Η ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ ΤΩΝ ΣΚΟΥΠΙΔΟΤΡΟΦΩΝ

skoupidotrofesΟι συνεχείς εξελίξεις στον τομέα της διατροφής επιτάσσουν να συνεχίσουμε να ασχολούμαστε με ζητήματα που αφορούν αυτό το τομέα. Στο συγκεκριμένο κλάδο οι πολυεθνικές, κυρίως, εταιρίες προσπαθούν να επιβάλλουν μοντέλα που τους είναι ιδιαίτερα επικερδή, σε βάρος φυσικά του ανθρώπου. Αλλά έχουμε να αντιμετωπίσουμε μόνο αυτό; Δεν είναι μόνο οι τροφές που καταναλώνουμε, αλλά και πολλές άλλες παράμετροι που σε συνδυασμό με την διατροφή δημιουργούν αρνητικές συνέπειες.

Πριν από καιρό έγινε γνωστό ότι τα αντικολλητικά σκεύη μαγειρικής περιέχουν το τεφλόν, ένα είδος πλαστικού. Η εκτεταμένη χρήση, του συγκεκριμένου υλικού ξεκίνησε από την εταιρία «τεφάλ» το 1956 και ετησίως παράγονται 300 εκατ. περίπου τέτοια σκεύη. Το τεφλόν κατά την θερμική αποσύνθεση του, απελευθερώνει περίπου 15 τοξικές χημικές ουσίες ορισμένες από τις οποίες είναι καρκινογόνες. Η τοξικότητα των στοιχείων είναι τέτοια που χρησιμοποιούνται και στην κατασκευή χημικών όπλων. Επίσης, έρευνες έδειξαν ότι η επαφή με τις τοξικές ουσίες μπορεί να δημιουργήσει καρκινογενέσεις σε ζωτικά όργανα, αλλεργίες και ερεθισμούς. Οι τοξικές ουσίες του θερμαινόμενου τεφλόν εισέρχονται στο σώμα μέσω κυρίως της διατροφής. Αλλά και στο εργοστάσιο παραγωγής του τεφλόν, εργαζόμενες γυναίκες γέννησαν παιδιά με ανωμαλίες. Μια άλλη μορφή εγκλήματος των αφεντικών… Επίσης, το τοξικό C8 (περφθοοκτανοϊκό οξύ) από το οποίο κατασκευάζεται το τεφλόν διασπείρεται λόγω της ανθεκτικότητας του εύκολα στο περιβάλλον (πόσιμο νερό, βρώσιμα λαχανικά κλπ). Ο άνθρωπος μπορεί να αποβάλλει τη μισή ποσότητα μετά από τέσσερα, περίπου, χρόνια. Παρά τις έρευνες, που έχουν δείξει τις συνέπειες του τεφλόν, οι υπηρεσίες τροφίμων της Ε.Ε. το εξαιρούν επειδή έχει παρασκευαστεί πριν το 1981 ενώ στις ΗΠΑ επέβαλλαν ένα «βαρύ πρόστιμο». Γνωρίζουμε όλοι τα …αβάσταχτα βαριά πρόστιμα που καλούνται να πληρώσουν οι εταιρίες που αναλογούν σε απείρως υποπολλαπλάσιο ποσό από τα κέρδη τους.

Πρόσφατα αποκαλύφθηκε άλλο ένα διατροφικό «σκάνδαλο» στη Μεγάλη Βρετανία αλλά με διαστάσεις σε όλη την Ευρώπη. Συγκεκριμένα, εκατοντάδες προϊόντα περιείχαν την χρωστική ουσία Σουδάν 1, είναι μια σύνθετη ουσία που δίνει κόκκινο χρώμα και η οποία χρησιμοποιείται σε βερνίκια και χρώματα, προφανώς ήθελαν να δώσουν άλλο χρώμα στη διατροφική μας απόλαυση. Τέλος πάντων. Η Σουδάν 1 ενοχοποιείται και αυτή για πρόκληση καρκίνων. Ανιχνεύθηκε σε 477 προϊόντα καθημερινής διατροφής, που ασφαλώς δεν ανέγραφαν την περιεκτικότητα της, ούτε πάνω στη συσκευασία ούτε στα απαιτούμενα έγγραφα. Όλα ξεκίνησαν όταν οι γαλλικές αρχές ανακάλυψαν τον Ιούνη του 2003 την περιεκτικότητα του Σουδάν σε τσίλι προερχόμενο από την Αγγλία. Τους επόμενους μήνες, η Ε.Ε. ορίζει ότι όλα τα φορτία με τσίλι θα πρέπει να συνοδεύονται με πιστοποιητικό μη χρήσης του Σουδάν 1. Μάταια… Μετά από μερικούς μήνες ίχνη της χρωστικής ουσίας ανιχνεύθηκαν σε σάλτσες, κινέζικα γεύματα, μαγιονέζες, μουστάρδες σε πολλές χώρες και στην ελλάδα. Στα περισσότερα προϊόντα, ευρεία είναι η χρήση και των πρόσθετων συστατικών, όπως τα προσθετικά αρώματος και γεύσης (γνωστά και ως Ε-), τα οποία αποδεδειγμένα δημιουργούν στομαχικές και νευρικές διαταραχές τουλάχιστον.

