Η κυρίαρχη ιατρική και τα φύλλα ελιάς

Με αφορμή την γνωστή διαφήμιση του αντιβιοτικού oliviotic, δημοσιεύουμε αυτό το άρθρο από το φύλλο 59 (Μάρτιος 2007) της αναρχικής εφημερίδας ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, σχετικά με τον θόρυβο και, εν συνεχεία, την δυσφήμηση των θεραπευτικών ιδιοτήτων των φύλλων ελιάς, που επακολούθησε. H «καταξίωση», εν τέλει, είναι δυνατόν να επέλθη μόνον μέσα από την εμπορευματική αξιοποίηση των αγαθών που παρέχει η φύση.

Γενάρης-Φλεβάρης 2007:
Τηλεοπτικός κανιβαλισμός
Aριθμός επεισοδίου: άπειρο,
Θέμα: φύλλα ελιάς ή αλλιώς…φραπελιά.

elaiofyllaΚαι ξαφνικά τα τηλεοπτικά, και μη, μέσα ενημέρωσης ανακάλυψαν ή ακριβέστερα ξέθαψαν τα φύλλα ελιάς και τις ευεργετικές τους ιδιότητες. Αρχικά, σύσσωμες οι μεσημεριανές και πρωινές εκπομπές ασχολούνταν με την προώθηση των φύλλων ελιάς ως φαρμάκου για διάφορες ασθένειες που προσβάλουν τον άνθρωπο. Είναι άξιο αναφοράς ότι, παλαιότερα, σε εκπομπές που θεωρούνται «σοβαρές», είχαν επισημανθεί τα θετικά της λήψης ελαιοφύλλων και μάλιστα είχε αναφερθεί ότι στην Ιαπωνία το νούμερο ένα αφέψημα, που καταναλώνεται, προέρχεται από φύλλα ελιάς. Στη συνέχεια και ενώ έχει προηγηθεί η εμπορική εκμετάλλευση του θέματος, είτε από τα τηλεοπτικά κοράκια, είτε από διάφορους εμπόρους των λαϊκών αγορών, ακολουθεί η κατακραυγή των θετικών επιδράσεων των φύλλων ελιάς.

Τι είχε συμβεί όμως και υπήρξε αυτή η μετάλλαξη των δημοσιολέχρων;

Προφανώς η παρέμβαση των φαρμακοβιομήχανων και των κρατικών διεκπεραιωτών τους. Είναι αυτονόητο ότι δεν τρέφουμε καμία αυταπάτη ως προς την φαρμακευτική πολιτική που ασκείται από το κράτος και τις βιομηχανίες και στα οικονομικά μεγέθη που αποσπούνται, είτε άμεσα από τον ασθενή-καταναλωτή, είτε από τα ταμεία ασφαλισμένων. Το φάρμακο, ως δομικό στοιχείο της κυρίαρχης δυτικής ιατρικής αναφέρεται μόνο στην ίαση της ασθένειας και στην διαχείριση της βλάβης του ανθρώπου. Γενικότερα, η κυρίαρχη ιατρική δεν καταπολεμά τις αιτίες που προκαλούν τις ασθένειες, αλλά απλά προσπαθεί να τις αντιμετωπίσει. Με αυτή την έννοια, ίσως, δεν είναι υπερβολή να υποστηρίξουμε ότι η κυρίαρχη ιατρική προσπαθεί να συμμαζέψει τις συνέπειες που προκαλεί ο πολιτισμός.

Η ιατρικοποιήση της ανθρώπινης ύπαρξης και κάθε κοινωνικού φαινομένου με αναφορές σε γονίδια και νευρομυϊκές συνάψεις (βλ. ομοφυλοφιλία, επιθετικότητα, κ.λπ.) στοχεύει στον έλεγχο των ανθρώπων που, μέσω της άνευ όρου παραδοχής της αυθεντίας της επιστήμης, συναινεί πολλές φορές στην αυτοδέσμευσή του μέσω της φαρμακευτικής καταστολής. Παράλληλα, η υπερσυνταγογράφηση των γιατρών ως αποτέλεσμα του μάρκετινγκ και των προμηθειών που χορηγούν οι φαρμακοβιομηχανίες σε αυτούς, αυξάνει τη διάδοση λοιμώξεων αφού αναπτύσσονται ιοί ανθεκτικοί στα φάρμακα. [Έχουμε γράψει και σε προηγούμενο φύλλο της ΔΙΑΔΡΟΜΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ για τον ρόλο των εταιρειών στην αντιμετώπιση του AIDS στην Αφρική, που ουσιαστικά αφήνουν να πεθάνουν εκατομμύρια άνθρωποι, καθώς και για την εργαστηριακή κατασκευή του ιού HIV (αρ. φύλλου 4 και 5). Οι σχετικές αναδημοσιεύσεις βρίσκονται ΕΔΩ και ΕΔΩ.]

Η απεριόριστη φαρμακολογική ιατρικοποίηση πετυχαίνει και την χειραγώγηση-καταστολή του ατόμου για την αδιάλειπτη συνέχεια αλλά και την αύξηση των κερδών για τους βιομηχάνους. Είναι ακριβώς αυτό που ο Φουκώ πριν από σαράντα χρόνια ονόμαζε βιο-εξουσία (προσαρμογή του πληθυσμού στις ανάγκες του κεφαλαίου) και βιο-πολιτική (η εφαρμογή από την βιο-εξουσία προγραμμάτων δημόσιας υγιεινής, ευγονικής, ευθανασίας, στείρωσης και εξόντωσης στα στρατόπεδα συγκέντρωσης).

