ΓΙΑ ΤΟ «ΜΑΘΗΜΑ» ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ…

mperdemaΝα θυμώσεις; Να το καταπιείς; Και αυτό και εκείνο. Γιατί αλλάξανε τα πράγματα; Να μπούμε στην σειρά (την κομμουνιστική). Να μην χαλάμε την σειρά. Να τα βάλουμε με το «ελληνικό κεφάλαιο και την αστική τάξη», γιατί «πνίγουν την οικονομία της χώρας» (!!!). Να τα βάλουμε με τα «παλιόπαιδα» τους έλληνες εφοπλιστές, που δεν πληρώνουν τους φόρους που «πρέπει», να αγωνιστούμε για «την μη αναγνώριση και την παύση πληρωμών του ελληνικού χρέους», να προσκυνήσουμε τον Λένιν και να γίνουμε «αντιιμπεριαλιστές», να παλέψουμε για την αφύπνιση του «ελληνικού και ευρωπαϊκού παράγοντα», να δείξουμε τα δόντια μας στην «ελληνική αστική τάξη και το κράτος της». Λιγόστεψαν, φίλε μου οι αναρχικοί. Και θα λιγοστέψουν και άλλο. Θα τους βολέψει όλους τους «πρώην» η αριστερά που τώρα είναι στα πράγματα, θα τους κλείσει το μάτι αν της κάνουν τα θελήματα, θα τους ρίξει και ένα ξεροκόμματο (δικαιώματα και ελευθερίες το λένε από παλιά). Μην γελαστείς ότι πιο πριν όλοι τούτοι ήταν αναρχικοί-αναρχικοί. Περιμένανε μονάχα την ώρα, να έρθουν οι «δικοί» στα πράγματα, αλλά ακόμα και όταν δεν το πίστευαν πάλι για εκείνους δούλευαν… Σταθερά και συστηματικά. Μόλις πήγαινε να στεριώσει «κάτι» με πολύ κόπο ξέραν να το χαλάνε. Αλλά ας μη τα βάζουμε μ’ αυτούς. Εμείς να κοιτάξουμε τι θα κάνουμε…

Το παρακάτω απόσπασμα από το βιβλίο Η Αόρατη Γραμμή του Θωμά Σλιώμης είναι αφιερωμένο εξαιρετικά σ’ όσους αναρχικούς εξακολουθούν σε πείσμα των «καιρών» να στέκονται απέναντι σε κάθε κατάσταση ανελευθερίας, και ιδιαίτερα εκείνης που επαγγέλλονται οι βοσκοί του κινήματος.

«Σηκώνομαι – τον χαιρετώ. Μ’ αγκαλιάζει χαμογελαστός – «Θα τα ξαναπούμε» – «αν σας πλακώσουν οι Κνίτες εδώ είμαστε» – «ευχαριστούμε Κωστάκη σωτήρα» – «στις υπηρεσίες σας» – «αντίο».

Αντίο Πέτρο, –μα τι πιστεύεις αλήθεια; Πως θα αλλάξουν οι σταλινικοί, θα γίνουν αρνάκια στην «υπηρεσία του λαού»; ή θα γίνεις και εσύ γραφειοκράτης, ταχυδακτυλουργός της κομματικής κομπίνας; Πράγμα δύσκολο για εσένα. Όχι βέβαια ακατόρθωτο. Πολλά αλλάζουν –είναι γρήγορα χρόνια, χρόνια αλλαγών. Αλλά γιατί τέτοιες ψευδαισθήσεις εσύ Πέτρο; Γιατί να υπηρετείς τους «υπηρέτες του λαού»; γιατί να πιστεύεις τις μπούρδες περί «αλλαγών» στην νοοτροπία των «επιστημόνων» του συγκεντρωτισμού; Επειδή φαίνονται να έχουν δυνατή οργάνωση; Αφού ξέρω πως αργά ή γρήγορα θα διαφωνήσεις –πολιτικά, οργανωτικά, ιδεολογικά. Πείθουν οι «Κινέζοι», πείθουν οι κρυφοσταλινικοί με τα κόκκινα βιβλιαράκια, την «επανάσταση μέσα στην επανάσταση», με τα «αναρχικά» συνθήματα του Μάο «βομβαρδίστε την Κεντρική Επιτροπή», –με τους κόκκινους φρουρούς και την πολιτιστική «επανάσταση» –ωραία επανάσταση, που απαγορεύει την ελεύθερη γνώμη, τα τρία τέταρτα της τέχνης και τον έρωτα. Εμείς δεν λέγαμε πως «απαγορεύεται το απαγορεύεται»; Είτε θα γίνεις ψεύτης και εξουσιαστής σαν κι αυτούς είτε θα φύγεις κάποια μέρα τρέχοντας –προς τα πού όμως; Είμαστε λίγοι και θα μείνουμε λιγότεροι. Σέρνοντας την μελαγχολία σαν παλικαρίσια προκήρυξη, σαν αργό τέλος– σαν… Αλεξάνδρα έλεος άνοιξε την αγκαλιά σου…».

Δημοσιεύθηκε από Συσπείρωση Αναρχικών
Both comments and trackbacks are currently closed.