Μωρός στην χώρα των μορίων

Αγαπητέ υπουργέ,μωρός

Επιθυμώ διακαώς να σας εκφράσω την απεριόριστη ευγνωμοσύνη μου, μιας κι εσείς, δίχως βεβαίως να με γνωρίσετε ουδέποτε προσωπικώς, μου έχετε ήδη προσφέρει μιαν άνετον ζωήν, γέμουσα τα αγαθά του Ισαάκ∙ κι ολίγα λέγω. Είμαι, λοιπόν, πολυχρονεμένε υπουργέ μου, που ο θεός να μου κόβει μόρια και να σας δίδει ψήφους, ο πρώτος εκ των χιλιάδων –ειμί βέβαιος περί τούτου- που θα προστρέξουν αυθορμήτως να λάβουν συμμετοχήν στο νέον σας πρόγραμμα «γίνε κι εσύ μωρός δια ολίγα μόρια, μπορείς».

Όσον αφορά εμένα, υπουργέ μου, έχω ήδη μετοικήσει εις την ακριτική μας παραμεθόριον, εις οικίαν ευρύχωρον και πολυτελή. Ο σπιτονοικοκύρης μου συνεφώνησε να μην πληρώνεται εις ευρώ, αλλά σε «μόρια Λοβέρδου». Ναι, δεν ψεύδομαι πολυχρονεμένε μου∙ δεν χρειάζομαι πλέον τα τρισκατάρατα ευρώ, πληρώνω με μόρια παντού! Κι αν το καλοσκεφτείτε, ούτε καν με «αληθινά» μόρια, αλλά με την υποσχετικήν των! Επιταγή «μορίων Λοβέρδου»! Ναι, έπρεπε να το περιμένετε υπουργέ μου, μιας και είναι τοις πάσι γνωστόν, πως οι άνθρωποι –ιδίως εις τους χαλεπούς καιρούς που διαβιούμε– πίνουν ύδωρ (και ποικιλώνυμα αφεψήματα) εις το όνομα των πολιτικών και των απερίγραπτων ανδραγαθημάτων τους. Ψέματα; Ουδόλως υπουργέ μου, ποιος δύναται να διαφωνήσει περί τούτου; Ουχί πάντως ο γράφων…

Κι η λίστα όσων επιθυμούν να πληρώνονται εις «μόρια Λοβέρδου», απειράριθμη εστί. Μπακάλης, μανάβης, χασάπης, ΔΕΗ, ΟΤΕ, θέρμανση, όλα μα όλα δύναμαι να τα εξοφλώ απλώς και μόνον με την προσκόμιση επιταγής μορίων και βεβαίως με την εκφώνηση του γλυκόηχου ονόματός σας εις τον λαμβάνοντα. Όλοι είναι προθυμότατοι να με εξυπηρετήσουν, φθάνοντας μάλιστα εις το σημείον να προτιμούν εμέ ως πελάτην, αφήνοντας τους διαθέτοντες τα μιαρά ευρώ να περιμένουν την λήξιν της συναλλαγής του γράφοντος, για να εξυπηρετηθούν σχετικώς. Δεν υπερβάλλω πολυχρονεμένε μου. Τολμώ να ομολογήσω ότι ουδέποτε θεωρούσα πως διαθέτω φαντασίαν τόσο ζωηράν, ώστε να συλλάβω ένα μεγαλειώδες σχέδιο τοιούτου βεληνεκούς, όπως το δικό σας.

Άλλωστε, δι’ αυτό κι εσείς είστε υπουργός κι εγώ ένας ασήμαντος καθηγητής, που, εμπρός εις την λάμψην του μεγαλείου σας, ομοιάζω με αναιμική πυγολαμπίδα. Τι τυχερός που είμαι αλήθεια! Ελπίζω κι έτεροι υπουργοί να παραδειγματιστούν ταχέως από την αφάνταστη τούτη σύλληψίν σας, ώστε να ευεργετηθούν αναλόγως κι ευρύτερα κομμάτια της πολυπαθούς κοινωνίας μας. Αντιλαμβάνομαι, υπουργέ μου, πως τα λόγια ωχριούν εμπρός στο καλό που μου κάνατε. Γι’ αυτό και δεν προτίθεμαι να μακρηγορήσω επιπλέον. Κάθε λοιπόν στιγμή της, από τούδε και στο εξής, εύπορης ζωής μου θα είναι κι ένα μεγάλο ευχαριστώ προς την μεγαλόθυμον χάρη σας.

Μετά τιμής

Πόντιξ ο Σισσύφιος

Advertisements
Both comments and trackbacks are currently closed.