Monthly Archives: Νοέμβριος 2011

Ανακοίνωση της Συσπείρωσης Αναρχικών και της Αναρχικής Αρχειοθήκης Αθήνας

Θεωρούμε σημαντικό να διευκρινίσουμε τη θέση μας σχετικά με τη δημοσιοποίηση πρόσφατων πρωτοβουλιών, που σχετίζονται με λογικές «περιφρουρήσεων αναρχικών εκδηλώσεων» στο χώρο του Πολυτεχνείου, που μάλιστα θεωρήθηκε σκόπιμο να καλυφθούν πίσω από την γενική υπογραφή «Αναρχικοί-αντιεξουσιαστές» με σαφή πρόθεση εκπροσώπησης του λεγόμενου χώρου.

Εδώ και δεκαετίες πραγματοποιούμε πολύμορφες εκδηλώσεις και παρεμβάσεις κατά τη διάρκεια των δύο πρώτων ημερών του τριημέρου εορτασμού στο Πολυτεχνείο, επίσης συμβάλλουμε στην δημιουργία αναρχικού μπλοκ στις 17 Νοέμβρη, στο οποίο κάθε φορά συμμετέχουν χιλιάδες αναρχικοί-αντιεξουσιαστές και νεολαίοι.

Μπορεί κάποιος να αποτιμά θετικά ή αρνητικά την συγκεκριμένη συμβολή μας. Δεν μπορεί όμως κανείς να αρνηθεί ότι ουδέποτε μέχρι τώρα –και στους πιο χαλεπούς καιρούς– επιζητήσαμε από οποιοδήποτε άτομο ή συλλογικότητα να «περιφρουρήσει» είτε την παρουσία μας στα τραπεζάκια έξω από το χώρο του Πολυτεχνείου, είτε τις εκδηλώσεις-συζητήσεις που πραγματοποιούμε με την αυθόρμητη συμμετοχή πλήθους συντρόφων, αλλά και γενικότερα ανθρώπων που εδώ και τόσα χρόνια δίνουν ένα σταθερό παρών σ’ αυτές τις εκδηλώσεις.

Η θέση μας, λοιπόν, παραμένει ξεκάθαρα αντίθετη με κάθε είδους πολιτοφυλακές και αυτόκλητες εργολαβίες προστασίας των αναρχικών και λοιπών εκδηλώσεων και παρεμβάσεων.

Δεν έχουμε πάψει να διακηρύσσουμε την πάγια θέση μας ότι άβυσσος χωρίζει τις ιδεολογικοπολιτικές θέσεις του ΚΚΕ και της κάθε αριστεράς με την ΑΝΑΡΧΙΚΗ ΘΕΩΡΗΣΗ ΚΑΙ ΠΡΑΚΤΙΚΗ. Η ίδια, όμως, άβυσσος μας χωρίζει και από λογικές που αποδυναμώνουν την αναρχική απελευθερωτική πρόταση και δίνουν επιχειρήματα στους κάθε είδους εχθρούς της ελευθερίας.

Αντιλαμβανόμαστε πολύ καλά τον διαγκωνισμό ανάμεσα σε μερίδες της αριστεράς, όπως ο ΣΥΝ και το ΚΚΕ, που θεσμικά αποτελεί πλέον την αξιωματική αντιπολίτευση.

Παρ’ όλα αυτά ξεκαθαρίζουμε, για μιαν ακόμα φορά, με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο ότι σ’ αυτήν την «διαμάχη» δεν σκοπεύουμε να λάβουμε το μέρος κανενός είτε έμμεσα είτε άμεσα. Μ’ άλλα λόγια, όπως και στο παρελθόν, δεν αντιμαχόμαστε μια μερίδα της αριστεράς για να πριμοδοτήσουμε μιαν άλλη, που χαρακτηρίζεται περισσότερο κινηματική. Τα εκλογικά τους αλισβερίσια δεν μας αφορούσαν ποτέ, κάτι που δεν έπαψε να ισχύει και ούτε πρόκειται να ισχύσει για οποιοδήποτε λόγο.

Δεν ξεχνούμε, επίσης, ότι παραμένει διακαής πόθος διαφόρων εξουσιαστικών μερίδων η οριστική ματαίωση του «εορτασμού» της εξέγερσης του Νοέμβρη του ’73, καθώς και της πορείας που καταλήγει εδώ και 37 χρόνια στην αμερικάνικη πρεσβεία. Εκδηλώσεις στις οποίες οι αναρχικοί-αντιεξουσιαστές συνέβαλαν ώστε να μην αποτελούν ένα θεσμικό πανηγυράκι της μεταπολίτευσης ούτε την «αγωνιστική» επιβεβαίωση της δημοκρατίας απέναντι στην χούντα.

Δεν πρόκειται, λοιπόν, και σ’ αυτό το Πολυτεχνείο οι αναρχικοί να χρεωθούν τα όνειρα και τις επιδιώξεις καμμίας εξουσιαστικής κλίκας. Πιστεύουμε ακόμη ότι «ανυποψίαστοι» δεν υπάρχουν πλέον, ειδικά μετά τα γεγονότα της Μαρφίν.

Θα επιμείνουμε στο δρόμο του αναρχικού και κοινωνικού απελευθερωτικού αγώνα ενάντια σε κάθε μορφή κρατικής διαχείρισης, με ακόμα μεγαλύτερο πείσμα και πάθος, όσο θα εντείνεται ο στραγγαλισμός ολοένα και μεγαλύτερων κοινωνικών κομματιών από τις εθνοσωτήριες κυβερνήσεις, που επιβάλλει η πολιτική και οικονομική ελίτ των κυρίαρχων.

Ως εκ τούτου, δεν αποδεχόμαστε τις οποιεσδήποτε τέτοιου είδους «τυχούσες» «πρωτοβουλίες και παρεμβάσεις», που ενδεχομένως προκύψουν με ανυπολόγιστες συνέπειες.

Θα πραγματοποιήσουμε τις εκδηλώσεις, που έχουμε προγραμματίσει για 15 και 16 Νοεμβρίου στο ισόγειο του κτιρίου ΜΑΧ, ενώ αναρτημένο πανώ και τραπεζάκια με αναρχικό υλικό θα υπάρχουν στη πλευρά της Πατησίων με Στουρνάρα, ΧΩΡΙΣ ΠΟΛΙΤΟΦΥΛΑΚΕΣ και ΠΕΡΙΦΡΟΥΡΗΣΕΙΣ, επιμένοντας στην ελεύθερη πρόσβαση στο χώρο των εκδηλώσεων οποιουδήποτε επιθυμεί να προσέλθει σ’ αυτές.

