Monthly Archives: Ιουνίου 2015

Casus Belli

Ἐσφαλμένως, νομίζομεν, παρωμοίασάν τινες τοὺς ἡμετέρους κομματάρχας πρὸς ἀρχηγοὺς λῃστρικῶν συμμοριών. Τὸ πταῖσμα αὐτῶν εἶναι ὅτι ἐδημιούργησαν τὰς συμμορίας· σήμερον ὅμως, ἀντὶ νὰ εἶναι ἀρχηγοὶ αὐτῶν, κατήντησαν ἁπλοῖ μεσῖται, διὰ τῶν ὁποίων αἱ συμμορίαι αὗται διαπραγματεύονται πρὸς τὸ ἔθνος τὰ λύτρα ἀνθ᾿ ὧν συγκατανεύουσι νὰ παραχωρήσωσιν αὐτῷ ἀσφάλειαν ζωῆς καὶ περιουσίας. Τὰ λύτρα ταῦτα καλοῦνται κατ᾿ εὐφημισμὸν προϋπολογισμός. Ἀπόδειξις ὅμως τοῦ ἀληθοῦς αὐτῶν χαρακτῆρος εἶναι ἡ δουλικὴ εὐπείθεια μεθ᾿ ἧς ὁλόκληρος ἡ Βουλή, σιγώσης τῆς ἀντιπολιτεύσεως, σπεύδει νὰ τὰ καταβάλῃ ἄνευ συζητήσεως εἰς τὸν εἰσπράκτορα τῆς κατισχυούσης συμμορίας, καλῶς γνωρίζουσα ὅτι πᾶσα ἀντίστασις ἢ ἀπόπειρα ἐλαττώσεως αὐτῶν ἤθελε τιμωρηθῇ δι᾿ ἀναστατώσεως τὴν ἐπιοῦσαν. (Εμμανουήλ Ροΐδης, από το τελευταίο άρθρο της σατιρικής του εφημερίδας σμοδαος)

casus-belliΤο πλήθος κατευθύνεται στα ΑΤΜ, στα super-market, στις κάλπες του δημοψηφίσματος. Η λέξη-κλειδί εδώ είναι η ίδια η πράξη και η παθητική φωνή, δηλαδή το κατευθύνεται. Κατευθύνεται εκεί που του δείχνει το δάχτυλο της κυριαρχίας. Το δάχτυλο αναπαράγεται μέσα σε αλληλοκαθρεπτιζόμενα είδωλα και δεν είναι εμφανές σε ποιον ανήκει το χέρι που υποδεικνύει την κίνηση. Το πλήθος εμπεριέχει τα άτομα και τα πνίγει στη ροή του. Οι προσωπικές ιστορίες ξεπηδούν για μια στιγμή κι ύστερα χάνονται στο πολυπληθές ποτάμι της λήθης. Που πηγαίνουν όλοι αυτοί; Τι αποζητούν πια; Πόσο κρατάει η αγωνία τους; Συνέχεια

Advertisements

Προσφέρονται πλήθη σε τιμές ευκαιρίας

times-efkeriasΣύμφωνα με βρετανική εφημερίδα, η εταιρεία Rentacrowd, παρέχει στη διάθεση κάθε ενδιαφερομένου, που θα έχει το απαιτούμενο ποσό, ένα πλήθος, που θα ζητωκραυγάζει και θα επικροτεί οποιονδήποτε πληρώσει αδρά. Σήμερα, που οι πολιτικοί δύσκολα κατορθώνουν να ξεσηκώσουν πραγματικούς ένθερμους οπαδούς, αυτή η επιχείρηση αποτελεί σατανικά έξυπνη ιδέα. Ψέματα;

Στη Βρετανία, την περίοδο των εκλογών προσέλκυσε μάλιστα ουκ ολίγους πελάτες. Στις Η.Π.Α δε, αυτά τα κόλπα είναι παλιά ιστορία. Τελικά, είναι λογικό να αναρωτιέται κάποιος αν για την πολιτική υπάρχει και κάτι μη αφομοιώσιμο. Συνέχεια

Συγκρούσεις στην Ολλανδία

Πορεία έγινε χθες στη Χάγη από διαδηλωτές που διαμαρτύρονταν για το θάνατο ενός άνδρα από το το ολλανδικό νησί της Καραϊβικής Αρούμπα, μετά τη σύλληψή του από μπάτσους σε ένα μουσικό φεστιβάλ.

Περίπου 200 άτομα πορεύτηκαν προς ένα αστυνομικό τμήμα. Οι διαδηλωτές πέταξαν πέτρες και ξέσπασαν συγκρούσεις με τους μπάτσους. Συνέχεια

Η ηρωική μάνα που εξωθήθηκε από τον βιαστή της στην παιδοκτονία (και τελικώς στην αυτοκτονία) γ΄ μέρος

Μες ‘τα συντρίμμια ολοκληρώνεσαι αλήθεια

Ας πάμε όμως και παρακάτω. Στην Ουκρανία εδώ και καιρό μαίνεται πόλεμος. Η εν πολλοίς ναζιστική κυβέρνηση της Ουκρανίας έσφαζε μέχρι πρότινος γυναικόπαιδα ανηλεώς κι εκτόπιζε αδιακρίτως αμάχους πέριξ της εμπόλεμης ζώνης, ως δήθεν «μοχλό πίεσης» προς τους ρώσους/ρωσόφωνους μαχητές, να καταθέσουν τα όπλα. Αλλά, ας μην γελιόμαστε, το περιεχόμενο τούτης της βαρβαρότητας δεν είχε άλλο σκοπό από το να «αναγκάσει» τη Ρωσία σε μια άμεση στρατιωτική εμπλοκή στο εκεί γίγνεσθαι. Φυσικά το σύνολο των δυτικών Μ.Μ.Ε ποιεί την νύσσαν. Ούτε φωνή λοιπόν ούτε ακρόαση. mana3Παράλληλα, στρατεύματα του ΝΑΤΟ μαζεύονται διαρκώς σε όλο το μήκος των Ρωσικών συνόρων. Ασκήσεις διεξάγονται διαρκώς στα θερμά σημεία επαφής Ανατολής – Δύσης. Αμερικανός αξιωματικός «διαρρέει» προς τον τύπο πως «θα υπάρξει κλιμάκωση του πολέμου το καλοκαίρι και θα είμαστε τυχεροί αν δεν είναι πυρηνικός». Το σίγουρο είναι πως η κούρσα των εξοπλισμών – και των πυρηνικών – βρίσκεται προ πολλού σε πλήρη εξέλιξη. Οι ευρωπαίοι κι οι αμερικανοί θεωρητικά ούτε θέλουν να ακούν για Ρωσία, η οποία δια των χειλιών Ομπάμα εντάχθηκε στο «πάνθεον των τρομοκρατών» ως «απειλή» πιο πάνω από την Al Qaeda και το ISIS. (Αν είναι δυνατόν να ανησυχούν οι Αμερικανοί για το ISIS!) Συνέχεια

Η ηρωική μάνα που εξωθήθηκε από τον βιαστή της στην παιδοκτονία (και τελικώς στην αυτοκτονία) β΄ μέρος

Νυν υπέρ πάντων η Νέα Τάξη

Στον οικονομικό πόλεμο που εξαπολύθηκε από το 2008, οι ΗΠΑ ήταν οι «στρατηγοί» οι γερμανοί οι «ταγματάρχες», οι ελεγχόμενες ηγεσίες των ευρωπαϊκών κρατών οι «λοχαγοί» και «στρατιώτες» που μάτωναν στην πρώτη γραμμή οι έλληνες. Πόλεμος που αφορά τί; Την εκ νέου κατάκτηση και λεηλασία του συνόλου της ευρωπαϊκής ηπείρου από τις οργανωμένες συμμορίες των μεγαλο-ιδιωτών και της εγκαθίδρυσης ενός νέου κοινωνικού καθεστώτος ελέγχου στα ιδεολογικά πρότυπα της Νέας Τάξης.