Μέσα σε όλη αυτή τη κατάσταση συνεχίζεται και η διαδικασία «πατεντοποίησης», δηλαδή οι «νόμοι για τα πνευματικά δικαιώματα που σχετίζονται με το εμπόριο» – TRIPS. Με τα trips, οι εταιρείες κατοχυρώνουν την ιδιοκτησία και πατεντάρουν φυτικές ποικιλίες, φυλές ζώων, γονίδια, βακτήρια κλπ. κυρίως σε Αφρική, Λατινική Αμερική και Ασία. Οι μεγάλες εταιρίες ελέγχουν έτσι την παραγωγή και διανομή αγαθών και σπόρων παγκοσμίως. Για παράδειγμα, εκεί που οι ιθαγενείς αγρότες καλλιεργούσαν, επί αιώνες τις εκτάσεις τους, τώρα πρέπει να αγοράσουν σπόρους από την εταιρία που έχει τα δικαιώματα. Επίσης, τα κέρδη που αποκομίζουν οι εταιρίες από την κλοπή και την πειρατεία της πλούσιας βιοποικιλότητας της Αφρικής για παράδειγμα, επιστρέφεται ως βοήθεια προς τον λεγόμενο υπανάπτυκτο νότο.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά, τα βιολογικά προϊόντα φαντάζουν ως διατροφικός θησαυρός ξεχνώντας ότι επί χιλιάδες χρόνια η διατροφή των ανθρώπων, γινόταν με αυτές τις μεθόδους. Και δεν χρειαζόταν, φυσικά, να λανσαριστεί από το marketing της αγοράς ως κάτι το μοναδικό και ιδιαίτερο, τοποθετημένο στα ράφια των super markets, δίπλα στα μεταλλαγμένα και λοιπά σκουπίδια της κατανάλωσης. Είναι προφανές ότι δεν τασσόμαστε ενάντια στα βιολογικά προϊόντα, αντιθέτως. Απλά, είναι εκνευριστικό να προμοτάρεται ως κάτι το ξεχωριστό, το αυτονόητο και να συνδέεται μόνον καταναλωτικά, η σχέση και η επαφή του ανθρώπου με τη φύση. Φυσικά, η κακή αρχή είχε γίνει μερικές δεκαετίες πριν, με την εκτεταμένη χρήση φυτοφαρμάκων, ώστε οι καλλιέργειες να είναι περισσότερο ανθεκτικές και αποδοτικές. Έτσι, τελευταία ανιχνεύθηκε το τοξικό φυτοφάρμακο παραθείο –παρ’ ότι απαγορευμένο–, σε φρούτα όπως μήλα και αχλάδια. Λόγω αυτής της γενικευμένης χρήσης, οι ειδικοί ζητούν τώρα να ξεφλουδίζονται τα φρούτα χάνοντας όμως έτσι τις περισσότερες πολύτιμες βιταμίνες και ουσιαστικά τους λόγους διατροφής τους.

Εκεί, όμως, που τα πράγματα τρέχουν με καταιγιστική μορφή είναι στο θέμα των μεταλλαγμένων. Οι εταιρίες προσπαθούν με κάθε τρόπο να μπουν σε νέες αγορές και σε νέες καλλιεργήσιμες εκτάσεις με νόμιμα ή παράτυπα μέσα. Θεωρητικά στην Ε.Ε. δεν υπάρχουν γενετικώς τροποποιημένες καλλιέργειες αλλά αυτό δεν είναι ακριβές. Στην Ισπανία και στην Γερμανία υπάρχουν εκατομμύρια στρέμματα με Γ.Τ.Ο. (Γενετικά Τροποποιημένοι Οργανισμοί), κυρίως καλαμπόκι, ελαιοκράμβη, βαμβάκι και σόγια. Δεν είναι τυχαίο ότι από τις συγκεκριμένες χώρες προέρχονται οι μεγαλύτερες αλυσίδες discount markets, όπως DIA και LIDL, που πολλά προϊόντα τους είναι, πολύ πιθανό, να περιέχουν Γ.Τ.Ο. Αντίστοιχα, στα υπόλοιπα super markets (εγχώριες αλυσίδες) παρατηρείται η εξής πατέντα: στα προϊόντα που έχουν την επωνυμία της εταιρίας, του super market, για παράδειγμα στα όσπρια, αναγράφεται ότι το προϊόν παρασκευάζεται ή συσκευάζεται στην Ελλάδα, αλλά παρακάτω αναφέρεται ως εισαγόμενο προϊόν. Δηλαδή οι αλυσίδες εισάγουν από κάποια χώρα, που δεν αναγράφεται τις περισσότερες φορές, το προϊόν σε χύμα μορφή και το συσκευάζουν στην ελλάδα. Έτσι καλύπτεται η επικινδυνότητα του περιεχομένου που τις περισσότερες φορές είναι και πιο φτηνό. Πρόσφατα μάλιστα, φτιάχτηκε κι ένας μηχανισμός που θα επιτρέπει την εισαγωγή Γ.Τ.Ο.

