Monthly Archives: Ιουνίου 2016

Η Γερακίνα

Πολλοί θα θυμούνται το γνωστό σε όλους μας τραγούδι για την Γερακίνα, που κίνησε να φέρει κρύο νερό και που τα βραχιόλια της βροντούσαν, ντρουμ, ντρουμ…

Υπάρχει, όμως, κι ένα άλλο τραγούδι για μία άλλη Γερακίνα. Το αλιεύσαμε και το παραθέτουμε:

Τα λόγια του τραγουδιού έχουν ως εξής:

Συνέχεια

Advertisements

Η ΤΡΥΠΙΑ ΠΑΝΤΙΕΡΑ  ΤΩΝ «ΑΝΤΑΡΤΩΝ» ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΤΙΝΑ ΦΑΙΔΡΑ…

«Ως ένα άλλο, επιτακτικό σήμερα, γνώρισμα, παρουσιάζεται η έντονη πολιτική δέσμευση, η οποία χαρακτηρίζει τον αντάρτη σε σχέση μ’ άλλους μαχητές. Πρέπει να εμμείνει κανείς στην αυστηρά πολιτική φύση του αντάρτη, ακριβώς επειδή αυτός πρέπει να διακριθεί από τον κοινό ληστή και τον στυγνό εγκληματία, τα κίνητρα του οποίου αποσκοπούν στον προσωπικό πλουτισμό […] Η ουσία του Πολιτικού δεν είναι αποκλειστικά η εχθρότητα, αυτή καθαυτή, αλλά η διάκριση φίλου και εχθρού, προϋποθέτει δε και τα δύο στοιχεία, τον Φίλο και τον Εχθρό. Ο ενδιαφερόμενος για τον αντάρτη ισχυρός τρίτος, μπορεί ακόμα να σκέφτεται και να ενεργεί τελείως εγωιστικά· θέτει το πολιτικό του συμφέρον με το μέρος του αντάρτη. Αυτό δίνει την εντύπωση πολιτικής φιλίας και αποτελεί ένα είδος πολιτικής αναγνώρισης, ακόμα και όταν δεν φτάνει στο σημείο δημοσίων και επισήμων αναγνωρίσεων ως εμπόλεμου κόμματος ή ως κυβέρνησης». (Carl Schmitt, Η Θεωρία του Αντάρτη, Παρεμβολή στην Έννοια του Πολιτικού)

lykos-arniΤην ευρύτερη περίοδο που διανύουμε είναι κάτι παραπάνω από συχνή η προβολή συγκεκριμένων κυβερνητικών ή κομματικών στελεχών ως «ανταρτών». Οι «αντάρτες» βουλευτές εμφανίζονται να ρυθμίζουν την λεγόμενη πολιτική επικαιρότητα, να συντονίζουν και να συντονίζονται σε μια δια-κομματική αντιπολίτευση, αλλά και να ενισχύουν το «αξιακό» ιδεολογικό περίβλημα της περιβόητης επανίδρυσης του κράτους.

Παρουσιάζονται, ακόμα, οι κομματικοί «αντάρτες», ξεκομμένοι από το τακτικό κομματικό στράτευμα, υιοθετώντας τακτικές «ανορθόδοξου πολέμου»: αντί να δώσουν την «μάχη» μέσα στα κομματικά όργανα, καταφεύγουν στο «κλαρί» των ΜΜΕ, ή ακόμα και των «σατιρικών» εκπομπών του Λαζόπουλου, δημοσιεύουν μανιφέστα αμφισβήτησης της επίσημης κομματικής ή κυβερνητικής γραμμής, εναρμονιζόμενοι δήθεν με τη διάχυτη κοινωνική δυσαρέσκεια.

Συνέχεια

Στα κάγκελα του Νέο-Πατριωτισμού

νεοπατριωτισμόςΕίναι γεγονός, ότι η συγκεκριμένη διαδικασία παγκοσμιοποίησης που εξελίσσεται, παρ’ ότι ταυτίζεται στα μυαλά πολλών ανθρώπων με τις οικονομικές συνέπειες που επιφέρει στην ζωή τους, ασκεί πολλαπλές πιέσεις για την κατασκευή ή τον επανασχηματισμό συλλογικών ταυτοτήτων. Εδώ παρατηρείται μια (φαινομενική) αντίφαση και γεννιέται ένα εύλογο ερώτημα: πώς ταυτόχρονα με την ενίσχυση των τάσεων εξατομίκευσης ενισχύονται, επίσης, οι κάθε λογής εθνοκεντρικές και οι παραδοσιο-κρατικές αντιλήψεις, πως η ένταξη σε μικρές ιδιωτικοποιημένες σφαίρες συνυπάρχει με εκείνη των κοινωνικών δικτύων, πώς οι κάθε είδους εθνο-θρησκευτικοί ή εθνοτικοί εθνικισμοί (ethno-nationalisms) συνεχίζουν να καλλιεργούνται με ιδιαίτερη αφοσίωση απ’ άκρη σε άκρη στο πλανητικό χωριό; Και ακόμη, πως συνταιριάζει μια συμβολική ανάκληση του παρελθόντος και βέβαια ο απαραίτητος για κάθε εξουσία εξαγνισμός και εξωραϊσμός του με την «ανάγκη» για την συνέχιση της ιλιγγιώδους τεχνολογικής (ή άλλης) πορείας προς τα «εμπρός»; Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει καμία αντίφαση. Το παρελθόν επιστρέφει για «μια στιγμή» άθικτο και αμόλυντο σαν γιατρικό σε κάθε σημάδι «παρακμής» ή «κρίσης». Η επίκληση και η επαν»ανακάλυψη» της «παράδοσης» δεν αφορά παρά μια ολότελα διαμεσολαβημένη διαδικασία, απαραίτητη για τις κυριαρχικές επιδιώξεις. Η στιγμιαία και επιλεκτική επιστροφή στην «παράδοση» δεν είναι, λοιπόν, μια αυταπάτη, αλλά θέτει τους όρους κατασκευής μιας ακόμη ταυτότητας. Δεν έχει, βέβαια, καμία σημασία πόσο βίαια απωθείται ο «χαμένος χρόνος» που μεσολάβησε, ώστε να «βιωθεί» το παρελθόν, να ξανανακαλυφθεί η αγάπη για την πατρίδα, ή η αφοσίωση των μελών στην κοινότητα.

Συνέχεια

«Είμαστε οι Ούννοι του Μάη και του Ιούνη»

(Οι Ούννοι, πολεμική φυλή, προχώρησαν σε άγριες επιδρομές σε βυζαντινά εδάφη ήδη από το 400 μ.Χ. Οι Ούννοι, παρ’ ότι στην πραγματικότητα δεν ήταν πολυάριθμοι οι ίδιοι σαν φυλή, δημιούργησαν έναν τεράστιο στρατό απορροφώντας τους ηττημένους αντιπάλους τους, φτιάχνοντας έτσι μια αχανή αυτοκρατορία που απείλησε την ρωμαϊκή όσο κανείς άλλος μέχρι τότε).

φοιτητικά-2006Πέρασαν ήδη 10 χρόνια από τις μεγάλες φοιτητικές κινητοποιήσεις που συντάραξαν την διετία 2006-2007. Το παραπάνω σύνθημα φωναζόταν συνεχώς από διαδηλωτές και μάλιστα όχι από αναρχικούς. Ένα σύνθημα ενδεικτικό των συνθέσεων που πραγματοποιούνταν στους φοιτητικούς χώρους, της οικειοποίησης της εξεγερτικής βίας εκ μέρους πλήθους των διαδηλωτών, που περιδιάβαιναν σε εβδομαδιαία βάση το κέντρο της Αθήνας, αλλά και αρκετών άλλων πόλεων συγκρουόμενοι με τις κατασταλτικές δυνάμεις, σπάζοντας και πυρπολώντας τράπεζες, αυτοκίνητα, κρατικούς στόχους με αφορμή μιαν ακόμη εκπαιδευτική μεταρρύθμιση. Κινητοποιήσεις που αποτέλεσαν την συνέχεια μιας μεγάλης παράδοσης διαδηλώσεων με αφορμή εκπαιδευτικά ζητήματα, όπως εκείνες που ξέσπασαν το 1990-1991 με αφορμή την δολοφονία του καθηγητή Τεμπονέρα σε κατειλημμένο σχολείο στην Πάτρα από μέλη της ΟΝΝΕΔ. Συνέχεια

«Και ξυπνητήρια θα πέφτουν στο κεφάλι του για όλη την επόμενη δεκαετία…»

«Το γενικό καλό είναι η πρόφαση του απατεώνα, του υποκριτή και του κόλακα», (Ουίλιαμ Μπλέικ).

ξυπνητηριαΟ Μεγάλος Τιμονιέρης, έξυσε το κεφάλι του (και ουχί τους όρχεις του) μόλις του διεμήνυσαν τα καθέκαστα για την τελική έκβαση του δημοψηφίσματος στην Βρετανία.

«Πρέπει να κάνω μια ιστορική δήλωση», είπε στην Γεροβασίλη, στον Παππά, στον Φλαμπουράρη και σε όσους ακόμη βρίσκονταν κοντά του, σε μια ακόμη μεγάλη στιγμή που έλαχε στην πρώτη φορά αριστερά κυβέρνηση.

«Μια δήλωση», συνέχισε και ενώ όλοι κρέμονταν από τα χείλη του, «που θα αφήσει εποχή». «Σύμφωνοι πρόεδρε», του είπε η Γεροβασίλη, «αλλά να προσέξουμε, δεν πρέπει πάλι να χασκογελάς, ειδικά όπως έκανες με τον Μπαν Κι Μουν, όταν του χάριζες το σωσίβιο, τον έπιασαν και αυτόν τα γέλια, έβαλε το σωσίβιο ανάποδα, και μετά κακαρίζατε και οι δύο σαν κότες».