Συγκεντρωνόμαστε την Πέμπτη 17 Νοεμβρίου στις 3:30 μμ στο Σύνταγμα με πανώ που θα γράφει:
ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΗΣ ΚΑΘΕ ΤΥΡΑΝΝΙΑΣ ΚΑΙ ΣΚΛΑΒΙΑΣ,
ΕΠΙΛΕΓΟΥΜΕ ΤΟ ΦΩΤΕΙΝΟ ΔΡΟΜΟ, ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΑΣ,
ΓΙΑ ΝΑ ΛΑΜΨΕΙ Ο ΗΛΙΟΣ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ,
αρνούμενοι την κάθε είδους προσπάθεια οικειοποίησης απόψεων, συνθημάτων και πρακτικών που οδήγησαν τους καταπιεσμένους ανθρώπους σε αλληλοεξόντωση προς δόξαν τους κράτους και των κάθε είδους εξουσιαστών.

Τέλος, για εμάς είναι αδιανόητο αναρχικοί να καλούνται να συμμετάσχουν σε μπλοκ του οποίου το πανώ θα γράφει ΟΤΑΝ Ο ΛΑΟΣ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟΝ ΚΙΝΔΥΝΟ ΤΗΣ ΤΥΡΑΝΝΙΑΣ ΔΙΑΛΕΓΕΙ Ή ΤΙΣ ΑΛΥΣΙΔΕΣ Ή ΤΑ ΟΠΛΑ το οποίο, όπως θυμίζουν γεμάτοι περηφάνεια οι οργανωτές του, ήταν σύνθημα του ΕΑΜ σε πανώ σε πορεία τον Δεκέμβρη του 1944.

Γιατί η ιστορία των κομμουνιστών δεν θα γίνει ποτέ η δικιά μας ιστορία.

Γιατί αρνούμαστε να ξεχάσουμε το αίμα των αναρχικών που χύθηκε από κομμουνιστές κατά την διάρκεια της κοινωνικής επανάστασης στην Ισπανία το 1936-39, στην εξέγερση της Κροστάνδης το 1921, τον εκτοπισμό και την δολοφονία εκατομμύριων διαφωνούντων με τους κομμουνιστές στα Γκουλάγκ (Κεντρική Διεύθυνση Στρατοπέδων) της μετεπαναστατικής Ρωσίας, αλλά και των χιλιάδων δολοφονημένων και βασανισμένων από την περιβόητη Τσε-Κα (Έκτακτη Ρωσική Επιτροπή Προστασίας της Ρωσικής Επανάστασης κατά της Αντεπανάστασης και της Υπονόμευσης).

Γιατί κανείς δεν μπορεί να ξεχνά ότι το 1923 έναν χρόνο πριν από τον θάνατο του Λένιν καταμετρώνται 355 στρατόπεδα καταναγκαστικών έργων, 105 φυλακές, ενώ το 1941 στην «μεγάλη κομμουνιστική πατρίδα» που έσφυζε πράγματι από «κομμουνιστική υγεία» οι χαρακτηρισμένοι ως «ποινικοί» ανέρχονταν σε 15.000.000 ανθρώπους περίπου δηλαδή στο 10% του συνολικού πληθυσμού!!!

Φυσικά ο καθένας μπορεί να θαυμάζει αυτά τα «κατορθώματα», και να τοποθετεί τον εαυτό του στους «εκλεκτούς» συνεχιστές του έργου του ΕΑΜ ή της ΟΠΛΑ. Όχι όμως στο όνομα των αναρχικών, όχι εκπροσωπώντας τους αναρχικούς.

Ο αγώνας τόσων και τόσων αναρχικών σε κάθε χρόνο και χώρο για την κοινωνική απελευθέρωση από κάθε είδους δεσμά, από κάθε είδους εξουσία και ιδεολογία, συμπεριλαμβανομένης της κομμουνιστικής, δεν είναι ένα κουρελόχαρτο επειδή κάποιοι νομίζουν ότι έτσι είναι.

Αθήνα 13 Νοεμβρίου 2011

anarchy.gr

Συγκέντρωση ακροδεξιών και συγκρούσεις στη Πολωνία

O Πολωνός πρωθυπουργός Donald Tusk κατηγόρησε τους διαδηλωτές που συγκρούστηκαν την Παρασκευή με τους μπάτσους στη Βαρσοβία, κατά την ημέρα της «Ανεξαρτησίας», ότι «ήταν εισαγόμενοι» από τη Γερμανία και αλλού. Αναρχικοί, αντιφασίστες και άλλοι διαδήλωσαν ενάντια στη συγκέντρωση ακροδεξιών και χούλιγκαν.

Οι μπάτσοι χρησιμοποίησαν δακρυγόνα και κανόνια νερού για να διαλύσουν τον κόσμο.

Είκοσι εννέα Γερμανοί βρίσκονται ανάμεσα στους 210 συλληφθέντες. Δεκάδες είναι οι τραυματίες.

Δημοσιεύθηκε από Αναρχικό Πυρήνα ΞΑΝΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

 

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ στο ΣΥΝΤΑΓΜΑ

Στις 17 Νοεμβρίου 2011, ώρα 3:30 μμ

Συνέχεια

Επίθεση με μολότοφ στο Πόρτλαντ των ΗΠΑ

O 29χρονος David J. Hodson συνελήφθη προχθές στο Πόρτλαντ, ως ύποπτος για επίθεση με μολότοφ στο Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου της πόλης.

Μια μολότοφ εκτοξεύθηκε στις σκάλες του Κέντρου λίγες ώρες πριν τη σύλληψη του 29χρονου. Οι αρχές αμέσως έστρεψαν τις έρευνες στους συμμετέχοντες στο «Occupy Portland».

Οι αρχές ισχυρίζονται τώρα ότι «διέθεταν» πληροφορίες ότι ετοιμαζόταν επίθεση με μολότοφ αυτές τις μέρες.

Δημοσιεύθηκε από τον Αναρχικό Πυρήνα ΞΑΝΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

 

Εμπρησμός σε τράπεζα στο Σηάτλ

Οι αρχές ερευνούν το χθεσινό εμπρησμό στη Bank of America στο Madison Park του Σηάτλ. Γύρω στις 2 τα ξημερώματα το ΑΤΜ της τράπεζας στην οδό East Madison τυλίχθηκε στις φλόγες, ενώ δε βρέθηκαν στο σημείο συνθήματα ή φέιγ-βολάν.

Οι μπάτσοι υποπτεύονται τώρα ότι ο εμπρησμός μπορεί να σχετίζεται με το κίνημα Occupy Seattle.

Εισβολή και συλλήψεις σε πανεπιστήμιο στη Βραζιλία

 

SAO PAULO: Φοιτητές σε ένα από τα ελίτ πανεπιστήμια της Βραζιλίας απείχανχθες απ’ τα μαθήματά τους, μια μέρα μετά την εισβολή των μπάτσων και την απομάκρυνση καταληψιών. Συνέχεια

Νέες καταδίκες στην Αγγλία για την εξέγερση του καλοκαιριού

 

Δύο αδέρφια καταδικάστηκαν χθες σε 2ετή φυλάκιση σε αναμορφωτήριο, λόγω της συμμετοχής τους στη μεγάλη εξέγερση του καλοκαιριού στην Αγγλία.

