ΚΥΚΛΟΦΟΡEI το φύλλο 128 της Μηνιαίας Πανελλαδικής Αναρχικής Εφημερίδας ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

Από την Τετάρτη 5 Ιουνίου, η μηνιαία αναρχική εφημερίδα ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ βρίσκεται σε περίπτερα της Αθήνας και στους χώρους διάθεσης του ημερήσιου και περιοδικού τύπου, στον υπόλοιπο ελλαδικό χώρο.

diadromi_128

Ακολουθεί το προλογικό κείμενο, αυτής της έκδοσης, από τον Κύκλο Σύνταξης:

Οι τεχνικοί της πολιτικής πράγματι γνωρίζουν καλά να μετακινούν το ενδιαφέρον της λεγόμενης κοινής γνώμης κατά το δοκούν. Τρανό παράδειγμα, η σχεδόν απούσα πλέον, αντιπαράθεση για το μνημονιακό βίο-αβίωτο που έχουν επιφυλάξει στους υπηκόους τους και η μετακίνηση των πολιτικών διαγκωνισμών που μπορούν να αποφέρουν πολιτικά κέρδη σε πιο ανώδυνα για τους ίδιους πεδία.

Η προβαλλόμενη αντιπαλότητα ανάμεσα στους κομματικούς εταίρους του λεγόμενου «συνταγματικού τόξου» και την Χρυσή Αυγή είναι η πλέον ενδεικτική της υποκρισίας, που διέπει κάθε κομματικό μηχανισμό. Και πράγματι, τί να πρωτοθαυμάσει κάποιος; Τα πολιτικά νταραβέρια για το ποιός θα ηγηθεί αυτού του υποτιθέμενου «συνταγματικού τόξου», ποιός θα πρωτοπρολάβει να παρουσιαστεί ως το «βέλος» αυτού του «τόξου» ή ποιός θα αναδειχθεί μέγιστος προστάτης των κοινοβουλευτικών θεσμών, καλύτερος και από τον παμπόνηρο Δραγασάκη που δήθεν θύμωσε, αφού …κατάλαβε ότι οι θεσμοί κινδυνεύουν επειδή βουλευτής της Χ.Α. ξεστόμισε την …ύψιστη ύβρη και αποκάλεσε μίστερ Τσίπρας (!!!) τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης; Η πραγματικότητα, βέβαια, απέχει απ’ όλα αυτά, όσο η γη από το φεγγάρι. Και η συνέχεια είναι σχεδόν προδιαγεγραμμένη.

Η Χ.Α. είναι το μόνο κόμμα μέχρις στιγμής, που δείχνει ότι έχει ανοδική τάση, όσον αφορά τον έλεγχο αντιμνημονιακών ψηφοφόρων και μάλιστα ενώ έχει λήξει προ πολλού κάθε σοβαρή κινητοποίηση με αφορμή την επιβολή των μνημονίων και των δανειακών συμβάσεων. Το γεγονός αυτό δεν είναι τυχαίο, αφού η κάθε μορφής βία, που ασκείται είτε ανοικτά στο όνομα της ή από οπαδούς της καλυμμένα, εκλαμβάνεται από σημαντικά κοινωνικά τμήματα ως πολιτική βία (ακόμα και όταν έχει έντονα ρατσιστικά χαρακτηριστικά), που εκπροσωπεί την δική τους οργή.