Συνέχεια

ΟΙ ΑΝΑΡΧΙΚΕΣ ΙΔΕΕΣ ΚΑΙ Η «ΝΕΑ» ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ «ΤAΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ»…

ΤAΞΗ-ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ-1Στους επαναστατικούς κύκλους είθισται διαχρονικά ο προσδιορισμός της συνέχειας να κατοχυρώνεται με την προβολή των χαρακτηριστικών της ρήξης με το παρελθόν.

Παρ’ όλα αυτά η διάκριση «νέου» και «παλιού» εμπεριέχει είτε με φανερό τρόπο είτε με καλυμμένο την έννοια της διαδοχής, αλλά και της κατοχύρωσης του δικαιώματος στην κληρονομιά μιας «ιδέας», «καταστάσεων και πραγμάτων», εξουσιών, εδαφών κοκ.

Το «νέο» έρχεται να εγκαθιδρυθεί, έχοντας πραγματικές, αλλά και ψευδείς αναφορές σχετικά με την διάθεσή του για την απόλυτη καταστροφή του «παλαιού».

Συνέχεια

Η Μακεδονία είναι …Βαλκανική

makedoniaΑπό τα Βαλκάνια έχουν περάσει δεκάδες διαφορετικών λαών και πολιτισμών, με αποτέλεσμα σε μια περιοχή λίγων χιλιάδων στρεμμάτων να υπάρχουν πλέον, δεκάδες διαφορετικές κουλτούρες. Ακόμα και αν ισχυριστεί κανείς ότι είναι Έλληνας επειδή είναι απευθείας απόγονος του Περικλή και του Μιλτιάδη, που ήταν Αθηναίοι, δεν μπορεί να πει το ίδιο και για τους μακεδόνες του Φιλίππου. Αρκετές αναφορές από εκείνη την εποχή έχουν καταγράψει ότι οι μακεδόνες δεν ήταν Έλληνες. Όπως και με την ισπανόφωνη Αμερική που έχουν ομοιότητες στην γλώσσα και στη λαογραφία, έτσι και στην αρχαία Ελλάδα, οι μακεδόνες δεν ήταν ελληνικά φύλα, όπως οι Αθηναίοι, οι Θηβαίοι και άλλοι κάτοικοι του ελλαδικού χώρου. Ήταν ξένοι ως προς την νοοτροπία, ενώ όχι μόνο δεν ένωσαν την Ελλάδα, όπως ισχυρίζονται οι κάθε λογής εξουσιαστές, αλλά κατέκτησαν και υποδούλωσαν τις αυτόνομες πόλεις-κράτη υπό μία κυριαρχία. Την μακεδονική. Η Μακεδονία δεν ανήκε στους αυτοχαρακτηριζόμενους ως Έλληνες που ισχυρίζονταν πως έχουν καταβολές από τα αρχαία χρόνια, αλλά χαρακτηρίστηκε ως τμήμα του Ελλαδικού χώρου μέσα από τη προπαγάνδα και την τάση επεκτατισμού του ελλαδικού κράτους.

Συνέχεια

ΤΣΑΜΗΔΕΣ: Μία ιστορία του χθές στο σήμερα

Την Πέμπτη 21 Φλεβάρη 2008 πραγματοποιήθηκε στο Πάντειο Πανεπιστήμιο εκδήλωση για το ζήτημα των Τσάμηδων με διοργανωτές το Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας και το Κέντρο Ερευνών Μειονοτικών Ομάδων. Όπως γνωρίζουμε και από άλλες παρόμοιες συζητήσεις, οι αντιδράσεις ήταν άμεσες από κάθε λογής εθνικά υπερήφανους. Πέρα από την παρέμβαση τους στην εκδήλωση, συνωστίζονταν και στα τηλεοπτικά παράθυρα για να αποδείξουν τη συνομωσιολογία του πράγματος. Κάτι ανάλογο έγινε και μέσα από τη στήλη Ανάλυση στα γεγονότα, με τίτλο «Τσάμικος ταμπάκος από την Πάντειο», του Γ. Τζώρτζη στην Ελευθεροτυπία, όπου εξανίσταται ακόμη και για τη συμμετοχή του ΚΕΜΟ, αφού δεν υφίσταται θέμα μειονότητας(!). Η διαπιστωμένη από πολλούς κρατική αντι-μειονοτικη πολιτική βρίσκει εύκολα συμμάχους από το δημοσιογραφικό χώρο, παρ’ ότι και μέσα στο ΥΠΕΞ σε απόρρητο έγγραφο αναφέρεται ότι «η ελληνική μειονοτική πολιτική βρίσκεται αγκυλωμένη σε θέσεις της πρώιμης μεταπολεμικής εποχής, οχυρωμένη πίσω από νομικά, ή νομικίστικα απολιθώματα».[1]

