Πες τα, ρε καλλιτέχνη!

polydorasΟ Αντρέ Μπρετόν θα έπρεπε να του δένει τη γραβάτα, ο Αντονέν Αρτώ να κάνει τα υποδήματά του «καθρέπτες» και ο Αντρέας Εμπειρίκος να του φοράει το σακάκι. Τι ν’ αξίζει, άραγε, το Μανιφέστο του Υπερρεαλισμού, μπροστά σε μια γραπτή δήλωση του Βύρωνα Πολύδωρα; Τίποτα∙ κάθε μορφή σουρεαλιστικής τέχνης δεν πιάνει φράγκο, συγκρινόμενη με ένα κείμενο του ανθρώπου, που, μ’ ένα του βλέμμα, θα έκανε τα χρώματα στους πίνακες του Σαλβαντόρ Νταλί να σκοτεινιάσουν.

«Έπραξα το καθήκον μου», μας γνωστοποιεί ο μέγας καλλιτέχνης. Μα φυσικά, ούτε λόγος, Βύρωνα, ψήφισες ό,τι έπρεπε να ψηφίσεις, στήριξες ό,τι έπρεπε να στηρίξεις, όπως έκανες, άλλωστε τόσα και τόσα χρόνια. Εξ άλλου, λιοντάρι περήφανο εσύ, όφειλες να αποχωρήσεις απ’ το μεγάλο φαγοπότι, όταν το γεύμα θα προσφερόταν πλέον μόνο για τ’ αρπακτικά τ’ ουρανού και τις στικτές ύαινες. Είναι δυνατόν εσύ, προς τέρψιν του Σαμαρά, να έπαιζες βιολί στο κατάστρωμα, καθώς το πλοίο της Νέας Δημοκρατίας οδεύει ολοταχώς για τα παγωμένα νερά της πολιτικής ανυποληψίας; Σε καμιά περίπτωση. Στο κάτω-κάτω, αν ο Σαμαράς θέλει μουσική υπόκρουση στο τελευταίο του πολιτικό ταξίδι, ας βάλει τον Άδωνη να του παίξει κατιτίς∙ δεν μπορεί, κάτι θα του έχει μεταλαμπαδεύσει η δεξιοτέχνης της μπαγκέτας, λαοπρόβλητη σύζυγος του.

Εσύ Βύρωνα είσαι γεννημένος για μεγάλα πράγματα. Ο πάγκος και τα πολιτικά αποδυτήρια είναι για τους μετρίους, όχι για σένα. Μας μίλησες, λοιπόν, για «παπαγαλάκια» των Μ.Μ.Ε, για διαπλεκόμενα συμφέροντα, «golden boys», «off-shore εταιρίες», «φοβερούς σεισμούς», λοιμούς και καταποντισμούς, για «παλλακίδες των κοτζαμπάσηδων και των βαρόνων», για «μίσθαρνα και προστηθέντα όργανα», για την «ιερή τρέλα» που σε διακατέχει –επιφυλασσόμαστε, βέβαια, για το «ιερή». Μέχρι και τον αγωνιστή Ευαγόρα Παλληκαρίδη, εκτελεσθέντα από τους Άγγλους κατακτητές της Κύπρου, ξεσήκωσες. Ξέρουμε, ξέρουμε∙ δεν ήθελες ν’ ανεβάσεις τους τόνους, αλλά και η πραότητα έχει τα όρια της. Πόσο ν’ αντέξει η, κατά τ’ άλλα υπομονή όνου, που σαφώς διαθέτεις; Πόσους Πρετεντέρηδες να βαστάξει ακόμη ο ελαφρύς ίσκιος σου; Ως εδώ και μη παρέκει λοιπόν! Τους τα πες∙ ή, μάλλον καλύτερα, τους τα έγραψες και ξελάφρωσες.

Και τώρα, μιας και είσαι «ελεύθερο» πουλί, πετώντας ανεμπόδιστα στον αποπνιχτικό αέρα της πολιτικής, θα «σφάζονται» στην ποδιά σου ποιος θα σε πρωτοπάρει. Ο Καμμένος σε επιθυμεί, όπως το μπισκότο το σοκολατούχο γάλα. Γι’ αυτό έχει επιστρατεύσει όλη του την διαλεκτική ευφράδεια∙ για να πείσει ημετέρους στο πολιτικό του μαγαζί, πως είσαι για την πολιτική ό,τι το βέλος για το τόξο. Καίτοι, ένα νέο κόμμα στα δεξιά της μητρίδας Νέας Δημοκρατίας, θα ήταν κάτι που η Μαρία Αντουανέτα του ελλαδικού κοινοβουλίου, Ντόρα Μπακογιάννη, θα εκτιμούσε απεριόριστα. Θα της χαλάσεις το χατίρι; Εσύ, που ευεργετήθηκες και αναδείχθηκες τόσο στην κυβέρνηση του συμπαθεστάτου πατέρα της; Δεν θα σου κάνουμε, βέβαια, υποδείξεις Βύρωνα∙ έχεις διαυγή κρίση, αλλά και άμεμπτη ηθική, εσύ.

Και αν ακούσεις έναν βαρύ ήχο να ταράζει τον ουρανό, μη σκιαχτείς. Θα ’ναι η σμίλη του Μιρό που θα φιλοτεχνεί την προτομή σου, κόσμημα έξω απ’ την Λέσχη των απανταχού Υπερρεαλιστών στα Ηλύσια Πεδία. Μην ψάξεις, άδικα, το γιατί∙ από σεβασμό και ευγνωμοσύνη το κάνουν. Εσύ, να συνεχίσεις απερίσπαστος το μονοπάτι της ιδιοφυούς πολιτικής σου μοναδικότητας. Εμείς θα σε καμαρώνουμε και θα εμπνεόμαστε απ’ τα λόγια και τα έργα σου. Μόνο ένα πράγμα να μην ξεχνάς ποτέ σου Βύρωνα: οι αγωνιζόμενοι άνθρωποι δεν έχουν μνήμη χρυσόψαρου, ούτε αρέσκονται σε οπερετικού περιεχομένου δηλώσεις από μπαγιάτικους γελωτοποιούς της πολιτικής, γιατί δεν έχουν κανένα λόγο να εμπλέξουν εαυτούς σε ενδοεξουσιαστικές κόντρες και μάλιστα της τρύπιας δεκάρας. Διαθέτουν μνήμη και σθένος και δεν προτίθενται να τα ξεπουλήσουν έναντι πινακίου νερόβραστης φακής. Καρτερούμε, ανυπόμονα, το επόμενο κείμενο-έργο τέχνης, που θα γεννήσουν τα μαγικά σου δάχτυλα!

σύντροφοι για την Αναρχική απελευθερωτική δράση

Both comments and trackbacks are currently closed.
Αρέσει σε %d bloggers: