Καλώς τα παιδιά τα χαμένα…

paidiaΚαι να που μέσα στον δημοψηφισματικό κυκεώνα βρήκαν όλοι την ευκαιρία να επανεμφανιστούν και να δηλώσουν παρών στις δύσκολες στιγμές που περνά η πατρίδα…

Διάγγελμα ο Καραμανλής, δηλώσεις ο Σημίτης… Οι προηγούμενοι αρχιτέκτονες της σημερινής κατάστασης κατάλαβαν πως ήρθε η ώρα της εξιλέωσής τους. Και άρα η κατάλληλη στιγμή να ξανακάνουν αισθητή την παρουσία τους. Ειδικά ο κατά κόσμον «μπούλης»…

Είναι αστείο να βλέπουμε την παράστασή τους με το σοβαρό ύφος που επιβάλλει η «κρισιμότητα των στιγμών». Είμαστε βέβαιοι πως, από την ώρα που οι αριστεροδεξιοί κυβερνώντες ανακοίνωσαν το δημοψήφισμα, όλοι αυτοί οι «χαμένοι», όπως και οι προηγούμενοι κυβερνώντες, κυριολεκτικά τρελλάθηκαν από τη χαρά τους. Ο Παπανδρέου, ο Βενιζέλος, ο Σαμαράς, ο Παπαδήμος… Όλοι χαρούμενοι και έτοιμοι να επανεμφανιστούν ως σωτήρες. Γιατί; Επειδή κατανόησαν πως ο κύκλος της καταστροφής, που από τις μέρες τους προετοιμαζόταν, δρομολογούνταν και εκτελούνταν, φτάνει στο τέλος του, με τους ίδιους αλώβητους και έτοιμους να ξαναβγούν είτε από τη «χρυσή εφεδρεία» είτε από τον πάτο της χλεύης όπου κανονικά θα ήταν καταδικασμένοι. Ξέρουν πως δεν χρειάζεται να φοβούνται τίποτα… Εφ’ όσον οι τωρινοί κυβερνώντες πήραν το μερίδιό τους στην καταστροφή, ως όφειλαν, άρα οι πάντες «ξεπλένονται». Θα ξανάρθει η στιγμή όπου θα ξαναζητηθούν οι υπηρεσίες τους…

Τα εγκλήματα γυρεύουν την εξιλέωσή τους από τα επόμενα και συνεπακόλουθα εγκλήματα. Αρκεί να ξέρεις να προφυλαχθείς, ώστε να μη γίνεις Ιφιγένεια… Ή να σε προστατεύσουν οι ισχυρότεροι από σένα, γιατί σ’ εσένα βλέπουν το μακρυνό μέλλον… Έτσι κι ο Μπούλης κι οι ομόαιμοί του. Τόσο τον προστάτευσαν οι ξένοι πάτρωνές του για την «εκδούλευση» της πρώτης ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών, που μέχρι και σενάριο απόπειρας δολοφονίας του «διέρρευσαν». Σενάριο που, ακόμη κι αν δεν τον τιμά, τον δικαιώνει να κάθεται στην άκρη ήσυχος χωρίς να μιλά. Μέχρι νεωτέρας…

Η «κυβερνώσα αριστερά» χρεώνεται λοιπόν το «ξέπλυμα» των προηγούμενων και άρα τον τερματισμό της συζήτησης του ποιος είναι «προδότης» και ποιος όχι… Δεν υπάρχει προμελετημένο έγκλημα. Υπάρχουν μόνο «λάθη» και «παραλείψεις», αλλά όχι συνειδητή προμελέτη και εφαρμογή σχεδιασμών εναντίον των ανθρώπων. Η ζωή συνεχίζεται…

Αυτό όμως έχει ξανασυμβεί με αντίστοιχους όρους με τον τερματισμό της Κατοχής. Τότε που οι πρώην συνεργάτες των Γερμανών (Καραμανλής, Μητσοτάκης, Αγγελόπουλος, Παπακωνσταντίνου, Παπανδρέου, Έβερτ, Μερκούρης και τόσοι άλλοι μετέπειτα «αστέρες») πρωτάκουσαν τους πυροβολισμούς να πέφτουν στο Λιτόχωρο… Όχι, δεν τρομοκρατήθηκαν. Πέταξαν κι αυτοί απ’ τη χαρά τους. Ήξεραν πως είχαν ήδη σωθεί από την εσαεί εκδίκηση των θυμάτων τους… «Δικαιώθηκαν» μέσα στο λουτρό αίματος που επακολούθησε.

Αδίκως, λοιπόν, ο Τσίπρας μας φέρνει στο μυαλό τον Ζαχαριάδη;

Η ιστορία, όμως, δεν επαναλαμβάνεται έτσι απλά. Κάποιοι γνωρίζουν πως για όσον καιρό ένα κόλπο, μια εξουσιαστική τακτική, είναι επιτυχημένη, δεν την αλλάζεις. Όχι τουλάχιστον μέχρι να το πάρουν χαμπάρι οι περισσότεροι…

Αναρχική συλλογικότητα Πυργῖται
Advertisements
Both comments and trackbacks are currently closed.