Με αφορμή αυτό το γεγονός δημοσιεύθηκε στην ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, φ. 71, Απρίλιος 2008,το ακόλουθο κείμενο, το οποίο και αναδημοσιεύουμε λόγω και των πρόσφατων πολιτικών «αναταράξεων»:

Τσάμηδες στην πλακόστρωτη αγορά της Παραμυθιάς

Τσάμηδες στην πλακόστρωτη αγορά της Παραμυθιάς

Είναι δεδομένο ότι οι όροι «έθνος» και «εθνικό» αποτελούν τεχνητές εννοιολογικές κατασκευές από την κυριαρχία για την αποτελεσματικότερη κρατική επιβολή. Με αυτή την έννοια ο όρος μειονότητα παραμένει και εξαντλείται μόνο στα όρια της φυλής (συγγενικά χαρακτηριστικά μιας ομάδας ανθρώπων) και ασφαλώς μόνο στη ποσοτική του διάσταση. «Έννοιες εθνικής ταυτότητας, που επινοήθηκαν από πρωτοπόρους διανοητές, εντυπώθηκαν πάνω σε κοινωνικές ομάδες, ο εθνικός προσδιορισμός των οποίων θα μπορούσε να είχε εξελιχτεί προς διαφορετικές κατευθύνσεις. Αυτό υπήρξε αναπόσπαστο μέρος της διαδικασίας εθνικής ολοκλήρωσης, στην οποία τα νεοσύστατα κράτη έπρεπε να επιδοθούν ώστε να υπερβούν τις αβέβαιες απαρχές τους.[2]

Συνέχεια

Διαφορετικοί, αλλά αδέλφια

DNA-testΣτο οπτικοακουστικό υλικό που αλιεύσαμε από το διαδίκτυο παραμερίζονται με έναν επιστημονικό τρόπο οι διχαστικές/ διαχωριστικές απόψεις και λογικές, κατωτερότητας και ανωτερότητας, που υπάρχουν μεταξύ ατόμων και ανθρώπινων ομάδων.  Ως εκ τούτου, είναι χρήσιμο να επαναλαμβάνονται και από αυτή τη σκοπιά οι μεγάλες αλήθειες. Παρ’ ότι τα  αναμφισβήτητα δεδομένα δεν χρειάζονται τις επιστημονικές αρωγές,  καλό είναι να χρησιμοποιούνται μόνο και μόνο βοηθητικά και όχι καθοριστικά. Ας μην λησμονείται ότι πάνω σε επιστημονικές θεωρίες (ανωτερότητα φυλών κλπ) βασίστηκαν τόσες και τόσες αντιανθρώπινες πρακτικές .

Συνέχεια

ΝΑ ΚΥΝΗΓΗΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΚΥΝΗΓΟΥΣ!!!

Όσο ο άνθρωπος θα συνεχίζει να είναι ο άσπλαχνος καταστροφέας κατώτερων ζώντων όντων, δεν θα γνωρίσει ποτέ υγεία και ειρήνη. Γιατί όσο οι άνθρωποι θα κατασφάζουν ζώα, θα σκοτώνουν ο ένας τον άλλο. Πράγματι, αυτός που σπέρνει το σπόρο του φόνου και του πόνου δεν μπορεί να δρέψει χαρά και αγάπη. (Πυθαγόρας)

απελευθέρωσηΑπό τις αρχές της ύπαρξης του ο άνθρωπος, εκτός από την καλλιέργεια του εδάφους και των δέντρων, χρησιμοποιούσε και το κυνήγι για την επιβίωσή του. Οτιδήποτε κατανάλωνε από την φύση, επιδίωκε να το αξιοποιήσει στο έπακρο. Για παράδειγμα, ένα δέντρο μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για τους καρπούς του, το ξύλο για καύση, τα κλαριά και αλλά μέρη του για την κατασκευή σπιτιών, για φτιάξιμο εργαλείων και όπλων. Επίσης, από τα ζώα, εκτός από το κρέας τους, τα κόκαλα χρησιμοποιούνταν για την κατασκευή όπλων (τόξα, βέλη, τσεκουριά κλπ.), ενώ το δέρμα τους για ένδυση ή υπόδηση. Ποτέ οι άνθρωποι δεν κατέστρεφαν τη φύση ή σκότωναν τα ζώα χωρίς λόγο, παρά μόνο για την κάλυψη βασικών αναγκών επιβίωσης ή για την προστασία της ζωής τους σε περίπτωση επίθεσης από κάποιο άγριο ζώο (ακόμα και σε αυτήν την περίπτωση η θανάτωση του ζώου ερχόταν να καλύψει τις ανάγκες των ανθρώπων).