mana2Το ελλαδικό κράτος έχει πολεμήσει στην πρώτη γραμμή για την εγκαθίδρυση της Νέας Τάξης σε πανευρωπαϊκή αν όχι σε παγκόσμια κλίμακα. Ο Καραμανλής –για να μην πάμε πιο πίσω– προετοίμασε το έδαφος προ του 2008 με την πρώτη «ανακεφαλαιοποίηση» των τραπεζών και «αποσύρθηκε». Οι ΗΠΑ ξεκίνησαν τον πόλεμο με την τεχνητή κρίση της Leeman Brothers και την έναρξη των «προγραμμάτων διάσωσης» και της «ποσοτικής χαλάρωσης». Ο «yesman» Γιωργάκης μετέφερε τον πόλεμο στην Ευρώπη με τους «τιτανικούς» και τα σχετικά, μετατρέποντας ένα «αεράτο» τραπεζικό χρέος ιδιωτών σε κρατικό και «αποσύρθηκε». Οι γερμανοί ανέλαβαν με την ισχύ τους και με τη σύμφωνη γνώμη των αμερικανών να «εισβάλλουν» στην Ελλάδα, για να την «συνετίσουν» και να μην «κινδυνεύσουν» οι ευρωπαίοι από τους «άχρηστους», εγκαθιστώντας τις λεγόμενες μνημονιακές κυβερνήσεις. Ταυτόχρονα όμως υποχρέωσαν τους υπόλοιπους Ευρωπαίους να τα ακουμπάνε στο ελλαδικό κράτος, για να πληρώνει τις τράπεζες, μετατρέποντας ένα κρατικό χρέος σε πανευρωπαϊκό. Οι γερμανοί ανέλαβαν το ρόλο του «κακού» στην Ευρώπη για λογαριασμό των ΗΠΑ, οι οποίες δεν φαίνονταν πλέον, αλλά με το αζημίωτο φυσικά. Συνέχεια

Η ηρωική μάνα που εξωθήθηκε από τον βιαστή της στην παιδοκτονία (και τελικώς στην αυτοκτονία) α΄ μέρος

Τη ζωή μας δεν την κανόνιζαν οι νόμοι, αλλά τα κέφια των δυνατών. Τα κέφια όμως των ανθρώπων εκείνων ήταν πιο προβλέψιμα από τους νόμους. Γιατί και τους νόμους σήμερα κάποιων τα κέφια τους κανονίζουν. Διότι οι νόμοι δεν ισχύουν όπως είναι γραμμένοι. Τους νόμους κάποιοι τους ερμηνεύουν. (Joseph Roth, Η ομολογία ενός δολοφόνου μέσα σε είκοσι λεπτά)

Το έργο που δεν θέλουμε να ξαναδούμε

mana1Κάπως έτσι θα μπορούσε να είναι το σενάριο μιας ελληνικής ταινίας, που θα διέθετε όλα τα στοιχεία ενός σουρεαλιστικού δράματος. Όμως, όπως έχει ειπωθεί σε ταινία του Καλογερόπουλου, «η ζωή είναι πιο πουτάνα από το θέατρο».

Η ανακοίνωση του δημοψηφίσματος είναι η τελευταία(;) ελεεινή πράξη του ελεεινού θεάτρου της «διαπραγμάτευσης» που παρακολουθούμε τους τελευταίους μήνες. Δυστυχώς, η κορύφωση θα αργήσει ακόμη –όχι, δεν είμαστε ακόμη εκεί– δίχως, μέχρι στιγμής, να έχουμε βάσιμες ελπίδες για Νέμεση. Συνέχεια

Τουρκία: επίθεση των μπάτσων στο gay parade

2A0F96D000000578-3142249-image-a-24_1435513425605Η τουρκική αστυνομία διέλυσε χθες το gay parade στην Ιστανμπούλ με κανόνια νερού, πλαστικές σφαίρες και δακρυγόνα. Αυτή τη χρονιά το gay parade δεν ήταν μια ειρηνική εκδήλωση όπως τις άλλες φορές… Συνέχεια

Τα πικρά διδάγματα από το πάθημα της Κύπρου

sartrΑν μια κυβέρνηση ενός κράτους, τύποις ανεξάρτητου, επεδίωκε ειλικρινά την απαλλαγή του ληστρικού δημόσιου και ιδιωτικού χρέους και όλων των δεσμεύσεων που επιβάλλουν οι δανειστές, η πρώτη κίνηση που θα έκανε από την επόμενη μέρα των εκλογών, θα ήταν να μην αναγνωρίσει το χρέος με πράξη εθνικής κυριαρχίας. Και άμεσα να ζητήσει να συγκληθεί η ολομέλεια του ΟΗΕ ώστε να καταγγείλει το χρέος ως επαχθές και παράνομο, καταγγέλλοντας επίσης την κατάφωρη καταπάτηση όλων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από τους δανειστές και τις προηγούμενες κυβερνήσεις για την αποπληρωμή του. Θα αναζητούσε συμμαχίες από άλλες χώρες και θα απέδιδε ποινικές ευθύνες για το χρέος με βάση το εσωτερικό δίκαιο και τους κανόνες της χώρας. Συνέχεια

Πρώτη φορά αμεσοδημοκρατική θηλειά

Κατατέθηκε, kremala-9999… σου ‘πα, μου ’πες και πέντε μήνες λέξεων εντυπώσεων και ψέμματος. Πέντε μήνες σκληρής προσπάθειας ώστε τα όποια μέτρα –συμφωνία να βιδώσουν καλά στο μυαλό των υπηκόων ως αναγκαία, να κατακάτσει στις συνειδήσεις όλων ότι η κυβέρνηση διαπραγματεύτηκε, παλεύοντας με τα θηρία και κερδίζοντας όσα περισσότερα. Να πιστέψουν όλοι ότι η φανέλα ίδρωσε σε αντίθεση με τους προκατόχους της.

Και όντως η αλήθεια είναι ότι η μόνη διαφορά είναι στην φανέλα, με γραβάτα οι πρώην, χωρίς γραβάτα οι νυν. Κατά τ’ άλλα τα 8 δις φοροεισπρακτικά κυρίως μέτρα ωχριούν μπροστά στα περίπου 800 εκατομμύρια των προκατόχων τους. Οι αλληλοκατηγορίες βέβαια μεταξύ ΝΔ και Συριζανέλ είναι μόνο για τα προσχήματα ώστε να διατηρήσουν την πελατεία ευχαριστημένη, καθώς τα 800 εκατομμύρια ή τα 8 δις μέτρα δεν θα ήταν και δεν θα είναι τα τελευταία σε καμία περίπτωση.

Όπως και να εξελιχθεί το δημοψήφισμα η συμφωνία θα έρθει με τον έναν ή τον άλλον τρόπο και θα την πληρώσουν άπαντες, ψηφοφόροι και μη. Με το δημοψήφισμα πάνω σε ένα άκυρο ερώτημα που διαπραγματεύεται το υλικό του σχοινιού της αγχόνης η κυβέρνηση προσπαθεί να διαφοροποιηθεί βάζοντας τους υπηκόους να διαλέξουν σχοινί λινάτσας ή μεταξιού. Διαβεβαιώνει δε ότι θα είναι εκεί σε οποιοδήποτε αποτέλεσμα για να εκφράσει την κυρίαρχη βούληση του λαού, περνώντας την θηλειά στο λαιμό, με πολιτικό ήθος και με αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες.

Άπαντες θα νοιώσουν ότι συμμετέχουν στην διαπραγμάτευση. Προσερχόμενοι στις κάλπες ίσως κάποιοι να αντιληφθούν ένα δροσερό αεράκι που να μοιάζει με εκείνο που για πέντε μήνες ένιωθε ο Βαρουφάκης στο πρόσωπό του και για λίγο να νιώσουν ότι περπατάνε στις Βρυξέλες. Οι πεινασμένοι ίσως για πρώτη φορά να μπερδέψουν το άρωμα της τηγανητής πατάτας με αυτό από τα λαχανάκια Βρυξελλών. Όλοι θα μπορούν να φαντασιωθούν με τον τρόπο τους, ότι ανήκουν στην διαπραγματευτική ομάδα.

