H μάχη «μέχρις εσχάτων» της δημοκρατίας, ξεκίνησε. Να δούμε πως θα τελειώσει…

H-μάχη-«μέχρις-εσχάτων»-της-δημοκρατίαςΈσπευσαν ορισμένοι διαπρύσιοι υποστηρικτές της «τελικής λύσης» κατά της Χ.Α., να ξεκαθαρίσουν μετά τις συλλήψεις έξι βουλευτών και δεκάδων μελών της (για συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση, ανθρωποκτονίες, απόπειρες ανθρωποκτονιών, εκρήξεις, ξέπλυμα μαύρου χρήματος κ.α.), ότι «εκεί που έφθασαν τα πράγματα, ο πόλεμος κατά της Χ.Α. θα είναι μέχρις εσχάτων», προσθέτοντας ότι «δεν υπήρχε θέμα συμβιβασμού», αφού «ή η κοινοβουλευτική δημοκρατία θα νικήσει και επιβιώσει ή οι νεοναζιστές θα υπερισχύσουν και θα την καταλύσουν.1

Η «τελική λύση» δεν συνιστά, όπως επίσης, τονίζουν παρά εκείνον τον σχεδιασμό, ώστε η αντιμετώπιση της Χ.Α. να αποφέρει την «εξαφάνισή της»…

Η «μάχη», λοιπόν, «μέχρις εσχάτων» έχει ήδη ξεκινήσει. Χωρίς καμία «σκιά», χωρίς την παραμικρή υποψία ενός αβέβαιου μέλλοντος; Οι διευκρινήσεις έρχονται χωρίς μασημένα λόγια. Έτσι ένα από τα πολεμικά ανακοινωθέντα της «κρίσιμης» εκστρατείας της δημοκρατίας, μάς πληροφορεί, ότι το μεγάλο πρόβλημα στο άμεσο μέλλον είναι τόσο η «ουσιαστική εξουδετέρωση της διείσδυσης στην ελληνική κοινωνία, όπως και η διάλυση των κοινωνικών δικτύων, που κατάφερε να δημιουργήσει» η Χ.Α., αλλά και «ταυτοχρόνως η ανελέητη πάταξη της βίας από όπου και αν προέρχεται με την συναίνεση όλων των κομμάτων του λεγόμενου συνταγματικού τόξου».2

«Η Δημοκρατία σαρώνει τους νεοναζί», θριαμβολογούσε το κυριακάτικο πρωτοσέλιδο του Βήματος, στο ίδιο μήκος κύματος μην αφήνοντας το παραμικρό περιθώριο παρανόησης για τον θαυμασμό, που οφείλουμε όλοι να νιώσουμε για την επίδειξη των «συντριπτικών» δυνάμεων, πού έχει στην διάθεση της και ενεργοποιεί η δημοκρατία.

Κατά την γνώμη μας δεν είναι εύκολο, να διακρίνει κανείς ορισμένα πράγματα, όταν ένα πυκνό νέφος παραποιήσεων και ψευδολογιών,  προσπαθεί να σκεπάσει οποιαδήποτε γνώμη, άποψη ή κρίση κινείται έστω φυγόκεντρα από μια πραγματική λαίλαπα «πληροφόρησης», πολεμικών ανακοινωθέντων, εντυπωσιακών πλάνων στις οθόνες των τηλεοράσεων και των υπολογιστών ή φωτογραφιών, που κοσμούν πλήθος πρωτοσέλιδων στις εφημερίδες.

Δεν είναι, όμως, και αδύνατον. Επειδή, άλλο τόσο δύσκολο παραμένει να ξεφύγει όλη αυτή η δημοκρατική παρλαπίπα των ημερών από εκείνο που πρώτα απ’ όλα την χαρακτηρίζει: από έναν ανέμπνευστο ολοκληρωτισμό.

Μέσα στον ορυμαγδό ειδήσεων και «ειδήσεων», αποκαλύψεων και «αποκαλύψεων», σκοπός είναι πρώτα απ’ όλα να αναιρεθεί πλήρως η δυνητική ικανότητα να σκεφτόμαστε. Καλείται, λοιπόν, σύσσωμη η κοινωνία να δεχθεί να συστρατευτεί στην εξαφάνιση της Χ.Α., αφού «η επίθεση κατά της Χ.Α. θα διευκολύνει την υπέρβαση της εθνικής κρίσης».3 Η υπέρβαση, λοιπόν, της εθνικής κρίσης βρίσκει «ανέλπιστο»(;) εφαλτήριο  την «εξαιρετικότητα» της Χ.Α.: «επαναφέροντας την «εξαιρετικότητα» της Χ.Α. στο προσκήνιο, η δολοφονία του Παύλου Φύσσα υποχρεώνει τα κόμματα να επανατοποθετηθούν, γεγονός που ήδη γίνεται, αλλά οι αλλαγές τακτικής θα είναι ουσιαστικότερες και πιο μακροχρόνιες».4

Ας σταθούμε, όμως, σε ορισμένες πτυχές αυτής της «επανατοποθέτησης» των κομμάτων.

