Monthly Archives: Αύγουστος 2014

Το φως, η πλάνη και η έφοδος στο κενό

«Το Θεριό σκοτώστε το! Κόψτε το λαιμό του! Χύστε του το αίμα!» Η φυλή είχε στήσει το χορό. Κάπου, από την άλλη πλευρά του πέτρινου τείχους, θα υπήρχε ένας σκοτεινός κύκλος, μια φωτιά, κρέας και η παρηγοριά της ασφάλειας […]
Ο Ράλφ έβαλε το κεφάλι του στα χέρια του και δέχθηκε το καινούργιο αυτό γεγονός σαν πληγή. Ο Σαμ και ο ΄Ερικ ήταν τώρα μέλη της φυλής. Φύλαγαν το Κάστρο των βράχων για να μην πλησιάσει εκείνος. Δεν υπήρχε περίπτωση να τους ελευθερώσει και να κάνει μια φυλή εκτός νόμου στην άλλη άκρη του νησιού.
Ο Σαμ και ο Έρικ ήταν άγριοι, όπως κι οι υπόλοιποι». (Γουiλιαμ Γκόλντιλγκ, Ο Άρχοντας των Μυγών)

«Έχω ασφαλώς δυνατότητες· αλλά κάτω από ποια πέτρα βρίσκονται;» (Φραντς Κάφκα)

efodos-sto-keno_1Όπως εύστοχα έχει παρατηρηθεί, τα μικρότερα έντομα προσελκύονται από την λάμψη του φωτός και καίγονται οδηγούμενα στην φλόγα, ενώ η μύγα έρχεται να καθίσει μ’ εμπιστοσύνη επάνω στο κεφάλι μιας σαύρας, παρ’ ότι προηγουμένως καταβρόχθισε εμπρός της μια όμοιά της. Παρ’ όλα αυτά δεν διανοείται κάποιος να εξηγήσει αυτές τις περιπτώσεις με άλλο τρόπο παρά σχεδόν ταυτίζοντας την ενέργεια του αιτίου με τον απλό ερεθισμό. Με άλλα λόγια δεν σκέπτεται κάποιος τουλάχιστον στα σοβαρά ότι το αποτέλεσμα αυτό επήλθε λόγου χάρη εξ αιτίας της υποτιθέμενης «ελευθερίας της αδιαφορίας», που επέδειξαν τα έντομα.

Συνέχεια

Τραμπάλες, τσουλήθρες και πανοπτικός έλεγχος

trampalesΗ συνήθεια είναι κακό πράγμα, λέει μια κοινότυπη φράση, αλλά αφήνει απ’ έξω το γεγονός ότι η συνήθεια είναι, εν δυνάμει, και προαγωγός κάθε εξουσίας. Μέσα απ’ αυτήν μπορεί, η εξουσία, να επιβάλει ό,τι πιο παράλογο και καταπιεστικό, μαθαίνοντας σε κάθε σκλάβο εν αρχή να συνηθίζει και εν συνεχεία να διαιωνίζει τις συνήθειές του και να εκπαιδεύει τα παιδιά του ομοίως. Κι ο δήμος Αθηναίων ακολουθεί ακριβώς αυτή την τακτική∙ τη συνήθεια, που επιβάλλει το «ορθό», το «αναγκαίο», το «αναντικατάστατο». Τι διαφορετικό άλλωστε θα μπορούσε να πράττει μια μπάμπουσκα του ανθρωποφάγου κρατισμού;

