Φίλης)

Με αφορμή την ανωτέρω δήλωση του εκτελούντα χρέη υπουργού παιδείας, που συμπληρώνεται από την πρόθεση διδασκαλίας στα σχολεία των γεγονότων του εμφυλίου (πολιτικού) πολέμου, δημοσιεύουμε το παρακάτω άρθρο που δημοσιεύθηκε στην ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, φ. 60, Απρίλιος 2007.

Χάρτα-του-Ρήγα[…] […] Η κατά παραγγελία συγγραφή βιβλίων είναι ένα σταθερό χαρακτηριστικό. Γιατί αυτό που επιδιώκεται είναι η εμφύτευση, στους νέους ανθρώπους, γνώσεων, προκειμένου μετά να χρησιμοποιηθούν αυτοί σαν εργαλεία διατήρησης ενός μόνιμα απλωμένου ψεύδους. Κι αυτό εμφανίζεται πλέον ως μία αδιαμφισβήτητη αλήθεια.

Ποιος, αλήθεια, θυμάται πως εγκαθιδρύθηκε πάνω στην ανθρωπότητα η εξουσία;

Κι όμως, μέσα στα βιβλία των ειδικών δεν χρειάζεται να ψάξει κανείς πολύ για να ανακαλύψει με ποιους τρόπους επιβλήθηκε η συγκροτημένη εξουσία πάνω στους ανθρώπους και τα κοινωνικά σύνολα.

Σαφέστατα αναφέρουν πως το κράτος καθιερώθηκε με την πολύμορφη χρήση της βίας. «Το κράτος είναι προϊόν της βίας και διατηρείται δια τη βίας».[1]

Συνέχεια

Το ΚΥΣΟΙΠ και οι αριστεροί καριερίστες

Όταν στα μέσα Μαΐου διαβάσαμε στον Τύπο ότι τα πρώτα 42 επιχειρηματικά σχέδια εγκρίθηκαν από το ΚΥΣΟΙΠ νιώσαμε μια πρώτη μικρή έκπληξη. Στα σχέδια φιγουράριζαν πρώτες-πρώτες τομείς και εταιρείες που για χρόνια νέμονται τα ευρωπαϊκά προγράμματα. Και που με τη νέα κυβέρνηση είναι οι πρώτοι που έχουν να λαμβάνουν από το λεγόμενο «πακέτο Γιουνκέρ». Εάν περισσέψει τίποτα θα πάρουν και οι υπόλοιποι κάτιτις. Το ΚΥΣΟΙΠ είναι το Κυβερνητικό Συμβούλιο Οικονομικής Πολιτικής στο οποίο μετέχουν ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης ως Πρόεδρος, οι Υπουργοί Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού, Οικονομικών, Περιβάλλοντος και Ενέργειας, καθώς και ο Αναπληρωτής Υπουργός Οικονομικών, αρμόδιος για θέματα Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, ως μέλη. Οι αρμοδιότητές του περιλαμβάνουν τον συντονισμό, την προώθηση και την υλοποίηση του οικονομικού προγράμματος, τις δημόσιες και ιδιωτικές επενδύσεις, τη λειτουργία του τραπεζικού συστήματος καθώς και τα θέματα ανταγωνισμού και ελέγχου της αγοράς, όπως και την επεξεργασία και διαμόρφωση των στρατηγικών της κυβέρνησης για τη διαπραγμάτευση του δημοσίου χρέους.

Συνέχεια

«Ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιο…»

ΚρυπτόνΜια αρκετά διαδεδομένη φενάκη που πλασάρεται από κανάλια, εφημερίδες και ραδιόφωνα σε περιόδους που κυριαρχούν τα λεγόμενα «σκάνδαλα» και στην προκειμένη ο βόθρος που αναδύεται από τα γκαγκστερικά κυκλώματα δικαστών, κληρικών, σωματέμπορων, πρεζέμπορων και πρακτόρων, είναι και μια τάση ενοχοποίησης της… κοινωνίας με το παιδιαρίστικο, αφελές και πρόστυχο ψέμα ότι… φταίει η κοινωνία που έχει τέτοιους δικαστές, φταίει η κοινωνία που έχει τέτοιους παπάδες (άλλες φορές το λένε για τους πολιτικούς και ούτω καθ’ εξής)! Λες και η κοινωνία διάλεξε την ύπαρξη αυτών των σωμάτων, που αιώνες τώρα βασανίζουν, βιάζουν συνειδήσεις και κορμιά, εξευτελίζουν ανθρώπους και καταρρακώνουν την ανθρώπινη προσωπικότητα! Γι’ αυτά, μας πληροφορούν οι αξιότιμοι αναλυτές και κοινωνιολόγοι και ο κάθε άσχετος που βγαίνει και μιλάει, ότι φταίμε εμείς οι ίδιοι! Τι να εννοούν άραγε; Ότι φταίμε εμείς οι ίδιοι που η κτηνωδία τους τούς οδηγεί να απαγάγουν π.χ. ανήλικα παιδιά για να γίνουν βορά στις σεξουαλικές τους διαστροφές, να συνεννοούνται πως δεν θα φυλακιστεί κανένας πρεζέμπορος (γιατί όλοι δικά τους παιδιά είναι), και για όλα αυτά φταίμε εμείς (η κοινωνία; -όσο ευρεία κι αν είναι η έννοια);

Συνέχεια

Αγάπη και Αναρχία

Είναι πράγματι περίεργο, πώς τρεις από τις πιο συχνές και καίριες λέξεις τής Ελληνικής σε μεγάλη χρήση από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, οι λέξεις αγαπώ/αγάπη, φιλώ/φίλος και έρωτας, παραμένουν άγνωστες ως προς την ετυμολογική τους προέλευση.
Το ρήμα
ἀγαπῶ (από το οποίο παρήχθη το ουσιαστικό ἀγάπη, μόλις τον 3ο αιώνα π.Χ.), μολονότι απαντά ήδη στον Όμηρο (Οδ. Ψ 214 «οὕνεκά σ’ οὐ τό πρῶτον, ἐπεì εἶδον, ὧδ’ ἀγάπησα») και χρησιμοποιήθηκε σε μεγάλη έκταση σε όλη την αρχαιότητα φθάνοντας μέχρι σήμερα (πβ. λ.χ. Πλάτωνος Πολιτεία 330c «ὥσπερ γάρ οἱ ποιηταì τά αὑτῶν ποιήματα καì οἱ πατέρες τούς παῖδας ἀγαπῶσι»), δεν μάς είναι ακόμη γνωστή η ετυμολογική του προέλευση. Χαρακτηρίζεται στα ειδικά λεξικά ως «αγνώστου ετύμου». Μία ετυμολογική υπόθεση (τού 1991) που δέχεται τελευταία στο ετυμολογικό του Λεξικό τής Αρχαίας Ελληνικής ο Robert Beekes είναι: ἀγαπῶ < ἄγα(ν) «πολύ» + πᾶ- «προστατεύω» (από μια ρίζα *pa- «προστατεύω»), ήτοι από μια αρχική σημασία «προστατεύω πολύ».
agapiΆγνωστη –αξίζει να σημειωθεί– θεωρείται και η ετυμολογία τού συνώνυμου ρήματος
φιλῶ (παράγωγο τού φίλος) που είναι η κατεξοχήν λέξη που σήμαινε «αγαπώ» στην αρχαία ήδη από τον Όμηρο ( πβ. Ιλ. Θ 343 «ὅς τις ἀνήρ ἀγαθός…τήν αὐτοῦ φιλέει [ενν. γυναῖκα] καì κήδεται ὡς καì ἐγώ τή ἐκ θυμοῦ φίλεον») και που εξελίχθηκε στη σημερινή σημασία «ασπάζομαι, δίνω φιλί» (τη σημασία αυτή την είχε –παράλληλα προς τη σημασία τού «αγαπώ»– ήδη στα μετά τον Όμηρο χρόνια: «φιλούν στο στόμα» έναντι «φιλούν στα μάγουλα» παραδίδει ο Ηρόδοτος «φιλέονται τοῖσι στόμασι»– «τάς παρειάς φιλέονται»). Για τη λέξη υπάρχει μια ετυμολογική υπόθεση που τη συνδέει με μια ρίζα, που θα έδινε ως αρχική για τη λέξη φίλος, απ’ όπου προέρχεται το φιλῶ, τη σημασία «αυτὀς που βρίσκεται κοντά».
Και ο
ἔρωτας (αρχ. ἔρως, ἔρωτος) που παράγεται από το πολύχρηστο, στην αρχαία, ρήμα ἔραμαι «ερωτεύομαι, αγαπώ με πάθος» (που έδωσε και τα ἐραστής, ἐράσμιος, ἀνέραστος, Ἐρατώ) μάς είναι ετυμολογικά επίσης άγνωστος. Τόσο που ο ετυμολόγος Beekes διερωτάται μήπως το ἔραμαι είναι προελληνική λέξη! 
 (Γιώργος Μπαμπινιώτης, Ετυμοπερίεργα) Συνέχεια

ΚΥΚΛΟΦΟΡEI το φύλλο 163 της Μηνιαίας Πανελλαδικής Αναρχικής Εφημερίδας ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

Από την Πέμπτη 1η Σεπτεμβρίου 2016, η μηνιαία αναρχική εφημερίδα ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ βρίσκεται σε περίπτερα της Αθήνας καθώς και στους χώρους διάθεσης του ημερήσιου και περιοδικού τύπου, στον υπόλοιπο ελλαδικό χώρο.

diadromi-163i

Ακολουθεί το προλογικό σημείωμα, αυτής της έκδοσης, από τον Κύκλο Σύνταξης:
Συνέχεια