Το τέλος του κατήφορου

xydaiosΟι ασπάλακες της εξουσίας εξακολουθούν να παίζουν τα συνήθη παιχνίδια τους προσπαθώντας να εξαπατήσουν τους ψηφοφόρους-υπηκόους. Δεν χρειάζεται να αναφερθούμε εκτενώς επειδή θα χρειαζόταν πολύς χώρος, χρόνος και γερά νεύρα. Το να διαψεύδουν πραγματικότητες και να διαδίδουν ψεύδη ως αλήθειες το ’χουν ψωμοτύρι, όπως πρόσφατα με την πρόταση της ομάδας Σόϊμπλε για 5ετή απομάκρυνση από το ευρώ, που επειδή το διέψευσε ο Παππάς καταχωρήθηκε ως ψεύδος. Λίγο αργότερα, όμως, δημοσιεύθηκε το κείμενο των Σοϊμπλέδων, που διέψευδε την διάψευση!

Ας πάμε όμως σε κάποιες επισημάνσεις που αφορούν δηλώσεις βουλευτών και στελεχών του κυβερνητικού συνασπισμού αλλά και καταστάσεις οι οποίες σκόπιμα αφέθηκαν να περάσουν στο ντούκου.

Η «αριστερή παρένθεση» έκλεισε την ημέρα του δημοψηφίσματος όταν ο «νικητής» ζήτησε συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών. Όλοι ενωμένοι έδωσαν την ευχή τους στο καλό το παλληκάρι να συνεχίσει στο δρόμο που του χάραξαν εδώ και πέντε χρόνια. Άλλωστε κι αυτός βοήθησε όσο μπορούσε, με λόγια του αέρα και έμπρακτη υποστήριξη δια της ουσιαστικής αδράνειας.

Προσωπική νίκη και θρίαμβος της ομάδας Τσίπρα θεωρήθηκε το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας στη βουλή. Προσωπική νίκη τίνος; Ενός, κατά κοινή παραδοχή, εκβιασμένου; Ή μήπως προσωπική νίκη ενός υπαλλήλου των συνεταίρων που δωδεκαπλασίασε τα μέτρα-βάρη, που προέβλεπε το κατάπτυστο email Χαρδούβελη;

Ο «γίγας» της πολιτικής, ο «νέος» Ελ. Βενιζέλος –και βάλε– δήλωσε πριν την ψηφοφορία πως αυτή θα είχε τον χαρακτήρα διατήρησης ή απώλειας της «δεδηλωμένης». Όταν, όμως, μετρήθηκαν τα κουκιά και βγήκαν λειψά τότε ΟΛΟΙ «εποίησαν την νύσσαν». Το πουλέν της διεκπεραίωσης των απαιτήσεων των συνεταίρων κανείς δεν το πειράζει μέχρι «να τελειώσει την δουλειά». Μετά, βλέποντας και κάνοντας…

Ενοχλημένοι εμφανίσθηκαν οι υποστηρικτές του τρίτου μνημονίου από την στάση των διαφωνούντων. Οι άλλοι, που υπερθεμάτιζαν της γραμμής της υπερήφανης στάσης απέναντι στους εκβιασμούς και τα τελεσίγραφα, η οποία τελικά αποδείχτηκε πως ήταν φλούδα, είναι κι αυτοί ενοχλημένοι. Ο ενοχλημένος, του ενοχλημένου, ω ενοχλημένοι. Νταραβέρι να γίνεται κι από ενοχλήσεις…

Που είναι η εθνική αξιοπρέπεια για την οποία τόσα και τόσα ακούστηκαν (προ δημοψηφίσματος), όταν προκειμένου να εγκριθεί ακόμα και αυτή η έναρξη διαδικασίας για τις «νέες διαπραγματεύσεις», τα συνεταιράκια, ζητούν λεπτομερειακές εξηγήσεις για το τι, πως, από πού, πού και πόσα;

Τα συνεταιράκια μιλούν για εδραίωση εμπιστοσύνης. Αυτό, βεβαίως, είναι ένα καλό πρόσχημα για να δικαιολογηθούν όλα όσα θα ψηφιστούν και θα εφαρμοστούν στο άμεσο μέλλον προκειμένου να «αποκατασταθεί» αυτή η εμπιστοσύνη. Εκείνο που έχει σημασία είναι πως όταν κάποιος αποδέχεται πως είναι αναξιόπιστος, τότε πράγματι παίζει το παιχνίδι μαζί με αυτούς που με «ευγένεια» του προσάπτουν αναξιοπιστία. Σε αντίθετη περίπτωση τα βροντάει όλα στα μούτρα τους. Που πήγε η εθνική περηφάνεια;

Τι θέλουν να πουν με την διατύπωση «δεν θα αφήσουμε να περάσουν μέτρα λιτότητας», που εκτόξευσαν οι «διαφωνούντες» συριζαίοι (που όμως ψήφισαν ΝΑΙ), αφού προκειμένου να προχωρήσει η συμφωνία και να αρχίζουν να παίρνουν τμηματικά το δάνειο θα πρέπει πρώτα να ψηφιστούν τέτοια μέτρα; Ποιον κοροϊδεύουν άραγε, τον εαυτό τους ή τον κόσμο;

Ο Μητρόπουλος αναφέρεται σε «λάθη». Τα πολλά «λάθη» θυμίζουν τα βεβαιωμένα σκόπιμα λάθη της ηγεσίας του ΕΑΜ, που οδήγησαν στα Δεκεμβριανά του 1944 και την επακόλουθη καταστροφή, που ο ελλαδικός πληθυσμός πλήρωνε επί δεκαετίες ολόκληρες. Για πόσες δεκαετίες να υπολογίσουμε την πληρωμή των «λαθών» των επιγόνων των Σιάντου, Τσιριμώκου, Παρτσαλίδη και του αξιοθρήνητου Ιωαννίδη, που τους καλούσε κατ’ ιδίαν και έδινε τις ντιρεχτίβες;

Οικονομικά βιώσιμη συμφωνία; Εν τάξει, θα ψηφιστούν τα μέτρα. Κι αν ο κόσμος δεν έχει να τα πληρώσει, τί θα κάνουν θα μπουκάρουν στα σπίτια και θα αρπάζουν ό,τι βρουν;

«Να μείνουμε στο ευρώ», κραυγάζουν εν χορώ. Μήπως, όμως, τα μέτρα που θα παρθούν είναι ισοδύναμα με τα αποτελέσματα της εξόδου από το ευρώ; Οπότε ποιο το όφελος; Λέω, τώρα…

Τέλος πάντων! Ακόμα κι όταν βρεθούν στο τέλος του κατήφορου οι εξουσιαστές δεν θα διστάσουν να εμφανίσουν την κατάσταση διαφορετικά. Θα προσπαθήσουν να πείσουν ότι υπερίπτανται του εδάφους με υπερσύγχρονο αερόστατο. Το ζήτημα είναι πόσοι θα τους πιστέψουν.

Το τέλος του κατήφορου, όπου τσουλάει ο Σύριζα είναι ο πάτος, εκεί όπου βαφτίζονται οι «μεγάλοι», αλλά και οι τελειωμένοι σφογγοκωλάριοι.

Δημοσιεύθηκε από Ρομφαίος
Advertisements
Both comments and trackbacks are currently closed.