Συνέχεια

ΡΙΤΣΩΝΑ: H Εργολαβία και οι σύγχρονοι «ανθρωποφύλακες»

ριτσώνα1Στο χώρο του πρώην στρατοπέδου της Αεροπορίας, στη Ριτσώνα, στα διοικητικά όρια μεταξύ Ευβοίας και Βοιωτίας, έχει στηθεί από την κυβέρνηση «κέντρο προσωρινής φιλοξενίας». Ένα «κέντρο» που ούτε φιλόξενο είναι ούτε προσωρινό. Και δεν θα μπορούσε να είναι και διαφορετικά, από τη στιγμή που οι προτεραιότητες και οι στόχοι της κυβέρνησης ευθυγραμμίζονται στα πλαίσια των αποφάσεων που λαμβάνονται εντός των Συνόδων Κορυφής και άλλων οργάνων της ΕΕ. Και είναι εκείνες οι αποφάσεις που φέρουν την πρωθυπουργική υπογραφή και δεν προσφέρουν, σε κανένα ενεργό κομματικό στέλεχος του Σύριζα, την δυνατότητα να νιώθει και πολύ άνετα με έννοιες όπως η αλληλεγγύη.

Φιλανθρωπία, φυσικά και ο καθείς μπορεί να δείχνει και να επιδεικνύει. Άλλωστε και οι μεγαλύτεροι καπιταλιστές ανέκαθεν είχαν κι από ένα ίδρυμα που έτρεχε θέματα φιλανθρωπίας. Όμως, άβυσσος χωρίζει τις έννοιες αλληλεγγύη-συμπαράσταση ή φιλοξενία-φιλανθρωπία. Όταν, λοιπόν, κάποιος συμμετέχει και συ-στοιχίζεται πίσω από τις αποφάσεις που φέρουν αρνητικό πρόσημο για δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους (ιθαγενείς και πρόσφυγες) έχει κάνει τις επιλογές του.

Συνέχεια

Έλληνες είστε και φαίνεστε! (…και δυο κλούβια αυγά Τουρκίας)

Έλληνες-είστε-και-φαίνεσθεΝα είμαι ειλικρινής, όταν το πρωτοδιάβασα, δειλά-δειλά, από της τρύπας μου το τσαρδί εξερχόμενος, η πρώτη σκέψη που έκανα, αυθορμήτως, είναι πως επρόκειτο για «έργο» τω πνεύματι μωρών. Και τούτο, μιας και θεωρώ πως κάποια απλά, θεμελιώδη ζητήματα, ο κοινός νους των ανθρώπων, που με τον έναν ή τον άλλον τρόπο επιδιώκει καθημερινώς την απελευθέρωσή του, είναι εις θέσιν να τα αντιληφθεί. Η αλήθεια είναι πως η άνωθι φράση συνέχισε (και συνεχίζει) να «κυκλοφορεί» γραπτώς, στο κοινωνικό γίγνεσθαι, στο πλαίσιο αυτού που, αδόκιμα, θα μπορούσε να ονομαστεί και «κινηματική αγκιτάτσια».

Ας έρθω, όμως, σε αυτό καθαυτό το νόημα της εν λόγω φράσης. Είναι ντροπή, λοιπόν, να νιώθεις έλληνας, έτσι γενικά κι αόριστα; Όσοι νιώθουν έλληνες είναι για τους αναρχικούς/αντιεξουσιαστές το ίδιο; Όποιος, λοιπόν, μιλά ελληνικά, γράφει ελληνικά, προσπαθεί, με όνυχες κι οδόντες, να διατηρήσει την (όποια) συνέχειά του μέσω της μνήμης στον παρόντα τόπο, είναι ένα σιχαμένο ανθρωπάριο; Συνέχεια