Το θέμα με το δημοψήφισμα είναι τόσο χυλός, ώστε δεν θα πρέπει να μείνουμε έκπληκτοι σε μια «υπαναχώρηση» των δανειστών σε μέτρα κοντά σε αυτά που προτείνει η κυβέρνηση. Σε αυτή την περίπτωση ο Βαρουφάκης ανέφερε ότι το δημοψήφισμα μένει ως έχει, αλλά το πρόταγμα από όχι θα πρέπει να μετατραπεί σε ναι. Το βέβαιο, λοιπόν, είναι ένα: ότι η απόφαση θα περάσει όντως από τους υπηκόους και θα είναι οδοστρωτήρας… Τα μιλήσανεεεε, τα συμφωνήσανε!

Ελευθερόκοκκος

Κόλπο ντε Φάβα!

arkas2Αυτή η φράση χρησιμοποιείται όταν θέλει να τονισθεί μία πράξη που περιέχει δολιότητα και κουτοπονηριά, με την οποία επιχειρείται να εξαπατηθεί κάποιος ή κάποιοι.

Στην περίπτωση, λοιπόν, του αναγγελθέντος δημοψηφίσματος έχουμε ακριβώς μία πλήρη εκδήλωση όλων αυτών.

Επί πέντε ολόκληρους μήνες η αριστεροδεξιά κλίκα διαπραγματεύεται με την συμμορία των τοκογλύφων και μέρα την ημέρα, μήνα το μήνα, ξεπέρασε όλα τα όρια συγκαταβατικότητας και συνεργασίας μαζί τους. Κατέθεσε στην τελευταία φάση την πλέον φορομπηχτική και εξουθενωτική πρόταση με την οποία ζητούσε την συλλογή 8 δισεκατομμυρίων ευρώ μέσα σε ενάμισυ χρόνο, περιλαμβάνοντας αυξήσεις του ΦΠΑ που σημαίνει μείωση μισθών και συντάξεων (που θα έμεναν άθικτες), αύξηση ασφαλιστικών εισφορών, διατήρηση του φόρου ακινήτων, αύξηση της συμμετοχής των ασφαλισμένων στα φάρμακα, αύξηση του απαιτούμενου χρόνου για συνταξιοδότηση στα 67 χρόνια (πολύ πιο γρήγορα, δηλαδή, απ’ ότι προβλεπόταν από τις προηγούμενες συμφωνίες) και μια σειρά ακόμη μέτρα που υπάρχουν μέσα στις προτάσεις της «συμφωνίας». Συνέχεια

Συγκρούσεις στη Σουηδία

images (5)Επτά άτομα συνελήφθησαν σε συνοικία της νότιας πόλης Μάλμο την Πέμπτη, μετά από συγκρούσεις που ξέσπασαν με νεαρούς.

Πυρπολήθηκαν 2 αυτοκίνητα και υπέστησαν φθορές εγκαταστάσεις κοντά σε  κέντρο νεολαίας. Συνέχεια

Συρία: ένας ακόμη βρώμικος πόλεμος με ανυπολόγιστες διαστάσεις

Israil-al-NusraΣυνηθίζεται να λέγεται ότι η Συρία έγινε το νεκροταφείο όλων των γεωστρατηγικών αναλύσεων. Όλες οι αναλύσεις από το 2011, που προέβλεπαν την γρήγορη πτώση του καθεστώτος Μπασάρ αλ-Άσσαντ, από τις ισλαμιστικές και μη συμμορίες –η εξέλιξη της «συριακής άνοιξης»– κατέρρευσαν. Η συριακή διοίκηση χάρη στην οργάνωση, τις σταθερές εξωτερικές συμμαχίες με το Ιράν και τη Ρωσία και το ότι αντικειμενικά ήταν η μόνη δύναμη που μπορούσε να εγγυηθεί μια στοιχειώδη ασφάλεια του πληθυσμού σε αντίθεση με τις απίστευτες λεηλασίες και το λουτρό αίματος που προκαλούσαν οι «εξεγερμένοι», στέκεται ακόμα όρθια. Ειδικότερα, η Ρωσία, της έδωσε αρκετά ισχυρά λαϊκά ερείσματα καθώς και τη δυνατότητα να εξοπλίσει ένα τμήμα του πληθυσμού για να πολεμήσει την τζιχαντιστική απειλή παράλληλα με τον επίσημο στρατό. Συνέχεια

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ: ΑΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΣΥΜΦΩΝΗΣΟΥΜΕ (ΟΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΣΥΜΦΩΝΗΣΟΥΜΕ)!!!

perityligmaΈχουμε δεχθεί αρκετές φορές στο πεντάμηνο της αριστεροδεξιάς συγκυβέρνησης το κεραυνοβόλημα του «αδιεξόδου» και της κρίσης στη «διαπραγμάτευση». Πάντα, όμως, ξεπερνιέται το «αδιέξοδο» με προτάσεις που το ξεπερνούν και επεκτείνουν την εφαρμογή των μνημονίων. Αυτοί που θα «έσκιζαν» το μνημόνιο αποδεικνύονται οι καλύτεροι εξυπηρετητές των τοκογλύφων της ευρωπαϊκής και παγκόσμιας κυριαρχίας.

Αυτά που δεν θα τολμούσε ούτε να ονειρευτεί κάποια από τις προηγούμενες λεγόμενες μνημονιακές κυβερνήσεις, έρχεται να τα θέσει σε εφαρμογή «η πρώτη φορά αριστερά», χωρίς μάλιστα να κουνιέται κανείς. Συνέχεια

Ο εφιάλτης στο δρόμο με τα «μέτρα»

krugerΑτελείωτες συνεδριάσεις τις τελευταίες μέρες στις Βρυξέλλες με φόντο το ελληνικό ζήτημα. Συζητήσεις επί συζητήσεων για να έλθει επιτέλους η πολυπόθητη συμφωνία. Γυρνώντας την κλεψύδρα του χρόνου λίγους μήνες πριν, το αντιμνημονιακό τότε Σύριζα μαινόταν κατά του e-mail Χαρδούβελη. Ποιος άλλωστε ξεχνά τις δηλώσεις των τωρινών κυβερνόντων, που εξαπέλυαν μύδρους εναντίον της κυβέρνησης Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ για το πακέτο των μέτρων που θα έφερναν στην Βουλή; Συνέχεια

Συγκρούσεις στη Νέα Γουινέα

eight_col_PNG_POLICEΜαθητές γυμνασίου στην πόλη Mt Hagen ξεσηκώθηκαν χθες και συγκρούστηκαν με τους μπάτσους μετά το θάνατο ενός συμμαθητή τους σε τροχαίο δυστύχημα, εν μέσω έντασης μεταξύ ντόπιων και «έποικων» από τα Eastern Highlands. Συνέχεια

«ΝΥΧΤΑ ΣΤΗΝ ΓΗ ΤΩΝ ΛΩΤΟΦΑΓΩΝ»…

lotofagoiΣτην «γη των λωτοφάγων» η απάθεια περιπλέκεται με την λήθη, την παραίτηση, με μια αγνώστου προελεύσεως «ευφορία», με μια διαρκή ανακούφιση∙ ένας αδιατάρακτος χυλός.

Νύχτα δεν υπάρχει στη «γη των λωτοφάγων», γιατί οι νύχτες είναι επικίνδυνο να φωτιστούν άξαφνα με φωτιές που μπορεί να γίνουν πυρκαγιές. Φωνές δεν υπάρχουν στην «γη των λωτοφάγων», γιατί μπορεί να δημιουργήσουν περίεργους κραδασμούς, ανεπιθύμητη ένταση. Συνέχεια

ΜΟΥΓΚΑ ΣΤΗΝ ΚΙΝΗΜΑΤΙΚΗ ΣΤΡΟΥΓΚΑ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

strougkaΚαι τώρα που ο «αυθεντικός εκπρόσωπος του λαού», η αριστερά, πήρε την εξουσία, τώρα που δικαιώθηκαν τα κινήματα, τώρα που ο «κόσμος του αγώνα» παίρνει τον «χώρο» που του αναλογεί από την «πρώτη φορά αριστερά» κυβέρνηση, τώρα που η «αμεσοδημοκρατία» θα πορευτεί αγκαζέ με την κυβερνώσα αριστερά, τώρα θα παρακούσουν την κομματική ντουντούκα οι κομματικοί αμφισβητίες;

Όχι βέβαια. Μούγκα στην κομματική στρούγκα θα είναι η γραμμή. Όσο για τους συνήθεις λαγούς της αντιμνημονιακής «συνέπειας», αυτοί είναι μετρημένοι, διαλεγμένοι και σε διατεταγμένη υπηρεσία από τα «πριν». Θα αποσυμπιέσουν την κοινωνική δυσαρέσκεια με ανώδυνες διαφοροποιήσεις που όχι μόνο δεν θα αλλοιώσουν την προδιαγεγραμμένη σε πολιτικό επίπεδο πορεία των πραγμάτων αλλά θα την στηρίξουν με ουσιαστικό τρόπο. Συνέχεια

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ ΣΤΗΝ ΤΕΧΝΗ, ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ

STILLSΜετά από καταγγελία παπά στο αστυνομικό τμήμα Ακροπόλεως καθαιρέθηκε ένα έργο τέχνης από την καρδιά της Αθήνας: η βιντεοπροβολή Stills του βέλγου καλλιτέχνη Κρις Βέρντονκ που προβαλλόταν σε κτίριο (συγκεκριμένα προβάλλονταν στους τοίχους του άδειου πάρκινγκ πίσω από τον Φιλολογικό Σύλλογο Παρνασσός) επί των οδών Παρνασσού και Παπαρηγοπούλου, στο πλαίσιο του φεστιβάλ Fast Forward της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών.

Το βίντεο προβαλλόταν από τις 21 Μαΐου καθημερινά, από τις 10 το βράδυ έως τη 1 τα ξημερώματα (ώρες δηλαδή που οι ανήλικοι κανονικά… κοιμούνται στα κρεβάτια τους αν υποθέσουμε ότι μπορεί κάποιος νεαρός ή νεαρά να παρευρισκόταν στον χώρο χωρίς την συγκατάθεση των γονιών και να επηρεάζονταν με λάθος τρόπο από το συγκεκριμένο εικαστικό έργο) και επρόκειτο να συνεχιστεί έως τις 31 Μαΐου. Συνέχεια

Η «ΑΒΑΣΤΑΧΤΗ ΕΛΑΦΡΟΤΗΤΑ» ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑΙΪΚΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ ΚΑΙ Η ΦΑΙΔΡΗ ΚΙΝΗΜΑΤΙΚΗ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ…

birdmanΕπαίσχυντο το τέλος ή είμαστε ακόμη στην «αρχή»;

«Τι είναι αυτά που είπε ο υπουργός Οικονομικών Γιάννης Βαρουφάκης στη συνέντευξη Τύπου που έδωσε στο Λουξεμβούργο το βράδυ της Πέμπτης, αμέσως μετά τη λήξη της συνεδρίασης της Ευρωομάδας και τα οποία σχεδόν «εξαφανίστηκαν» από τα μέσα ενημέρωσης στη συνέχεια;» αναρωτιέται σε άρθρο του στην Εφημερίδα Πριν της Κυριακής (21/6) με τίτλο Επαίσχυντο το τέλος ο Γιώργος Δελαστίκ.

Και εξηγεί στην συνέχεια: Συνέχεια

Ινδία: εξέγερση εργατών

indGURGAON: Εκατοντάδες εργάτες σε εργοστάσια ενδυμάτων στο Udyog Vihar εξέφρασαν την οργή τους το Σάββατο το βράδυ. Έριξαν πέτρες στις πύλες των εργοστασίων, έσπασαν παράθυρα, και πυρπόλησαν αυτοκίνητα, μηχανάκια και εξοπλισμό των εργοστασίων.

Οι συγκρούσεις ξέσπασαν όταν ακούστηκε ότι ένας εργαζόμενος πέθανε από ηλεκτροπληξία.

Ένας μπάτσος και ένας εργάτης τραυματίστηκαν. Συνέχεια

Η «ήμερα της κρίσης» έρχεται…

hkrisΤις τελευταίες μέρες καλλιεργείται, από πολιτικούς φορείς από τα ΜΜΕ και τους ευρωπαίους εταίρους, η εικόνα μιας συνεχούς πίεσης για την ψήφιση του νέου μνημονίου. Όσο πλησιάζει η Δευτέρα, οι πιέσεις και τα τελεσίγραφα δίνουν και θα παίρνουν, με τις διαβουλεύσεις πλέον να γίνονται παρασκηνιακά και με την ελληνική κυβέρνηση να «εκφράζει την αισιοδοξία» της για επίτευξη συμφωνίας στην έκτακτη Σύνοδο Κορυφής.

Τόσο η γερμανίδα καγκελάριος, Άνγκελα Μέρκελ όσο και ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Ντόναλντ Τουσκ με δηλώσεις τους σχετικά με την Έκτατη Σύνοδο Κορυφής, την Δευτέρα, 22 Ιουνίου, τόνισαν ότι η Ελλάδα πρέπει είτε να αποδεχθεί αυτό που είναι μια καλή προσφορά (δηλαδή το πακέτο των απαιτούμενων μέτρων) ή να προχωρήσει στη χρεωκοπία (εννοούν την επίσημη ανακήρυξή της). Συνέχεια

ΑΛΗΤΕΣ, ΡΟΥΦΙΑΝΟΙ…ΤΗΛΕΘΕΑΤΕΣ

alitΤελικά ποιος είναι πιο επικίνδυνος; Αυτός που το λέει ή ο άλλος που περιμένει να το ακούσει; Και πιο συγκεκριμένα: Κάποιος μαθαίνει από το σαλόνι του ότι οι δημοσιογράφοι τού σαλονιού του εκπαιδεύονται για να τα λένε καλύτερα, από διάφορους που ενδιαφέρονται για την καλύτερη ενημέρωσή μας και για την καλύτερη ποιότητα στην ζωή μας γενικότερα όπως το ΔΝΤ, αλλά και παλιότερα η Siemens. Συνέχεια

Εκατό και βάλε ημέρες σκουριάς…

100bΔιαδοχικά δημοσιεύματα τον περασμένο μήνα, αναφέρονταν στις πρώτες εκατό ημέρες της κυβέρνησης των Σύριζα-Ανελ, όπου γινόταν λόγος για τα πεπραγμένα της κυβέρνησης αυτό το διάστημα και ένα χρονολόγιο των συναντήσεων και εξελίξεων που έλαβαν χώρα τη συγκεκριμένη περίοδο. Από τον αρχικό μήνα του μέλιτος που απολαμβάνει κάθε νέο κόμμα ή πρόσωπο, που αποκτάει τον διαχειριστικό έλεγχο του κράτους, οδηγούμαστε σταδιακά και με ρυθμό στην τακτοποίηση των εκκρεμοτήτων, όπως αυτές έχουν οριστεί από τους ανώτερους εξουσιαστές. Στη διαδικασία αυτή, τα «παπαγαλάκια» παίζουν τον γνώριμό τους ρόλο αλλά για άλλο πρόσωπο αυτή τη φορά. «Έντιμο συμβιβασμό» τον ονόμασαν, λες και υπάρχει «ανέντιμος συμβιβασμός» μεταξύ δυο ισότιμων, λέμε τώρα, συνομιλητών. Ας φανταστούμε σκέτο τον όρο «συμβιβασμός» να ηχεί δίπλα στις προεκλογικές δηλώσεις των νυν κυβερνητικών που διατυμπάνιζαν ότι δεν θα κάνουν καμία διαπραγμάτευση με τους πιστωτές, τα λεγόμενα και «κοράκια». Συνέχεια

Η ΧΡΕΩΚΟΠΙΑ ΤΗΣ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗΣ ΚΑΙ Η ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ ΤΗΣ ΧΡΕΩΚΟΠΙΑΣ…

«Πράγματι μπορεί κάποιος να υποστηρίξει ότι οι απειλές είναι περισσότερο αποτελεσματικές από τις υποσχέσεις ως κινητήρια δύναμη για να συμμορφωθεί ο Άλλος. Αυτό ως ένα βαθμό οφείλεται στο γεγονός ότι, στις περισσότερες περιπτώσεις, αυτοί που απειλούν θεωρείται ότι είναι πιο ισχυροί και ότι ασκούν μεγαλύτερο έλεγχο από αυτούς που υπόσχονται, επειδή τα μηνύματά τους περιέχουν περισσότερες πληροφορίες γι’ αυτό που ενδεχομένως θα συμβεί». (Η Διευθέτηση της Κοινωνικής Σύγκρουσης, Τζεφρεϋ Ροεμπιν – Ντην Προειτ – Σουνγκ Χη Κιμ)

s3Οι τεχνικοί της εξουσίας (επομένως και της διαπραγμάτευσης) γνωρίζουν και βασίζονται στο γεγονός ότι οι άνθρωποι, στους οποίους επιβάλλονται, συνήθως επιλέγουν να αποφύγουν μια ενδεχόμενη απώλεια που χαρακτηρίζεται ως βαρύτατη, μια απώλεια που οι πιθανότητες να συμβεί υπολογίζονται ως σημαντικές, παρά να διεκδικήσουν την παραμονή στο υπάρχον δυσάρεστο και ανεπιθύμητο καθεστώς ή μια μικρή (και αμφίβολη) αμοιβή. Μ’ άλλα λόγια, οι άνθρωποι σ’ αυτές τις περιπτώσεις πείθονται αποκλειστικά και μόνο με την χρήση απειλών, να υποβάλλουν οικειοθελώς την παραίτησή τους από τις όποιες φιλοδοξίες είχαν εκφράσει, γιατί αυτό θα είναι προς το συμφέρον τους…

Σύμφωνα με τον επικεφαλής οικονομολόγο της Berenberg Bank Christian Schulz, «είναι αναπόφευκτο ότι τον Ιούλιο θα απαιτηθεί κι ένα τρίτο πακέτο βοήθειας. Με την Ευρωζώνη και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο να έχουν χάσει την εμπιστοσύνη τους προς την ελληνική κυβέρνηση, οι όροι του νέου πακέτου θα είναι σκληροί και η επίβλεψή τους πολύ στενή. Συγκριτικά με το τι θα πετύχαινε, υποθετικά, ο κ. Σαμαράς εάν επανεκλεγόταν, ο κ. Τσίπρας αποτελεί, αναμφίβολα, καταστροφή. Πλησιάζει η ώρα της κρίσης; Χθες η ΕΚΤ διατήρησε ίδιο το επίπεδο της ρευστότητας έκτακτης ανάγκης (ELA), μόλις για δεύτερη φορά από τον Φεβρουάριο, γεγονός που αιφνιδίασε. Οι εκροές καταθέσεων αυξήθηκαν στα 300 εκατ. ευρώ την ημέρα από 100 εκατ. ευρώ που ήταν μέχρι την περασμένη εβδομάδα, σύμφωνα με αναφορές του ελληνικού Τύπου». (28-5-2015)

Η χρήση των απειλών σ’ αυτές τις περιπτώσεις για τους εξουσιαστές δεν είναι ένα περιστασιακό εργαλείο, αλλά η αιχμή του δόρατος στην προσπάθειά τους να καταστήσουν, τελικά, ιδιαίτερα επαχθείς τους όρους επιβολής. «Ένα Grexit θα αντανακλούσε μια συλλογική πολιτική αποτυχία. Πέραν όλων θα οδηγούσε στην κοινωνική και οικονομική καταστροφή των Ελλήνων πολιτών», αναφέρουν σε άρθρο τους οικονομολόγοι και πολιτικοί αναλυτές των Eiffel Group and Glienicker Group, το οποίο αναρτήθηκε πριν από περίπου δέκα ημέρες στην ιστοσελίδα του ινστιτούτου Bruegel.

Στόχος, βέβαια, των απειλών, έμμεσων ή άμεσων, δεν είναι να αποφευχθεί η επαπειλούμενη βαρύτατη απώλεια, αλλά να γίνει δεκτή σταδιακά, και όχι μονομιάς, καθώς η όποια αποδοχή της είναι το ζητούμενο και όχι ο τρόπος. Έτσι οι δυσμενείς επιπτώσεις, αυτές καθ’ εαυτές στην πραγματικότητα δεν μετριάζονται, αλλά αντίθετα τείνουν προς την συνεχή επιδείνωση, διότι η σταδιακή επιβολή των νέων όρων καταδυνάστευσης δίνει επί πλέον δυνατότητες σκλήρυνσης εκ μέρους των εξουσιαστών, παρ’ ότι γίνεται με το γάντι.

Σύμφωνα με το Διεθνές Πρακτορείo Ειδήσεων Reuters, «αντίθετα από την προηγούμενη κρίση της Ελλάδας, προ τριε­τίας, σήμερα επικρατεί η αντίληψη ότι είναι σχεδόν μηδαμινή η έκθεση του τραπεζικού κλάδου και του ιδιωτικού τομέα, διότι έχουν δημιουργηθεί τοίχοι ασφαλείας στον χρηματοπιστωτικό κλάδο για τη θωράκιση του ευρώ, ενώ οι αγορές υποτίθεται ότι έχουν ήδη προεξοφλήσει αυτόν τον κίνδυνο. Κανένας δεν γνωρίζει τις πραγματικές επιπτώσεις μιας κίνησης που δεν έχει επαναληφθεί στο παρελθόν. Επιπροσθέτως, οι επενδυτές έχουν την τάση να αντιμετωπίζουν αρκετά ήπια τα γεγονότα, που μπορεί να προκαλέσουν τεράστιες επιπτώσεις. Έχει συμβεί ξανά στο παρελθόν. Ενδεικτική ήταν η αντιμετώπιση της χρεωκοπίας της Lehman Brothers από τους επενδυτές, το 2008. Αρχές του 2007, ο δείκτης μεταβλητότητας των αγορών στις ΗΠΑ κυμαινόταν στο ιστορικό χαμηλό των 10 μονάδων. Τον Σεπτέμβριο του 2008 είχε αναρριχηθεί στις 20 μονάδες και εκτοξεύθηκε στις 80 μονάδες μετά την κατάρρευση της τράπεζας».

s4Όπως είναι γνωστό, η ωμή βία προκαλεί, τουλάχιστον στον κοινωνικό χώρο τον οποίο γνωρίζουμε και αναφερόμαστε, σημαντικές αντιδράσεις, συγκρούσεις και σε ορισμένες περιπτώσεις ανεξέλεγκτες εξεγέρσεις. Η πιθανότητα, λοιπόν, σφοδρών αναταραχών δεν είναι ασήμαντη, γεγονός, που οι διαχειριστές των κρατικών υποθέσεων δεν μπορούν να αγνοήσουν ή να υποτιμήσουν σε κάθε περίπτωση.

Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο η χρονική απομάκρυνση από παρόμοια γεγονότα θεωρείται σταθεροποιητικός παράγοντας, αφού αμβλύνει σε μεγάλο βαθμό τις συλλογικές μνήμες μιας χαμένης πλέον αγωνιστικότητας, επιτείνει την παθητικότητα, την ηττοπάθεια, τις διαθέσεις παράδοσης και τελικά φέρνει πιο κοντά μια κατάσταση εθελοδουλείας. Χάνεται, μ’ άλλα λόγια, η πίστη στις τωρινές ή μελλοντικές δυνατότητες αντίστασης, οι οποίες πλέον αφορούν αποκλειστικά το παρελθόν.

