ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΚΟΜΜΑΤΙΚΟ ΜΑΝΤΡΙ; – ΠΕΡΙ ΟΡΕΞΕΩΣ ΚΟΛΟΚΥΝΘΟΠΙΤΤΑ…

mantriΗ καθεστωτική προπαγάνδα προκειμένου να προστατέψει ως κόρην οφθαλμού το γελοίο υπαλληλάκι της τρόικας που ακούει στο όνομα Τσίπρας, στοχοποιεί ως υπεύθυνους τον Βαρουφάκη, τον Λαφαζάνη, την Κωνσταντοπούλου κ.α., οι οποίοι, μάλιστα, εγκαλούνται για την «επικείμενη ανταρσία» και καλούνται να μείνουν στην «άκρη» για να σωθεί ο τόπος.

Μάλιστα.

Για να δούμε, όμως, τί ισχυρίζεται σήμερα ο «αντάρτης» Βαρουφάκης σχετικά με την «συμφωνία»:

«–Το κείμενο της Συνόδου Κορυφής είναι σαν ένα έγγραφο που δεσμεύεται να καταγράψει τους όρους παράδοσης της Ελλάδας. Είναι σαν μια δέσμευση που επιβεβαιώνει και συναινεί στο να καταστεί υποτελής του Eurogroup.
Το κείμενο της Συνόδου Κορυφής δεν έχει σχέση με την οικονομία, ούτε με τις μεταρρυθμίσεις που θα ωθήσουν την Ελλάδα έξω από το βούρκο. Είναι απλά ένα μανιφέστο μιας πολιτικής ταπείνωσης. Ακόμη και αν κάποιος απεχθάνεται την κυβέρνησή μας πρέπει να δει ότι η λίστα με τα αιτήματα του Eurogroup αντιπροσωπεύει μια σημαντική «απόκλιση» από την ευπρέπεια και τη λογική.
Το κείμενο της Συνόδου σηματοδότησε την πλήρη ακύρωση της εθνικής κυριαρχίας χωρίς να την αντικαθιστά με ένα υπερεθνικό, πανευρωπαϊκό «σώμα» πολιτικής. Οι Ευρωπαίοι, ακόμα και εκείνοι που δεν ενδιαφέρονται καθόλου για την Ελλάδα, οφείλουν να το γνωρίζουν.
Πολλή ενέργεια ξοδεύτηκε στα μέσα για το αν οι όροι παράδοσης θα περάσουν από το κοινοβούλιο και ειδικά για το εάν βουλευτές όπως εγώ θα μπούμε στη γραμμή και θα ψηφίσουμε υπέρ της σχετικής νομοθεσίας. Δεν νομίζω ότι αυτή είναι η πιο ενδιαφέρουσα ερώτηση. Η κρίσιμη ερώτηση είναι: Μπορεί η ελληνική οικονομία να έχει ελπίδα ανάκαμψης υπό αυτούς τους όρους; Αυτή είναι η ερώτηση που θα με απασχολεί κατά τη διάρκεια των κοινοβουλευτικών συζητήσεων που θα ακολουθήσουν τις επόμενες ώρες και μέρες. Η μεγαλύτερη ανησυχία είναι ότι ακόμα και μια πλήρης παράδοση από την πλευρά μας θα οδηγήσει σε εμβάθυνση μιας κρίσης χωρίς τέλος.
Η πρόσφατη Σύνοδος Κορυφής δεν είναι πράγματι τίποτα λιγότερο από την κορύφωση ενός πραξικοπήματος. Το 1967 ήταν τα τανκς και οι ξένες δυνάμεις που χρησιμοποιήθηκαν για να τερματίσουν την ελληνική δημοκρατία.
Στη συνέντευξή μου με τον Philip Adams, στο ABC ισχυρίστηκα ότι το 2015 ένα ακόμα πραξικόπημα στήθηκε από τις ξένες δυνάμεις χρησιμοποιώντας αντί για τανκς τις ελληνικές τράπεζες. Ίσως, η βασική οικονομική διαφορά σε αυτό είναι ότι ενώ το 1967 η δημόσια περιουσία δεν μπήκε στο στόχαστρο, το 2015 οι δυνάμεις πίσω από το πραξικόπημα απαίτησαν την παράδοση όλων των δημοσίων περιουσιακών στοιχείων που απέμειναν, έτσι ώστε να χρησιμοποιηθούν για την εξυπηρέτηση ενός μη εξυπηρετήσιμου και μη βιώσιμου χρέους».

Τι μας λέει, λοιπόν, σε μια μοναδική κρίση ειλικρίνειας;

Ότι δεν έχει κατά βάθος κάποιο πρόβλημα με αυτό που ονομάζει «πραξικόπημα», αλλά αυτό που τον προβληματίζει είναι ότι «Το κείμενο της Συνόδου σηματοδότησε την πλήρη ακύρωση της εθνικής κυριαρχίας χωρίς να την αντικαθιστά με ένα υπερεθνικό, πανευρωπαϊκό «σώμα» πολιτικής».

Και για όποιον δεν θέλει να πιστέψει στα μάτια του το ξεκαθαρίζει ακόμη περισσότερο στην συνέχεια διαβεβαιώνοντας ότι «η μεγαλύτερη ανησυχία είναι ότι ακόμα και μια πλήρης παράδοση από την πλευρά μας θα οδηγήσει σε εμβάθυνση μιας κρίσης χωρίς τέλος».

Αυτά μας τονίζει ο ήρωας (;;;) του ΟΧΙ, Βαρουφάκης εκ των εκλεκτών αντιστασιακών, που θα τιμήσουν με την παρουσία τους τον αντι-μνημονιακό αγώνα κατά την ψήφιση της «συμφωνίας» στο κοινοβούλιο.