Συνέχεια

Η πολιτική διέξοδος και η χαμένη «πανοπλία» του κινήματος

«Το Μίσος συνεχιζόταν ακριβώς όπως και πριν, μόνο που είχε αλλάξει ο στόχος. Αυτό που έκανε εντύπωση στον Ουίνστον, όταν τα ξανασκέφτηκε όλ’ αυτά, ήταν πως ο ομιλητής, πέρασε από την μια πολιτική γραμμή στην άλλη, ακριβώς στην μέση μιας φράσης, όχι μόνο χωρίς να σταματήσει, αλλά ν’ αλλάξει ούτε καν την σύνταξη». (1984, Τ. Όργουελ)

panoplia_1H έννοια της πολιτικής, συχνά, προσδιορίζεται, εκτός των άλλων, ως ο ιδιαίτερος τρόπος επίλυσης συγκρούσεων, ή απλά έντονων αντιπαραθέσεων με βάση τον συμβιβασμό, την εξομάλυνση και την διαπραγμάτευση ανάμεσα στα εμπλεκόμενα, με άμεσο ή έμμεσο τρόπο, μέρη. Πολλές φορές μάλιστα, λανθασμένα κατά την γνώμη μας, μια τέτοια διαδικασία θεωρείται ή προβάλλεται ότι απέχει από ενέργειες που συγκαταλέγονται στην λεγόμενη «στρατιωτική λύση».

Σύμφωνα με τον Κλαούζεβιτς (Περί Πολέμου), «ο πολιτικός αντικειμενικός στόχος δεν είναι σαν τέτοιος, ένας δεσποτικός ρυθμιστής· πρέπει να προσαρμόζεται στην φύση των μέσων που διαθέτει, πράγμα που τον οδηγεί συχνά στην πλήρη του μεταμόρφωση· παραμένει μολαταύτα πάντα στην πρώτη γραμμή των θεωρήσεων μας. Η Πολιτική, επίσης, θα διεισδύσει σ’ ολόκληρη την πολεμική πράξη ασκώντας μια σταθερή επίδραση πάνω της, στο μέτρο που το επιτρέπει η φύση των εκρηκτικών δυνάμεων που ασκούνται σ’ αυτήν». Συνέχεια

Μπαγκλαντές: εργαζόμενοι στα RMG στήνουν οδοφράγματα

gazipur_germent (1)Διαμαρτυρόμενοι για τις απλήρωτες υπερωρίες, εργαζόμενοι στη Hachong BD έκλεισαν το δρόμο Nabinagar-Kaliakoir το πρωί της Παρασκευής.

Συγκεντρώθηκαν στο εργοστάσιο στις 8 το πρωί και έβαλαν φωτιά σε λάστιχα.

Όταν έφτασαν οι μπάτσοι άρχισαν να τους πετάνε πέτρες και ξύλα και εκείνοι απάντησαν με δακρυγόνα και πλαστικές σφαίρες.

Τουλάχιστον 15 διαδηλωτές τραυματίστηκαν.

Δημοσιεύθηκε από τον Αναρχικό Πυρήνα ΞΑΝΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

Τούτη η Γη είναι ιερή για εμάς! : Οι λόγοι του Σιάθ

siath_1Ο Σιάθ υπήρξε αρχηγός-σύμβουλος της φυλής Duwamish, που ζούσε για αιώνες ελεύθερα στα εδάφη της σημερινής πολιτείας Ουάσινγκτον. Γεννήθηκε το πιθανότερον το 1780. Υπερασπίστηκε τα πνευματικά του αδέρφια τόσο με το βέλος, όσο και με την εξαιρετική του ικανότητα στον λόγο∙ λέγεται μάλιστα πως διέθετε ιδιαίτερα βροντερή φωνή και ήταν εις θέσιν να ακουστεί από εκατοντάδες μέτρα απόσταση. Αναχώρησε για τ’ αστέρια πλήρης ημερών, λίγες ημέρες πριν το θερινό ηλιοστάσιο του 1866.

Ο ανθρωπολόγος Λαρς Πέρσον έχει συμπεριλάβει στο ιδιαίτερα ενδιαφέρον βιβλίο του Άκου Λευκε! ένα μέρος από τους λόγους του Σιάθ. Παρουσιάζουμε, λοιπόν, εδώ κάποια αμετάφραστα στα ελληνικά μέρη τους από τις ίδιες ομιλίες, προτείνοντας παράλληλα μια άλλη μετάφραση κάποιων ήδη μεταφρασμένων αποσπασμάτων. Πρόκειται για απαντητικές επιστολές[1] του ίδιου του Σιάθ προς τον τότε πρόεδρο των Η.Π.Α, Franklin Pierce, μεταξύ των ετών 1854-1855. Ο αρχικρατιστής επιθυμούσε ν’ «αγοράσει» την γη των Duwamish. Βεβαίως σε περίπτωση που λάμβανε αρνητική απάντηση, τον λόγο θα είχαν τα επαναληπτικά τυφέκια και οι ατσαλένιες σπάθες του ιππικού∙ τα πραγματικά οικόσημα της πολιτισμένης «δικαιοσύνης». Ας δούμε λοιπόν τι του απάντησε ο Σιάθ: Συνέχεια

Μπαγκλάντές: απεργία διαρκείας στα εργοστάσια RMG

nxy-bangladeshi-0708eΜετά τη χθεσινή εκκένωση του εργοστάσιου Tuba που είχαν καταλάβει διαδηλωτές εργαζόμενοι σε εργοστάσια RMG (έτοιμα ενδύματα), καλέστηκε απεργία επ’ αόριστον. Οι καταληψίες είχαν ξεκινήσει και απεργία πείνας.

Οι μπάτσοι έριξαν δακρυγόνα και ξυλοκόπησαν με γκλομπ τους καταληψίες, οι οποίο ζητούσαν τα δεδουλευμένα των τελευταίων εβδομάδων.

Δεκάδες συλλήψεις πραγματοποιήθηκαν.

Δημοσιεύθηκε από τον Αναρχικό Πυρήνα ΞΑΝΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

Ο μονόλογος ενός εξουσιαστή

Επιχειρώντας να σκιαγραφήσουμε τον λόγο ενός σύγχρονου κυρίαρχου, όταν αυτός δε σκοντάφτει πάνω σε κανέναν αντίλογο, φτιάξαμε μια αλληγορία, που θα μπορούσε να αντανακλά τον προκλητικό, κυνικό και χυδαίο τόνο τόσο των ντόπιων, όσο και των εισαγόμενων πολιτικών τεράτων. Αφαιρώντας τα ονόματα και τους συγκεκριμένους προσδιορισμούς, ο καθένας θα μπορούσε να κάνει τις δικές του αναγωγές στα γεγονότα που η δική του σκέψη επιθυμεί να φωτίσει. Έτσι, η σχέση με πραγματικά πρόσωπα και γεγονότα δεν είναι μεν συμπτωματική, είναι δε πολυδιάστατη.

monologosΕμείς εδώ έτσι λειτουργούμε· θα τα μάθεις σιγά-σιγά. Αφού αποφάσισες να συνταχθείς μαζί μας, θα πρέπει να ακολουθήσεις ό,τι ακριβώς κάνουν κι οι υπόλοιποι. Αφ’ ης στιγμής μπεις στην ομάδα, δεν είσαι μόνο μέλος της, αλλά και κομμάτι της, δεν θα πρέπει να διαφέρεις απ’ τα άλλα μέλη. Όπως σε ένα ανθρώπινο σώμα. Κάποιοι, που εντάχθηκαν νωρίτερα, που ίδρυσαν κιόλας την ένωση αυτή, είναι το κεφάλι. Κάποιοι άλλοι ο κορμός. Εσύ είσαι απ’ τα τελευταία μέλη, γι’ αυτό ας πούμε ότι είσαι τα πόδια. Μη νομίσεις όμως ότι η θέση σου είναι λιγότερο σημαντική. Αν το κεφάλι δίνει εντολή στο σώμα να προχωρήσει κι αυτό πεισμώνει και μένει ακίνητο, τότε υπάρχει σημαντικό πρόβλημα. Συνέχεια

ΗΠΑ: επίθεση σε εταιρία σεκιούριτι

Συνέχεια

H ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΩΝ ΖΗΛΩΤΩΝ (1342-1349)