Οι δίδυμοι Jordan και Joshua O’Leary, 18 χρονών, συμμετείχαν σε μεγάλες ομάδες που συγκρούστηκαν με τους μπάτσους στο νότιο Λίβερπουλ στις 8/8 για πολλές ώρες.

Οι νεαροί τότε προξένησαν μεγάλες ζημιές στις περιοχές Toxteth και Wavertree. Ο Jordan «αναγνωρίστηκε» να πετάει πέτρες στους μπάτσους. Και τα δύο αδέρφια δήλωσαν «ένοχα» στο δικαστήριο.

Δημοσιεύθηκε από τον Αναρχικό Πυρήνα ΞΑΝΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ
 

 

 

 

ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΔΙΗΜΕΡΟ 15 και 16 Νοεμβρίου 2011, στο ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ της Αθήνας

Στις 15 και 16 Νοεμβρίου 2011 θα πραγματοποιηθεί ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΔΙΗΜΕΡΟ στο ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ της Αθήνας.

Το διήμερο διοργανώνεται από την Αναρχική Αρχειοθήκη.

Συνέχεια

Καταδίκες αγωνιστών στην Αγγλία

Στις 25 Οκτωβρίο έξι αγωνιστές των δικαιωμάτων των ζώων (Alfie Fitzpatrick, Tom Harris, Jason Mullen, Nicola Tapping, Nicole Vosper, Sarah Whitehead) καταδικάστηκαν για τη συμμετοχή τους στην καμπάνια Stop Huntingdon Animal Cruelty (SHAC), μια καμπάνια ενάντια στην εταιρία HLS (Huntingdon Life Sciences). Οι αγωνιστές δήλωσαν ένοχοι για κατηγορίες που αφορούν ζημιές στην εταιρία καθώς και «εκβιασμό»!

Επτά άλλοι (Dan Amos, Gregg Avery, Natasha Avery, Gavin Medd-Hall, Heather Nicholson, Gerrah Selby, Dan Wadham) είχαν φυλακιστεί τον Ιανουάριο του 2009 για παρόμοιες κατηγορίες.

Οι σκληρές αυτές ποινές είναι μια προσπάθεια της βρετανικής κυβέρνησης να πατάξουν την ανυπακοή και να σταματήσουν όσους μιλάνε ενάντια στα πειράματα σε ζώα.

Περισσότερα γι’ αυτή την υπόθεση εδώ:

Δημοσιεύθηκε από τον Αναρχικό Πυρήνα ΞΑΝΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ
 

Η αντίσταση στο Αφγανιστάν το μήνα που πέρασε

Πολλές και επιτυχείς ήταν οι επιχειρήσεις των ανταρτών στο Αφγανιστάν το μήνα που πέρασε. Περίπου 980 ήταν οι επιθέσεις που έγιναν σε όλη τη χώρα εναντίον των ΝΑΤΟικών εισβολέων και των ντόπιων συνεργατών τους. Αριθμός που σχεδόν ισούται με τον αριθμό των φυλακίσεων, βασανιστήριων και δολοφονιών που διεξάγονται καθημερινά από τα καθάρματα της ISAF και της κυβέρνησης-μαριονέτα που έχει εγκατασταθεί σε βάρος του αφγανικού λαού.

«Είναι πολλές οι δολοφονίες κρατούμενων, ειδικά στις επαρχίες Κανταχάρ και Χελμάντ. Κρατούμενοι πεθαίνουν υπό μυστηριώδεις συνθήκες, μετά από βασανιστήρια στα οποία υπόκεινται για να υπογράψουν ψευδείς ομολογίες. Συνέχεια

Κυκλοφορεί το 110ο φύλλο της ΔΙΑΔΡΟΜΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

Από την Παρασκευή 4 Νοεμβρίου, βρίσκεται σε περίπτερα της Αθήνας και στα πρακτορεία και τους χώρους διάθεσης ημερήσιου και περιοδικού τύπου του υπόλοιπου ελλαδικού χώρου.

Ακολουθεί το προλογικό κείμενο, αυτής της έκδοσης, από τον Κύκλο Σύνταξης:

Συνέχεια

Μαθητές σπάνε το σχολείο τους στη Ζάμπια

Μαθητές στο λύκειο Senanga ξεσηκώθηκαν την Παρασκευή, προκαλώντας ζημιές σε σχολικές εγκαταστάσεις ύψους εκατομμυρίων Kwacha.

Η αναταραχή ξέσπασε κατά τη διάρκεια των εξετάσεων, λόγω της υπερβολικά αυστηρής επιτήρησης. Συνέχεια

Συγκρούσεις και συλλήψεις στο Όκλαντ

Πάνοπλοι μπάτσοι έριξαν δακρυγόνα και έκαναν πολλές συλλήψεις διαδηλωτών του κινήματος «Occupy Oakland» στο Όκλαντ μετά τον χθεσινό αποκλεισμό του λιμανιού.

Η σύγκρουση ακολούθησε μια μέρα ειρηνικών διαδηλώσεων, στις οποίες συμμετείχαν 7000 άτομα. Μετά τις πορείες κόσμος κατευθύνθηκε στο λίμάνι, που είναι το πέμπτο σε διακίνηση εμπορευμάτων στις ΗΠΑ. Σε ένα άδειο κτίριο διαδηλωτές έγραψαν συνθήματα και έβαλαν φωτιές. Τότε επενέβησαν οι μπάτσοι, ενώ διαδηλωτές πέταξαν εναντίον τους πέτρες, σίδερα και βόμβες μολότοφ. Οδοφράγματα είχαν στηθεί και στο κέντρο της πόλης.

Τέσσερα άτομα τραυματίστηκαν συνολικά.

Το «Occupy Wall Street» ξεκίνησε το Σεπτέμβρη από διαδηλωτές που προσπαθούν να θέσουν το ζήτημα των περικοπών στην υγεία και της ανεργίας.

Δημοσιεύθηκε από τον Αναρχικό Πυρήνα ΞΑΝΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ
 

Κανείς

«Φωτίου βγες αμέσως έξω».

«Μα τι έκανα κύριε;» διαμαρτυρήθηκε ο νέος μαθητής, που κατά τα άλλα ήξερε τι έκανε, γιατί μιλούσε με κανα δυο ακόμα και είχε να κοιτάξει προς τον καθηγητή αρκετή ώρα, όπως συνήθως άλλωστε.

«Δε θα το συζητήσουμε», του απάντησε αυστηρά ο καθηγητής. Βγες έξω αμέσως. Θα πάρεις μια ωριαία.

«Μα δεν έκανε τίποτα κύριε», παρενέβη αυτός που καθόταν από πίσω του.

«Έξω κι εσύ Κώνστα, και γρήγορα».

«Κύριε αυτό δεν είναι σωστό», πετάχτηκε ο διπλανός του πρώτου, ο οποίος εξ αρχής συμμετείχε στη συζήτηση και τη φασαρία.