Η ολοένα και αυξανόμενη χρονική απόσταση, λοιπόν, από δυσάρεστες για την εξουσία καταστάσεις, δίνει την δυνατότητα να αυξηθεί η ικανότητα αφομοίωσης σημαντικών τμημάτων του κοινωνικού χώρου με την ευρεία έννοια του όρου, αλλά και με την στενότερη, αφού αναδεικνύονται και οι δυνατότητες οι όποιες επαναστατικές «παρεκκλίσεις» να πάρουν την θέση τους στον αντιπολιτευτικό στίβο.

Οι τεχνικοί της εξουσίας χαρακτηρίζουν, επίσης, ως μια επί πλέον «αρετή» της χρήσης απειλών την δυνατότητα ανάκλησής τους σε κάθε περίπτωση αφού, αν ο «εμπλεκόμενος», παρά τις απειλές που δέχεται, δεν δείχνει καμία διάθεση συμμόρφωσης και τελικά δεν συμμορφώνεται, η μη πραγματοποίηση των απειλών εκ μέρους των ισχυρών θεωρείται δείγμα «ανθρωπισμού» και όχι αδυναμίας.

Σύμφωνα με την ισπανική εφημερίδα El Mundo (29/5), «Πρόκειται να υπάρξει μία πολιτική συμφωνία, η απόφαση έχει ληφθεί ήδη. Σήμερα ήδη υπάρχουν δύο στις τρεις πιθανότητες να υπάρξει συμφωνία εντός των προσεχών ημερών. Πρόκειται να κλείσει η αναθεώρηση του προγράμματος προκειμένου να καταστεί δυνατή η εκταμίευση κονδυλίων κι εν συνεχεία να προχωρήσουμε στην διαπραγμάτευση του τρίτου προγράμματος».

Η «αναμενόμενη επιτυχία», όμως, δεν πιστώνεται σ’ αυτές τις περιπτώσεις γενικά στο πολιτικό σύστημα ή στους «θεσμούς», αλλά σε επιλεγμένα πρόσωπα της κυριαρχικής ελίτ, που είναι «ανάγκη» να προικοδοτηθούν αναλόγως με την θέση και τον ρόλο, που θα έχουν στην συνέχεια.

Οι «σκληροί», βέβαια, της «διαπραγμάτευσης» (είτε βρίσκονται στο «εσωτερικό» είτε στο «εξωτερικό») είναι απαραίτητοι όσο και οι «μετριοπαθείς». Τα τελευταία «πρόσωπα», όπως φιλοτεχνούνται με προσοχή από τα ΜΜΕ, είναι εκείνα που θα ξεμπλοκάρουν τα «αδιέξοδα», θα δώσουν «νέα πνοή» στις «εξελίξεις», θα γεφυρώσουν «διαφορές», θα «επιταχύνουν» την στιγμή που η «επιβράδυνση» φαντάζει «ολέθρια» και θα επιβάλλουν την «τελική λύση».

Η ανακούφιση, λοιπόν, που θα νιώσουν σημαντικά τμήματα του πληθυσμού από την «συμφωνία», θα πιστωθεί στους «μεγάλους ηγέτες» που θα αποτρέψουν να φθάσουν τα πράγματα στον πολυδιαφημιζόμενο επικείμενο «όλεθρο».

Πως; Αποκηρύσσοντας πρώτα απ’ όλα το «παίγνιο του δειλού» στο οποίο το προηγούμενο διάστημα είχε διαφανεί, ότι συμμετείχαν όλοι οι εμπλεκόμενοι ανεξαιρέτως. Και ποιο είναι αυτό; Το «παίγνιο του δειλού» απαιτεί δύο συμμετέχοντες, που οδηγούν το αυτοκίνητό τους με ιλιγγιώδη ταχύτητα με κίνδυνο να συγκρουστούν μετωπικά. Ηττημένος στο «παίγνιο του δειλού» είναι τελικά αυτός, που την τελευταία στιγμή θα στρίψει το τιμόνι, ώστε να αποφύγει την μοιραία σύγκρουση.

s5Η «έξοδος» με τέτοιους όρους από μια παρατεταμένη κατάσταση έκτακτης ανάγκης δεν σημαίνει, βέβαια, οποιουδήποτε είδους βελτίωση, όπως ήδη περιγράψαμε, αλλά αντίθετα την εξασφάλιση της κοινωνικής συναίνεσης στους «νέους» και «άφθαρτους» διαχειριστές.

Η καθεστωτική προπαγάνδα ανανεώνεται «πείθοντας» πλέον τους αγανακτισμένους και θυμωμένους ανθρώπους, ότι η (επί πλέον) βλάβη, που θα επέλθει, είναι πέραν και ακούσια των προθέσεων τους, αφού δήθεν εξάντλησαν κάθε περιθώριο, ώστε να επιτευχθεί ένας «έντιμος» συμβιβασμός». Ισχυρίζονται, μάλιστα, για να γίνουν περισσότερο πιστευτοί, ότι αποτελούσε «αμετάκλητη δέσμευσή» τους στο «παίγνιο του δειλού», να φθάσουν ως το τέρμα (αφαιρώντας προηγουμένως το τιμόνι, ώστε να μην μπορούν να στρίψουν τελικά οι ίδιοι παρά μόνον ο «αντίπαλος»).

Το «τιμόνι», βέβαια, δεν είχε ποτέ αφαιρεθεί από τους «εμπλεκόμενους» και ούτε φυσικά υπήρξε η οποιαδήποτε σκέψη προς αυτήν την κατεύθυνση. Η σύγχυση δεν υφίσταται σ’ αυτές τις περιπτώσεις χωρίς την επιβεβλημένη είσοδο στον λαβύρινθο της παραπλάνησης, απ’ όπου η έστω και πρόσκαιρη έξοδος οδηγεί, δυστυχώς, στην επίσης θετική για την εξουσία κατάσταση, όπου κυριαρχεί το αίσθημα της ενοχής, της ανικανότητας και της συνευθύνης.

Έχει γραφτεί ότι σε πολλούς πολιτισμούς η ενοχή είναι ένας από τους πιο ισχυρούς παράγοντες, που προκαλούν το ενδιαφέρον για τους άλλους και ότι μόνο η κατάθλιψη κάνει τους Αμερικάνους να αισθάνονται περισσότερο δυσάρεστα, ενώ κανένα άλλο αίσθημα δεν φέρνει σε τόσο δύσκολη θέση τους Έλληνες και τους Κινέζους. Πέρα από το προβληματικό μιας τέτοιας γενίκευσης, σίγουρα δεν θα πρέπει να αγνοείται ο βαθμός και οι συνέπειες μιας ενοχικής κατάστασης, που επιχειρείται να επιβληθεί συλλογικά σε έναν πληθυσμό (οι έλληνες είναι τεμπέληδες, χαραμοφάηδες, παράσιτα κ.ο.κ. ή τα εξ αντιδιαστολής ενοχικά συναισθήματα: οι έλληνες έχουν στο DNA την παλικαριά ή την αντοχή και την εξυπνάδα να επιβιώνουν, άρα έχουν διπλή ευθύνη να ξεπεράσουν τις δυσκολίες…).

Η ευθύνη, λοιπόν, που προδιαγεγραμμένα οδηγείται να αναλάβει το μεγαλύτερο τμήμα του πληθυσμού θα είναι πλέον διπλή, αφού θα προστεθεί το βάρος της ενοχής για την εμπιστοσύνη και την ανοχή που έδειξε στους «νέους» και «άφθαρτους σωτήρες».

Οι «νέοι» σωτήρες της εθνικολαϊκής αριστεροδεξιάς, αφ’ ενός σήκωσαν εξ αρχής το φλάμπουρο της «ηθικής υπεροχής» ενάντια στους προηγούμενους διαχειριστές των κρατικών υποθέ­σεων και αφ’ ετέρου εμφανίστηκαν ως οι αφοσιωμένοι στον λαό, ως εκείνοι που καλούν τον λαό, ταυτίζονται με τον λαό, συνεγείρουν τον λαό ενάντια στους «εσωτερικούς» και «εξωτερικούς» εχθρούς και κινδύνους που δύνανται να προδώσουν τα εθνικά ιδεώδη. Η από κοινού αυτή δραστηριοποίηση των αριστεροδεξιών φωστήρων της εθνικής σωτηρίας δεν θα πρέπει να ταυτίζεται με προηγούμενες καταστάσεις.

