Ο ΚΑΦΕΤΖΗΣ ΤΟΥ «ΝΟΝΟΥ» (Μέρος 2ο)

NONOS1Στην Σικελία, όπως και σε μεγάλο μέρος της νότιας Ιταλίας, οι βαπτίσεις ήταν ένα σπουδαίο γεγονός, καθώς η τελετή συνδεόταν με την είσοδο ενός νέου νονού στην οικογένεια. Έτσι πατέρας και νονός γίνονταν κομπάρι (compari) και δεσμεύονταν για την υπόλοιπη ζωή τους να ανταποκρίνονται ο ένας στις εκκλήσεις του άλλου, όποιες και αν ήταν αυτές. Οι χωρικοί, μάλιστα, συνήθιζαν να διηγούνται ανατριχιαστικές ιστορίες για την μοίρα, που επιφύλασσε ο Άγιος Ιωάννης ο Βαπτιστής, ο προστάτης των κομπάρι στις περιπτώσεις προδοσίας. Η εκδίκηση ήταν φοβερή. Δύο άνδρες, λοιπόν, που η σχέση τους χαρακτηρίζονταν από μια σφοδρή αντιπαλότητα κουμπάριαζαν, ώστε να αποφύγουν τα δεινά που θα προέρχονταν από μια πιθανή κλιμάκωση αυτής της διένεξης.

Είναι γνωστή η σικελική φράση fari u cumpari, που σημαίνει να συμπεριφέρεσαι σαν κουμπάρος, δηλαδή ότι οφείλει κάποιος να γίνει συνένοχος του, βοηθώντας με κάθε τρόπο στην διάπραξη κάποιας παρανομίας. Ακολουθώντας αυτή την κοινωνική παράδοση οι μαφιόζοι ενίσχυαν τούς μεταξύ τους δεσμούς με κουμπαριές και αποκαλούνταν «νονοί» εξ αιτίας του κοινωνικού κύρους που είχε ο συγκεκριμένος τίτλος.

Βήμα, 5-3-2016: Ο πρόεδρος και άλλες γάτες επί σκηνής

«Εννέα μήνες πριν από τη μυστική συνάντηση του ανερχόμενου πολιτικού με τον ιστορικό εκδότη με μοναδικό μάρτυρα μία απρόσιτη και αυστηρή γάτα των Ιμαλαΐων, που έγινε σε ένα διαμέρισμα κοντά στην καλύτερα εξοπλισμένη αμερικανική πρεσβεία του κόσμου, έλαβε χώρα η πρώτη αμήχανη προσέγγιση. Όλα ξεκίνησαν όταν ο πολιτικός κάλεσε στο γραφείο του έναν δημοσιογράφο της εφημερίδας του εκδότη. Ήταν μέσα Οκτωβρίου του 2013.
«Ως πολιτικός της Αριστεράς δεν μπορώ να δίνω την εντύπωση ότι βρίσκομαι κοντά στους ισχυρούς του Τύπου, κοντά σε αυτούς που πολλοί νομίζουν ότι συγκροτούν τη λεγόμενη «διαπλοκή»» εξομολογήθηκε ο πολιτικός στον δημοσιογράφο. Ακολούθησε μια παύση για σκέψη. Δεν ήταν μόνοι τους. Δίπλα στον πολιτικό, που φορούσε μπλε τζιν παντελόνι, γαλάζιο πουκάμισο Ralph Lauren και μαύρο κοτλέ σακάκι καθόταν αμίλητος ένας βετεράνος του κόμματος, μια προσωπικότητα άγνωστη στους πολλούς που σέβονταν οι μυημένοι. […] «Ωστόσο», συνέχισε με νόημα έπειτα από την εύγλωττη παύση, «με ενδιαφέρει να έχω καλές σχέσεις με τα μεγάλα μέσα ενημέρωσης και ιδίως με το ιστορικό εκδοτικό συγκρότημα». Πώς θα μπορούσε να τετραγωνιστεί ο κύκλος
;
»

Οι «ενδιάμεσοι» σ’ αυτές τις «κουμπαριές» δεν είναι απλά συνδετικοί κρίκοι με ημερομηνία λήξεως. Δεν αποτελούν διακοσμητικά στοιχεία του συνολικού «ντεκόρ». Δεν αποτελούν, απλά, τα «κουμπιά» εκείνα, που ανοίγουν τις «ίδιες και τις ίδιες πόρτες». Τα συμφέροντα που εκπροσωπούν ή «πρακτορεύουν», αν θέλετε, είναι πολυποίκιλα. Η «ομερτά» συγκαταλέγεται στα «προσόντα», που τους αναδεικνύουν. Οι «ενδιάμεσοι» επιστρατεύονται με ιδιαίτερη βιάση, όταν τα «πράγματα» αλλάζουν, όταν οι ισορροπίες σε διάφορες και διαφορετικές «περιοχές» είτε ανατρέπονται είτε κλονίζονται σοβαρά. Μεταφέρουν «μηνύματα», αλλά και «απειλές», πιστοποιούν την διάθεση συμβιβασμού, επιδεικνύουν την «δύναμη πυρός», που κατέχουν ή που μπορεί να διαθέσουν τα συμφέροντα, τα οποία νιώθουν ότι παραμερίζονται.