Όσο για τους υπόλοιπους «αντιστασιακούς» της πορδής, η συνέχεια είναι αναμενόμενη. Όχι, δεν πρόκειται να αλυσοδεθούν στην Κουμουνδούρου. Σύμφωνα με αποκλειστικές μας πληροφορίες η σχετική σκέψη εκ μέρους τους δεν προχώρησε, ούτε θα κατουρήσουν τα πόδια του «προδότη» Τσίπρα. Δεν τους αφορούν τέτοιες «μικρότητες».

Θα συγκροτήσουν μια «χαρά» μια κοινοβουλευτική ομάδα συγκρατώντας έτσι εντός της κοινοβουλευτικής διαδικασίας την κοινωνική οργή σημαντικού τμήματος όσων ψήφισαν ΟΧΙ.

Πρέπει, επίσης, να τονίσουμε ότι ο αριστερισμός, που μπήκε και επισήμως στην βουλή, δεν πρόκειται να βγει βέβαια με την θέλησή του τουλάχιστον, αφού για αυτόν ακριβώς τον λόγο πάλευε τόσο χρόνια: για μια θέση στον εξουσιαστικό ήλιο.

Ακριβώς το ίδιο ισχύει πιστεύουμε ακράδαντα για τα τμήματα εκείνα του λεγόμενου χώρου, τα οποία συντάχθηκαν, είτε φανερά είτε καλυμμένα, τα τελευταία χρόνια με τον Συριζα.

Η μετακίνηση δεν αφορά πλέον μια υπόθεση εργασίας που συζητήθηκε με τον ένα ή τον άλλο τρόπο το τελευταίο διάστημα σε φοιτητικά αμφιθέατρα ύστερα από αντίστοιχα καλέσματα διαφόρων αριστερών οργανώσεων.

Η μετακίνηση αυτή αφορά μια ξεκάθαρη πραγματικότητα ενσωμάτωσης χωρίς καν τα φτιασίδια που ήταν έως τότε απαραίτητα από την πλευρά «αντεξουσιαστών», Δικτύων, πρώην εξωκοινοβουλευτικών κομματιδίων στις κοινοβουλευτικές διαδικασίες και την εκπροσώπησή τους.

Η μετακίνηση αυτή σημαντικού μέρος «του κόσμου του αγώνα» υπό την κοινοβουλευτική αγκάλη κυβερνητικών συριζαίων και αντιπολιτευόμενων διαφωνούντων δεν πρόκειται να αναιρεθεί από την «προδοσία» της ηγετικής ομάδας Τσίπρα, όπως οψίμως χαρακτηρίζεται από τους «διαφωνούντες».

Έτσι, η κινηματική στρούγκα ανοίγει και κλείνει για να δεχθεί νέους «πελάτες». Η κινηματική προπαγάνδα που ομνύει στο όνομα της λαϊκής κυριαρχίας και βέβαια της εθνικής ανεξαρτησίας, θα παραμείνει ο βασικός κινητήριος μοχλός της κινηματικής κοινοβουλευτικής αντιπολίτευσης κάτω από τις ψαλμωδίες ύμνων του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ (Γαλλία-ΗΠΑ συμμαχία;;;) αυτή την φορά με μπόλικο αντιγερμανισμό.

Τους αφιερώνουμε εξαιρετικά μερικά δημοσιεύματα του γερμανικού τύπου –και όχι μόνο– και τους ευχόμαστε περαστικά.

«Μέσα σε ένα σαββατοκύριακο, η γερμανική κυβέρνηση κατέστρεψε πολλές δεκαετίες διπλωματίας», έγραφε χθες η ηλεκτρονική έκδοση του περιοδικού Der Spiegel αναφερόμενο σε μία λίστα «φρικαλεοτήτων», που είχαν ως στόχο την «ταπείνωση» της Ελλάδας.

«Σπαταλήσαμε τεράστιο κεφάλαιο συμπάθειας σε έναν επικοινωνιακό όλεθρο», εκτιμά η Κοστάντσε Στέλτσενμύλερ, Γερμανίδα αναλύτρια του Brookings Institution της Ουάσινγκτον. Η γερμανική γραμμή δείχνει έλλειψη ενσυναίσθησης και η Γερμανία θα είχε καλύτερη εικόνα προσθέτει, εάν είχε αναγνωρίσει ότι «οι απλοί Έλληνες έχουν πραγματικά υποφέρει περισσότερο από άλλους την Ευρώπη».

Για την Suddeutsche Zeitung, «Η Μέρκελ κατάφερε να αναβιώσει την εικόνα μίας δυσάρεστης, τσιγγούνας και μικρόψυχης Γερμανίας, η οποία μόλις που άρχιζε να σβήνει», ενώ η εφημερίδα του Μονάχου τονίζει ότι «Κάθε σεντ βοήθειας προς την Ελλάδα που προσπάθησαν να εξοικονομήσουν οι Γερμανοί θα δαπανηθεί επί δύο ή τρία στα επόμενα χρόνια για την επιδιόρθωση της εικόνας αυτής».

Επίσης, χαρακτηριστικό είναι το άρθρο του δημάρχου Λονδίνου (και δελφίνου των Συντηρητικών) στην Telegraph της Κυριακής με το οποίο ο Boris Johnson, ήδη από τον τίτλο, καλούσε ούτε λίγο ούτε πολύ τους Έλληνες «να θυμηθούν το πνεύμα του Μαραθώνα και να σπάσουν τα δεσμά του ευρώ»…

Πέστα δήμαρχε, και ο «κόσμος του αγώνα» σε ακολουθεί…..

Δημοσιεύθηκε από Συσπείρωση Αναρχικών
Advertisements
Both comments and trackbacks are currently closed.