Και όπως συμβαίνει πάντα, οι αστέρες της δημοσιογραφίας παρουσιάζουν έκπληκτοι, τα όσα συμβαίνουν σαν να μην τα ξέρουν και ο Χατζηνικολάου να αναρωτιέται έξαλλος «τι μέλι θα δώσω στο παιδί μου;», ενώ είναι σχεδόν σίγουρο ότι η συγκεκριμένη κάστα (φραγκάτοι, νεόπλουτοι και λοιπό συγγενολόι) τρέφεται αποκλειστικά με βιολογικά προϊόντα. Και όταν η δημοσιογραφική επιλογή το επιτρέψει (βλέπε ΣΚΑΙ στην περίπτωση της ΦΑΓΕ) και οι εσωτερικοί ανταγωνισμοί εξουσιαστικών γραναζιών βγαίνουν στην επιφάνεια (Κατσαρός-Παπαθανασίου), μόνο τότε αφιερώνεται λίγος χρόνος και αυτός μέσα σε φόντο πανικού και επιδερμικής ανάλυσης.

Αγελάδες που τρέλαναν οι άνθρωποι, κοτόπουλα με διοξίνες, μεταλλαγμένα, φυτοφάρμακα, συντηρητικά και πρόσθετα, κρύβονται πάνω σε κάθε ράφι και πίσω από κάθε λαχταριστή συσκευασία. Αποτέλεσμα; Πρόκληση καρκίνων και διαταραχή νευρικού συστήματος έως αλλεργίες και ερεθισμούς.

Η αύξηση των καρκίνων που καταγράφεται επιδημιολογικά δεν οφείλεται σε τυχαίους λόγους αλλά μόνον σε παράγοντες που έχουν να κάνουν με την διατροφή, τις συνθήκες εργασίας, τη ρύπανση, το κάπνισμα. Έτσι ένα ολόκληρο δίκτυο από εταιρίες πλουτίζει σκορπώντας τον θάνατο κυρίως σ’ όσους λόγω χαμηλού εισοδήματος τρέφονται ανθυγιεινά, σε καθημερινή βάση. Αλήθεια, πόσοι από εμάς δεν έχουμε ακούσει την φράση «δεν πρόλαβε να χαρεί τη σύνταξη του;» Μήπως το κράτος ξέρει μέχρι που στύβεται η λεμονόκουπα; Γλυτώνοντας συντάξεις και περίθαλψη; Απ’ την άλλη μεριά, ο αγρότης κυνηγώντας το χρήμα, ρίχνει τόνους φυτοφάρμακα και χημικά λιπάσματα για μεγαλύτερη παραγωγή, πέφτοντας πρώτος θύμα των πράξεων του. Στην επαρχία και κυρίως στις αγροτικές περιοχές οι δείκτες καρκίνων είναι σταθερά υψηλότεροι από τους αντίστοιχους των αστικών περιοχών.

Και ασφαλώς, μην πιστέψει κανείς ότι αυτά συμβαίνουν μόνο σε δυτικές κοινωνίες γιατί και στην Κίνα (έχει αποφασίσει ότι θα εντείνει την χρήση Γ.Τ.Ο. στις καλλιέργειες της) και παλαιότερα, στις χώρες του …ανύπαρκτου σοσιαλισμού παρόμοια αντιμετώπιση επιφύλασσε η εξουσία στους υπηκόους της. Ο πυρήνας του προβλήματος δεν έγκειται στον τύπο της οικονομίας (καπιταλιστικό ή σοσιαλιστικό) αλλά στα προτάγματα της κοινωνίας.

Συγκεκριμένα, εάν οι σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων έχουν ως αφετηρία την αυτοοργάνωση, την απουσία κάθε διάκρισης, την ισότητα και την αλληλεγγύη, δεν υπάρχει χώρος και λόγος, για κανενός είδους μετάλλαξη, είτε στα τρόφιμα, είτε στη ζωή. Η αντίσταση στο δίκτυο διατροφικής εκμετάλλευσης και ελέγχου, δεν μπορεί να υπάρξει πραγματικά, εάν περιοριζόμαστε μόνο στο γεγονός (μεταλλαγμένα, διατροφικά σκάνδαλα) και δεν στηλιτεύεται ο εκμεταλλευτικός-εξουσιαστικός μηχανισμός που τα παράγει και τα αναπτύσσει. Γι’ αυτό, εν τέλει, κάθε ρεφορμιστική αντίδραση τύπου Green-peace δεν προσφέρει επί της ουσίας τίποτα.

Αναρχικός πυρήνας Χαλκίδας

Από την ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, φ. 39, Μάιος 2005
Both comments and trackbacks are currently closed.