Ο ξυλοδαρμός συνδικαλιστών του ΚΚΕ προερχομένων μάλιστα από το πάλαι ποτέ «σκληροπυρηνικό» Συνδικάτο του Μετάλλου, προηγείται της χρυσαυγίτικης «δοξολογίας» στο καθιερωμένο ετήσιο μνημόσυνο στον Μελιγαλά, όπου επιχειρεί να εμφανιστεί ως ο αποκλειστικός εκφραστής πλέον ολόκληρης της δεξιάς.5

Πράγματι οποία «επανατοποθέτηση» χρήζει η σχέση ΝΔ και ΚΚΕ! Ή μήπως στα αλήθεια άρχιζαν να τρίζουν τα ξύλινα ποδάρια της εθνικής συμφιλίωσης, έτσι όπως αυτή ορίστηκε από το καλοπληρωμένο συμβόλαιο που υπέγραψε το ΚΚΕ στην ανατολή της μεταπολίτευσης;… Αστειευόμαστε και αυτοί άλλωστε το ίδιο, επειδή μάλλον βάρυνε λίγο απότομα η ατμόσφαιρα…

H-μάχη-«μέχρις-εσχάτων»-της-δημοκρατίας_1Αλλά ας πανηγυρίσωμεν!. Η δημοκρατία σαρώνει, η δημοκρατία θα νικήσει, ανηλεής, αδυσώπητη απέναντι στο «κακό», στο οποίο οφείλονται όλα τα πολιτικά και κοινωνικά δεινά την περίοδο αυτή. Οφείλει, λοιπόν, ο καθένας να κραυγάσει: Απεταξάμην τα «άκρα», να πολεμήσει μέχρις εξοντώσεως και του τελευταίου «ακραίου», να συναινέσει στο κυνήγι δίχως κανόνες και νόμους κάθε «μυστικής αδελφότητας», στην οποία κρύβονται όλοι αυτοί, που παραμένουν υποχθόνιοι εχθροί της δημοκρατίας. Να αποθέσουμε όλες μας τις ελπίδες σε εκείνους, που προ ολίγου θεωρούσαμε υπεύθυνους για τα κοινωνικά δεινά, να εμφανιστούμε κουρασμένοι, απογοητευμένοι από το «χθες»… Πότε κιόλας έγιναν «παρελθόν» η οργή, ο αγώνας, η κοινωνική βία, οι ελπίδες ή τα οράματα έστω για ένα καλύτερο αύριο, δεν χρειάζεται να το κατανοήσουμε. Έτσι επιτάσσει ο νέος θρίαμβος της δημοκρατίας και οι κρατικοί διαχειριστές που εκστρατεύουν και πάλι για εμάς, αντιρατσιστές, όλοι τους, αντιφασίστες, όλοι τους, λάτρεις της δικαιοσύνης, όλοι τους, τα υπολύματα του Πασοκ, και της ΝΔ, του Συριζα, της Δημαρ και του ΚΚΕ.

Να την χαίρονται την κάθαρση της δημοκρατίας τους. Βρωμάει σαπίλα από οκτακόσια χιλιόμετρα και το ξέρουν. Και δεν μπορούν να το κρύψουν.

Έρχονται να ξεπλύνουν όλοι τους κάθε έγκλημα, από τα χιλιάδες που έχουν διαπράξει στην κολυμπήθρα του αντιφασιστικού μετώπου και της κάθαρσης του κοινοβουλίου από τους νεοναζί. Δεν μας ξεγελούν στο παραμικρό. Ας ψάξουν αλλού για συνένοχους, ας ψάξουν αλλού για υποστηρικτές των σχεδίων τους. Γνωρίζουμε και δεν ξεχνούμε την επανειλημμένη χρήση της σιδηράς μπότας της δημοκρατίας. Γι’ αυτό και δεν την φοβόμαστε. Γι’ αυτό και δεν έχουμε αυταπάτες για εκείνα που ήδη εφαρμόζονται, για εκείνα που έρχονται, ακόμα και για εκείνα που σχεδιάζονται και δεν λέγονται.6 Οι προφάσεις δεν μας αποπροσανατολίζουν. Ο διωγμός δεν άρχισε και δεν θα τελειώσει με αφορμή το ζήτημα και της Χ.Α.