Σύμφωνα με τον Pierre-Andre Taguieff «ο λαϊκισμός μπορεί με συνοπτικό τρόπο να ορισθεί ως η πράξη του να παίρνει κάποιος δημόσια το μέρος του λαού κατά των ελίτ ή ακόμη και ως λατρεία του λαού, με ποικίλες συνδηλώσεις (λαϊκή κυριαρχία, λαϊκή κουλτούρα, κλπ). Η σημασία του αιωρείται ανάμεσα στην κλήση του λαού και τη λατρεία του λαού. Η κλήση στο λαό αποσκοπεί στην υπέρβαση των μεσολαβήσεων και της προγραμματικής διάστασης: θέλει να είναι άμεση, χωρίς να φιλτράρεται από αντιπροσωπευτικές βαθμίδες. Ως προς αυτό, το λαϊκιστικό ύφος συναντά το ιδεώδες της άμεσης δημοκρατίας. Προσωπική κλήση στο λαό, προϋποθέτει την ύπαρξη χαρισματικού ηγέτη, που μπορεί να πάρει την φιγούρα απλού δημαγωγού ή λαϊκού δικτάτορα. Γι’ αυτό, συχνά ο λαϊκισμός ομοιοκαταληκτεί με βοναπαρτισμό ή αυταρχισμό, όπως στους κλασσικούς λατινο-αμερικανικούς λαϊκισμούς (Τζετούλιο Βάργκας στη Βραζιλία, Χουάν Ντομίνγκο Περόν στην Αργεντινή). Ο πολιτικός λαϊκισμός προϋποθέτει την εξύψωση του λαού, που αντιτίθεται στις ελίτ, είτε στους ξένους ή ακόμη και στην ελίτ και στους ξένους».

s5aΣτα καθ’ ημάς, οι αριστεροδεξιοί εθνοσωτήρες τοποθετημένοι στον αντιμνημονιακό πόλο προβάλλουν σαν οι αδιαφιλονίκητοι ιδιοκτήτες της εθνικιστικής ντουντούκας με την οποία κραυγάζουν εναντίον των «προδοτών» και των «γερμανοτσολιάδων», που «πούλησαν» την πατρίδα στους ξένους. Ο ήδη επιδεικνυόμενος αυταρχισμός –απέναντι στην οποιαδήποτε έκφραση αμφισβήτησής τους– από τους πάλαι ποτέ σταλινικούς (το ένα τρίτο των υπουργών του Συριζα ανήκε στο ΚΚΕ) δεν είναι παρά ένα απλό δείγμα των ικανοτήτων τους, που θα έχουμε την «χαρά» να θαυμάσουμε, όταν «σταθεροποιηθούν» στα «πράγματα».

Για την ώρα η μόνη φερεγγυότητα των επαναστατικών προθέσεων των αριστερών συνδαιτυμόνων της νέας διαχείρισης πιστοποιείται (;) από τις σχέσεις με τους «εξτρεμιστές», που φθάνουν εσχάτως με φανερό τρόπο να ενταχθούν στην συμπολιτευόμενες δυνάμεις είτε αναδεικνύοντας τις (πράγματι αξιοθρήνητες) «αντιιμπεριαλιστικές» τους θέσεις και μάλιστα ενάντια στον γερμανικό παράγοντα, ή διαλαλώντας «επαναστατικές πλατφόρμες», που μοιάζουν συντηρητικότερες και από το προεκλογικό πρόγραμμα του Συριζα (μονομερής διαγραφή του ελληνικού χρέους κ.λπ.).

Οι όψιμοι «αντιιμπεριαλιστές» (τραγικά αδιάβαστοι) εμφανίζονται αυτογελοιοποιούμενοι, αφού μόνο τη δεκαετία του 1990 είχαμε παρόμοιες «κρίσεις» στο Μεξικό, τη Νοτιοανατολική Ασία, την Ρωσία, την Τουρκία, και την Αργεντινή, αλλά και προβλεπόμενοι από τον ίδιο τον Λένιν, που όπως φαίνεται θαυμάζουν ιδιαίτερα και ο οποίος φαίνεται δεν δυσκολεύτηκε να τους φανταστεί πολλά χρόνια πριν: «H αποικιακή πολιτική και ο ιμπεριαλισμός υπήρχαν και πριν από το νεότατο στάδιο του καπιταλισμού και μάλιστα πριν από τον καπιταλισμό. Η Ρώμη, που στηριζόταν στη δουλεία, ακολουθούσε αποικιακή πολιτική και εφάρμοζε τον ιμπεριαλισμό. Οι “γενικοί” όμως συλλογισμοί για τον ιμπεριαλισμό, που ξεχνούν ή βάζουν σε δεύτερη μοίρα τη ριζική διαφορά των κοινωνικοοικονομικών σχηματισμών, μετατρέπονται αναπότρεπτα στην πιο τιποτένια χυδαιότητα ή σε κομπασμό, όπως η σύγκριση της “μεγάλης Ρώμης με τη μεγάλη Βρετανία”. Ακόμα και η καπιταλιστική αποικιακή πολιτική των προηγούμενων σταδίων του καπιταλισμού διαφέρει ουσιαστικά από την αποικιακή πολιτική του χρηματιστικού κεφαλαίου» (Β.Ι. Λένιν, Ο Ιμπεριαλισμός, ανώτατο στάδιο του καπιταλισμού, Εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή Αθήνα 2005 σ. 96).

Ο εθνικισμός πάντως που αναδύεται και θα αναδυθεί περαιτέρω, επικουρούμενος από κάθε έκφραση κομμουνιστικού και όχι μόνο σταλινικού τύπου –ιδεολογικής πρώτα απ’ όλα– καταστολής, αμέσως μετά την ανακοίνωση της «συμφωνίας» με τους «δανειστές», θα κάνει να μοιάζει με παιδική χαρά εκείνον της Χρυσής Αυγής.

Δεν είναι, βέβαια, αξιοπερίεργο ότι σε οποιαδήποτε παρόμοιου είδους «αντιιμπεριαλιστική» προσέγγιση της «κρίσης» απουσιάζει παντελώς η οιαδήποτε μνεία (θετική ή αρνητική) στις αναλύσεις, στην παρουσία και στην δράση αναρχικών ομάδων κατά τις «αντιπαγκοσμιοποιητικές» κινητοποιήσεις, που συντάραξαν ολόκληρο τον πλανήτη στα τέλη της δεκαετίας του ’90 και κατά την διάρκεια της δεκαε­τίας του 2000.

Η ανακοίνωση, λοιπόν, της επικείμενης «συμφωνίας» θα είναι το σάλπισμα για την αναδίπλωση του πολιτικού σκηνικού στο σύνολο του. Όλοι θα πάρουν μερίδιο από την πίττα. Από το ΚΚΕ μέχρι την Χρυσή Αυγή. Το ίδιο ισχύει και για τα τεράστια πράγματι κυριαρχικά συμφέροντα που βρίσκονται και εκφράζονται μέσω του ΔΝΤ, της ΕΚΤ, της Κομισιόν, του ΠΟΕ, της Παγκόσμιας Τράπεζας, αλλά και συμφέροντα κρατών όπως οι ΗΠΑ, η Κίνα και η Ρωσία, καθώς και εκείνα του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού τομέα και, εν γένει, των «αγορών».

