Σκουριές Χαλκιδικής: μια «γεύση» απ’ τα ίδια…

skouriesΛέγεται πως η επανάληψη εστί μήτηρ μαθήσεως. Λέγεται επίσης πως οι άνθρωποι οφείλουν, αν βεβαίως επιθυμούν να μετουσιώσουν την όποια εμπειρία σε πολύτιμη γνώση, να διδάσκονται από τα λάθη τους, να μην δίνουν έδαφος σε εγωισμούς και μικρότητες, αλλά με μεγαλοψυχία και σύνεση να αντιλαμβάνονται τα όποια τους σφάλματα, να διορθώνουν λόγο και πράξεις και να προχωρούν. Είναι, όμως, στην πράξη έτσι τα πράγματα; Ή μήπως η πολιτική ίωση είναι ικανή να άγει και να φέρει ανθρώπους, συνειδήσεις και τις καλύτερες των προαιρέσεων;

Την περασμένη Κυριακή, έπειτα από προσυγκέντρωση στην Ιερισσό και την Μεγάλη Παναγιά Χαλκιδικής, διαδηλωτές φθάνουν στις Σκουριές. Οι πολυάριθμες δυνάμεις κρατικής καταστολής, έξω από το εργοτάξιο της El Dorado Gold, εν είδει ιδιωτικής αστυνομίας, τους «υποδέχονται» με «βροχή» δακρυγόνων και βομβίδες κρότου λάμψης. Ένα κομμάτι αγωνιζομένων απαντά με πετροπόλεμο. Ωστόσο, αφ’ ενός, οι περισσότεροι εξ αυτών δεν διαθέτουν τις κατάλληλες αντιασφυξιογόνες μάσκες κι, αφ’ ετέρου, –κι ουσιωδέστερης σημασίας– οι αντικρατικές τους πρακτικές δεν συνάδουν με μεγάλη μερίδα των διαδηλωτών, που επιθυμεί πολιτική διαχείριση του όλου ζητήματος, διαμέσου της αριστερής οδού. Τόσο η «επίσημη» αριστερά, όσο κι οι «μαυροκόκκινες» γκρούπες, δεν θέλουν σε καμμία των περιπτώσεων το ανεξέλεγκτο κι ακηδεμόνευτο. Τα γεγονότα των τελευταίων ετών το επιβεβαιώνουν περίτρανα.

Οι αγωνιζόμενοι δεν χρειάζονται ούτε επιτροπές, ούτε κηδεμόνες κι επ’ ουδενί, βεβαίως, κανενός είδους πολιτική εκπροσώπηση από αριστερά και δεξιά οστεοφυλάκια. Όσοι κόπτονται για «το καλό του τόπου τους» και φιλάνε συριζαϊκές (κι έτερες) ουρημένες ποδιές, περί άλλων τυρβάζουν. Ομιλούν για «αθώους κι ενόχους», «σωστή ανάπτυξη», «ορθή εκπροσώπηση των αιτημάτων», «προσφυγές στο συμβούλιο της επικρατείας, εμπιστοσύνη (!) στην ελληνική δικαιοσύνη» κι άλλα βλακωδέστατα φληναφήματα.

Ναι, ας θεωρήσουν οι επαΐοντες της αναρχοκομμουνιστικής φενάκης πως στο παρόν (όπως ομοίως και σε ετέρας φύσεως ζητήματα) λειτουργούμε διαχωριστικά, μιας κι ξεχωρίζουμε όσους αγωνίζονται με αγωνία κι ανιδιοτέλεια, όχι για να νικήσουν και να επικρατήσουν, αλλά για να απελευθερωθούν από εκείνους, που, ως «βασιλικότεροι των βασιλέων», εκφυλίζουν κάθε ευκαιρία για αντικρατική δράση σε εξόφθαλμη προπαγάνδα υπέρ του Σύριζα και των λοιπών κοινοβουλευτικών κι εξωκοινοβουλευτικών εξαμβλωμάτων. Εξ άλλου, η πολυπόθητη «κοινωνική ειρήνη» είναι τα σμύρνα, το λιβάνι κι ο χρυσός (μιας κι ο λόγος για τις εξορύξεις), που η αριστερή πολιτική διαχείριση φιλοδοξεί να προσφέρει στους υπερκρατικούς μηχανισμούς (Ε.Ε, Δ.Ν.Τ), μ’ αντάλλαγμα τα εν Ελλάδι ψιχία από οφίκια. Οψόμεθα λοιπόν.

