Βρίσκουν και κάνουν!

EumocracyΣτη θέσπιση νόμου που απαγορεύει τις διαδηλώσεις προχώρησε η ισπανική κυβέρνηση στις 19 Νοέμβριου. Αναλυτικότερα, ο νόμος που ενέκρινε το ισπανικό κοινοβούλιο, μετά από τη σχετική του κατάθεση από την κυβέρνηση, προβλέπει μεταξύ άλλων την επιβολή προστίμου 30.000-60.000 ευρώ σε όσους συμμετέχουν σε διαδηλώσεις, όπου δεν έχουν προηγουμένως λάβει τη σχετική άδεια από την εξουσία να πραγματοποιηθούν. Ιδιαίτερη θέση στο περί ου ο λόγος κατασκεύασμα κατέχει, η απαγόρευση συμμετοχής σε διαμαρτυρίες και σε διαδηλώσεις στα πέριξ της βουλής, στη γερουσία καθώς και στα κτίρια των τοπικών κοινοβουλίων.

Επί πλέον πρόστιμο 30.000 ευρώ, προβλέπεται στην περίπτωση που θα διανοηθεί κάποιος να προσβάλει αστυνομικό. Να σημειώσουμε πως αυτό όπως και άλλα αποτελούν την εκπλήρωση αιτημάτων από τους ένστολους προστάτες του κράτους και της εξουσίας. Είναι πιθανό, να νιώθουν προσβεβλημένα τα όργανα, τόσο τα ίδια –με την όποια υπόσταση έχουν– όσο και για το θεάρεστο έργο που πραγματοποιούν. Την παρασκευή στο υπουργικό συμβούλιο, πρόκειται να ψηφιστεί και το αν θα ποινικοποιούνται οι πορείες διαμαρτυρίας μπροστά από την ισπανική Βουλή ή σε κατοικίες πολιτικών, το κάψιμο κάδων και μεταξύ άλλων οι συνευρέσεις με πόρνες σε χώρους που βρίσκονται κοντά σε σχολεία. Ο υπουργός Εσωτερικών της Ισπανίας Χόρχε Φερνάντες, ισχυρίστηκε πως ο παλαιότερος νόμος χρειάζεται να εκσυγχρονιστεί καθώς θεωρείται «ξεπερασμένος». Ανάμεσα στα 55 άρθρα του νομοσχεδίου υπάρχει και η δυνατότητα που δίνεται στην αστυνομία να χαράξει ζώνες ασφαλείας. Με λίγα λόγια να αποκλείει οικοδομικά τετράγωνα από τις συγκεντρώσεις και τις διαμαρτυρίες των πολιτών.

Το σχέδιο χαρακτηρίστηκε από την Αριστερά και το Σοσιαλιστικό Κόμμα ως «προσπάθεια φίμωσης των πολιτών», ενώ η εκπρόσωπος του Σοσιαλιστικού Κόμματος Σοράγια Ροδρίγκες κατηγόρησε τη κυβέρνηση για προσπάθεια καταστολής των δικαιωμάτων των πολιτών που παραπέμπει σε καθεστώτα «όχι και τόσο δημοκρατικά». Εμείς από την πλευρά μας, έτσι για την ιστορία θα αναφέρουμε ότι το εν λόγω νομοσχέδιο αποτελεί προχώρημα του προηγούμενου που είχαν θεσπίσει οι σοσιαλιστές.

Από την άλλη ο εκπρόσωπος του Λαϊκού Κόμματος Αλφόνσο Αλόνσο υπεραμύνθηκε των νέων μέτρων σχολιάζοντας πως «ο καινούργιος νόμος θα αποκαταστήσει τη προοδευτική εξαφάνιση των ποινών φυλάκισης στον Ποινικό Κώδικα». Στο ίδιο μήκος κύματος βρίσκεται και η δήλωση του γενικού αστυνομικού διευθυντή Ιγνάθιου Κοσιό που δήλωσε πως «το κράτος έλαβε υπόψη τα αιτήματα των αστυνομικών».

Είναι προφανές, ότι το νομοσχέδιο αυτό, δεν αποτελεί απλά μια ακόμα εισπρακτική κατασκευή του ισπανικού πολιτικού προσωπικού, που, ούτως ή άλλως, στοχεύει στην περεταίρω οικονομική αφαίμαξη των υπηκόων του. Με όχημα την λεγόμενη κρίση επιχειρούν να περάσουν αυτό το νομοσχέδιο λόγω των υποτιθέμενα έκτακτων συνθηκών. Αλλά για όσους δεν αιθεροβατούν είναι εμφανής, ο μόνιμος χαρακτήρας των μέτρων αυτών. Είναι, ακόμα ένα βήμα των εκφραστών της κυριαρχίας, που στοχεύουν στον προληπτικό έλεγχο και την καταστολή ενδεχομένων δυσάρεστων καταστάσεων, που μπορεί να προκύψουν γι’ αυτούς μελλοντικά, εφ’ όσον ούτε και η λεγόμενη οικονομική κρίση είναι προσωρινή, αλλά αποτελεί το μέσο για τον ολοκληρωτικό έλεγχο και την καθυπόταξη των όλο και περισσότερο εξαθλιωμένων υπηκόων. Το κίνημα των αγανακτισμένων στην Ισπανία, έσπευσε να απαντήσει ότι οι πορείες τους, έχουν ειρηνικό χαρακτήρα και ότι εν ολίγοις δεν θα δεχτούν αυτό το νομοσχέδιο, διότι καταπατά και φιμώνει τους πολίτες. Να θυμίσουμε, ότι και οι ισπανοί αγανακτισμένοι προέκυψαν ζητώντας μεταρρυθμίσεις και συνταγματική αναθεώρηση, καταγγέλλοντας τα δύο μεγάλα κόμματα ως διεφθαρμένα. Οι ομοιότητες με τους ντόπιους αγανακτισμένους, είναι πολλές. Στο ίδιο έργο θεατές λοιπόν. Εγκλωβίζουν κοινωνικές δυνάμεις και παίζουν το ρόλο του αναχώματος, που στην πορεία του θα ελέγξει και θα μανιπουλάρει, σύμφωνα με τις πολιτικές επιδιώξεις του, τους συμμετέχοντες σε αυτό. Μετά από τις δηλώσεις δημοκρατικής νομιμοφροσύνης των αγανακτισμένων, θα ακολουθήσει ο διαχωρισμός τους από οργισμένα και μη ελεγχόμενα από εξουσιαστικές δομές κομμάτια του πληθυσμού, που δεν θα δεχτούν αδιαμαρτύρητα τα όσα ακόμα τους επιφυλάσσουν οι δυνάστες τους.

Το γεγονός παραμένει: οι κατά τόπους εκφραστές των θελήσεων της κυριαρχίας βρίσκουν και κάνουν. Όχι μόνο στην Ισπανία αλλά και οι εν Ελλάδι αντιπρόσωποί της κινούνται σε ίδιες κατευθύνσεις με πρόσχημα την αντιμετώπιση του ναζισμού. Οι εξουσιαστές μέσω της δημοκρατίας εγκαθιστούν συνθήκες ολοκληρωτισμού. Ζητούμενο είναι το ποια στάση θα κρατήσει ο κόσμος.

Δημοσιεύτηκε από  Φ.
Advertisements
Both comments and trackbacks are currently closed.