Μια σημαντική στιγμή των κοινωνικών αγώνων, είναι η εξέγερση των Ζηλωτών και η κατάληψη της Θεσσαλονίκης. Οι φτωχοί της πόλης δημιούργησαν την κομμούνα της Θεσσαλονίκης κι απέδειξαν –και τότε– πως μπορούν. Οι δυνάμεις της κυριαρχίας έπεσαν επάνω στους εξεγερμένους προκειμένου να τους συντρίψουν. Η επτάχρονη διάρκειά της αντιμετώπισε μια διαρκή πολιορκία από τις δυνάμεις των ευγενών και των τούρκων συμμάχων του αυτοκράτορα. Σε κάθε πόλη, σε κάθε εποχή (Κομμούνα της Θεσσαλονίκης, Παρισινή Κομμούνα κ.α.) η ιερά συμμαχία των εξουσιαστών συσπειρώνεται αποδεικνύοντας την απόλυτη εχθρότητα της απέναντι στους ανθρώπους.

zilotes-1«Μόλις εκδηλώθηκε η ρήξη μεταξύ της χήρας Αυτοκράτειρας Άννας της Σαβοΐας και του Ιωάννη του Καντακουζηνού, ο πληθυσμός της Αυτοκρατορίας διαιρέθηκε σε δύο στρατόπεδα. Στο ένα ανήκαν οι ευγενείς, υποστηριχτές του αρχηγού τους –του Καντακουζηνού– και στο άλλο ο λαός, ο οποίος κρατούσε μια ολοφάνερα εχθρική στάση απέναντί τους.

Ο Καντακουζηνός, μόλις είχε αυτοανακηρυχθεί Αυτοκράτορας, υπό την πίεση των γεγονότων και του κόμματός του. Γνωστοποιώντας την άνοδό του στο θρόνο στους κατοίκους των πόλεων, τους προέτρεπε μέσω των επιστολών του να μην αναγνωρίσουν καμία άλλη εξουσία πλην της δικής του. Όμως οι προσταγές του δεν έτυχαν της ίδιας αντιμετώπισης σε όλη την επικράτεια. Αν και οι ευγενείς τις αποδέχθηκαν με επευφημίες, ο λαός αντιθέτως δεν ήθελε να τις αποδεχθεί. Η κατάσταση ήταν σε τέτοιο βαθμό τεταμένη, που το παραμικρό μπορούσε άμεσα να επισπεύσει σοβαρά γεγονότα. Πράγμα το οποίο και έγινε.

Συνέχεια

Πρόσεχε τι εύχεσαι!

prosexeΣτις χίλιες και μια νύχτες με τα χίλια ένα παραμύθια (και κάτι παραπάνω) συχνά εμφανίζεται το τζίνι που βγαίνει μέσα απ’ το μπουκάλι και σου ζητά να κάνεις ευχές. Τότε, θα πρέπει να προσέχεις τι να ευχηθείς και με ποιον τρόπο, για να μη σε παγιδεύσει κι η ευχή στραφεί εναντίον σου. Πόσο μάλλον, όταν έχεις να κάνεις με το κράτος ή –ακόμη χειρότερα– με έναν συνασπισμό αυτών. Δεν αρκεί μόνο να ευχηθείς το κλείσιμο μιας φυλακής∙ χρειάζεται να προνοήσεις να σκεφτείς ταυτόχρονα και τι θ’ ανοίξει στη θέση της.

