Εσείς πόσα κιλά αριστεροί είσθε;

aristeros«Αυτοί δεν είναι πιο αριστεροί από μένα», φέρεται να είπε ο Τσίπρας αναφερόμενος στους συντρόφους του της αριστερής πλατφόρμας. Από ότι φαίνεται το κουμπί στην όλη υπόθεση βρίσκεται στο ποιος θα μοστράρει σαν ο περισσότερο αριστερός, ώστε να διατηρήσει την προνομιούχα θέση ανάμεσα στους αμερικανοευρωπαίους συνεταίρους.

Δεν υπάρχει αμφιβολία πως αυτή η «διαμάχη» περί του ποιος κατέχει επάξια τον τίτλο του αριστερού είναι, επίσης, μία ακόμη από τις στάχτες που ρίχνονται στα μάτια των ψηφοφόρων και των υποτακτικών τους. Διότι, πολύ απλά, όλα αυτά έχουν αποδειχθεί πως αποτελούν προσχήματα.

Μια αριστεροδεξιά κυβέρνηση εμφανίστηκε με ταρατατζούμ ως η «πρώτη φορά αριστερά». Το αποτέλεσμα είναι ότι έχει αναλάβει να φέρει σε πέρας όσα δεν θα τολμούσε ούτε να σκεφθεί κάποια από τις προηγούμενες κυβερνήσεις, τις λεγόμενες και μνημονιακές. Η κυβερνώσα κάστα με πρωθυπουργό τον Τσίπρα που βρέθηκε, τάχα, με το περίστροφο στον κρόταφο τα έδωσε όλα μετά από «σκληρό αγώνα», αφού ο Αλεξάκος αγωνιζόταν να προλάβει να πει «ναι» πριν οι συνεταίροι του διατυπώσουν την κάθε πρότασή τους.

Πράγματι πολύ σκληρός αγώνας!

Μέσα σ’ αυτό τον χαμό η αριστεροί (πλατφορμίστες και μη) δεν έπαψαν να εκθειάζουν αυτόν τον αγωνιστή που κατόρθωσε να φέρει για έγκριση και εφαρμογή ό,τι χειρότερο μπορούσε. Ακόμη κι όταν καταψήφιζαν πιπιλούσαν την ίδια καραμέλα του «σκληρού αγώνα». «Υποκρισίες», θα πει κάποιος. Ναι, αλλά αυτές οι υποκρισίες έχουν κάποια βάση και αυτή είναι ότι η αριστερά προσπαθεί να εμφανιστεί ως τιμημένη. Πως αλλοιώς θα μπορούσε να γίνει; Θα μπορούσαν να πουν ότι έχουν πρωθυπουργό και αρχηγό του κόμματός τους έναν ξεφτίλα; Όχι βέβαια. Διότι τότε, όλοι αυτοί που υπάγονται σ’ αυτόν και τον ακολουθούν, πώς θα μπορούσαν να χαρακτηρισθούν; Στην πραγματικότητα πρόκειται για εξουσιομανείς και καρεκλοκένταυρους, που αποφεύγουν να κοιταχθούν στον καθρέφτη, επειδή φοβούνται μην τους φτύσει. Προσπαθούν να διασώσουν την υποτιθέμενη τιμή της αριστεράς και του εαυτούλη τους, βαφτίζοντας αγωνιστή τον υπάλληλο και συνάδελφό τους στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων της ευρωπαϊκής κυριαρχίας.

Σίγουρα ο Αλεξάκος, όπως και κάθε εξουσιαστής του είδους του, είναι υπέρβαρος. Μόνο ένα τέτοιου φυράματος άτομο θα τολμούσε να ισχυριστεί ότι έσωσε τον τόπο, την ίδια στιγμή που προκαλούσε την μία καταστροφή μετά την άλλη επί πέντε μήνες. Μόνο ένας υπεραριστερός σαν κι αυτόν θα μπορούσε να καυχιέται ότι θα χορέψει τα συνεταιράκια του και μετά να χορεύει ο ίδιος στους ήχους τού ζουρνά. Πράγματι, είναι πιο αριστερός από τους συνδαιτυμόνες του (ε, συντρόφους θα ’λεγα), αφού τους ανασχημάτισε για να φανεί αρεστός στους αλλοδαπούς εξουσιαστές, ενώ την ίδια στιγμή τους απειλεί με εκλογές, ώστε να καλοσκεφθούν τί θα ψηφίσουν την επομένη Τετάρτη.

idia-ein-ta-fentikaΝαι, είναι πιο αριστερός από τους άλλους, αφού υπόγραψε την σύγχρονη συμφωνία της Βάρκιζας.

Ναι, είναι αριστερότερος, επειδή τύποι σαν αυτόν φέρνουν εις πέρας την δουλειά της αμερικανοευρωπαϊκής κυριαρχίας καλύτερα από όλους τους άλλους αριστερούς και διότι βάζουν τα γυαλιά σ’ όλους τους επίσημους υπαλλήλους που ανήκουν στην δεξιά και το κέντρο, δεδομένου πως μπορούν και κρατούν γερά τα χαλινάρια του υποζυγίου που ονομάζουν λαό.

Ναι είναι πρόσβαρος. Είναι ένας εξουσιαστής όπως κάθε δεξιός, αριστερός, σοσιαλιστής και κομμουνιστής και γι’ αυτό είναι αδίστακτος. Με μία «μικρή» διαφορά: οι αριστεροί κυβερνήτες είναι ό,τι χειρότερο, επειδή διακατέχονται από ακόρεστη δίψα για εξουσία, αδιαφορώντας αν αυτή την εξουσία τους την παρέχει αμερικανός, γάλλος, γερμανός, ρώσος ή κογκολέζος εξουσιαστής

Εσείς, που τον υποστηρίζετε, τον ψηφίσατε και τον χειροκροτείτε, πόσα κιλά αριστεροί είστε; Για ζυγιστείτε να δούμε! Ίσως το μέλλον σάς «χαμογελάσει»…

Δημοσιεύθηκε από Παρεμπιπτόντως
Both comments and trackbacks are currently closed.