«Πολύ ωραία», απάντησε ο καθηγητής, «μία απουσία και για σένα. Φέρε μου το απουσιολόγιο», είπε προς το μαθητή που το είχε, ο οποίος χωρίς πολύ προθυμία του το έδωσε.

«Και στο διάλειμμα θα ’ρθείτε και οι τρεις μαζί μου στο διευθυντή».

Με κάποιες διαμαρτυρίες βγήκαν και οι τρεις έξω, κάτι που από τη μία δεν ήταν κακό γιατί θα γλυτώναν αυτή τη βαρετή ώρα με αυτόν τον ξινισμένο καθηγητή, από την άλλη όμως είχε περάσει πάνω από τη μισή ώρα και κανείς δεν θέλει τσάμπα απουσίες. Αν ήταν έτσι, θα μπορούσαν κάλλιστα να είχαν κάνει κοπάνα.

Στο τέλος της ώρας, ανένδοτος ο καθηγητής τους μετέφερε και τους τρεις και τους παρουσίασε μπροστά στο λυκειάρχη, ο οποίος δεν έδειξε και μεγάλο ενδιαφέρον, όμως μετά από τις επίμονες προσπάθειες του δασκάλου, τους έδωσε και τους τρεις αποβολή για την επόμενη μέρα.

*

«Τι βλάκας είναι αυτός ο Μήτρου ρε φίλε. Μ’ έχει χρεώσει πολύ άσχημα όλη τη χρονιά», είπε στους άλλους δύο ο Φωτίου στο δρόμο προς τα σπίτια τους μετά το σχολείο.

Αυτός, αν και όχι και οι άλλοι δύο, ήταν σχετικά καλός μαθητής, αν και κανείς δεν μπορούσε να αμφισβητήσει ότι στην τάξη έκανε φασαρία και δεν πρόσεχε.

«Είναι αγάμητος ρε», είπε ο Κώνστας, που οι φίλοι του τον φώναζαν με το μικρό του, Χρήστο.

«Καλά αυτό στάνταρ», είπε ο Φωτίου. «Αν οι μισοί καθηγητές γαμιόνταν λίγο περισσότερο η ζωή μας θα ήταν πολύ καλύτερη».

Εκείνη τη στιγμή περνούσαν από έναν κεντρικό δρόμο και είχαν σχεδόν φτάσει στα σπίτια τους, μέναν και οι τρεις πολύ κοντά. Σε ένα σημείο του δρόμου είδαν δύο αστυνομικούς να έχουν σταματήσει κάποιον, που απ’ ότι φαίνεται ήταν πεζός, και του έκαναν έλεγχο, μάλλον για ταυτότητες και τέτοια, σκέφτηκαν. Δεν είναι κάτι σπάνιο, αν ζεις στην πρωτεύουσα. Κάποιος διερχόμενος περαστικός πλησίασε προς το μέρος των αστυνομικών και φάνηκε να τους μιλάει. Οι τρεις συμμαθητές και φίλοι ήταν στο απέναντι πεζοδρόμιο και δεν άκουγαν τη συνομιλία. Ο ένας αστυνομικός γύρισε πολύ απότομα σ’ αυτόν που είχε παρέμβει και απ’ ότι φαίνεται του ζήτησε την ταυτότητά του, καθώς αυτός άρχισε να ψάχνει στο μπουφάν του και το παντελόνι του. Φαινόταν να είναι παρόλα αυτά ήρεμος. Όμως όσο περνούσε η ώρα και δεν έβρισκε την ταυτότητα, ο αστυνομικός που του μίλαγε φαινόταν να εκνευρίζεται. Του έκανε κάτι νοήματα να τον ακολουθήσει και αυτός προς το περιπολικό, όπου ο άλλος αστυνομικός έβαζε τώρα τον πρώτο που είχαν σταματήσει για έλεγχο.

«Τι γίνεται ρε»; είπε ο Αλέκος, αυτός που κάθεται στην τάξη μαζί με το Φωτίου.

«Μάλλον θα τους μαζέψουν και τους δύο», του είπε αυτός, ψιλογελώντας και ελπίζοντας κατά βάθος να μην είναι αυτό.

Ο αστυνομικός τώρα τραβούσε πιο έντονα το δεύτερο πεζό προς το περιπολικό. Οι τρεις κοιτάχτηκαν μεταξύ τους, απορώντας αν αυτό που έβλεπαν είναι η ιστορία να επαναλαμβάνεται.

«Τι θα γίνει, πάμε μήπως προς τα κει;» είπε ο Χρήστος.

«Ρε φίλε, θα μας τραβάνε για δεύτερη φορά σήμερα και χειρότερα;» του είπε ο Φωτίου, που όμως ήθελε πολύ να πλησιάσει για να καταλάβει τι συμβαίνει και που δεν έβρισκε σωστό να μην προσπαθήσει να βοηθήσει τους δύο που βάζανε στο περιπολικό, πόσο μάλλον αυτόν που είχε προσπαθήσει να βοηθήσει τον πρώτο και που προφανώς δεν τον γνώριζε προσωπικά, αλλά από ενδιαφέρον είχε βρει τον εαυτό του τώρα να πηγαίνει για μια βόλτα στο τμήμα. Κοιτάχτηκαν μεταξύ τους και βγήκε από τα βλήματα το συμπέρασμα να πλησιάσουν, αλλά σιγά σιγά στην αρχή, μην κάνοντας ακόμα καμιά κίνηση προς τους αστυνομικούς, οι οποίοι δεν φαίνονταν να είναι και στα καλύτερα κέφια τους. Πλησίασαν μερικά μέτρα πλαγίως προσπαθώντας να δείχνουν αδιάφοροι προς τη σκηνή και άκουσαν τον δεύτερο τύπο που είχε παρέμβει και είχε αποπειραθεί να βοηθήσει τον πρώτο και τώρα είχε βρεθεί και αυτός μπλεγμένος, ότι ήξερε πως ήταν δικαίωμά του να μην ακολουθήσει τους αστυνομικούς καθώς δεν είχε κάνει τίποτα. Ο αστυνομικός δεν φάνηκε να ενδιαφέρεται και του υπενθύμισε έντονα ότι δεν είχε καν μαζί του την αστυνομική του ταυτότητα και ότι αυτή ζυγίζει είκοσι μόνο γραμμάρια και άλλη φορά να μην μπλέκεται εκεί που δεν έχει δουλειά. Ο πρώτος που είχαν σταματήσει οι αστυνομικοί κοιτούσε τώρα με θαυμασμό μέσα από το περιπολικό αυτόν που είχε προσπαθήσει να γίνει ο ευεργέτης του, αλλά μάλλον δεν τα κατάφερνε και πολύ καλά σ’ αυτό. Οι τρεις συμμαθητές είχαν πλησιάσει προς το μέρος τους χωρίς να τους παρατηρήσει κάποιος συγκεκριμένα. Άκουσαν τον τύπο που ήταν ακόμα έξω από το περιπολικό να λέει στους αστυνομικούς πώς τύχαινε ο δικηγόρος του που ήταν και καλός του φίλος, σκόπευε να συναντηθεί μαζί του σε ένα σημείο που ήταν δύο λεπτά μακριά από εκεί που βρισκόταν τώρα, όπου και πήγαινε πριν γίνει αυτό το περιστατικό. Οι αστυνομικοί του είπαν ότι δεν τους ενδιέφερε καθόλου αλλά αυτός είχε ήδη βγάλει το κινητό του και τηλεφωνούσε στο φίλο του ο οποίος απ’ ότι φάνηκε το σήκωσε αμέσως. Μετά από ελάχιστες στιγμές διαπληκτισμού ακόμη, ο φίλος και δικηγόρος ήρθε, και μάλλον έτρεξε τα τελευταία μέτρα, αντιλαμβανόμενος την κατάσταση. Ήταν κι αυτός κατά τα άλλα, όπως και ο φίλος του, πολύ ήρεμος. Εξήγησε στους αστυνόμους, οι οποίοι είχαν εκνευριστεί με την παρουσία και κάποιου τρίτου, πόσο μάλλον δικηγόρου ακόμη περισσότερο, πως δεν είχαν δικαίωμα να μεταφέρουν το φίλο του στο τμήμα και συνέχισε λέγοντας πως αν ο πρώτος κύριος που βρισκόταν στο περιπολικό ήταν εκεί και αυτός επειδή δεν είχε ταυτότητα, τότε δεν είχαν δικαίωμα να πάνε στο τμήμα ούτε αυτόν και πως γνώριζε το νόμο αρκετά καλά καθώς τον εξασκούσε αρκετά χρόνια.

