Εκλογές: ξαναστήνοντας στα πόδια της την κυριαρχία

roidis_1Λέγεται και ξαναλέγεται. Έχει ειπωθεί με χιλιάδες τρόπους. Οι εκλογές είναι απάτη∙ αν άλλαζαν τον κόσμο∙ θα ήταν παράνομες, εκλογική αποχή. Με τις εκλογές πληρώνουμε το εισιτήριο, για να βλέπουμε όλο τον υπόλοιπο καιρό το τέρας της πολιτικής στο τσίρκο του θεάματος. Και εκεί που νομίζουμε ότι το τέρας είναι στο κλουβί και ’μείς απ’ έξω, ξάφνου αντιλαμβανόμαστε ότι τα κάγκελα είναι γύρω από εμάς και το τέρας μας περιτριγυρίζει, ξεκαρδισμένο απ’ τα γέλια. Όσο δεχόμαστε να συμμετέχουμε στο πανηγύρι της πολιτικής, τόσο θα γινόμαστε το αστείο της. Και μάλιστα κακόγουστο.

Ο Ροΐδης, με το ψευδώνυμο Θεοτούμπης, στο περιοδικό «Ασμοδαίος», που εξέδιδε από το 1875, γράφει: οἱ συνεταιρισμοί τν πολιτικν νδρν κατήντησαν σχάτως τόσον συνεχες
στε καλόν το νὰ ποβληθσιν ες τν περὶ ταιριν νόμον
ναγκαζομένων τν συνεταίρων νὰ δηλόνωσιν διὰ καταστατικοῦ 
τς ὁ σκοπόςποία ἡ διάρκειαπόσα τὰ κεφάλαια
καὶ πς θέλουσι διανέμεσθαι τὰ κέρδη τς ταιρίας (τεύχος 28, 3 Αυγούστου 1875).

Η φύση των πολιτικών κομμάτων είναι τέτοια, θα λέγαμε εμείς, που όχι μόνο από το 1875, αλλά από καταβολής τους είναι φτιαγμένα έτσι, που ν’ αποτελούν εταιρείες. Όσο οι άνθρωποι λογαριάζονται για πολίτες και ψηφοφόροι, όποιας ηλικίας κι όποιας εποχής κι αν είναι, θα μένουν υποταγμένοι, μέσα στα σκοτάδια του εκλογικού παραβάν σα να βρίσκονται στη σπηλιά του Πλάτωνα. Θα βλέπουν τη σκιά του εαυτού τους, χωρίς να μπορούν να τον δουν στ’ αλήθεια στο φως της ελευθερίας.

Οι εκλογές δεν είναι δικαίωμα, είναι παραχώρηση της κάθε εξουσίας, που θέλει να διασφαλίσει την συναίνεση στο έργο της. Προέκυψε ως αναγκαία συμφωνία με τους υπηκόους της, προκειμένου να συνεχίσει η απολυταρχία να υπάρχει με νέο πρόσωπο. Πηγαίνοντας στις απαρχές του νέου κόσμου των εθνών, όπως τον ξέρουμε σήμερα, μπορούμε εύκολα να διαπιστώσουμε ότι η ίδια η λεγόμενη Ιερά Συμμαχία, μετά το ξέσπασμα των επαναστάσεων, αναγκάστηκε να αφήσει χώρο στα δημοκρατικά καθεστώτα. Έτσι, οι ίδιες πάλι δυνάμεις μπορούσαν να συνεχίζουν ανενόχλητες την πορεία τους προς την πνευματική και υλική υποδούλωση των ανθρώπων που ήταν περιχαρακωμένοι πλέον απλώς σε μικρότερες επικράτειες.

Η έννοια της αυτοκρατορίας μεταμφιέστηκε σε διεθνή συμμαχία, διατηρώντας την ίδια εξουσία με διαφορετικό όνομα. Μετά την ήττα του Ναπολέοντα, που ήθελε να συνενώσει όλους τους τότε κρατικούς μηχανισμούς υπό την εξουσία του, οι ισχυρές ευρωπαϊκές δυνάμεις της εποχής, Αυστρία, Ρωσία, Βρετανία και Πρωσία, που ήθελαν ακριβώς το ίδιο, συμφώνησαν να συνασπιστούν, προκειμένου να αντιμετωπίσουν τον κίνδυνο εκτεταμένων εξεγέρσεων, που θα πυροδοτούσαν σημαντικές αλλαγές στην Ευρώπη.

Ο αγγλοϊρλανδός βουλευτής Μπερκ πίστευε ότι το πνεύμα του ιακωβινισμού και η επιθυμία να ανατραπούν όλοι οι κληρονομημένοι θεσμοί τοποθετούσαν τους επαναστάτες έξω από τα όρια του πολιτισμού. Οπότε, δεν ήταν αρκετός ένας πόλεμος εναντίον τους, αλλά θα έπρεπε να εξολοθρευτούν οι ιδέες τους. Ο Φρήντριχ φον Γκεντς, το δεξί χέρι του roidis_2Αυστριακού καγκελάριου πρίγκηπα Μέττερνιχ, θεωρούσε ότι η αποκατάσταση της παλιάς τάξης πραγμάτων δεν ήταν δυνατή, καθώς είχαν αλλάξει πολλά. Οπότε, τα ευρωπαϊκά κράτη, προκειμένου να διατηρήσουν τις παλιές τους εξουσίες, προχώρησαν σε μια σειρά διευθετήσεων, όπως η ίδρυση διεθνών οργανισμών και η παραχώρηση πολιτικών δικαιωμάτων στους υπηκόους τους. Τα πράγματα πρέπει να αλλάξουν για να μείνουν τα ίδια (Τζιουζέπε ντι Λαμπελούζα, Γατόπαρδος).

Καλοί πολίτες, καλές ψήφοι, καλοί ψηφοφόροι υπάρχουν μόνο στα εκλογικά πανηγύρια. Η αμνησία τρέφει την υποδούλωση, όπως το αίμα τον βρικόλακα. Η ελευθερία βρίσκεται μακριά, πολύ μακριά από σταυρούς και ραφιναρισμένα εκλογικά σκουπίδια. Είναι θαμμένη βαθιά μέσα μας∙ δε θα μας την τάξει κανείς, ούτε θα μας την χαρίσει∙ είναι δική μας. Δύο λέξεις, ειπωμένες απ’ τον Πυθαγόρα χιλιάδες χρόνια πριν, στην εποχή που ψήφιζαν, χρησιμοποιώντας κουκιά (κυάμους), είναι αρκετές: κυάμων απέχεσθαι. Να απέχεις απ’ τα κουκιά. Ήταν τότε το αγαπημένο φαγητό της πολιτικής.

σύντροφοι για την Αναρχική απελευθερωτική δράση

Σχετικά βιβλία και έντυπα:
Περιοδικό Ασμοδαίος (και οι συνοδευτικές εικόνες αντλήθηκαν από τεύχη του)
Mark Mazower, Κυβερνώντας τον κόσμο-η ιστορία μιας ιδέας
Both comments and trackbacks are currently closed.
Αρέσει σε %d bloggers: