ΚΥΚΛΟΦΟΡEI το φύλλο 149 της Μηνιαίας Πανελλαδικής Αναρχικής Εφημερίδας ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

Από την Πέμπτη 30  Απριλίου 2015, η μηνιαία αναρχική εφημερίδα ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ βρίσκεται σε περίπτερα της Αθήνας και στους χώρους διάθεσης του ημερήσιου και περιοδικού τύπου, στον υπόλοιπο ελλαδικό χώρο.

Diadromi_149

Ακολουθεί το προλογικό σημείωμα, αυτής της έκδοσης, από τον Κύκλο Σύνταξης:

Η ανάγκη κατασκευής και προβολής ηγετικών ειδώλων, παρ’ ότι δεν είναι ασυνήθιστη στην μακρά πορεία της κυριαρχίας, πάντα χρήζει μιας ιδιαίτερης προσοχής και μνείας, καθώς δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις, που η έννοια της ηγεσίας συγχέεται με εκείνη της δύναμης, της επιρροής ή της εξουσίας. Η εξύψωση ενός εξουσιαστή στο απλησίαστο βάθρο του «χαρισματικού» ηγέτη και η προβολή των εν πολλοίς ανύπαρκτων ικανοτήτων του, επιτυγχάνονται εκτός των άλλων με την ταυτόχρονη διάκρισή του από τους «τυχάρπαστους», που τον πλαισιώνουν και οι οποίοι χαρακτηρίζονται σαν «ανίκανοι», «χλιαροί», «ανύπαρκτοι» και «χασομέρηδες». Ο «χαρισματικός» ηγέτης προορίζεται να δώσει την «τελική λύση», να κόψει τον «γόρδιο δεσμό», να βγάλει την χώρα και τις διαπραγματεύσεις από το «αδιέξοδο», να σκορπίσει την ανακούφιση στους υπηκόους που τον εμπιστεύτηκαν, αλλά και σε όσους τον αμφισβήτησαν.

Η κατασκευή αυτή αν και φαντάζει παλαιάς κοπής στην εποχή μας, φαίνεται ότι δοκιμάζεται να ανανεωθεί παρ’ ότι στα καθ’ ημάς ο Τσίπρας μόνο για καρικατούρα «μεγάλου ηγέτη» μοιάζει. Παρ’ όλα αυτά πρέπει να πειστούμε ακόμα και δια στόματος Γερούν Ντάισελμπλουμ ότι «είναι ο ηγέτης που μπορεί να οδηγήσει τον λαό του στο μέλλον, αλλά και να πάρει σκληρές αποφάσεις». Απέναντι στην κατασκευή «Τσίπρας» οι υπόλοιποι έντεχνα προβάλλονται ως «γερασμένοι», «φθαρμένοι», και «διεφθαρμένοι», χωρίς ίχνος αξιοπιστίας και κύρους, απλά αναλώσιμοι σε τρέχουσες «αποστολές», προορισμένοι για να «καούν» γρήγορα, φθάνει να μείνει άθραυστη η κορυφή της εξουσιαστικής πυραμίδας.

Φυσικά ό,τι «ανεβαίνει» τόσο γρήγορα αλλά και τόσο ελεγχόμενα, είναι αναμενόμενο να καταρριφθεί το ίδιο εύκολα εφ’ όσον επιλεγεί ο δρόμος μιας ταχείας πτώσης και όταν οι εξουσιαστικές ανάγκες το απαιτήσουν. Θα θυμίσουμε, όμως, αν και δεν θα έπρεπε να είναι αναγκαίο και κάτι ακόμα. Καθώς η διαδικασία που περιγράψαμε παραπάνω εξελίσσεται, οι κατασταλτικοί μηχανισμοί του κράτους, όχι απλά λειτουργούν στην εντέλεια, αλλά και αναβαπτίζονται. Το προπέτασμα καπνού, όμως, είναι αναγκαίο για μιαν ακόμη φορά. Οι αριστερές ευαισθησίες αποτελούν τον φερετζέ σ’ αυτήν την διαδικασία. Σύντομα οι περισσότεροι «εξαπατηθέντες» και εξαπατηθέντες θα διαπιστώσουν ότι το σκληρό πρόσωπο της εξουσίας δεν ταυτίζεται με εκείνο της «κακιάς» δεξιάς ή του πάλαι ποτέ πασοκικού καθεστώτος. Άλλωστε η αποδοχή μιας διαπραγματευτικής διαδικασίας, ορίζεται τόσο από την κατάθεση αιτημάτων, όσο και από την αλληλοαναγνώριση της εξουσίας των εμπλεκόμενων μερών.

Η μεσολάβηση, λοιπόν, σε κάθε τέτοια περίπτωση δεν αμφισβητείται παρά μόνο αν κάποιος βρίσκεται σε οξεία κρίση υποκρισίας. Και κάτι ακόμη. Οι κομματικές λογικές παραμένουν βαθύτατα εξουσιαστικές ακόμα και αν αφορούν τις διαδικασίες συγκρότησης ή βαθιάς αποσύνθεσης ενίοτε του λεγόμενου ένοπλου κόμματος. Όσο για την θεολογία του ένοπλου κόμματος, όπως έχουμε και στο παρελθόν επισημάνει, όχι μόνο απέχει από την παράδοση και την προοπτική της κοινωνικής ανταρσίας, αλλά είναι και βαθιά ανταγωνιστική απέναντί της. Για να μην ξεχνιόμαστε…

Μάϊος 2015
anarchy.gr
Advertisements
Both comments and trackbacks are currently closed.