-Μπες στο περιπολικό αμέσως, του είπε ο ένας αστυνομικός ενώ ο άλλος τον έπιανε από το μπράτσο σπρώχνοντάς τον προς το όχημα. Ο άλλος αστυνομικός πήρε το φίλο του από το χέρι και παρότι και οι δύο έμεναν ακόμη ήρεμοι, δεν μπορούσαν πια να μην μπουν καθώς τους έβαζαν εκεί με το ζόρι. Εν τω μεταξύ το όλο περιστατικό είχε αρχίσει να δημιουργεί σκηνή στον κεντρικό δρόμο όπου διαδραματιζόταν. Ο φίλος δικηγόρος είπε στο φίλο του να μην αγχώνεται, κάτι που δε φαινόταν να κάνει άλλωστε, και πως όταν πάνε στο τμήμα θα ξεκαθάριζαν το θέμα εκεί με κάποιον υπεύθυνο.

Οι τρεις φίλοι βρισκόταν πλέον πολύ κοντά στη σκηνή, και παρότι ντρέπονταν που τόση ώρα δεν παρενέβαιναν, ήξεραν τι θα γινόταν αν το κάνανε. Γύρω γύρω είχαν μαζευτεί ακόμη τέσσερις πέντε και από καθαρή περιέργεια για αυτό τον κόσμο, ένας ένας έρχονταν και άλλοι. Οι αστυνομικοί θεωρώντας πως ήδη αυτό είχε τραβήξει αρκετά τους έβαλαν στο περιπολικό.

-«Καλά δεν ντρέπεστε;» τους είπε μια ηλικιωμένη γιαγιά πριν ο δεύτερος μπει στο αυτοκίνητο. Αυτός την κοίταξε με ένα βλέμμα που έλεγε: «Γιαγιά, αν δε θέλεις να τους ακολουθήσεις, άσε μας ήσυχους».

«Τι, θα συλλάβεις και τη γιαγιά;» είπε κάποιος δυνατά μέσα από την ασφάλεια του πλήθους, καθώς δεν ήταν σε αυτούς που στεκόταν μπροστά μπροστά και έτσι οι αστυνομικοί δεν μπορούσαν να δουν ποιος το είπε.

Αυτός που δεν είχε μπει ολόκληρος μέσα στο αυτοκίνητο, έκανε μια κίνηση και βγήκε έξω, κοιτώντας προς το μέρος του κόσμου, προσπαθώντας να καταλάβει ποιος μίλησε. Οι συγκεκριμένοι αστυνομικοί δε φαινόταν να είναι εκείνη τη μέρα σε θέση να δεχτούν τέτοια σχόλια.

«Εσύ το είπες;» είπε στο Φωτίου και αυτός σκέφτηκε αμέσως «γαμώ την πουτάνα μου». Κούνησε το κεφάλι του «όχι» και ο αστυνομικός δεν έδειξε να θέλει να ασχοληθεί μαζί του, του άρεσε όμως που τον φόβισε για λίγο.

«Δεν ντρέπεσαι, να μπλέκεις το παιδάκι», είπε πάλι η γιαγιά με την κομμένη από τα χρόνια φωνή της, που ήταν η μόνη που δεν την ένοιαζε καθόλου να δείξει την αντίθεσή της με αυτό που γινόταν. Ο αστυνομικός πάλι στάθηκε για μια στιγμή, προσπαθώντας να μην ενδώσει στην επιθυμία του να συλλάβει και αυτή τη γριά που του τα ’πρηζε και τον έκανε να φαίνεται χαζός.

«Έλα γιαγιά σταμάτα και άσε μας να κάνουμε τη δουλειά μας», της είπε.

«Ουου», ακούστηκε από κάποιον. Το είχε κάνει ο Αλέκος που πονηρά είχε πάει πίσω από τον κόσμο για να είναι απαρατήρητος. Το παράδειγμα ακολούθησαν σχεδόν αμέσως και δυο τρεις άλλοι.

«Πάμε να φύγουμε», είπε στον αστυνομικό που ήταν έξω από το περιπολικό αυτός που καθόταν στο τιμόνι και είχε τόση ώρα βάλει μπρος τη μηχανή. Ο άλλος κάτι μουρμούρισε και έσκυψε από το παράθυρο του συνοδηγού να του μιλήσει.

Την ίδια ώρα οι παρευρισκόμενοι άρχισαν να ξεθαρρεύουν και διάφορες φωνές ακούστηκαν προς το περιπολικό και τους αστυνομικούς. Ο οδηγός έβαλε μπροστά τη σειρήνα για μια στιγμή για να δείξει ότι έπρεπε να κάνουνε χώρο για να ξεκινήσει το αυτοκίνητο και κάποιοι που καθόταν μπροστά παραμέρισαν. Είχαν μαζευτεί καμιά εικοσιπενταριά άτομα πια τριγύρω και σιγά σιγά θα μαζευόταν και άλλοι, όπως συνήθως γίνεται με το πλήθος.

«Ναι, σηκωθείτε φύγετε!» φώναξε η γιαγιά. Αυτός που ήταν στη θέση του συνοδηγού πήρε τον ασύρματο και κάτι φαινότανε να λέει, που όμως δεν ακουγόταν έξω από το περιπολικό. Βγήκε γρήγορα έξω από το αυτοκίνητο και χτύπησε την πόρτα.