Το παραμύθι, λοιπόν, θα ξεκινούσε κάπως έτσι. Στη μακρινή καταπράσινη Χαλκιδική, που σαν κι αυτήν δεν έχει άλλη, φύτρωσε κάποτε μέσα απ’ το χώμα η παντοκρατορία της εκκλησίας και μια μονή που έμελλε να «καθαγιάσει» ακόμη και τα βουνά, φτιάχνοντας το «Άγιο Όρος». Η βασιλεία των ηγεμόνων της εκκλησίας μοιάζει παντοτινή, διαπερνώντας τους αιώνες. Μάλιστα, τόσο …φιλεύσπλαχνη καθώς ήταν, που και που έδινε στους άξιους δούλους της τα «φιλέτα» που τους άξιζαν. Έτσι, κάποτε, στη μακρινή δεκαετία του ’60, αποφάσισε να δείξει το… ανθρώπινό της πρόσωπο, παραχωρώντας μια έκταση 1.000 στρεμμάτων στο κράτος, ώστε να φτιαχτούν οι αγροτικές φυλακές Κασσάνδρας. Παράλληλα, σχεδόν, πούλησε και στον καλό χριστιανό Ανδρέα Ανδρεάδη μια τεράστια έκταση, που την έκανε ένα απ’ τα παλιότερα πλέον τουριστικά συγκροτήματα της περιοχής στην παραλία της Σάνης.

Πέρασαν τα χρόνια και οι εξουσιαστές διαδέχτηκαν ο ένας τον άλλο, αλλά οι κραταιές μονές του Αγίου Όρους δεν σταμάτησαν ποτέ να κλείνουν τις συμφωνίες τους. Το «φιλέτο» των 1.000 στρεμμάτων των Αγροτικών Φυλακών Κασσάνδρας δεν είναι μόνο μια πολύ εύφορη πεδινή έκταση. Καταλήγουν σε μια παρθένα παραλία και διαθέτουν δύο δυναμικές γεωτρήσεις με τεράστιες παροχές νερού. Είναι, λοιπόν, δυνατό από την στιγμή που τα πάντα πωλούνται ν’ αφήσουν ως έχει μια έκταση που κάλλιστα θα μπορούσε να γίνει ένα ωραίο γήπεδο του γκολφ; Η οικογένεια Ανδρεάδη εποφθαλμιά εδώ και χρόνια αυτή την περιοχή, προκειμένου να επεκτείνει τις τεράστιες επιχειρήσεις της. Όπως εύκολα καταλαβαίνει κανείς, δεν είναι δυνατό πλάι στα γήπεδα του γκολφ και τις ιδιωτικές παραλίες να διατηρηθούν οι φυλακές. Οπότε, και θα κλείσουν.

Όποιος, λοιπόν, ευχήθηκε απλώς να κλείσουν οι φυλακές, έκανε μισή ευχή, καθώς ο καθένας μπορεί να καταλάβει ότι, όταν κλείνει μία μόνο αποθήκη ψυχών, θ’ ανοίξει μια χειρότερη στη θέση της. Δεν χρειάζεται το εφιαλτικό αυτό παραμύθι να περιλαμβάνει και μάγισσες, που θα διαβάσουν στη μαγική τους σφαίρα το μέλλον, για να μας το πουν. Γνωρίζουμε ήδη για τις φυλακές τύπου Γ΄ στο Δομοκό που είναι πλέον έτοιμες. Με τις νέες ανακατατάξεις, προφανώς κρίνεται περιττό να διατηρούνται αγροτικές φυλακές, από τη στιγμή που προβλέπεται ήδη διαχωρισμός κρατουμένων.

Κανένα κράτος δεν θα έκλεινε μια φυλακή, αν δεν την είχε ήδη αντικαταστήσει με μια αποτελεσματικότερη «διά σωφρονισμόν» κι αν, επίσης, δεν είχε πουλήσει στους γύπες της ανάπτυξης τα διαθέσιμα εδάφη της. Γι’ αυτό τα σκέτα ευχολόγια ικανοποιούν μόνον τους αφελείς. Η ίδια η ουσία της φυλακής, της τιμωρίας του εγκλεισμού, αφήνει στα χέρια του κράτους να κρίνει όχι μόνο τι είναι δίκαιο ή άδικο, λογικό ή παράλογο, αλλά και ποιοι και γιατί θα καταλήξουν για λίγο η πολύ στην τσιμεντένια κυψέλη, ως «αποκλίνουσες συμπεριφορές». Ας σταματήσουμε, λοιπόν, τις ευχές∙ ώστε όχι μόνο να γκρεμίσουμε κάθε φυλακή, αλλά και να ξαναμάθουμε την ελευθερία.