Η λήξη του «συναγερμού», έστω και πρόσκαιρα, που θα αφορά την «ελληνική κρίση» θα επιταχύνει τις λεγόμενες γεωπολιτικές εξελίξεις της ευρύτερης περιοχής, που χαρακτηρίζεται Μέση Ανατολή (που ήδη έχει αλλάξει σύνορα) και περιλαμβάνει φυσικά και τα Βαλκάνια, εξελίξεις που θα διατρέχουν κάθε σημείο «φωτιά», κάθε σημείο «κλειδί» για την συγκεκριμένη φάση της λεγόμενης παγκοσμιοποίησης. Ο λόγος που διατυπώνουμε αυτή την εκτίμηση δεν έχει να κάνει βέβαια με κανενός είδους ελληνοκεντρισμό, αλλά με την πεποίθησή μας ότι κάθε «εστία ανάφλεξης», είτε με πρόσχημα το οικονομικό, είτε τον επαναπροσδιο­ρισμό των συνόρων στην Μέση Ανατολή, είτε σε περιοχές όπως αυτή της Ουκρανίας, αποδεικνύει ότι ζωτικός χώρος για τους κυρίαρχους αποτελεί ολόκληρος ο πλανήτης, ότι τα συμφέροντα που συγκρούονται και ταυτόχρονα αλληλοκαλύπτονται μεταξύ τους αφορούν κάθε σπιθαμή επιρροής των συνασπισμών που συγκροτούν, πίσω από οποιαδήποτε ονομασία και αν βρίσκονται.

Συσπείρωση Αναρχικών

Δημοσιεύθηκε στην αναρχική εφημερίδα ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, φ. 150, Ιούνιος 2015

Η ΕΡΤ άνοιξε τις αριστερές της αγκάλες…

EIRT«Η προπαγάνδα είναι μια νέα πολιτική δύναμις. Είναι ένα από τα πιο ανησυχητικά, αλλά ταυτόχρονα και πιο αναπόφευκτα φαινόμενα της  εποχή  μας» Ζ. ΣΕΒΑΛΙΕ

Στις 28 Απριλίου υπερψηφίστηκε κατά πλειοψηφία το νομοσχέδιο για την επαναλειτουργία της ΕΡΤ υπό τον τίτλο «Ρυθμίσεις θεμάτων Δημόσιου Ραδιοτηλεοπτικού Φορέα, Ελληνική Ραδιοφωνία Τηλεόραση Α.Ε. και τροποποίηση του άρθρου 48 του κ.ν. 21901920 κ.α. διατάξεις».  Η ΕΡΤ επαναλειτούργησε στις 11 Ιουνίου μέσα σε κλίμα αισιοδοξίας και ψυχικής ανάτασης, καθώς ο μήνας κατά τον οποίο επέλεξαν να αναγγελθεί το «χαρμόσυνο γεγονός», προβάλλεται σαν Γολγοθάς για την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Στο κατώφλι της επικείμενης επαχθούς  συμφωνίας, η επαναπρόσληψη  περίπου 1.100 εργαζομένων (όχι όλων των απολυμένων) αποσκοπεί στον ψυχολογικό αντίκτυπο που θα έχει στην κοινή γνώμη. Συνέχεια

ΣΤΑ ΔΥΣΚΟΛΑ ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ Ο ΣΤΡΑΤΟΣ

ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΕΣ ΕΠΙΔΕΙΞΕΙΣ 1950Το ένα μετά το άλλο τα αριστερά προεκλογικά προτάγματα πέφτουν υπό το πρόσχημα των απαιτήσεων των εταίρων. Ένα από αυτά είναι και το θέμα της σχολικής χρονιάς που θα έρθει με τα δεκάδες χιλιάδες κενά σε προσωπικό που τα χρήματα δεν φτάνουν για συμπλήρωσή τους.

Σε αυτή την δύσκολη περίπτωση τα ηνία μαθαίνουμε ότι πρόκειται να τα αναλάβει ο στρατός. Μην πάει ο νους σας στο κακό. Απλά το υπουργείου παιδείας και εκείνο της εθνικής άμυνας αποφάσισαν να συσφίξουν τις σχέσεις του. Συνέχεια

Αχ, αυτή η ιστορία!

trikoupis--EuΚαι όμως, πριν τη χρεωκοπία του 1893 υπήρξε μια σύντομη «αριστερή παρένθεση»! Το Μάιο του 1893, σε μια προσπάθεια να προστατευτεί το τότε κυβερνών Τρικουπικό κόμμα, αλλά και η αντιπολίτευση του Δηλιγιάννη από μια νέα εξευτελιστική δανειακή σύμβαση με τον τοκογλυφικό οίκο Χάμπρο, ο βασιλιάς Γεώργιος ο Α΄ διορίζει τον Σωτήριο Σωτηρόπουλο πρωθυπουργό νέας κυβέρνησης. Ο Σωτήριος Σωτηρόπουλος καταγόταν από το Ναύπλιο και μπήκε στην πολιτική μετά από έναν πετυχημένο γάμο. Η εξελιξή του ήταν ραγδαία. Κατάφερε να εκλεγεί επανειλημμένα βουλευτής και διετέλεσε υπουργός οικονομικών χάρη στη φιλία του με τον Κουμουνδούρο. «Πατάσσει τους αντιπάλους μειδιών, τους καυτηριάζει μετά γλυκύτητος», έγραφαν για αυτόν οι κόλακες της εποχής. Η φήμη του ως οικονομολόγου θάμπωνε τους πάντες. Με άλλα λόγια, ήταν ένας Βαρουφάκης της εποχής εκείνης, με μια πελώρια μουστάκα και ένα μουσάκι σύμφωνα με τις επιταγές της μόδας. Επίσης, απολάμβανε τη φήμη του «κοινωνιστού», χάρη στη διευθέτηση του σοβαρού ζητήματος των εθνικών γαιών το 1871. Συνέχεια

Η ΒΑΡΟΥΦΑΚΕΙΟΣ «ΟΜΟΛΟΓΙΑ» ΚΑΙ ΤΑ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΑ «ΤΟΜΠΟΛΑ»…

b-omologia«Οι ελληνικές προτάσεις μεταρρυθμίσεων είναι ήδη τόσο σκληρές και απάνθρωπες, όσο οι Γερμανοί δεν θα δέχονταν ποτέ για τους ίδιους», δήλωσε ο υπουργός Οικονομικών Γιάνης (με ένα νι) Βαρουφάκης στην ηλεκτρονική έκδοση του γερμανικού περιοδικού Der Spiegel, τονίζοντας ότι «η Ελλάδα θα υποχρεωθεί σε αυτές μόνον εάν η Ευρώπη συμφωνήσει σε αναδιάρθρωση του χρέους, επενδύσεις και σε ένα τέλος της κρίσης ρευστότητας». Συνέχεια

Αγγλία: εξέγερση σε φυλακές

10284111-largeΓύρω στους 60 κρατούμενοι επιτέθηκαν σε φύλακες και έβαλαν φωτιές κατά τη διάρκεια 6ωρης εξέγερσης το σαββατοκύριακο.

Τα επεισόδια ξέσπασαν στις φυλακές HMP Stocken, στο Rutland, αργά το βράδυ του Σαββάτου.

Ειδικά εκπαιδευμένες δυνάμεις κατέφθασαν για να «επιβάλλουν την τάξη». Συνέχεια

ΟΙ «ΣΟΦΟΙ» ΑΡΙΣΤΕΡΟΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ ΚΑΙ Η «ΠΡΟΔΟΤΡΑ» ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ…

prodaristeroiΠροδόθηκε, λοιπόν, η αριστερά και η ιστορία της από τη «προδοτική» συμφωνία που βρίσκεται προ των πυλών; Πουλήθηκαν οι ελπίδες, και ήρθε η ώρα της αριστερής περισυλλογής; Μπορεί ο οποιοσδήποτε να μιλά για κοινωνική «παραίτηση», όταν ολόκληρο αυτό το διάστημα μετά την 20ή Φλεβάρη, στοιχίζεται με τον έναν ή τον άλλο τρόπο πίσω από την «πρώτη φορά αριστερά» κυβέρνηση. Το παραμύθι, βέβαια είναι άνοστο και δεν αντέχει να το παρακολουθήσει ούτε ένα μικρό παιδί, όσο κουρασμένο και να είναι για να αποκοιμηθεί. Συνέχεια