Αυτή είναι κυρίως η ιδιότητα των «ενδιάμεσων» που σέβονται και εκτιμούν οι «μυημένοι»: ομερτά και αποτελεσματικότητα.

«Τα αιτήματα και η «διπλή στρατηγική»

Ο πολιτικός αν σε κάτι είχε διαπρέψει ήταν ότι εφάρμοζε με ευκολία τη ρήση του Μιτεράν ότι «η πολιτική είναι η διαχείριση των συμβόλων». Η έντεχνη περιχαράκωση του Τύπου μέσα σε ένα πλαίσιο «αρνητικού κατεστημένου», μια συνήθης πρακτική λαϊκιστών πολιτικών, ήταν μια καλή δικαιολογία για να αχρηστεύει την κριτική και ταυτόχρονα ένα μοναδικό πρόσχημα για να συντηρεί την εικόνα του «ασυμβίβαστου πολιτικού». Μια κορνιζαρισμένη φωτογραφία του Ούγκο Τσάβες δεν βρισκόταν τυχαία στο γραφείο του. Όπως ο Τσάβες, ήθελε να αλλάξει τον κόσμο με όχημα τη Βενεζουέλα, έτσι και ο πολιτικός πίστευε πως θα αλλάξει την Ευρώπη με μοχλό τη χώρα του. Αλλά προφανώς για να αλλάξεις μια χώρα πρέπει να ασχοληθείς πρώτα με την αλλαγή του Τύπου. Αλησμόνητα έχουν μείνει τα επίμονα αιτήματα για την απομάκρυνση του πιο εμβληματικού δημοσιογράφου μεγάλου καναλιού και την αντικατάστασή του από βετεράνο δημοσιογράφο και πολιτικό (που αργότερα ανέλαβε κορυφαία θέση στις μυστικές υπηρεσίες). Έντονα συζητήθηκε η μάταιη προσπάθεια του προέδρου να πείσει μια καλή φίλη του, μια ικανή δημοσιογράφο με βραχνή φωνή και μοιραία μάτια, να δεχθεί να «αποσταλεί» σε μεγάλο κανάλι για να μεταδίδει καθημερινά τις κομματικές θέσεις. Όπως για όλα τα ζητήματα, έτσι και για τη διαχείριση του Τύπου ο πολιτικός εφάρμοζε τη λεγόμενη «διπλή στρατηγική», που τίμησε διεθνώς η κομμουνιστική Αριστερά: Δημοσίως συντηρούσε την εικόνα των μέσων ως «εχθρών του λαού» και ιδιωτικώς απαιτούσε από τους ιδιοκτήτες τους να προβάλλουν θετικά τις θέσεις και τις πρωτοβουλίες του κόμματος

Οι εξουσιαστές δεν παίζουν με τα λόγια τους ούτε κρύβουν τις προθέσεις τους όταν μιλούν ευθέως ή με πλάγιο τρόπο για ζωτικούς χώρους, όταν οριοθετούν συμφέροντα. Δημοσιογράφοι, πολιτικοί, μυστικές υπηρεσίες και κόμματα της αριστεράς, οικονομική ελίτ σε μεγάλες «στιγμές» πράγματι. Μα είναι η πρώτη φορά θα αναφωνήσει κάποιος; Όχι βέβαια. Για μια λαμπρή συνέχεια πρόκειται…

