ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ από τους συντρόφους για την Αναρχική απελευθερωτική δράση

monkcokeΕίναι φορές που η επανάληψη κουράζει. Όλοι, κάποια στιγμή, θα έχουμε γίνει αναγνώστες αράδων και αράδων για ζητήματα που έχουν καταγραφεί, σχολιαστεί και αναλυθεί στο πέρασμα του χρόνου. Υπάρχουν όμως και βασικές θεωρήσεις, ποτέ θεωρίες, από αναρχικής σκοπιάς, που είναι σίγουρα γόνιμο να επαναλαμβάνονται. Δεν πιστεύουμε πως αποτελούν μια στείρα επανάληψη λέξεων τα κείμενα που άπτονται θεμελιακών ζητημάτων της Αναρχίας, όπως η αναλλοτρίωτη ανθρώπινη ηθική, η οποία ως κάτι φυσικό και πηγαίο, είναι αρμονική και ισότιμη με κάθε στοιχείο της φύσης, μακριά απ’ τον ανθρωποκεντρισμό και τα εξουσιαστικά στασίδια. Άλλωστε, η ανθρώπινη ηθική, είναι βαθιά αναρχική∙ και αντιστρόφως.

Είναι η κοινωνία εχθρός των αναρχικών; Ούτε κατά διάνοια, απαντάμε. Οι αναρχικοί είναι κομμάτι της σκλαβωμένης στο κράτος κοινωνίας από καταβολής εξουσίας και πολιτισμού. Δεν αποτελούν, όσο και αν ιδρώνουν κάποιοι για το αντίθετο, κανενός είδους «πεφωτισμένες» πρωτοπορίες. Εξ άλλου, δεν μπορεί ό,τι επιθυμεί να περιέχει μέσα του το δώρο του φωτός να ‘ναι και ανταγωνιστικό, φερόμενο ως πρωτοπόρο. Όσοι καλλιεργούν τέτοιες απόψεις έχουν οι ίδιοι πρώτα πολλά αλυσοδεθεί αυτοβούλως στο αιώνιο σκοτάδι. Τι γίνεται, όμως, με την σκλαβωμένη κοινωνία; Αφού θεωρούμε εαυτούς κομμάτι της, πρέπει σε κάθε της βήμα να την σιγοντάρουμε; Η απάντηση είναι επίσης αρνητική. Η κοινωνία είναι μεν υπόδουλη, αλλά είναι επίσης κάτι ζωντανό και σε συνεχή κίνηση. Μέσα της υπάρχουν δυνάμεις, που μπορούν να την απεγκλωβίσουν απ’ τα κρατικά δεσμά. Τίποτα, όπως είπαμε ήδη, δεν είναι στην κοινωνία στατικό. Ο αγωνιζόμενος άνθρωπος τού σήμερα μπορεί να γίνει άρχων εξουσιαστής τού αύριο∙ και αντιστρόφως. Δεν υιοθετούν οι αναρχικοί τελεολογικά ιδεολογήματα, που αφορίζουν δια παντός τους ανθρώπους, γιατί είναι παθητικοί, καναπεδόφιλοι, ατομικιστές. Ασκούν κριτική στην κοινωνία, όπως οφείλουν πρώτα απ’ όλα να κάνουν και για τους εαυτούς τους. Δεν εχθρεύονται τους ανθρώπους, που είναι εγκλωβισμένοι απ’ το κράτος σε αυτήν, πόσο μάλλον να προσπαθούν να τους βλάψουν ή και να τους δολοφονήσουν.

Ας πάμε στο ζήτημα αυτού του είδους της συνομωσίας, που είτε με «τυμπανοκρουσίες» είτε και «υπογείως», εμφανίζεται, ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, ως δεδομένο συστατικό της αναρχικής δράσης. Ο αγώνας για την ολική απελευθέρωση ανθρώπου και φύσης ουδεμία σχέση έχει με κάθε είδους «αναγκαστική» ή και «περήφανη» συνομωσία. Πρώτα απ’ όλα, το περιεχόμενο της συνομωσίας είναι ξένο προς την ίδια την φύση. Δεν υπάρχουν άλλα έμβια πλάσματα, που να σκέφτονται ή να δρουν με παρόμοιο τρόπο∙ η φύση λειτουργεί με απεριόριστη ειλικρίνεια. Τέτοιου είδους θεωρήματα και πρακτικές γεννιούνται μόνο στο νου ανθρώπων ανίκανων να αξιολογήσουν την ύψιστη αρετή∙ την πνοή της ανθρωπινότητας μέσα μας. Αυτή λοιπόν η αλλοτρίωση, η έκπτωση απ’ το ανθρώπινο, όπως και αναρίθμητα άλλα δεινά, είναι αποτέλεσμα της εξουσίας που ασκεί το κράτος στις ανθρώπινες κοινωνίες εδώ και χιλιετηρίδες. Το κράτος επιδιώκει να λειτουργούν οι αγωνιζόμενοι άνθρωποι με τέτοιους τρόπους. Είναι ζητούμενο για τους κρατιστές το να υπονομεύουν τους απελευθερωτικούς αγώνες. Το να λειτουργείς λοιπόν συνωμοτικά είναι σα να επικυρώνεις τα δεσμά του κράτους μέσα σου. Όχι, δεν είναι καθόλου υπερβολή∙ η συνωμοσία είναι ακρογωνιαίος λίθος της πολιτικής. Δεν θα υπήρχε κρατισμός δίχως συνομωσίες. Πως θα γινόταν το προχώρημα της παγκόσμιας και παγκοσμιοποιημένης κυριαρχίας δίχως αυτές; Δεν υπάρχει λοιπόν τίποτε το απελευθερωτικό σε διαδικασίες που ενδυναμώνουν το κράτος και την πολιτική. Οι συνομωσίες γεννούν κρατιστές ή συμμορίτες∙ ελάχιστη η διαφορά τους. Το να βαυκαλίζονται κάποιοι πως δεν είναι τίποτε απ’ τα δύο, ενώ παράλληλα πράττουν ως τέτοιοι, πλανώνται πλάνην οικτράν. Εξάλλου, δεν κρίνουμε ποτέ τους άλλους για τις αυταπάτες που έχουν οι ίδιοι για τον εαυτό τους.

Είναι, λοιπόν, ποτέ δυνατόν για κάποιους, που θεωρούν τον αγώνα τους απελευθερωτικό, όχι απλώς να θέτουν σε κίνδυνο το σύνολο της κοινωνίας, αλλά ουσιαστικά και να ζητούν μια εκούσια συνεργασία με τους κρατιστές για την «επιτυχή» έκβαση της ενέργειας τους; Ούτε για αστείο∙ αυτή είναι μια ηθική μη ανθρώπινη, εχθρική προς κάθε αγωνιζόμενο άνθρωπο, αλλά και απέναντι στη ίδια την ζωή. Σε καμία περίπτωση επίσης δεν είναι αναρχικό το φληνάφημα των «παράπλευρων απωλειών». Αυτές είναι τακτικές του κράτους, εχθρικές στον αγώνα για την ελευθερία. Πόσο νοσηρό μπορεί να είναι ένα μυαλό, για να πιστέψει πως, θέτοντας σε κίνδυνο την ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων, «χτυπά» μια πολυεθνική σαν την Coca-cola ή την NESTLE, βάζοντας δηλητήριο σε ένα προϊόν που θα αγόραζε ο καθένας; Γιατί τα δηλητηριασμένα μπουκάλια αναψυκτικού είχαν ως αποδέκτη όλη την κοινωνία. Το περιεχόμενο τους θα μπορούσε να βρεθεί στο στομάχι του καθενός. Ας αφήσουν λοιπόν τους «ρηξικέλευθους» φανφαρονισμούς, πως στόχους τους ήταν δήθεν μόνο οι πολυεθνικές και όχι οι καταναλωτές. Ποιος θα το διασφάλιζε αυτό; Η άψογη συνεργασία με τους δημοσιογράφους και την ΕΛ.ΑΣ; Υπάρχουν κάποια εχέγγυα που θα εξασφάλιζαν την πλήρη συνεργασία τους; Αν η απάντηση είναι ναι, τότε τα λόγια είναι περιττά. Έκαστος εφ’ ω ετάχθη. Είναι, όμως, ουκ ολίγες οι φορές που οι κρατιστές ανά την υφήλιο επέλεξαν να αποσιωπήσουν τηλεφωνήματα για βόμβες σε πολυσύχναστους χώρους, γιατί ως ελεεινά κτήνη, θεώρησαν πως τα «οφέλη» τους απ’ το μακελειό θα ‘ναι πολύ μεγαλύτερα. Το κράτος επιβάλλεται με τον φόβο και όποιος συνεπικουρεί με τις ενέργειες του σε αυτό, προωθεί τον κρατισμό στην χειρότερη μορφή του. Δεν θα αλλάξει τίποτε κατ’ ουσίαν, αν αύριο αυτοί οι «πεφωτισμένοι επαναστάτες» ανακοινώσουν πως όλο αυτό ήταν μια κακόγουστη φάρσα, ώστε να αποσυρθούν τα συγκεκριμένα προϊόντα απ’ την αγορά. Οψόμεθα. Το γεγονός όμως δεν επιδέχεται αμφισβητήσεις∙ η διασπορά του φόβου είναι ζητούμενο μόνο για όσους θέλουν τους ανθρώπους υπόδουλους στην κρατική μηχανή. Αντίθετα, η Αναρχία είναι το φως που διαλύει τα σκοτάδια του φόβου απ’ τις ανθρώπινες καρδιές.

