Όταν οι δρόμοι οδηγούν σε αντικρατικούς αγώνες

Όταν-οι-δρόμοι-οδηγούν-σε-αντικρατικούς-αγώνεςΤις τελευταίες ημέρες, στο Μπούργος, μια πόλη μεσαίου μεγέθους στον βορρά της Ισπανικής επικράτειας, ένα κομμάτι της τοπικής κοινωνίας συγκρούεται με τις δυνάμεις καταστολής, αμφισβητώντας την κυριαρχία των κρατιστών πάνω στις ζωές τους. Ο λόγος; Θεωρούμε και όχι μόνο για την συγκεκριμένη περίπτωση, πως η βίαιη αντικρατική δράση, όταν συμβαίνει ανεξέλεγκτα και αυθόρμητα, πυροδοτείται από έναν και μόνο λόγο: την κραυγή της αδούλωτης ψυχής μέσα μας. Αυτή είναι η μνήμη της ελεύθερης ζωής. Εν μέρει, ίσως να την έχουν σβήσει οι σκοτεινές κρατικές αφηγήσεις, αλλά όταν η θύμησή της ζωηρεύει, ζωογονεί και το όραμα της ανεξούσιας ύπαρξης∙ τον πολικό αστέρα που οδηγεί σταθερά την αναρχική δράση στο υπέροχο ταξίδι για την ολική απελευθέρωση.

Ας μην αναζητήσουμε, λοιπόν, λόγους παρά μόνο αφορμές. Αυτές δόθηκαν όταν ο μεγαλοεπιχειρηματίας Αντόνιο Μιγκέλ Μέντεθ Πόρθο, ιδιοκτήτης εκτός των άλλων και μιας μεγάλης κατασκευαστικής αποφάσισε, σε συνεργασία πάντα με τους ντόπιους πολιτικούς λακέδες του, την κατασκευή μιας μεγάλης λεωφόρου που θα συνδέει το Μπούργος με το προάστιο Γαμονάλ. Το εν λόγω προάστιο, ήταν μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ’50, ένα μικρό χωριό. Η αειφόρος, όμως, ανάπτυξη είχε άλλα στο μυαλό της και έτσι στο Γαμονάλ τον καθαρό αέρα και το πράσινο χορτάρι, διαδέχθηκαν η αιθαλομίχλη των βιομηχανιών και το γκρίζο του τσιμέντου. Μπορούμε να φανταστούμε και από εγχώρια, ακόμη παραδείγματα, σε τι βαθμό εξαθλιώνεται η ζωή των ανθρώπων όταν η τεχνοκρατική λέπρα εισβάλει στις ζωές τους∙ καταστρέφει τόσο την δική τους υγεία όσο και την πνοή της φύσης γύρω τους.

Φυσικά, τόσο οι φιλοκρατικές φυλλάδες, όσο και οι αριστερές και αριστερόστροφες οργανώσεις προσπαθούν να αποπροσανατολίσουν τον αγώνα των κατοίκων, παρουσιάζοντας τον σαν μια επί μέρους διεκδίκηση. Η εφημερίδα Publico, μάλιστα, φθάνει στο σημείο να χαρακτηρίσει τις συγκρούσεις ως μια «ταξική ιστορία». Μα, γιατί; Δεν έχουν δίκιο; Αυτός που διαθέτει δικό του ταξί, επί παραδείγματι, στο Μπούργος, δεν δηλητηριάζεται απ’ τον μολυσμένο αέρα. Δεν θα πάθουν χίλιες-δυο ασθένειες τα παιδιά του. Αν έχεις, δηλαδή, «κεφάλαιο» και δεν είσαι από αυτούς που έχουν «να σπάσουν μόνο τις αλυσίδες τους», αναπτύσσεις ανοσία σε κάθε βιομηχανικό απόπλυμα, άρα δεν σε αφορούν τέτοιας μορφής κοινωνικοί αγώνες ή τουλάχιστον δεν θα έπρεπε, για κάποιους, να σε αφορούν. Η πάνσοφη κομμουνιστική ιδεολογία, κατά τας γραφάς, έχει χρίσει ως άσπιλους ιππότες της σοσιαλιστικής «Αποκαλύψεως», μόνο τους «καθαγιασμένους» προλετάριους, εις το όνομα του Μαρξ, του Ένγκελς και του οσιομάρτυρα Λένιν, αμήν. Αλλά, τι να λέμε τώρα∙ εδώ στα καθ’ ημάς, είδαμε ακόμη και αγωνιζόμενους μαθητές να θεωρούν τους λίγο πιο εύπορους συμμαθητές τους, a priori, «ταξικό εχθρό»…

Δεν θα μπορούσαμε, φυσικά, να γνωρίζουμε ποιο θα ’ναι το μέλλον των αγώνων στο πολύπαθο Μπούργος, ούτε αρεσκόμαστε, φυσικά, σε Καλχικού ύφους προβλέψεις. Θα διατηρήσουν τα αρχικά τους αντικρατικά στοιχεία ή θα ολισθήσουν εν είδει βοράς, στις κόκκινες σιαγώνες της, «αντιεξουσιαστικής» και μη, αριστεράς; Οψόμεθα. Ο χρόνος θα δείξει, καθώς συνηθίζεται να λένε. Αν αναλογιστούμε, πάντως και τις πρόσφατες μνήμες των ανάλογων κινητοποιήσεων στην ελλαδική επικράτεια, είναι ουκ ολίγες οι φορές που η πολιτική διείσδυσε στον κοινωνικό χώρο. Το αποτέλεσμα ήταν, βέβαια, να εκφυλιστεί το αυθόρμητο και ανεξέλεγκτο σε σεμινάριο ελέγχου και εκπροσώπησης. Σε «ειδικές» βεβαίως και ανάλογης στόχευσης αποστολές είναι αρμόδιο το σύνολο της αριστεράς, θεσμικής, αντιθεσμικής, αντικαπιταλιστικής, εξωκοινοβουλευτικής και δεν συμμαζεύεται. Λέτε να γίνουν τα ίδια και στο Μπούργος; Πάντως, ακόμη και αν συμβεί, τελικά, το απευκταίο, ας έχουν οι εκεί αναρχικές ομάδες την στοιχειώδη τσίπα, ώστε να μην γίνουν τα φερέφωνα των αριστερών. Γιατί, είναι άλλο να βρεθείς αυθόρμητα στα οδοφράγματα με αριστερούς, δεξιούς, ακόμη και εθνικόφρονες –οι οποίοι στην δεδομένη στιγμή μπορεί να εμπνέονται απ’ την αντικρατική δράση– και άλλο να εκφυλίζεις τον αναρχικό λόγο για να πάρεις τα πολιτικά συχαρίκια…

σύντροφοι για την Αναρχική απελευθερωτική δράση

Both comments and trackbacks are currently closed.