«Οι επισκέπτες του πρώτου ορόφου

Για να το πετύχει, ακολουθούσε ένα απόρρητο πρόγραμμα επαφών. Στα δημοσιογραφικά γραφεία κυκλοφορούσε η πληροφορία πως δεν ήταν λίγοι οι ισχυροί που περνούσαν στα κλεφτά την κόκκινη πλαϊνή σιδερένια πόρτα που οδηγούσε στην εσωτερική αυλή φιλικού νεοκλασικού και από εκεί στο περίκλειστο, ζεστό και ευχάριστα παλιομοδίτικο σαλόνι του πρώτου ορόφου για να συζητήσουν μόνοι με τον πρόεδρο για… το μέλλον της Ευρώπης. Η γειτονιά, πίσω από τα κλειστά παράθυρα, έβλεπε και γνώριζε. «The SKY is the limit» έλεγε με νόημα παρατηρητικός γείτονας με ποδοσφαιρικές γνώσεις σε φίλο του δημοσιογράφο. Είχε εντοπίσει μια διπλή προσωπικότητα (δηλαδή του αθλητισμού και της ενημέρωσης) να θεάται τρεις φορές στη γειτονιά. Το κύριο αντικείμενο της συζήτησης ήταν η… «αναμόρφωση» του καναλιού του για να προσαρμοστεί στη νέα εποχή, κάτι που τελικά δεν έγινε. Κάποιοι επιμένουν επίσης ότι δεν παρέλειψε να επισκεφθεί τη γειτονιά και γόνος με εκρηκτική προσωπικότητα, πατριωτικές ανησυχίες, φαρμακευτικές γνώσεις και την ανάλογη αδυναμία για τον αθλητισμό και την ενημέρωση

Ένα ήταν βέβαιο: Η νυσταλέα κάθετος μιας ιστορικής λεωφόρου στη συνοικία της αμφισβήτησης είχε αναβαθμιστεί σε μαγνήτη διασήμων. Είχε γίνει μια… «Οδός Ονείρων» της πολιτικής και της ισχύος. Δεν ήταν η μοναδική οδός με αριστερές ανησυχίες. Εξήμισυ χιλιόμετρα βορειότερα, στην οδό των Νυμφών των Δασών, οι επιβλητικές δρύινες εσωτερικές πόρτες του τριώροφου σπιτιού με τη θολωτή όψη, το κόκκινο κρασί Chateau Mouton Rothchild του 2004, ο ροφός και ο κρητικός σκάρος από το Λιβυκό Πέλαγος ψημένος σε χονδρό αλάτι, τα δερματόδετα βιβλία του 19ου αιώνα, τα ανέκδοτα με πρωταγωνιστές ένα προεδρικό ζεύγος των ΗΠΑ και η συλλογή κορυφαίων πούρων Αβάνας συμβόλιζαν την απατηλή γοητεία της εξουσίας. Μάλιστα η υποδοχή στην οδό των Νυμφών ήταν μεγαλοπρεπέστερη εκείνης που επεφύλαξε την ίδια περίοδο η βαθύπλουτη ώριμη κληρονόμος, πρώην σύζυγος σκεπτόμενου γόη του θεάτρου, στην έπαυλη-φρούριό της στα βόρεια προάστια (που είναι χτισμένη στο πρότυπο της κατοικίας του αείμνηστου Μπλέικ Κάρινγκτον από το σίριαλ της δεκαετίας του ’80 «Δυναστεία»…).

Αν έλειψε κάποιος; Δεν νομίζουμε. Οι αυτού εξοχότητες ο κ. Αλαφούζος, η κ. Λάτση, ο υιός Γιαννακόπουλος και πόσοι ακόμη… Οι «Μεγάλες Οικογένειες» παρελαύνουν, η σύναξη των «νονών» μεγαλώνει, οι «συναντήσεις» πληθαίνουν…

«Εκείνες τις ημέρες απασχολούσε την τραπεζική επικαιρότητα η αναδιοργάνωση δανείων του εκδοτικού συγκροτήματος, πρακτική διαφανής, ασφαλής και αντίστοιχη με αυτή που ακολουθείται για όλες τις μεγάλες επιχειρήσεις. Ασφαλώς, δεν αποτέλεσε θέμα συζήτησης με τον πολιτικό. Δεν υπήρχε κανένας λόγος, ούτε κανένα πρόβλημα. Την επόμενη ημέρα όμως, πρόσωπο που βρισκόταν στο στενό κύκλο του πολιτικού έκρινε πως έπρεπε να μεταδώσει ένα μήνυμα: «Θέλουμε να ξέρετε ότι εμείς πιστεύουμε πως δεν υπάρχει κανένας λόγος να σας επιτεθούμε με αφορμή την αναδιοργάνωση της δανειακής εικόνας, αλλά επειδή κάτι πρέπει να πούμε, σας ενημερώνουμε ότι θα δηλώσουμε απλώς ότι οι τράπεζες πρέπει να προσέχουν τις χορηγήσεις σε όλες γενικά τις επιχειρήσεις…». Έμοιαζε σαν το αμήχανο «ευγενικό τηλεφώνημα» της επόμενης ημέρας, που αισθανόμαστε ότι πρέπει να κάνουμε μετά από ένα ωραίο δείπνο στο οποίο ήμασταν καλεσμένοι».

Το 1956 η Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση των ΗΠΑ ψήφισε τον Νόμο για τον Έλεγχο των Ναρκωτικών, στον οποίο προβλέπονταν «δρακόντειες» ποινές για να «χτυπηθεί» η μαφία. Την ίδιας στιγμή ο διαβόητος επικεφαλής του FBI Τζ. Έντγκαρ Χούβερ αρνιόταν και αυτή ακόμη την ύπαρξη της μαφίας. Η «καταστολή» της μαφίας πήρε παροδικά μεγάλες διαστάσεις. Η ηγεσία της αμερικανικής μαφίας, όπως εξηγούσαν αργότερα επιφανείς μαφιόζοι όπως ο Μπουσκέτα (αποκαλούμενος και το «αφεντικό των δύο κόσμων, αλλά και κατοπινός αποστάτης της μαφίας) και ο Μπονάνο, «επέβαλε» για τον λόγο αυτό «απαγόρευση» στο εμπόριο ναρκωτικών. Στην πραγματικότητα, βέβαια, επρόκειτο απλά για μια επίφαση, ώστε να κατασκευαστεί η εικόνα ότι η μαφία αποφάσισε να αποστασιοποιηθεί από την «πρέζα». Στα πλαίσια αυτά έτερον «ιερόν τέρας» της μαφίας ο Τζο Μπανάνας επισκέφθηκε την Σικελία για να υποστηρίξει τα συμφέροντά της στα ναρκωτικά, εξασφαλίζοντας μια «αξιόπιστη» πηγή έμψυχου υλικού, συνέταιρο για να συνδιαχειρίζεται μια επιχείρηση που έγινε πολύ επικίνδυνη για την διαχειρίζεται με αποκλειστικότητα και απροκάλυπτα και βέβαια μια νέα διαμετακομιστική βάση.

Οι ποινικές «διώξεις» διαχρονικά παραμένουν ένα σημαντικό εργαλείο για τις ανακατατάξεις, που μοιάζουν βίαιες και σαρωτικές… Ή μήπως όχι;

«Το «Συμβόλαιο» που δεν τηρήθηκεNONOS

Και όντως το δείπνο είχε προσεχθεί ιδιαίτερα – πάντα υπό την άγρυπνη επίβλεψη της γκρίζας κυρίας Σαρτρέ. Ήταν σκηνοθετημένο με τρόπο ιερατικό και παραδοσιακό, με έμφαση στα σύμβολα. Το κυρίως πιάτο ήταν γουρουνόπουλο στον φούρνο με πατάτες Κύπρου. Μια συνταγή βγαλμένη από το βιβλίο μαγειρικής της Μαρίκας Μητσοτάκη με τίτλο «Συνταγές με… Ιστορία». Είχαν τηρηθεί όλες οι οδηγίες της αείμνηστης πρώτης κυρίας με την ισχυρή προσωπικότητα, όπως καταγράφονται στη συνταγή μέσα σε αυτό το μοναδικό βιβλίο. Το γευστικό αποτέλεσμα ήταν συγκλονιστικό. Στην ιστορικότητα της βραδιάς συνέβαλαν οι δύο φιάλες «Κτήμα Σημίτη», το κόκκινο κρασί που παράγει σε περιορισμένη ποσότητα ο πρώην πρωθυπουργός στο αμπέλι του στο Κορακοχώρι της Ηλείας και αποστέλλει κάθε Χριστούγεννα σε μικρή λίστα παραληπτών. Οι δύο φιάλες δεν καταναλώθηκαν από τον παραλήπτη τα Χριστούγεννα του 2013. Αποθηκεύτηκαν προκειμένου να ανοιχτούν σε αυτό ακριβώς το δείπνο. Ίσως οι τανίνες του συγκεκριμένου κρασιού να ήταν εκείνες που επηρέασαν τους συνδαιτυμόνες με αποτέλεσμα να ακουστούν τόσο όμορφα λόγια για την Ευρώπη πασπαλισμένα με… ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς. Πάντως θα έλεγε κανείς ότι εκείνη η βραδιά, που κράτησε από τις 21.30 ως τη 1.30 μετά τα μεσάνυχτα, έμοιαζε με μια πολιτική τελετουργία. Στην άκρη της ακατάστατης λευκής βιβλιοθήκης από το IKEA βρισκόταν ένα σπάνιο αυθεντικό αντίτυπο του «Συμβολαίου με τον Λαό», του προεκλογικού προγράμματος του ΠαΣοΚ του 1981. Ήταν το δώρο που προσφέρθηκε στον πολιτικό φεύγοντας. Κρίμα που τελικά θα αποτύγχανε να το διαβάσει, να το αποκρυπτογραφήσει και να το εφαρμόσει…».

Τα «συμβόλαια» που δεν τηρούνται, όπως γνωρίζουν οι «νονοί» πάσης φύσεως και πρώτα απ’ όλα εκείνοι της πολιτικής ή πρέπει να αντικαθίστανται είτε εκείνοι που θεωρούνται «υπαίτιοι» της μη τήρησης της συμφωνίας να δέχονται τις συνέπειες. Οι «αποκαλύψεις», βέβαια, συνήθως αποτελούν στάχτη στα μάτια των αφελών που πιστεύουν ότι η ρομφαία της κάθαρσης θα εξαγνίσει τον βόθρο και σπεύδουν να αποτελέσουν την κοινωνική βάση μιας ακόμη εκστρατείας «κάθαρσης». Βέβαια, παρ’ όμοιες εκστρατείες διακόπτονται ως μη γενόμενες κυριολεκτικά ως δια μαγείας από εκείνους ακριβώς που πρωτοστατούσαν στον «ξεσηκωμό»…

Avanti maestro…

Βήμα 5-3-2016: Τι ζήτησε ο κύριος Τσίπρας

Σταύρος Ψυχάρης

«Πρέπει ν’ αλλάξει Γραμματέα ο κ. Τσίπρας. Διότι μόνον σε απροσεξία της Γραμματείας του κόμματός του μπορεί να αποδοθεί η εκ μέρους του διαβεβαίωση ότι ουδέποτε σήκωσε το τηλέφωνο για να ζητήσει κάτι από Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης.

Όλη η δημοσιογραφική «πιάτσα» γνωρίζει ότι αρξαμένης της προεκλογικής περιόδου το έτος 2014 ο ΣΥΡΙΖΑ απαίτησε την εκδίωξη από το Mega Channel του βασικού σχολιαστή του σταθμού. Ο λόγος ήταν ότι η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ εκτιμούσε πως ο δημοσιογράφος μεροληπτούσε εναντίον του κ. Τσίπρα.

Ακολούθησαν τηλεφωνικές επικοινωνίες του Προέδρου του Mega με τον Πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ. Ο κ. Τσίπρας ανακοίνωσε ότι το κόμμα του δεν επιτρέπει στα στελέχη του να μετέχουν σε τηλεοπτικές συζητήσεις του σταθμού.

Τελικώς έγινε μια προεκλογική εκεχειρία: ο ανεπιθύμητος δημοσιογράφος δεν θα μετείχε σε εκπομπές στις οποίες θα έπαιρναν μέρος στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ.

Επίσης ο κ. Τσίπρας ζήτησε την αναβάθμιση συγκεκριμένου πολιτικού συντάκτη στο Mega καθώς και την πρόσληψη στο δελτίο του σταθμού κεντρικού αρθρογράφου της «Αυγής».

Η κρισιμότερη όμως παρέμβαση του κ. Τσίπρα ήταν η εκ μέρους του διατύπωση του αιτήματος να αντικατασταθεί ο διευθυντής της εφημερίδας «Τα Νέα» από στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ που είχε χρηματίσει επί δεκαετίες υψηλόβαθμο στέλεχος του ΔΟΛ. Η απαίτηση αυτή του κ. Τσίπρα απερρίφθη κατηγορηματικά.

Έτσι οι σχέσεις ΔΟΛ – ΣΥΡΙΖΑ έφθασαν στο σημείο να δηλώσει ο κ. Τσίπρας, προεξοφλώντας αποφάσεις της Δικαιοσύνης, ότι ο Πρόεδρος του ΔΟΛ θα καλείται από τον εισαγγελέα. Αλλά η επιθυμία του κ. Τσίπρα να διορίζει… διευθυντές εφημερίδων είναι μια άλλη ιστορία…».

Οι δυνάμεις στοιχήθηκαν, βγήκαν «τα μαχαίρια» καλώς ακονισμένα, μετρήθηκαν οι «εφεδρείες», η προεκλογική εκεχειρία διαπιστευμένη και ιστορικά πλέον καθώς ομολογεί εις εκ των «νονών», το συμβόλαιο που δεν τηρήθηκε, η κλιμάκωση και πάλι η «παύση»…

Τι μέλλει γενέσθαι;

Ες «αύριον» τα νεώτερα…

Συσπείρωση Αναρχικών
Advertisements
Both comments and trackbacks are currently closed.