Είναι για εμάς αυτονόητο πως ο στρουθοκαμηλισμός αποτελεί τροχοπέδη στο ξεκαθάρισμα των αναρχικών απόψεων και πρακτικών απ’ τις εξουσιαστικές. Η εξουσία τρέφεται και τρέφει πολλών λογιών ιδεολογήματα. Ας ξεκαθαρίσουμε λοιπόν πως η ενέργεια αυτή, όπως και κάθε αντίστοιχου είδους και ύφους δολοφονική ενέργεια, ρετουσαρισμένη με «αντιεξουσιαστικό» περιτύλιγμα και «επαναστατικούς» φιόγκους, είναι για εμάς έργο εγκληματιών. Η ηλιθιότητα είναι σαν το βαρέλι των μαρτυρίων στον Άδη∙ δεν διαθέτει πάτο. Όταν όμως η δολιότητα κυριεύει τους ηλιθίους, τότε τα αποτελέσματα γίνονται εγκληματικά και αντιανθρώπινα. Ποιο θα ’ναι άραγε το επόμενο βήμα εναντίον των πολυεθνικών απ’ τις «εξεγερμένες ατομικότητες»; Μήπως μία σφαίρα σε όσους τολμούν ν’ αγοράζουν τα προϊόντα τους; Τελικά, το γαρ πολύ της θλίψεως γεννά παραφροσύνη…

Δεν μας είναι ποτέ κόπος η επανάληψη βασικών αναρχικών απόψεων, ακόμη και αν αυτό θεωρηθεί ίσως κουραστικό. Είναι μέγιστη ανάγκη να τις ξεκαθαρίσουμε από κάθε παρασιτική ιδεολογία, που σαν πολιτική ίωση, προσπαθεί να τραφεί απ’ τον πνευματικό πλούτο της Αναρχίας. Δυστυχώς, κάποιοι θεωρούν ακόμη πως αν συναγωνιστείς σε μίσος και μοχθηρία το κράτος, αυτό αυτόματα σε ανεβάζει σε απυρόβλητους θρόνους και ό,τι αγγίζεις, σαν εξ ίσου παράφρων Μίδας, γίνεται με μιας «απελευθερωτικό». Η Αναρχία δεν έχει, ούτε και φιλοδοξεί να αποκτήσει, καμία σχέση με συμμορίτες και πολιτικούς νταβατζήδες. Ας το βάλουν καλά στο μυαλό τους ευήκοοι και μη «καλοθελητές».

 σύντροφοι για την Αναρχική απελευθερωτική δράση

 Θεσσαλονίκη, 25 Δεκεμβρίου 2013

Both comments and trackbacks are currently closed.