«Αυτό ήτανε γιαγιά, έρχεσαι μαζί μας», της είπε και την άρπαξε από το μπράτσο.

Κάποιοι κάνανε πίσω. Ο Χρήστος και άλλοι δυο από αυτούς που είχανε μαζευτεί μπήκαν μπροστά, κρατώντας από το άλλο χέρι τη γιαγιά.

«Τι θα κάνεις;» είπε ο ένας από αυτούς στον αστυνομικό, «θα μας συλλάβεις όλους ; Δε χωράμε στο περιπολικό σου τριάντα άτομα».

Ο οδηγός βγήκε και αυτός έξω.

«Κάντε όλοι πίσω!», φώναξε. «Τώρα θα φύγουμε και η γιαγιά θα έρθει μαζί μας και αν είναι εντάξει, τότε θα την αφήσουν αργότερα από το τμήμα».

Οι φωνές μεγαλώνανε. Εν τω μεταξύ ο οδηγός είχε περάσει χειροπέδες σε αυτούς που είχε ήδη στο αυτοκίνητο για να μην μπορέσουν να ξεγλιστρήσουν μέσα στην κατάσταση που ξεδιπλωνόταν.

«Ντροπή!» φωνάζανε κάποιοι.

Ακούστηκε μία σειρήνα και ο ήχος ερχότανε από πίσω τους. Όταν το κατάλαβε ο κόσμος ότι η σειρήνα που ακουγόταν είναι άλλου περιπολικού, γύρισε προς τα εκεί να κοιτάξει. Το περιπολικό σταμάτησε, ένας αστυνομικός βγήκε έξω και ο συνοδηγός του πρώτου αυτοκινήτου τον πλησίασε και κάτι του είπε από κοντά. Άλλοι δύο αστυνομικοί βγήκαν έξω από το καινούργιο περιπολικό. Πιάσανε δυο τρεις από αυτούς που βρισκότανε πιο κοντά από το χέρι και αμέσως τους πήγανε προς το αυτοκίνητο. Ο συνοδηγός του αρχικού περιπολικού μπήκε στο δικό του και εν τω μεταξύ ο άλλος είχε βάλει τη γιαγιά μέσα χωρίς χειροπέδες, στο πίσω κάθισμα μαζί με τον πρώτο που είχαν σταματήσει για έναν τυχαίο έλεγχο, αυτόν που είχε σταματήσει από ενδιαφέρον να τον βοηθήσει και το φίλο του το δικηγόρο. Όλοι οι αστυνομικοί μπήκαν μέσα στα δύο περιπολικά, έκλεισαν τις πόρτες και ξεκίνησαν τα αυτοκίνητα. Έβαλαν μπρος και φύγανε, καθώς το πλήθος έκανε στην άκρη, αφού αυτά προχωρούσαν ανάμεσά τους. Τέσσερα άτομα στο πρώτο περιπολικό και τρία σε αυτό που ήρθε μετά, ήταν αυτοί που θα ακολουθούσαν αυτούς τους όχι και πολύ ευδιάθετους και ευγενικούς αστυνομικούς.

Ο υπόλοιπος κόσμος που είχε μαζευτεί έμενε να κοιτάζει, προσπαθώντας να δει με χιούμορ αυτή την παράλογη κατάσταση. Κατά τα άλλα όμως κανείς δεν το έβρισκε και τόσο αστείο.

«Πήραν και τη γιαγιά ρε φίλε», είπε ο Αλέκος στους άλλους δύο.

Κοιτάχτηκαν όλοι μεταξύ τους απορώντας.

*

Το περιστατικό, καθώς είχε συμβεί σ’ έναν κεντρικό δρόμο της πόλης και είχε κρατήσει αρκετή ώρα ώστε να τραβήξει την περιέργεια περαστικών, δεν άργησε να γίνει γνωστό. Το απόγευμα οι κλασσικές βρώμες λέγανε ότι μπορεί να έχουν συλλάβει εννιά άτομα, μπορεί και δώδεκα. Επίσης οι βρώμες έλεγαν ότι οι προσαχθέντες δεν είχαν αφεθεί ακόμη ελεύθεροι, φήμη που προς το βράδυ αποδείχτηκε αληθινή. Κάποια συγκεκριμένη κατηγορία δεν υπήρχε, όμως οι δύο αρχικοί αστυνομικοί φαίνεται πως έκαναν τα πάντα για να τους κρατήσουν μία μέρα τουλάχιστον στο κρατητήριο.

Το επόμενο πρωί έξω από το τμήμα της περιοχής είχε μαζευτεί μία ομάδα ατόμων, καμιά πενηνταριά, που είχανε συγκεντρωθεί για να γνωστοποιήσουν την αντίθεσή τους σε αυτή την ιστορία, να δείξουν τη συμπαράστασή τους σε αυτούς που βρισκόταν στο τμήμα και να τους υποδεχτούνε καθώς θα βγαίνανε. Δύο διμοιρίες από ΜΑΤ βγήκανε από δύο παράπλευρους δρόμους και πολύ σύντομα συνέλαβαν όσους ήτανε απ’ έξω.

Λίγη ώρα πέρασε και στο τμήμα έφτασαν δικηγόροι, κάποιοι των πρώτων συλληφθέντων και κάποιοι άλλοι που είχαν έρθει προς υπεράσπιση της ομάδας που είχε πιαστεί το πρωί. Συζητήσεις είχαν αρχίσει να υπάρξει μία μοναδική εκπροσώπηση για όλους από μία ομάδα δικηγόρων, καθώς όλοι ίσως θα αντιμετώπιζαν την ίδια κατηγορία, αν και δε γνώριζαν ποια ήταν αυτή. Οι συζητήσεις κατέληξαν να εκπροσωπηθούν όλοι μαζί οι συλληφθέντες από μία ομάδα τεσσάρων δικηγόρων με κοινό στόχο. Οι τέσσερις μπήκαν στο τμήμα και εκεί συνελήφθηκαν από τον αστυνομικό που ήταν συνοδηγός στο αρχικό επεισόδιο και που τους περίμενε ακριβώς μετά την είσοδο του αστυνομικού τμήματος.

Σύντομα τα νέα διαδόθηκαν και κάποιοι από τις οικογένειες αυτών που βρισκόταν στο κρατητήριο κατέβηκαν προς εκείνη την περιοχή. Βρισκόταν μητέρες, πατέρες και μερικά αδέρφια, μαζί με επιπλέον δικηγόρους. Αρκετοί αστυνομικοί τους συνέλαβαν όλους, μαζί με αρκετά μέλη οργανώσεων που παρευρίσκονταν ώστε να ελέγχουν την ομαλή λειτουργία της κατάστασης. Η φήμη του περιστατικού άρχισε να μεγαλώνει και τελικά έφτασε στα αυτιά των μέσων μαζικής ενημέρωσης και οι δημοσιογράφοι που έφτασαν στο σημείο, γύρω στους δέκα, συνελήφθησαν. Μαζί με αυτούς μπήκαν στο κρατητήριο και μέλη από φορείς της τοπικής αυτοδιοίκησης, του δημοτικού συμβουλίου και κάποιοι οδοκαθαριστές που δούλευαν στο σημείο. Σύντομα, στο κρατητήριο βρισκόταν και ο δήμαρχος.

Αργότερα το βράδυ, πλήθος κόσμου συγκεντρώθηκε έξω από το τμήμα. Και σε διάφορα άλλα σημεία της πόλης γινόταν παράλληλα διαμαρτυρίες και πορείες μικρών ή μεγαλύτερων ομάδων. Ανάμεσά τους ομάδες του αντιεξουσιαστικού χώρου, οργανώσεις για τα δικαιώματα των πολιτών, μαθητικές οργανώσεις, τα ΚΑΠΗ και κλαμπ τριών ποδοσφαιρικών ομάδων της πρωτεύουσας, καθώς κάποια μέλη τους βρισκόταν ανάμεσα σε αυτούς που είχαν συλληφθεί. Σε μία κίνηση που κανείς από αυτούς που ήταν στους δρόμους και διαδήλωνε δεν περίμενε, σε δύο κεντρικές πλατείες όπου υπήρχαν οι πολυπληθέστερες συγκεντρώσεις, δυνάμεις της αστυνομίας αρκετών διμοιριών, με αιφνιδιαστική κίνηση συνέλαβαν μεγάλο αριθμό διαδηλωτών, που πια δεν ανήκαν σε κανένα συγκεκριμένο κοινωνικό στρώμα. Ακόμη, αρκετά μέλη των ΚΑΠΗ βρέθηκαν στα κρατητήρια, όπως και η αρχική γιαγιά, προς υποστήριξή της. Οι συλληφθέντες πλέον μοιράζονταν στα κρατητήρια διαφόρων τμημάτων της πρωτεύουσας, καθώς αυτό του πρώτου τμήματος είχε γεμίσει προ πολλού.

Καθώς η νύχτα προχωρούσε, στους δρόμους εμφανίστηκαν ομάδες ατόμων που στεκότανε κοντά στις δυνάμεις της αστυνομίας και τους έλεγαν πως χρόνια το περίμεναν αυτό και πως κάτι τέτοιο έπρεπε να χε γίνει εδώ και καιρό. Συνελήφθησαν. Ίσως γιατί οι αστυνομικοί το είδαν σαν κριτική και όχι σαν επιβράβευση, σαν να τους έλεγαν ότι είχαν αργήσει τόσα χρόνια να κάνουν το σωστό και το αυτονόητο. Οι πιο παράλογες ίσως συλλήψεις ήταν αυτές με θύματα βουλευτές, της κυβέρνησης καθώς μέλη μικρών αριστερών κομμάτων είχαν ήδη συλληφθεί από το μεσημέρι. Αυτό ήταν όμως που έφερε την και την αντίδραση ατόμων που είχαν περισσότερη δύναμη από μερικούς αστυνομικούς που νόμιζαν ότι θα είχαν τον έλεγχο. Αυτό εξόργισε τα υψηλά στελέχη της κυβέρνησης πιο πολύ και από τους ελεύθερους πολίτες. Αν κάποιος έχει τον έλεγχο και δεν έχει σκοπό να τον αφήσει από τα χέρια του είναι αυτοί, σκεφτόταν. Πολύ τράβηξε το αστείο με τους παράφρονες αστυνομικούς που είχαν χάσει κάθε μέτρο, συλλαμβάνοντας αδιακρίτως, ακόμη και μέλη του κόμματος της εξουσίας. Κάποια πράγματα απλά δεν μπορούν να συνεχίζονται. Στο γραφείο του πρωθυπουργού, καθώς είχε επιστρατευτεί και ο ίδιος αυτοπροσώπως, συγκαλέστηκε έκτακτη σύσκεψη και σύντομα πάρθηκαν αποφάσεις άμεσης διακοπής αυτής της κατάστασης. Το γραφείο σύντομα επισκέφτηκαν αρκετοί αστυνομικοί και συνελήφθη όλο το υπουργικό συμβούλιο, χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα, καθώς οι φρουρές τους αποτελούνταν από μέλη της αστυνομίας.

Στο πρώτο τμήμα της αστυνομίας, εκεί όπου είχαν μεταφέρει τους αρχικούς κρατούμενους, τον πρώτο τυχαίο πεζό, αυτόν που σταμάτησε να τον βοηθήσει, το φίλο του το δικηγόρο και τους υπόλοιπους, γινόταν το αδιαχώρητο. Είχαν προσπαθήσει να χωρέσουν πρώτα όσους μπορούσαν εκεί πριν χρειαστεί να επιστρατευτούν κι άλλα κρατητήρια της πρωτεύουσας, τα οποία ήταν τώρα όλα σχεδόν γεμάτα. Ίσως θα έπρεπε στη συνέχεια να πάνε κάποιους σε φυλακές, αν χρειαζόταν. Οι αρχικοί εφτά κρατούμενοι είχαν σχεδόν γίνει φίλοι κατά τη διάρκεια της ημέρας, ξεκινώντας να κάνουν αστεία όταν τους έφεραν προς το απόγευμα και κάποιους άλλους, όμως τώρα, καθώς είχε σχεδόν ξημερώσει η επόμενη ημέρα, ήταν δύσκολο να μιλήσει κάποιος με οποιονδήποτε, από τον πολύ κόσμο που είχε μαζευτεί σε αυτό το μικρό χώρο. Εκνευρισμός, όπως ήταν αναμενόμενο, είχε αρχίσει να δημιουργείται. Καθώς οι αστυνομικοί δεν είχαν χρόνο να κάνουνε σωματική έρευνα σε όλους όσους συνελάμβαναν, κάποιοι είχαν ακόμη μαζί τους τα κινητά τους και έτσι μάθαιναν την κατάσταση στην υπόλοιπη πόλη και στα άλλα αστυνομικά τμήματα, κάτι που μεγάλωνε περισσότερο τη δυσαρέσκεια και την ανυπομονησία για το πότε και πώς θα βγουν έξω, αφού οι δικηγόροι τους ήταν και αυτοί μέσα στα κρατητήρια, σε μερικά ακόμη και κάποιοι δικαστές. Μόνο ένα άτομο διατηρούσε ανέπαφο το ταμπεραμέντο του.

«Γελοίοι!» φώναξε η γιαγιά, κατευθείαν στο πρόσωπο των δύο αστυνομικών που την είχαν συλλάβει. Αυτός που ήταν συνοδηγός το μεσημέρι και ο οδηγός του περιπολικού είχαν από το βράδυ μείνει μέσα στο τμήμα και κάπως επέβλεπαν την κατάσταση, εμψυχώνοντας τους συναδέλφους τους να συνεχίσουν την καλή δουλειά. Ήταν οι εμπνευστές των δράσεων αυτής της ημέρας που δε φαινόταν να έχει τέλος.