Καίτοι, όπως τα πάντα στο σύμπαν βρίσκονται σε διαρκή κίνηση, έτσι κι οι εγκλωβισμένοι στο κοινωνικό σώμα, στο πεπερασμένο του βίου τους, ενδέχεται να θέσουν εαυτούς για μικρά ή μεγάλα χρονικά διαστήματα είτε στους αδιάλλακτους αντικρατικούς αγώνες είτε στην καναπεδοφιλική ραστώνη είτε ακόμη (ουκ έστιν αριθμός για τα σχετικά παραδείγματα) στην αγκάλη της εξουσίας, ως θεραπαινίδες, κολαούζοι, έτι δε κι ηγέτες της. Ως εκ τούτου, ουδείς φέρει το «χάραγμα» του αγωνιζομένου εκ γενετής και δια βίου με το στανιό κι αντιστρόφως βεβαίως. Ο αγώνας για την Αναρχία, η αναρχική θεώρηση και πρακτική απευθύνεται, λοιπόν, σ’ όλους τους ανθρώπους κι ουχί στους «μυημένους», «στον χώρο», «στους δικούς μας».

Η ελευθερία βρίσκεται έτη φωτός μακριά από τους κάθε είδους πολιτικούς και πολιτικάντηδες, αριστερούς, δεξιούς, με «μίσος ταξικό» ή αναρχιστικές «συνταγές». Με άλλα λόγια, η πλούσια εμπειρία των κοινωνικών αγώνων έχει αναδείξει πρακτικές ελεύθερης κι αυθόρμητης οργάνωσης των αγωνιζομένων, που πόρρω πάνυ απέχουν από την συνδιαλλαγή, τις επιτροπές, τον έμμεσο ή άμεσο έλεγχο και τις περισπούδαστες «περιφρουρήσεις» (κυρίως βέβαια για τον «εσωτερικό εχθρό»). Και τούτο δεν αφορά μόνο τους συμμετέχοντες στις όποιες δράσεις ενάντια στην El dorado Gold, αλλά –φευ!- αποτελεί μια γενική αλήθεια για το ελλαδικό, εν προκειμένω, γίγνεσθαι. Ωστόσο, οι τεχνικοί της εξουσίας και τα άοκνα πλοκάμια τους στο κοινωνικό σώμα ας κοιμούνται ανήσυχοι∙ κανείς δεν μπορεί να προβλέψει το πώς και το πότε ξεσπά ένας μεγάλος σεισμός.

σύντροφοι για την Αναρχική απελευθερωτική δράση

Για να μην θεωρηθεί πως φιλοδοξούμε να γίνουμε μετά Χριστόν προφήτες, παραθέτουμε τον παρακάτω σύνδεσμο, με όσα καταθέσαμε γραπτώς για το εν λόγω ζήτημα πριν αρκετούς μήνες:

https://anarchypress.wordpress.com/2014/02/16/%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%B5%CE%BA%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%83%CF%8E%CF%80%CE%B7%CF%83%CE%B7-%CE%AE-%CE%B1%CE%BD%CE%B5%CE%BE%CE%AD%CE%BB%CE%B5%CE%B3%CE%BA%CF%84%CE%BF%CE%B9/

Advertisements
Both comments and trackbacks are currently closed.