ΚΥΚΛΟΦΟΡEI το φύλλο 148 της Μηνιαίας Πανελλαδικής Αναρχικής Εφημερίδας ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

Από την Τετάρτη 1η  Απριλίου 2015, η μηνιαία αναρχική εφημερίδα ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ βρίσκεται σε περίπτερα της Αθήνας και στους χώρους διάθεσης του ημερήσιου και περιοδικού τύπου, στον υπόλοιπο ελλαδικό χώρο.

DIADROMH 148.indd

Ακολουθεί το προλογικό σημείωμα, αυτής της έκδοσης, από τον Κύκλο Σύνταξης:

Οι τεχνικοί της διαπραγμάτευσης παραδέχονται ως αρχή της την αποδοχή εκ μέρους των εμπλεκομένων μερών του συμβιβασμού και της υποχώρησης όσον αφορά τις απαιτήσεις, που προβάλλονται με το διεκδικητικό πλαίσιο που τίθεται αρχικά. Παρ’ όλα αυτά, στο τέλος κάθε παρόμοιας διαδικασίας οι υποχωρήσεις είτε προβάλλονται ελάχιστα είτε καθόλου, ενώ τα φώτα εστιάζουν σε όσα εξασφαλίστηκαν για τους εμπλεκόμενους.

Σε κάθε διαδικασία διαπραγμάτευσης υπάρχει το περιεχόμενο, που εκτίθεται φανερά, αλλά και ζητήματα που «λύνονται» στο παρασκήνιο. Συχνότατα οι επιπτώσεις των διευθετήσεων, που δεν πραγματοποιούνται δημόσια, γίνονται αντιληπτές πολύ αργότερα, ακριβώς για να μην είναι δυνατόν να συνδυαστούν με την πραγματική χρονική στιγμή που ολοκληρώθηκαν. Η σύγχυση σ’ αυτές τις περιπτώσεις είναι δεδομένη και για τον λόγο αυτό αποτελεί προϋπόθεση της επιτυχίας.

Τί μπορεί να προσφέρει η χρονική απόσταση σ’ αυτές τις περιπτώσεις; Κάτι πολύ σημαντικό. Την πλήρη εξαπάτηση, την απόκρυψη της αλήθειας, την κοινωνική χειραγώγηση κινητοποιούμενων ανθρώπων ή γενικότερα πλήθους ανθρώπων, που αποδέχονται την πολιτική, και τους διαχειριστές των κρατικών υποθέσεων. Ενώ, λοιπόν, ένα ζήτημα έχει διευθετηθεί σε προηγούμενο χρόνο, προβάλλεται η «λύση» του σε μεταγενέστερο χρόνο και μάλιστα ως αποτέλεσμα μιας καινούργιας πίεσης, που προέρχεται λόγω χάρη από μια κινητοποίηση ή μια ευρύτερη κοινωνική ή πολιτική δράση. Εδώ η διαμεσολάβηση γίνεται πιο εύκολα αποδεκτή, παρ’ ότι η ουσία της παραμένει αναλλοίωτη, καθώς η συμμετοχή των «δρώντων» φαίνεται να την επισκιάζει ή τέλος πάντων να την διανθίζει με την απαραίτητη δόση αγωνιστικότητας.

Εννοείται ότι σ’ αυτές τις περιπτώσεις δεν είναι απαραίτητο το σύνολο των συμμετεχόντων να γνωρίζει ή να συμφωνεί με την μεθόδευση, αντίθετα η άγνοια (παντελώς παρ’ όλα αυτά αδικαιολόγητη) βοηθάει στην αληθοφάνεια της κατάστασης που επιβάλλεται. Βέβαια, οι τεχνικοί της εξουσίας, πάνω στην βιασύνη τους πολλές φορές ή επειδή εξελίσσονται ταυτόχρονα εξ ίσου ή πολύ περισσότερο σημαντικά ζητήματα, σπεύδουν να ρίξουν τις μάσκες και να επισπεύσουν την λήξη μιας ψευδεπίγραφης «σκληρής» μάχης. Αλλά και σ’ αυτές τις περιπτώσεις φροντίζουν να πείσουν με το καθιερωμένο πλέον επιχείρημα: δόθηκε μια σημαντική μάχη, κερδήθηκαν σημαντικά αιτήματα και η συναλλαγή συνεχίζεται. Η «κατάσταση έκτακτης ανάγκης» που έχει κηρυχθεί διευκολύνει τους επαΐοντες να περιορίζουν τις εξηγήσεις σε όσους αρχίζουν να έχουν ορισμένες αμφιβολίες είτε για το αποτέλεσμα είτε για την διαδικασία είτε για την ίδια την ουσία του πράγματος.

Οι τεχνικοί της εξουσίας βαπτίζουν έτσι ακόμα και στην κολυμπήθρα της «αντιεξουσίας» την συναλλαγή, τον συμβιβασμό, την εξάρτηση, την διαμεσολάβηση ακόμα και την συντριβή και τις ονομάζουν αγώνα και κινηματική νίκη. Εδώ η βαθιά κομματίλα που έχει γίνει αποδεκτή είναι βασική προϋπόθεση της επιβολής αυτής της κατάστασης. Το κράτος σ’ αυτές τις περιπτώσεις μπορεί να φαίνεται «χαλαρό» και «ανεκτικό» με τις δυνάμεις που κινητοποιούνται, όμως πολύ γρήγορα αποδεικνύεται ότι η σκληρότητα και αυτής της μεθόδου διαχείρισης όχι μόνο είναι δεδομένη αλλά και πολύ αποτελεσματικότερη για τους σχεδιασμούς του…

Απρίλιος 2015

anarchy.gr

Both comments and trackbacks are currently closed.