Χωρίς να έχουμε σκοπό να αναλύσουμε περισσότερο, σ’ αυτό το σημείο, τον λόγο που πυκνώνουν τις γραμμές της οι ψηφοφόροι αυτοί, θα σταθούμε σε τρία σημεία. Το πρώτο έχει να κάνει με την πασιφανή εντύπωση των ψηφοφόρων της Χρυσής Αυγής, ότι όλοι οι υπόλοιποι είναι κατά πολύ χειρότεροι. Δεδομένου του γεγονότος, ότι φυσικά δεν ξεφύτρωσαν ξαφνικά 450.000 νεοναζί, καταλαβαίνει ο οποιοσδήποτε τον βαθμό εκτίμησης προς το πολιτικό σύστημα των συγκεκριμένων ψηφοφόρων. Δεύτερος παράγοντας της εκλογικής ανόδου της Χ.Α. είναι ο λαϊκισμός, στον οποίο ασκούνταν ανελλιπώς όλοι οι συνδαιτυμόνες της περίφημης μεταπολίτευσης μηδενός αριστερού εξαιρουμένου. Ας χαρούν, λοιπόν, τους κόπους τους και ας αναγνωρίσουν ότι μάλλον για πολλούς λόγους δεν περνάει πλέον η μπογιά τους σ’ αυτό το πεδίο. Και τρίτον, πρόκειται για το πεδίο του εθνικισμού στο οποίο αν μη τι άλλο εξακολουθούν να συναγωνίζονται όλοι ανεξαιρέτως οι κομματικοί σχηματισμοί, ένα πεδίο στο οποίο εξακολουθεί να υπάρχει άφθονο πολιτικό «ψωμί».

Αλλά, όπως είπαμε, η υποκρισία βασιλεύει στα πολιτικά σαλόνια. Η Χ.Α. είναι σάρκα από την σάρκα τους, απλά τα ποσοστά «ξέφυγαν λίγο» και πρέπει να ρυθμιστούν, γιατί η συνολικότερη πίτα έχει μικρύνει. Το σιδερένιο κράτος της τρικομματικής μήπως είναι μικρότερων κατασταλτικών δυνατοτήτων από το «απόλυτο κακό» στο οποίο έχει αναγορευτεί η Χ.Α.; Μήπως οι φιλάνθρωποι αντιρατσιστές του Σύριζα απευθύνθηκαν με το ίδιο μένος στο ΚΚΕ, όταν ανέλαβε άμεσα κατασταλτικά καθήκοντα για την υπεράσπιση του σύνολο του κοινοβουλευτικό συρφετού σε μια από τις κρισιμότερες κινητοποιήσεις μετά την 5η Μάη του 2010; Ή μήπως το κόμμα του μπάρμπα Φώτη που ετοίμασε αυτό τον εξαίσιο «αντιρατσιστικό» νόμο, δεν γνωρίζει για τον βίο και την πολιτεία, αλλά και τις τωρινές απόψεις είτε του Δένδια, είτε του Βορίδη, είτε του Πλεύρη, είτε του Γεωργιάδη, είτε του ίδιου του Σαμαρά, αλλά και πολλών Πασόκων με τους οποίους συγκυβερνούν; Ή μήπως τέλος δεν πρόκειται για την πιο άθλια υποκρισία, να εγκαλεί ο Σύριζα για οποιοδήποτε ζήτημα την Χ.Α. και την ίδια στιγμή να βρίσκεται σε διαφόρων ειδών «στενές επαφές» με τους Αν.Ελ., που συνεργάστηκαν ανοικτά στο κοινοβούλιο με τους «επάρατους» νεοναζί; Και αυτοί είναι μόνο οι προφανείς και αυτονόητοι λόγοι για την θυμηδία που προκαλούν τα περίφημα αντιφασιστικά μέτωπα, στα οποία καλούν δίχως όρους ορισμένοι «ακραιφνείς» αντιφασίστες. Αλλά είπαμε περίσσεψε η τσίπα για να δανειστούν και αυτοί; Μάλλον όχι… Όσο για τα παλικάρια της Χ.Α., όταν έρθει η ώρα, και νερό θα ρίξουν στο κρασί τους και τον λόγο τους θα στρογγυλέψουν για το «καλό του έθνους και της πατρίδας» πάντα και ως «υπεύθυνοι» κοινοβουλευτικοί παράγοντες θα αναγνωριστούν. Ο καιρός εγγύς…

Ιούνιος 2013

anarchy.gr

Both comments and trackbacks are currently closed.
Αρέσει σε %d bloggers: