Η ΗΜΕΡΑ ΠΟΥ «ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ» Η ΓΥΝΑΙΚΑ(!!!…)

norape1Στις 8 Μαρτίου μία 16άχρονη σε προάστιο του Νέου Δελχί (Ινδία) βιάστηκε μέσα στο σπίτι της από 20χρονο γείτονά της ο οποίος μετά το βιασμό προσπάθησε να την δολοφονήσει πυρπολώντας την. Το κορίτσι επέζησε και βρίσκεται σε μονάδα εντατικής θεραπείας με σοβαρά και πολλά εγκαύματα.

Είναι ένας από τους πολλούς βιασμούς που συμβαίνουν καθημερινά στην Ινδία (το 2012 ανήλθαν στις 36.735) και ιδιαίτερα στο Νέο Δελχί όπου πραγματοποιείται ο ένας στους τρεις βιασμούς. Οι δράστες συνήθως τη γλυτώνουν (μόνο το 28% των βιαστών τιμωρούνται από τη δικαιοσύνη). Αυτό συμβαίνει είτε επειδή οι γυναίκες φοβούνται να μιλήσουν για να μην στιγματισθούν (μία στις εξήντα εννέα γυναίκες τολμούν να το καταγγείλουν) είτε επειδή συχνά κατηγορούνται ότι προκάλεσαν οι ίδιες τον βιασμό τους (μόνο το 20% των καταγγελιών καταλήγει σε δίκη)… Συγγενείς ατόμων που κατηγορούντο για ομαδικό βιασμό υποστήριξαν στο δικαστήριο: «Είναι η δουλειά των αγοριών να κάνουν τέτοια πράγματα. Τα αγόρια θα είναι πάντα έτσι. Αυτή που βιάστηκε θα πρέπει να ντρέπεται για τον εαυτό της που παραδόθηκε σε τέτοιες πράξεις. Αν ήταν κόρη μας, θα τη σκοτώναμε…». Οι γυναίκες αυτές αναγκάζονταν να ζουν για πάντα στο περιθώριο και κάτω από τον κοινωνικό κατατρεγμό.

Σε κάποιες (ελάχιστες) περιπτώσεις, μπροστά στην καταφανή αδιαφορία των αστυνομικών, οι κάτοικοι περιοχών (συνήθως συγγενείς της βιασθείσης ή γυναίκες) αναλαμβάνουν την τιμωρία του βιαστή εφαρμόζοντας τον νόμο του Λύντς (λυντσάρισμα), που σε ορισμένες περιπτώσεις καταλήγει στην θανάτωσή του λόγω των κτυπημάτων που έχει δεχθεί.

norape2Θυμίζουμε, γενικότερα, την απαξίωση που έχουν για την γυναίκα σε κάποιες περιοχές της Ινδίας με αποκορύφωμα την θανάτωση των θηλυκών μωρών που συνήθως δεν τα επιθυμούν οι γονείς.

Ο πρόεδρος Pranab Mukherjee παραδέχτηκε την απάνθρωπη μεταχείριση των γυναικών στη χώρα δηλώνοντας : «Είναι απαράδεκτο σε αυτές τις εποχές που διανύουμε οι γυναίκες να εξακολουθούν να εκτίθενται σε βάρβαρες κτηνωδίες και να εισπράττουν βία, απλώς επειδή είναι γυναίκες […]Η βία ακόμη και ο φόβος της βίας περιορίζουν την ελευθερία και την προσωπική ανάπτυξη του καθενός, ιδιαίτερα στις γυναίκες και τα παιδιά μας. Αλλά περισσότερο από αυτό, καταστρέφεται η κοινωνία μας, όταν επιτρέπει τέτοια απάνθρωπη μεταχείριση των γυναικών της, αντί να εγγυάται την ασφάλειά τους, και τα ίσα δικαιώματα των ανθρώπων».

Και κάτι για τον ρόλο του τύπου: Οι εφημερίδες γενικότερα δεν «φιλοξενούν» ειδήσεις ή ρεπορτάζ για βιασμούς. Και τις φορές που αποφασίζουν να κάνουν αναφορά χρησιμοποιούν, συνήθως, μόνιμες στήλες με σκίτσα ή φωτογραφίες, οι οποίες παρουσιάζουν γυναίκες που προκαλούν με το ντύσιμό τους…

Η καθηγήτρια Τζαγιάτι Γκος τονίζει: «Υπάρχει η τάση να εξισώνεται ο βιασμός με το τέλος της ζωής ενός κοριτσιού, λόγω του στίγματος και της ντροπής που επιφέρει, όμως αυτό είναι εντελώς λανθασμένο […] και επιτέλους, η ντροπή θα πρέπει κάποια στιγμή να μετατεθεί στους ώμους των βιαστών».

Άντε και Χρόνια μας πολλά κορίτσια…

Δημοσιεύθηκε από Αναρχία και Ζωή
Both comments and trackbacks are currently closed.