«ΣΕΙΣΜΟΣ, ΣΕΙΣΜΟΣ», Ο ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΑΡΧΗΓΟΣ…

kyrΗ «αναπάντεχη εκλογή», «η ανατροπή όλων των προβλέψεων», «ο απρόσμενος νικητής», «η εποχή Κυριάκου», «η εκλογή που επιφέρει μετακίνηση τεκτονικών πλακών στο πολιτικό σκηνικό», «ο νέος αρχηγός που φέρνει ταραχή στο Πασοκ, τρικυμία στο Ποτάμι και αμηχανία στον Συριζα», «η εκλογή που βάζει φωτιά στην πολιτική σκηνή».

Αυτά και πολλά ακόμη επικολυρικά γράφτηκαν και αναμένεται να γραφτούν για τον εμφανιζόμενο σχεδόν ως «τυφώνα» της πολιτικής σκηνής, τον νέο πρόεδρο της ΝΔ Κυριάκο Μητσοτάκη.

Η «μεγάλη έκπληξη» των εσωκομματικών εκλογών της ΝΔ, όμως, ήταν πράγματι τόσο μεγάλη; Ή μήπως τα «πράγματα» είναι «λίγο» διαφορετικά;

Εμείς, πάντως, συμβουλεύουμε να ανατρέξει κάποιος περισσότερο προσεκτικά σε μια ορισμένη και προσεγμένη αρθρογραφία υπέρ της συγκεκριμένης υποψηφιότητας, όπως εκείνη, που διακρίναμε λόγου χάρη στην εφημερίδα Καθημερινή, συμφερόντων του ομίλου Αλαφούζου, όπως άλλωστε και ο τηλεοπτικός σταθμός SKY.

Επίσης στην ίδια κατεύθυνση στήριξης του συγκεκριμένου υποψηφίου κινήθηκαν έμμεσα εδώ και αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα γνωστοί και μη εξαιρετέοι μεγαλοδημοσιογράφοι –και όχι μόνο– αναζητώντας την «χαμένη τιμή της αστικής τάξης», όταν και όσο δεν αμφισβητούσαν και αυτή την ίδια την ύπαρξή της.

Το «αντίπαλο δέος» στον Τσίπρα κατασκευάστηκε, λοιπόν, προσεκτικά και με προδιαγραφές, που να καλύπτουν τουλάχιστον τις λεγόμενες άμεσες ανάγκες, όσων φαίνεται με την πρώτη ματιά να εκπροσωπούνται πολιτικά από την εξέλιξη αυτή.

Δεν πρόκειται, φυσικά, για μια επιλογή ενός «προσώπου», αλλά για την φανερή επανεκκίνηση και συσπείρωση των  «εκσυγχρονιστικών ή μεταρρυθμιστικών δυνάμεων του τόπου», που «ασφυκτιούσαν» εξ αιτίας του «νέου» λαϊκισμού της πρώτης φορά αριστερής κυβέρνησης. Μ’ άλλα λόγια η «εκλογή Κυριάκου» επιταχύνει διαδικασίες που είχαν μείνει «πίσω», που δεν μπορούσε ούτε μπορεί να καλύψει πολιτικά το καθεστώς Τσίπρα, γιατί πολύ απλά δεν είναι αυτή η δουλειά για την οποία είναι χρεωμένο σε ντόπια και ξένα οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα.

Και προσοχή. Η «εκλογή Κυριάκου» δεν είναι ανταγωνιστική με την ευρεία έννοια στο καθεστώς Τσίπρα, το αντίθετο μάλιστα. Όσο και αν φάνταζε ή προβαλλόταν ως ιδανικότερη η συγκατοίκηση του με τον «βαρύμαγκα» Βαγγέλα (Μεϊμαράκη). Το «ενδιαφέρον» που επιδείχθηκε και η ανησυχία εκπροσώπων του καθεστώτος Τσίπρα, αλλά και του ιδίου, για το ότι δεν «λειτουργεί η αξιωματική αντιπολίτευση» λόγω της «αδυναμίας» της να εκλέξει νέο αρχηγό είναι απλά ενδεικτική. Οι όροι διαδοχής άλλωστε είναι αυτοί, που έχουν σ’ αυτές τις περιπτώσεις την μόνη σημασία για εκείνους που έχουν βαρύ λόγο στις εξουσιαστικές υποθέσεις τέτοιου τύπου.

Το καθεστώς Τσίπρα ήδη έχει βρει μια ακόμη δικαιολογία για να σκληρύνει την επιβολή του, αφού η «εναλλακτική λύση» βγήκε σαν ένας λαγός από το «μαγικό» καπέλο ενός ταχυδακτυλουργού.

Η «δυναμική» Κυριάκου μοιάζει να προικοδοτείται συνεχώς είτε με τις εξελίξεις στην κατακαημένη σοσιαλδημοκρατία της κυρά-Φώφης, –η τελευταία το παίζει και «σιδηρά» τρομάρα της–  που χωρίς δισταγμούς διέγραψε εκείνον τον θρασύ βουλευτή τον Λεωνίδα Γρηγοράκο, είτε στο Ποτάμι μετά τις προτροπές του βουλευτή Χάρη Θεοχάρη στον πρόεδρο Σταύρο αφού «ίσως χρειαστεί να προσφέρει με γενναιότητα ακόμη και το ίδιο του το είναι», είτε με μια σειρά δημοσκοπήσεων που δίνουν ήδη την πρωτιά στην ΝΔ.

Μπορεί, λοιπόν, να ξαναμοιράζεται η «πολιτική τράπουλα», αλλά όπως συνήθως τα τραπουλόχαρτα είναι καρασημαδεμένα…

Συσπείρωση Αναρχικών
Both comments and trackbacks are currently closed.