σύντροφοι για την Αναρχική απελευθερωτική δράση

Γκάνα: πυροβολισμοί εναντίον διαδηλωτών

50148616Ένας διαδηλωτής στην περιοχή Brong Ahafo δέχτηκε επίθεση από την αστυνομία κατά τη διάρκεια εργατικής κινητοποίησης.

Οι μπάτσοι νόμιζαν ότι το θύμα ήταν διαδηλωτής και τον πυροβόλησαν. Η οικογένειά τους διαβεβαιώνει ότι ήταν περαστικός. Συνέχεια

Η Πόλη της Νύχτας

Η Πόλη της Νύχτας δεν πληρώνει φόρους, καθότι εκεί δεν παρέχεται καμιά κοινωφελής υπηρεσία. Οι λάμπες του νέον είναι σβηστές κι οι θόλοι μαυρισμένοι απ’ την κάπνα, δεκαετίες ολόκληρες ανάβουν φωτιές εκεί μέσα, για να μαγειρέψουν. Στη μαυρίλα που επικρατεί στο καταμεσήμερο μέσα στην Πόλη της Νύχτας ποιος θα κάτσει να προσέξει μερικές ντουζίνες από τρελαμένα πιτσιρίκια, που έχουν χαθεί μέσα στα σιδερένια δοκάρια της οροφής;
William Gibson, Ο μνημονικός Τζόνυ

poli_1Δεν χρειάζεται να διαθέτει κανείς ειδικά επιτελεία –αν και οι εκθέσεις των Ηνωμένων Εθνών έρχονται να το επιβεβαιώσουν–, για να αντιληφθεί ότι οδεύουμε ως ανθρωπότητα προς την ολοένα και μεγαλύτερη αστικοποίηση. Οι αριθμοί μιλούν: ενώ το 1950 το 30% ζούσε σε αστικά κέντρα, σήμερα ζει το 54% του παγκόσμιου πληθυσμού, με προοπτική να ανέβει στα 66% το 2050. Το 81% της Βορείου Αμερικής ζει ήδη στα μεγάλα άστεα, χωρίς να ξεχνάμε το Τόκυο με τους 38 εκατομμύρια κατοίκους του και την ζωή εν (μικροίς) κύβοις. Πέρα από την ποσότητα, η πτώση της ποιότητας ζωής στις πόλεις είναι κατακόρυφη, με τους περιφραγμένους «παραδείσους» της να αφορούν όλο και λιγότερους. Οι σχέσεις γίνονται όλο και πολυπλοκότερες και η ζωή μοιάζει με ένα άθροισμα περίπλοκων διαδικασιών. Το πρόβλημα που τίθεται για τους εξουσιαστές είναι, επομένως, πώς θα μπορούσε να ελεγχθεί αποτελεσματικά ένα τόσο μεγάλο ποσοστό κατοίκων, που ζουν σαν τρωκτικά στο περιθώριο της κανονικότητας που όρισε η σύγχρονη τεχνολογική καθημερινότητα;  Συνέχεια

Φιλιππίνες: διαδηλωτές προσπαθούν να σπάσουν τον αστυνομικό κλοιό

619x348xSona-protests-072814-660x371.jpg.pagespeed.ic_.TKc4UDvZO_Οι διαδηλώσεις πήραν βίαιη τροπή στις Φιλιππίνες όταν ο κόσμος προσπάθησε να σπάσει τα οδοφράγματα των μπάτσων που προστάτευαν το Εθνικό Συνέδριο, οι οποίοι απάντησαν «λούζοντας» τον κόσμο με κοκκινόχρωμο υγρό. Συνέχεια