Η εκδήλωση-συζήτηση της 20ης Σεπτεμβρίου

4-b-2016Την Τρίτη 20 Σεπτεμβρίου πραγματοποιήθηκε στον χώρο της Αναρχικής Αρχειοθήκης η προγραμματισμένη εκδήλωση που αφορούσε τον ένοπλο μετεμφυλιακό αγώνα στην Ισπανία, στον οποίο καθοριστική ήταν η παρουσία και συμβολή του Φ. Σαμπατέ.

Η εκδήλωση αυτή (όπως και η επομένη της 6ης Οκτωβρίου) γίνεται με την ευκαιρία της συμπληρώσεως 80 χρόνων από την έναρξη του εμφυλίου πολέμου στην Ισπανία. Πριν από την συζήτηση προβλήθηκε η δίωρη ταινία με τίτλο Behold a Pale Horse, η οποία δημιουργήθηκε το 1964, τέσσερα χρόνια μετά τον θάνατο του Sabaté. Τον Sabaté ενσαρκώνει ο Γκρέγκορυ Πέκ και τον επικεφαλής της Γκουάρντια Θιβίλ ο Άντονυ Κουήν, ενώ ανυπέρβλητος είναι ο ρόλος του Ομάρ Σαρίφ στο ρόλο νεαρού ιερέα. Η ταινία περιγράφει με μυθιστορηματικό τρόπο τους τελευταίους μήνες της ζωής του Sabaté.

Ακολούθησε συζήτηση κατά την οποία εξετάσθηκαν οι αρνητικές επιδράσεις και τα αποτελέσματα της –αντίθετης προς την αναρχική θεώρηση και απελευθερωτική προοπτική– επιλογής του ένοπλου αγώνα.

Παραθέτουμε, στη συνέχεια, μία σύντομη βιογραφία του Sabaté.

Γεννήθηκε στις 30 Μαρτίου του 1915 στο L’ Hospitalet de Llobregat στη Βαρκελώνη. Εντάχθηκε στην CNT το 1931. Το 1932, μετά τα γεγονότα της Fijols, σχημάτισε μαζί με άλλους νέους την ομάδα Los Novatos (Οι νεοσύλλεκτοι), η οποία εντάσσεται στην FAI. Η ομάδα συμμετείχε στην εξέγερση της 8ης Ιανουαρίου 1933 και το 1935 θα πραγματοποιήσει την πρώτη της απαλλοτρίωση (ληστεία) για την παροχή κεφαλαίων σε μια ομάδα υπεράσπισης φυλακισμένων.

sabateΣτις 18 Ιουλίου 1936, η φασιστική εξέγερση στη Βαρκελώνη νικήθηκε, αλλά ο εμφύλιος πόλεμος δεν απετράπη. Στις 27 Αυγούστου, 1936, ο Sabaté και ο αδελφός του José προσχώρησαν σε κλιμάκιο της CNT-FAI, τους «Νέους Αετούς», που πολέμησε στο μέτωπο της Αραγωνίας. Όταν τελείωσε ο πόλεμος βρισκόταν στην 26η μεραρχία, που έφερε το όνομα του Ντουρρούτι. Με τα υπολείμματα της  διέσχισε τα γαλλικά σύνορα, όπου βρέθηκε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης στη Vernet. Στην συνέχεια αγωνίστηκε στη γαλλική αντίσταση κατά των Ναζί. Το 1945, ο Sabaté έδωσε συνέχεια στον αγώνα του ενάντια στο φασιστικό καθεστώς και στις 20 Αυγούστου 1945 επέτυχε την απελευθέρωση δύο φυλακισμένων συντρόφων. Η ομάδα του συνέχισε να χτυπά το καθεστώς του Φράνκο και τους υποστηρικτές του, ενώ με ληστείες εταιρειών και τραπεζών χρηματοδοτούνταν η οργανωμένη αντίσταση. Στις 2 Μαρτίου 1949, σκότωσαν δύο επικεφαλής της φασιστικής Φάλαγγας.

Αυτή η πάλη ενάντια στην τυραννία κράτησε δεκαπέντε χρόνια. Ο «El Quico» χαρακτηρίσθηκε ως ο υπ’ αριθμόν 1 δημόσιος κίνδυνος και ήταν ένας διαρκής εφιάλτης για τις αρχές. Ενώ πολλοί από τους συντρόφους του, συνελήφθησαν ή σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια των ετών –συμπεριλαμβανομένων του αδελφού του José το 1949 και τον έτερου αδελφού του Manuel το 1950– ο Sabaté κατόρθωνε να γλιστρά μέσα από τους διάφορους κλοιούς και τις παγίδες που έστηνε η Γκουάρντια Θιβίλ., έως και τον Ιανουάριο του 1960.

Στις 30 Δεκεμβρίου 1959 διέσχισε τα σύνορα Γαλλίας-Ισπανίας για τελευταία φορά και στις 5 Ιανουαρίου, 1960 σκοτώθηκε σε San Celoni από την Somaten (Καταλανική Εθνοφυλακή) και την Γκουάρντια Θιβίλ. Ήταν 45 ετών.

Τέσσερις από τους συντρόφους του, οι οποίοι τον συνόδευσαν σε αυτή την επιχείρηση σκοτώθηκαν, προηγουμένως, κατά τον εγκλωβισμό της ομάδος σε ένα αγρόκτημα. Πρόκειται για τους Antonio Guitart, 29 ετών, Rogelio Madrigal 27 ετών, Francisco Conesa Alcaraz, 39 ετών και τον Martin Ruiz Montoya, 20 ετών.

Περισσότερες πληροφορίες ΕΔΩ και ΕΔΩ

Δημοσιεύθηκε από Η. Α.

Advertisements
Both comments and trackbacks are currently closed.