Σήμερα, οι έννοιες αυτές εμφανίζονται ακόμα πιο έντονα αφού η κυρίαρχη προσπάθεια των τεχνολογιών και των επιστημών είναι να διαχωρίσουν τον άνθρωπο από τη φύση και να τον τοποθετήσουν σε μια αυτόνομη κλίμακα, όπου υποτίθεται πως όλα θα περιστρέφονται γύρω από αυτόν με δική του βούληση και ικανότητα. Η αλαζονεία του εξουσιαστή και της αυθεντίας βρίσκεται στον πυρήνα των νέων επιστημών, όπως της βιοτεχνολογίας, κατασκευάζοντας έναν άλλο πολιτισμό που προβάλλεται ως μια λογική και αναγκαία εξέλιξη.

Είναι αυτονόητο, λοιπόν, ότι ένα πολύ μεγάλο κομμάτι της διαχείρισης, όπως γιατροί, φαρμακοβιομήχανοι, ιατρικοί επισκέπτες δεν επιτρέπουν με οποιονδήποτε τρόπο την από-ιατρικοποίηση της ζωής μας. Είναι αυτοί που με την σύμπραξη και αγαστή συνεργασία των μμε βαφτίζουν το «διαφορετικό» ως «γραφικό», τις μη κυρίαρχες «ιατρικές» τσαρλατανισμό και τα βότανα-γιατροσόφια ως μαντζούνια. Στην περίπτωση των φύλλων ελιάς εκμεταλλεύτηκαν τις υπερβολές που διατυπώθηκαν, εν μέρει, από τους υπερασπιστές της, ώστε με μια απλή αναγωγή να τα χαρακτηρίσουν επικίνδυνα και παράλληλα να θεοποιούν τις ικανότητες της σύγχρονης ιατρικής. Στα διαρκή ερωτήματα των δημοσιογράφων-κομπάρσων για το εάν υπάρχουν μελέτες που να αποδεικνύουν τα ευεργετήματα της ελιάς, οι «πάνσοφοι» καθηγητές ιατρικής απαντούσαν με ένα στόμα «όχι». Φυσικά, τα επιτελεία των καναλιών παραδόξως δεν καλούσαν ερευνητές της Β’ Πανεπιστημιακής Καρδιολογικής Κλινικής (Αττικό Νοσοκομείο) και ας προΐσταται ο γνωστός μαϊντανός Δ. Κρεμαστινός. Και όμως, το Δεκέμβριο του 2006, η συγκεκριμένη ερευνητική ομάδα πιστοποιούσε προηγούμενες μελέτες του εξωτερικού για την αντιοξειδωτική δράση της ελευρωπαΐνης των φύλλων ελιάς, που αναστέλλει την οξείδωση της LDL χοληστερόλης και εμπλέκεται σε καρδιακές παθήσεις. Μια δράση που μπορεί να αποτρέψει το 1/3 των εμφραγμάτων που παρουσιάζονται σε άτομα με καρδιολογικά προβλήματα. Παράλληλα, ερευνητική ομάδα του Πανεπιστημίου Πάτρας διατύπωσε την άποψη ότι η ελευρωπαΐνη καταπολεμά πιθανότατα το Αλτσχάιμερ, ενώ αντίστοιχη ομάδα από την Φαρμακευτική Σχολή Αθηνών παρατήρησε ότι η ελευρωπαΐνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως αντίδοτο της δοξορουβικόνης. Η δοξορουβικόνη είναι ένα διαδεδομένο αντικαρκινικό φάρμακο με μεγάλη καρδιοτοξικότητα και παρενέργειες. Επιστημονικές δημοσιεύσεις για τα θετικά της δράσης της ελιάς έχουν δημοσιευθεί, από το 1996, σε διάφορα περιοδικά, όπως τα Journal of Nutrition, Journal Agric Food Chemistry, Journal of Medical Food κ.ά. Συνεπώς είναι λίγο δύσκολο έως απίθανο να μην γνωρίζουν οι γιατροί και οι καθηγητές ιατρικής, τις παραπάνω μελέτες και δημοσιεύσεις. Σίγουρα πρόκειται για προσπάθεια συγκάλυψης, αφού απειλούνται τα «κεκτημένα» τους, όπως χρηματοδοτήσεις προγραμμάτων που αβαντάρουν ιδιώτες (συχνά εταιρίες χρηματοδοτούν μελέτες που όμως απαγορεύουν τη δημοσίευση των στοιχείων, όταν τα αποτελέσματα δεν είναι ευνοϊκά γι’ αυτές). Απλούστατα, από τη μια ήθελαν να δείξουν στα αφεντικά τους ότι είναι τα «καλά παιδιά» και πρέπει να τους εμπιστεύονται, δηλαδή να χρηματοδοτούν και από την άλλη βγήκαν στην επιφάνεια διάφοροι εσωτερικοί ανταγωνισμοί.

Γι’ αυτό, δεν απαιτείται να είμαστε επιφυλακτικοί μόνο με ορισμένους τομείς της ιατρικής/βιολογίας, όπως ψυχιατρική/βιοτεχνολογία, αλλά με το σύνολο της κυρίαρχης ιατρικής, αφού αποτελεί έναν από τους βασικούς πυλώνες δόμησης της κυριαρχίας, ιδιαίτερα τα τελευταία 150 χρόνια.

Αναρχικός Πυρήνας Χαλκίδας
Advertisements
Both comments and trackbacks are currently closed.