Πόλεμος πατήρ πάντων των εξουσιαστών

Η κατάσταση στην Κεντρική Αφρικανική Δημοκρατία εξακολουθεί να είναι τεταμένη, καθώς ο κατά τα φαινόμενα θρησκευτικός εμφύλιος πόλεμος μεταξύ χριστιανών και μουσουλμάνων εξακολουθεί να μαίνεται. Απ’ τη μια πλευρά βρίσκονται οι μουσουλμάνοι μαχητές Seleka, οι οποίοι ανέτρεψαν τον πρόεδρο τον περασμένο Μάρτιο και από την άλλη οι χριστιανικές πολιτοφυλακές «anti-balaka», που σχηματίστηκαν πέρσι, για να υπερασπιστούν τις χριστιανικές κοινότητες, ξεκινώντας ένα πόλεμο με αλυσιδωτές εκδικητικές δολοφονίες και απ’ τις δύο πλευρές. Οι χριστιανοί δηλώνουν τώρα ότι δέχονται να αφοπλιστούν, εφ’ όσον και οι μουσουλμάνοι καταθέσουν πρώτοι τα όπλα. Εν τω μεταξύ, στο κράτος δεν άργησαν να σπεύσουν οι ξένες «ειρηνευτικές δυνάμεις», δηλαδή ξένος γαλλικός κυρίως στρατός, καθώς είναι η πρώην(;) αποικιακή δύναμη στην περιοχή.

Καθώς οι μαχητές Seleka έχουν τις τελευταίες εβδομάδες χάσει δυνάμεις και διασκορπίστηκαν κυρίως στον βορρά, ενώ οι μουσουλμάνοι που έμειναν πίσω έχουν μπει στο στόχαστρο, η Γαλλία πιστεύει ότι τώρα η μεγάλη χριστιανική πολιτοφυλακή είναι το μεγάλο εμπόδιο για την ειρήνευση. Ο Sebastian Wenezoui, μιλώντας εξ ονόματος των δυνάμεων της «anti-balaka», είπε ότι οι μαχητές γύρω από το Bangui, την κατεστραμμένη πρωτεύουσα που έχει δει εκατοντάδες χιλιάδες κατοίκους της να αναγκάζονται από τις οδομαχίες και τα λυντσαρίσματα να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους, θα παραδώσουν όλα τα όπλα που κατέχουν. Μόνο τον περασμένο Δεκέμβριο δολοφονήθηκαν πάνω από 1000 άνθρωποι.

Τα γαλλικά και αφρικανικά στρατεύματα προσπάθησαν να αφοπλίσουν ενόπλους στην πρωτεύουσα δίπλα στο ποτάμι, αλλά η πόλη παραμένει γεμάτη οπλισμό κάθε είδους. Μέλη της πολιτοφυλακής, φέροντας μαχαίρια και κυνηγετικά τουφέκια, που κοσμούνται με φυλαχτά, περιπολούν γύρω απ’ το αρχηγείο τους. Σε κοντινή απόσταση, τα γαλλικά στρατεύματα προστατεύουν το αεροδρόμιο της πόλης, που τους χρησιμεύει ως βάση. Στο απόγειό της, η βία στη Δημοκρατία της Κεντρικής Αφρικής, έχει ένα εκατομμύριο ανθρώπους εκτοπισμένους, περίπου δηλαδή το ένα τέταρτο του πληθυσμού της χώρας.

Ο Michel Djotodia, ηγέτης των Seleka και προσωρινός πρόεδρος από το Μάρτιο του 2013, υποχώρησε τον περασμένο μήνα κάτω από την έντονη διεθνή πίεση, μετά την αποτυχία να σταματήσει τις δολοφονίες. Εξορίστηκε και οι άντρες του αποσύρθηκαν στις βάσεις τους στον απομακρυσμένο βορρά, που συνορεύει με το Τσαντ και το Σουδάν.

Η Γαλλία έχει τώρα 1.600 στρατιώτες, που διεξάγουν τις επιχειρήσεις τους παράλληλα με 6.000 αφρικανικές «ειρηνευτικές δυνάμεις» στην πρώην αποικία της. Οι δυνάμεις αυτές, όπως ήταν αναμενόμενο, δεν έχουν φέρει κανένα αποτέλεσμα. Ο διοικητής των γαλλικών στρατευμάτων στην Κεντρική Αφρικανική Δημοκρατία δήλωσε ότι οι δυνάμεις «anti-balaka» είναι τώρα «οι εχθροί της ειρήνης» στην χώρα. Ένας ανώτατος αξιωματούχος του ΟΗΕ προειδοποίησε για «εθνική- θρησκευτική κάθαρση», καθώς οι μουσουλμάνοι πολίτες κατέφυγαν βόρεια ή σε γειτονικές χώρες, αφήνοντας την πλειοψηφία του χριστιανικού πληθυσμού στο νότο. Η Ευρωπαϊκή Ένωση λέει ότι πάνω από 1.000 στρατιώτες της θα αποσταλούν και τα Ηνωμένα Έθνη εξετάζουν το ενδεχόμενο να εξαπλώσουν την «ειρηνευτική» επιχείρηση. Το Βέλγιο, μαζί με τη Βρετανία, τη Δανία και την Πολωνία, έχουν επίσης υποσχεθεί πρακτική βοήθεια.

Ενώ το γαλλικό κράτος υπολόγιζε αρχικά ότι θα ξεμπέρδευε εύκολα και οι επιχειρήσεις δε θα διαρκούσαν πάνω από έξι μήνες, τώρα αναγκάζεται να παραδεχτεί ότι θα διαρκέσουν παραπάνω, καθώς υποτίμησε το βάθος του μίσους, που έχει επαναφέρει τις μνήμες της γενοκτονίας της Ρουάντα πριν από είκοσι χρόνια.

Ωστόσο, πολλοί στην χώρα πιστεύουν ότι η προέλευση της αιματοχυσίας δεν έχει καμία σχέση με τη θρησκεία. Αντ’ αυτής ρίχνουν την ευθύνη στην πολιτική διαμάχη για τον έλεγχο των πόρων σε ένα από τα πιο ασταθή κράτη της Αφρικής, που χωρίζει με βάση εθνοτικά κριτήρια τα σύνορα της και επιδεινώνεται από τις ξένες δυνάμεις.

Όπως όλα δείχνουν, στην Κεντρική Αφρικανική Δημοκρατία ισχύει το εκρηκτικό μείγμα θρησκευτικών διαφορών, που μεταμορφώνονται με την πρώτη ευκαιρία σε πολιτικές, όταν οι ξένες κυρίως δυνάμεις επιδιώκουν να επιβάλλουν την ειρήνη που τους ταιριάζει ή, με άλλα λόγια, να καθιερώσουν νέες ισορροπίες εξουσιαστικών δυνάμεων. Οι λέξεις ξέρουμε όλοι καλά ότι κρύβουν μεγάλες αλήθειες και μεγάλα ψέματα. Οι αποικιοκρατικές στρατιωτικές δυνάμεις εδώ και μερικές δεκαετίες μετονομάσθηκαν απ’ τους κυρίαρχους σε «ειρηνευτικές δυνάμεις». Και πίσω από τους θρησκευτικούς πολέμους ξαναζωντανεύουν οι διαφορές των παραστρατιωτικών ομάδων για τον έλεγχο των φυσικών πόρων.

Το μάθημα της γεωγραφίας μας δείχνει ότι στον χάρτη της Κεντρικής Αφρικής υπάρχουν διαμάντια, ξυλεία και ελεφαντόδοντο. Έξω απ’ την πρωτεύουσα Bangui, οι διοικητές των στρατευμάτων Seleka έχουν τον έλεγχο της εκμετάλλευσης της παραδοσιακής ξυλείας, της λαθροθηρίας ελεφαντόδοντου και των αδαμαντωρυχείων. Ακόμη και κάτω από ιδανικές συνθήκες, οι εξουσιαστές της περιοχής δεν είχαν τα μέσα, για να ελέγξουν την εκμετάλλευση των πόρων όπως ήθελαν. Στο Birao, στο βόρειο τμήμα της χώρας, μία βασική αιτία για την ανάληψη των όπλων ήταν τα σχέδια του πρώην προέδρου για εκμετάλλευση των πόρων πετρελαίου, χωρίς να συμπεριλαμβάνονται ή να ενημερώνονται οι τοπικοί ενδιαφερόμενοι. Αξίζει να σημειωθεί ότι εν μέσω της ανεξέλεγκτης κατάστασης που δημιούργησε η διαμάχη αυτή, το υπουργείο δασών είχε ξεκινήσει διαδικασία υποβολής προσφορών για πέντε συμβάσεις παραχώρησης δάσους, έκτασης πάνω από ένα εκατομμύριο εκτάρια, στη νοτιοδυτική περιοχή. Βέβαια, είναι απορίας άξιον πώς γίνεται να κλείνονται τέτοιου είδους συμφωνίες και από ποιους πρόκειται να εφαρμοστούν μέσα σε τέτοιες συνθήκες.

Όσο κι αν φαίνεται σε κάποιους ουτοπική, η μόνη περίπτωση η Κεντρική Αφρικανική Δημοκρατία να μπορέσει να απαλλαγεί από τους ντόπιους και ξένους δυνάστες της είναι να πάψει να είναι κράτος και να οργανωθεί στις παλιές ελεύθερες κοινότητες, που δεν είχαν να χωρίσουν τίποτε και δεν διακρίνονταν σε θρησκευτικές και εθνικές ομάδες. Εξ άλλου, οι δύο κυρίαρχες μονοθεϊστικές θρησκείες που αιματοκυλίζουν ακόμη την Γη, δεν «φύτρωσαν» μόνες τους στην σαβάνα, αλλά «φυτεύτηκαν» εκεί απ’ τους αποικιοκράτες. Ακόμη και με τις απέραντες αντιφάσεις της, η Κεντρική Αφρική, η Μπε-Άφρικα (η καρδιά της Αφρικής, όπως ονομάζουν οι ίδιοι τον τόπο τους, εξ αιτίας της γεωγραφικής του θέσης) θα μπορούσε πολύ ευκολότερα να απεκδυθεί τον χιτώνα του Νέσσου, που της φόρεσε τους τελευταίους αιώνες η πολιτισμένη Ευρώπη και ο οποίος της τρώει τα σωθικά. Η αναρχική κοινοτική συμβίωση είναι ο δικός μας δρόμος.

σύντροφοι για την Αναρχική απελευθερωτική δράση

Both comments and trackbacks are currently closed.