«Πενία» σε τσέπη και σκέψη

peniaΣτη διάρθρωση της Βυζαντινής κοινωνίας, θα συναντήσουμε την χρησιμοποίηση της λέξης πενία (πένητες) για την περιγραφή κατώτερων στρωμάτων με κύριο χαρακτηριστικό γνώρισμα την εκμετάλλευση και την εξαθλίωση τους. Μολονότι, επικρατούσα θρησκεία ήταν ο χριστιανισμός, η δουλεία εξακολουθούσε να υφίσταται καθ’ όλη την διάρκεια της Βυζαντινής αυτοκρατορίας. Η αξία των δούλων ήταν υψηλή και αποτελούσαν περιουσιακό στοιχείο για τον κύριό τους. Πλείστοι εξ αυτών χρησιμοποιήθηκαν σε οικιακές εργασίες ή για την καλλιέργεια γης. Η νομοθεσία προέβλεπε τη δυνατότητα απελευθέρωσης των δούλων κάτω από ορισμένες νομοθετικές προϋποθέσεις.

Σήμερα στο κατώφλι του 21ου αιώνα, ο πληθυσμός της Ελλάδας που ζει υπό το καθεστώς φτώχειας, ή η υπό την απειλή της φτώχειας λόγω υλικών στερήσεων και ανεργίας, ανήλθε στα 6,3 εκατομμύρια άτομα. Τα στοιχεία αυτά παρουσιάζει η έκθεση του Γραφείου Προϋπολογισμού του Κράτους (ΓΠΚ) της Βουλής για τις «Πολιτικές Ελάχιστου Εισοδήματος στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στην Ελλάδα». Συνάμα, μια επιστημονική έρευνα έρχεται να καταδείξει τις συνέπειες της κρίσης στην ψυχική υγεία των Ελλήνων. Ερευνητές από την Ελλάδα και τη Βρετανία ανέλυσαν τα διαθέσιμα στοιχεία και επισημαίνουν ότι κατά τα «μνημονιακά» έτη 2011 – 2012, υπήρξε αύξηση 35% στις αυτοκτονίες, σε σχέση με την περίοδο έως το 2010, κυρίως λόγω της αύξησης της ανεργίας και της απόγνωσης που αυτή προκαλεί. Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, ένας στους δέκα Έλληνες δεν έχει τελειώσει ούτε το δημοτικό σχολείο (560 χιλιάδες ελληνίδες δεν έχουν τελειώσει το δημοτικό). Αυτό συμβαίνει επειδή πολλές οικογένειες ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας και τα παιδιά αναγκάζονται από νωρίς να αφήσουν το σχολείο και τις σπουδές τους, ώστε να ψάξουν να βρουν κάποια δουλειά. Σύμφωνα με τα στοιχεία «η Ελλάδα κατέχει την 8η θέση ανάμεσα στις 27 χώρες της Ευρώπης που παρουσιάζουν το φαινόμενο εγκατάλειψης του σχολείου».

Είναι απολύτως διαπιστωμένο πως η οικονομική λεηλασία θα συνεχίσει να υφίσταται και η εξουσία θα έχει ποικίλους τρόπους μεταμόρφωσης προκειμένου να διατηρήσει τη συνέχεια τής επιβολής της. Όσο, μάλιστα, δεν ευδοκιμεί ένας συνολικός απελευθερωτικός αγώνας με στόχο την εξάλειψη κάθε μορφής εξουσιαστική δομή και την δημιουργία μιας ελεύθερης κοινότητας ανθρώπων σε αρμονία με την φύση, τόσο οι μορφές και οι καταστάσεις πενίας θα μας περικλείουν.

Δημοσιεύθηκε από Μ.

Both comments and trackbacks are currently closed.