Θεραπεία και ΕΞΟΥΣΙΑ

θεραπεία3Στις αρχές Απριλίου, του 2012, η γαλλική Ανώτατη Αρχή Υγείας (HAS) αποφάνθηκε ότι το τεστ PSA για την ανίχνευση του καρκίνου του προστάτη είναι άχρηστο, την ίδια ώρα που και ιατρικές ενώσεις των ΗΠΑ, συνιστούν λιγότερα ιατρικά τεστ, υπογραμμίζοντας ότι συχνά είναι άχρηστα και μερικές φορές επιζήμια για τους ασθενείς. Η HAS ανέφερε ότι το συγκεκριμένο τεστ είναι άχρηστο και για τους πληθυσμούς ανδρών που κατατάσσονται στις ομάδες «υψηλού κινδύνου», ενώ στις ΗΠΑ χαρακτηρίστηκαν ανώφελες οι εξετάσεις που περιλαμβάνουν το ηλεκτρογράφημα, και τη μαγνητική τομογραφία για ορισμένες παθήσεις, το υπερηχογράφημα για γυναίκες με πρώιμο όγκο στον μαστό και φυσικά οι αιματολογικές εξετάσεις PSA. Είναι γνωστό ότι η βιοϊατρική τεχνολογία καθίσταται κυρίαρχη στο δυτικό κόσμο ως μέσο αντίληψης και αντιμετώπισης ασθενειών, ενώ τα οικονομικά συμφέροντα που την περιβάλλουν είναι τεράστια. Αποτελεί μια τεχνολογία η οποία πολύ συχνά, ίσως και τις περισσότερες φορές, λειτουργεί όχι καθοριστικά αλλά συμπληρωματικά, επιδιώκοντας να προσδώσει μεγαλύτερη επιστημονική τεκμηρίωση σε μια ιατρική γνωμάτευση. Δομώντας μια άμεση σχέση σύνδεσης ιατρού και τεχνολογίας με σκοπό όχι να θεραπεύσει ή να προλάβει καταστάσεις αλλά με μοναδική επιδίωξη την ισχυροποίηση του ηγεμονικού ρόλου του γιατρού. Άλλωστε το υπάρχον βιοϊατρικό μοντέλο στηρίχθηκε στη θετικιστική προσέγγιση σύμφωνα με την οποία η γνώση της ύπαρξης του κόσμου είναι εφικτή μέσω της επιστήμης. Η καρτεσιανή λογική της μηχανής-σώματος διέπει το σύνολο σχεδόν της σύγχρονης ιατρικής επιστήμης. Η γέννησή της τοποθετείται στα τελευταία χρόνια του 18ου και τις αρχές του 19ου αι. με την ανάπτυξη της βακτηριολογίας και της παθολογοανατομίας, την ίδια χρονική περίοδο με την ανάπτυξη του ορθολογικού καπιταλισμού και του επιστημονικού ντετερμινισμού.

Συνέχεια

Μια συγκινητική συνάντηση και πολλές σκέψεις…

xιμπατζήδεςΌλοι γνωρίζουμε τα εργαστήρια έρευνας, όπου εκατομμύρια υπάρξεις του ζωικού βασιλείου γίνονται αντικείμενα πειραμάτων, βασανίζονται και υποφέρουν, υποτίθεται, για το «καλό» της ανθρωπότητας και της επιστήμης. Μετά την ολοκλήρωση των πειραμάτων το σύνολο των ζώων που έχουν επιβιώσει, συνήθως θανατώνονται.

Το 1974, η Linda Koebner (23 χρόνων, φοιτήτρια) παραλαμβάνει μια ομάδα χιμπατζήδων από ένα τέτοιο εργαστήριο, που επί έξι χρόνια ήταν φυλακισμένοι ως πειραματόζωα και τους σώζει τη ζωή. Τους μεταφέρει σε μία περιοχή στην Φλώριντα και τους διδάσκει για τέσσερα χρόνια πως να επιβιώνουν στην φύση. Συνέχεια

Ανάγκα και οι θνητοί πείθονται

ανάγκαΜίλα μου για ανάγκες, μη ντρέπεσαι. Για ανάγκες που έχουμε «όλοι», για ανάγκες χάρτινες, για ανάγκες κίβδηλες, για της Γριάς Τέφρας τις ανάγκες. Ξέρεις εσύ. Ναι, έχεις δίκιο, πως είναι δυνατόν να κυκλοφορείς με τα πόδια, δίχως «ρόδα», δίχως σπίτι ιδιόκτητο, δίχως σαλόνι δερμάτινο, που ζεις; Θα «μάθω». Θα μεγαλώσω και θα «μάθω», μείνε ήσυχος. Αργά ή γρήγορα όλοι πρέπει να «μάθουμε». Αλλιώς… ξέρω, ξέρω, σου φορούν το ακάνθινο στέμμα του απόκληρου και καλά σου ξεμπερδέματα. Υπάρχουν τόσα «χρήσιμα» πράγματα να αγοράσεις. Δούλεψε, δούλεψε (αν βρεις, βέβαια, δουλειά), δούλεψε λίγο ακόμη και θα γίνουν (;) δικά σου. Πίσω από την επίπεδη οθόνη σου κρύβεται ο φόβος, στα καινούρια σου «μοδάτα» έπιπλα κρύβεται ο φόβος. Γιατί ο Δυτικός Πολιτισμός κατασκευάζει «ανάγκες» κι εσύ «οφείλεις» να τις χρειάζεσαι, να μη μπορείς δίχως αυτές. Ανάγκες. Απτές ή άυλες. Μια «αθώα» ψευδαίσθηση πως μπορείς να απλώσεις το χέρι και να «απολαύσεις» όλα αυτά τα «αγαθά». Κι ο φόβος έρχεται, ο φόβος που προκαλεί η ματαίωση της ικανοποίησης των «αναγκών». Συνέχεια

Ο ΠΑΝΟΥΣΗΣ ΠΡΟΤΡΕΠΕΙ ΣΕ ΣΚΛΗΡΟΤΕΡΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΤΩΝ ΑΝΗΛΙΚΩΝ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ 14ΧΡΟΝΟΥ

Πανούσης«Καμμία σχέση, οποιαδήποτε, μεταξύ μαθητών διένεξη, επιθετικότητα, τσαμπουκάς, ποιος έχει το πάνω χέρι, σφαλιάρα, ό,τι θέλετε, με το να πάρεις ένα κουζινομάχαιρο και να πας να κόψεις την καρωτίδα κάποιου, καμμία σχέση», είπε χαρακτηριστικά κατά τη διάρκεια συνέντευξής του στο «Πρακτορείο 104,9 fm» ο καθηγητής εγκληματολογίας και πρώην αναπληρωτής υπουργός Δημόσιας Τάξης.

Ο «ειδικός» περί τα εγκληματολογικά ζητήματα –με την πείρα πλέον και του πολιτικού προϊσταμένου του υπουργείου δημόσιας τάξης–, διαλέγει προσεκτικά τις λέξεις. «Διένεξη», «επιθετικότητα», «τσαμπουκάς», «ποιος έχει το πάνω χέρι, σφαλιάρα, ότι θέλετε», και από την άλλη πλευρά «το να πάρεις ένα κουζινομάχαιρο και να πας να κόψεις την καρωτίδα κάποιου».

Συνέχεια

ΑΝΤΙΝΑΖΙΣΜΟΣ, Δημοκρατία και κοινωνικός αγώνας

Το κείμενο που ακολουθεί δημοσιεύθηκε στην αναρχική εφημερίδα ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, φ. 50, τον Μάϊο του 2006, δέκα ακριβώς χρόνια πριν. Αφορμή γι’ αυτήν την καταγραφή απόψεων αποτέλεσε η αιχμαλωσία, ο βασανισμός και η ανάκριση ενός νεαρού εθνικιστή φοιτητή του Παντείου πανεπιστημίου από άτομα του λεγόμενου αναρχικού-αντιεξουσιαστικού χώρου. Πρόκειται για μία αήθη πράξη η οποία δεν συνάδει με τις αναρχικές απόψεις, θεωρήσεις και πρακτικές, όπως εκτενέστερα αναπτύσσεται στην συνέχεια.

«No question, now, what had happened to the faces of the pigs. The creatures outside looked from pig to man, and from man to pig, and from pig to man again; but already it was impossible to say which was which

«Δεν υπήρχε, πλέον, καμία αμφιβολία για το τι είχε συμβεί στα πρόσωπα των γουρουνιών. Τα ζώα απ’ έξω κοίταξαν από γουρούνι σε άνθρωπο και από άνθρωπο σε γουρούνι και πάλι από γουρούνι σε άνθρωπο, αλλά ήταν πλέον αδύνατο να πουν ποιός ήταν τι». (Τζώρτζ Όργουελ, Η Φάρμα των ζώων)

ΑντιφασισμόςΦαίνεται πως όσες αναφορές κι αν γίνουν στις διάφορες μορφές και τρόπους, μέσα από τις οποίες εφαρμόζεται η κρατική επιβολή, όσο περισσότερο διεξοδική γίνεται η διερεύνηση των εκφράσεων και παραμέτρων της εξουσιαστικής τεχνικής, πάλι θα εμφανίζονται λογικές και πρακτικές, που δεν φαίνονται διατεθειμένες να ξεπεράσουν φραγμούς και εμπόδια, παραμένοντας εγκλωβισμένες μέσα σε όρια που οι καιροί έχουν ξεπεράσει στην πράξη.

Αυτή η κατάσταση δείχνει πως η δυνατότητα του κράτους να επαναβεβαιώνει και να δοκιμάζει τις πρακτικές του δεν έχει ατονήσει. Η συνεχής προώθηση των μέσων που διαθέτει και η ανάλογη εφαρμογή των τεχνικών που αναπτύσσει, κατορθώνουν ανά περιόδους να γίνονται τα κλειδιά για την επιτυχία των μακροπρόθεσμων σχεδιασμών του.

Συνέχεια

Gay Pride και Εξουσία

1) Εικόνες από το σκηνικό

gay1Πρόσφατα ολοκληρώθηκαν σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη οι λεγόμενες γιορτές «υπερηφάνειας» των ομοφυλόφιλων, υπό την αιγίδα της πολιτικής ηγεσίας των Δήμων.