Ήδη ένας πολυπλόκαμος αστυνομικός, δικαστικός, στρατιωτικός μηχανισμός φέρεται να είναι πλέον σε μια συνεχή επαγρύπνηση υπό το δρακόντειο πάντα βλέμμα των μυστικών υπηρεσιών, έτοιμος να επέμβει με κάθε αφορμή. Πάνω από 80.000 μετανάστες έχουν προσαχθεί από την έναρξη των γνωστών επιχειρήσεων «φιλοξενίας», που παρείχαν αφειδώς οι αστυνομικές αρχές στους «ξένους», παρά την επίδειξη της πλειονότητας από τους προσαχθέντες των νομιμοποιητικών εγγράφων που κατείχαν. Δεκάδες επεμβάσεις με πρόσχημα την εγκληματικότητα και την καταπολέμηση του εμπορίου ναρκωτικών σε καταυλισμούς τσιγγάνων. Δεκάδες εισβολές έχουν πραγματοποιηθεί σε κατειλημμένους χώρους, ανηλεής καταστολή αντιμνημονιακών διαδηλώσεων, ολοένα και συχνότερες απαγορεύσεις συγκεντρώσεων και πορειών. Όσο για τις συνέπειες στην ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων του οικονομικού στραγγαλισμού που έχει συμφωνηθεί από τους κυρίαρχους να επιβληθεί, είναι προφανές ότι είμαστε απλά στην αρχή. Και ας μετρούμε χιλιάδες αυτοκτονίες, και ας μετρούμε ή μάλλον δεν μπορούμε να κατανοήσουμε ακόμα και τις απλούστερες συνέπειες σε «πράγματα» που χάνονται και δεν αποτελούν πράγματα, αλλά ανθρώπινες ζωές που διαλύονται.

Η νέα εποχή για τους κυρίαρχους δεν έρχεται, είναι ήδη εδώ. Και όπως πάντα, στηρίζεται και θα στηρίζεται πρώτα απ’ όλα στον φόβο και την σύγχυση που γεννά αυτός…

Συσπείρωση Αναρχικών

______________________

1. Καθημερινή, 29-9-2013, Μάχη μέχρις εσχάτων, Άγγελος Στάγκος, «Το ίδιο ισχύει και για την ΝΔ, αφού στόχος της Χ.Α., πριν φτάσει στην κατάλυση της δημοκρατίας, ήταν να την υποκαταστήσει ως κυρίαρχη δύναμη στον χώρο της δεξιάς. Αυτό ήταν το νόημα των γεγονότων στον Μελιγαλά, όπου οι χρυσαυγίτες εφάρμοσαν στην πράξη ένα μέρος της ρητορικής τους».

2. ό.π. Άγγελος Στάγκος.

3. Τα Νέα, 29-9-2013, Γιάννης Βούλγαρης, Σημείο Πολιτικής Στροφής, «Η πολιτική και δικαστική επίθεση της πολιτείας κατά της Χ.Α. μπορεί να αποτελέσει σημείο στροφής στην εξέλιξη της κρίσης. Η ολοκλήρωσή της, χωρίς νομικές και μιντιακές υπερβολές, μόνο καλό θα κάνει στη δημοκρατία και θα διευκολύνει την υπέρβαση της εθνικής κρίσης».

4. ό.π. Γιάννης Βούλγαρης.

5. Νέα, 30-9-2013, Επιχείρηση εξάρθρωση, Δ. Μητρόπουλος, «Η πολιτική προϋποθέτει την διαχείριση των συμβόλων και για την ελληνική δεξιά, η εκδήλωση του Μελιγαλά έχει την σημασία της».

6. Νέα, 30-9-2013, «Δεν μπορούμε να το αποφύγουμε. Είμαστε από τις λίγες χώρες που δεν έχουμε μηχανισμό απαγόρευσης», επισημαίνει ο κ. Ανθόπουλος, διευκρινίζοντας πως «αυτό μπορεί να το κρίνει ο Άρειος Πάγος». «Το ποινικό σκέλος είναι η πρώτη αντιμετώπιση, μετά πρέπει να εξεταστεί και η πολιτική διάσταση», υπογραμμίζει και ο κ. Μποτόπουλος (σ.σ. συνταγματολόγος) και αναφέρει πως ένα κόμμα με παραστρατιωτικό χαρακτήρα δεν μπορεί να ανήκει στο σώμα της Δημοκρατίας. «Το Σύνταγμα δεν δέχεται την απαγόρευση κομμάτων, αλλά όχι και οργανώσεων οι οποίες πίσω από το μανδύα κόμματος αντιτίθενται στις δημοκρατικές αξίες».

Από τη ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, φ. 131, Οκτώβριος 2013
Both comments and trackbacks are currently closed.