Θα ήταν ένα προφανές ερώτημα ενός καλοπροαίρετου το τί ακριβώς «ανάγκη» νοιώθει η πολιτική ηγεσία, η οποία ασφαλώς δεν περιορίζεται στις λογικές συγκεκριμένων προσώπων όπως κάποιοι Δήμαρχοι, ώστε να υποστηρίξει με όλα της τα μέσα, υλικά και προπαγανδιστικά, μια τέτοια εκδήλωση. Το ερώτημα πιθανώς να μην είχε τόση σημασία εάν επρόκειτο για ένα τοπικό φαινόμενο, κάτι που όμως δεν ισχύει. Πρόκειται για καθολικό φαινόμενο σε όλο το χώρο των λεγόμενων Δυτικών κοινωνιών, οι πολιτικές ηγεσίες να εναγκαλίζουν με πάθος τις εκδηλώσεις αυτές. Τέτοιο «πάθος» ώστε να έχει αποκτήσει πλέον τη διάσταση μιας πολιτικής γραμμής που (όπως και τόσα άλλα) τείνει κι αυτή να «παγκοσμιοποιηθεί».

Δεδομένου πως η πολιτική είναι η κατεξοχήν τέχνη της εξαπάτησης, προς την κατεύθυνση επιβολής ισχυρών συμφερόντων εις βάρος των «θεόθεν υποζυγίων», θα ήταν λογικό κάποιος να αναρωτιέται για το «τί δουλειά έχει η αλεπού στο παζάρι». Και η απορία γίνεται ακόμη μεγαλύτερη παρατηρώντας πολλά άλλα «περίεργα» φαινόμενα: Διπλωματικά επεισόδια ξεσπούν μεταξύ κρατών(!) στη βάση της αναγνώρισης ή μη των δικαιωμάτων των ομοφυλόφιλων. Παρ’ ότι δεν είναι το μόνο γνωστό, το πιο κραυγαλέο ήταν η αντιπαράθεση ΗΠΑ και Ε.Ε. με τη Ρωσία στο θέμα των ομοφυλόφιλων κατά τους Ολυμπιακούς αγώνες του Σότσι, λίγο πριν ξεσπάσει ο πόλεμος στην Ουκραΐνα. Συνέχεια

Τερατουργήματα και τερατογενέσεις

FrankensteinΠρίν από 200 χρόνια η Μαίρη Σέλλεϋ, (κόρη του Γουίλλιαμ Γκόλντγουιν) έγραψε ένα βιβλίο με τον τίτλο «Φρανκενστάϊν, Ο σύγχρονος Προμηθέας». Το βιβλίο είναι μία αριστουργηματική μυθιστορία. Χαρακτηρίστηκε από πολλούς ως ένα από τα σημαντικότερα έργα φανταστικής λογοτεχνίας και πρωτοπόρο στην λεγόμενη επιστημονική φαντασία.

Πέρα από αυτά, η πραγματική του βαρύτητα ως έργου βρίσκεται στην υπέρβαση που πραγματοποιεί. Αυτή έγκειται στο ότι η συγγραφεύς κάνει γνωστό πως το έργο της είναι προϊόν ενός εφιαλτικού ονείρου, στο οποίο ένας νεαρός επιστήμονας κατασκευάζει στο εργαστήριο του ένα ανθρώπινο όν, το οποίο συναρμολογεί από τμήματα διαφόρων πτωμάτων. Εάν παρακολουθήσει κάποιος την πορεία του Βίκτωρος Φράνκενστάϊν και τα καταστροφικά αποτελέσματα που επέφερε στους οικείους του, η κατασκευή αυτού του όντος είναι, εύκολο να κατανοήσει τη σκοπιμότητα αυτής της συγγραφής. Μία σκοπιμότητα που διατρέχει το σύνολο του βιβλίου και διαγράφει την σχέση του «δημιουργού» και του κατασκευασθένος όντος, με αποτέλεσμα την αναπόφευκτη εξάλειψή τους.

Συνέχεια

Αντιηλιακἠ ρύπανση

Αντιηλιακἠ-ρύπανσηΟι τουρίστες που κολυμπούν αμέριμνοι κοντά σε κοράλλια είναι… θανατηφόροι για τους πανέμορφους αλλά και χρήσιμους για την θαλάσσια ζωή οργανισμούς. Τα κοράλλια στην κυριολεξία «πεθαίνουν λιγδιασμένα με αντηλιακό».

Οι χιλιάδες τoξικοί τόνοι αντηλιακών προϊόντων, που καταλήγουν κάθε χρόνο σε κοραλλιογενείς υφάλους σκοτώνουν τα κοράλλια. Είναι πιθανό, τουλάχιστον κατά ένα μέρος, να ευθύνονται για την παρακμή των πιο παραγωγικών συστημάτων των ωκεανών. Η οξυβενζόνη, χημικό που απορροφά την υπεριώδη ακτινοβολία και χρησιμοποιείται σε 3.500 μάρκες αντηλιακών ανά τον κόσμο, απαντάται σε μεγάλες συγκεντρώσεις στις τουριστικές περιοχές στην Χαβάη και στην Καραϊβική με κοραλλιογενείς υφάλους, αναφέρει διεθνής ερευνητική ομάδα στην επιθεώρηση «Archives of Environmental Contamination and Toxicology». Συνέχεια