«Σκάσε γιαγιά», της είπε ο συνοδηγός, που ήταν το πάνω χέρι αυτού του δυναμικού διδύμου.

«Δεν το χω σε τίποτα να μπω στο κελί και να σε κοπανήσω!» της είπε. «Και όλοι σας! Βγάλτε το σκασμό και να μην ακούσω κανέναν! Άντε να μη βγούμε έξω και τους συλλάβουμε όλους!»

-«Τι όλους ρε κωλοπαίδι; Δεν έχει μείνει κανείς!» του απάντησε η γιαγιά, χωρίς να φαίνεται να έχει κάποιο ίχνος φόβου απέναντί του.

Αυτό φαίνεται να προβλημάτισε το συνοδηγό. Αν δεν υπήρχε κανείς, ποιον θα συλλάμβαναν τώρα; Το σχέδιο που είχε στο μυαλό του δεν είχε κάποια εξέλιξη πέραν του να συλλαμβάνει ασύστολα. Αν δεν υπήρχε κανείς να συλλάβει, το σχέδιο έχανε την ουσία του. Πήγε προς το παράθυρο και κοίταξε κάτω στο δρόμο. Το παράθυρο έβλεπε σε ένα κεντρικό δρόμο. Δεν έβλεπε κανέναν. Κατέβηκε τις σκάλες και βγήκε στο δρόμο. Πήγε στα διπλανά τετράγωνα. Κανείς. Τώρα; Ανέβηκε πάλι πάνω.

«Βλάκα!» του φώναξε η γιαγιά που τώρα γελούσε, καταλαβαίνοντας ότι το μυαλό του αστυνομικού δεν πήγαινε πιο πέρα από το να τους συλλάβει όλους. Αυτός γυρνούσε στο δωμάτιο έξω από το κρατητήριο, τηλεφωνώντας σε συναδέλφους του προσπαθώντας να ενημερωθεί για την κατάσταση. Τα νέα δεν ήταν καλά. Δεν έβρισκε κανείς κάποιον να συλλάβει.

Ο οδηγός του μεσημεριανού περιπολικού πήγε να τον παρηγορήσει, πιάνοντάς τον από τον ώμο.

«Γαμώ την πουτάνα μου, πώς την πατήσαμε έτσι;» είπε ο συνοδηγός.

«Ρε βλάκες, βγάλτε μας έξω», τους φώναξε η γιαγιά.

«Να βγάζαμε μερικούς, σαν ένδειξη καλής θέλησης;» του πρότεινε ο οδηγός.

«Τι;» του είπε ο άλλος.

«Τι νόημα έχει;» του είπε αυτός. Μπορούμε να βγάλουμε μερικούς, να ηρεμήσουμε τα πνεύματα, ίσως όλοι να έχουν στραφεί εναντίον μας έτσι.

«Πούστη τη γάμησες. Προδότη!» του φώναξε.

Του έριξε μια γροθιά στην κοιλιά και μετά μία στο πρόσωπο. Του φώναζε και τον έβριζε. Του έριξε μερικές κλωτσιές. Ο άλλος σηκώθηκε και τον χτύπησε κι αυτός. Ο συνοδηγός ήταν σε έξαλλη κατάσταση. Τον πέταξε στον τοίχο και τον γύρισε πλάτη με το πρόσωπο προς τον τοίχο. Του πέρασε χειροπαίδες, τον πέταξε μέσα στο κρατητήριο και πήγε και κάθισε μόνος του.

Μας στάλθηκε από Γουίλιαμ Μ. Πάφαροου

Ειδήσεις των τελευταίων ημερών από Βέλγιο

LEDE: Γύρω στις 8 το πρωί της Κυριακής πυρπολήθηκε όχημα του ταχυδρομείου. Η καταστροφή ήταν ολοκληρωτική.

DENDERMONDE: Τα ξημερώματα της Κυριακής 30/10 ομάδα αγώστων προκάλεσε μεγάλες φθορές στο Τεχνικό Λύκειο. Πολλές πόρτες καταστράφηκαν μέσα κι έξω, γραφεία, εξοπλισμός, ακόμα και εγκαταστάσεις εξαερισμού καταστράφηκαν ολοσχερώς.

Οι ζημές ανέρχονται σε δεκάδες χιλιάδες ευρώ.

SAINT-REMY: Τα ξημερώματα του Σαββάτου 29/10 μπήκε φωτιά σε ένα κάδο πίσω από ένα σχολικό κτίριο. Η επέμβαση των πυροσβεστών εμπόδισε την επέκταση της φωτιάς στο σχολείο.

Δημοσιεύτηκε από Αναρχικό Πυρήνα ΞΑΝΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

Kυκλοφορεί το βιβλίο: Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ, Πολυτεχνείο 1995

Από την Αναρχική Αρχειοθήκη κυκλοφορεί το βιβλίο Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ, Πολυτεχνείο 1995.

Πρόκειται για μια Συλλογή Ντοκουμέντων που, μέσα σε 240 σελίδες μεγάλου σχήματος, δίνει μια εικόνα της κατάστασης που υπήρχε πριν, κατά και μετά το ξέσπασμα της εξέγερσης.

Στο βιβλίο περιλαμβάνεται ανέκδοτο υλικό καθώς και κείμενα που αναφέρονται στο σημαντικό αυτό γεγονός. Παρατίθενται, επίσης, αποσπάσματα από εφημερίδες, φωτογραφίες, προκηρύξεις, αφίσες καθώς και ανατυπώσεις εντύπων που είχαν εκδοθεί σε σχέση με την εξέγερση.

«Είναι δύσκολο να εκτιμήσει κάποιος ένα γεγονός εάν δεν προσπαθήσει να ανατρέξει όσον το δυνατόν πιο εμπεριστατωμένα στις απόψεις και στις καταβολές όσων συμμετείχαν με καθοριστικό τρόπο στην δημιουργία του. Σίγουρα κάτι τέτοιο αφορά μια συλλογική διεργασία στην οποία έχουν την δυνατότητα, αλλά και κάθε λόγο σε κάθε περίπτωση να συμβάλλουν πρώτα και κύρια οι αναρχικές ομάδες, όσο τουλάχιστον αφορά τους αναρχικούς. Γεγονότα που όπως προαναφέρθηκε σημάδεψαν τους κοινωνικούς αγώνες, γεγονότα που έφεραν στο προσκήνιο απόψεις και πρακτικές που ενόχλησαν το κράτος και τους μηχανισμούς του δεν «κλείνουν», όσα και αν έχουν καταγραφεί σε σχέση με αυτά.

[…]Το πόσο συνταράχτηκε το κράτος από την εξέγερση του 1995 μπορούμε να το αντιληφθούμε όταν διαπιστώσουμε πως σε κάθε περίπτωση σύλληψης ή αναφοράς σε κάποιους ανθρώπους που συσχετίζονται με το 1995 οι κρατικοί υπάλληλοι δεν χάνουν την ευκαιρία να το επισημαίνουν. Αλλά αυτό είναι πραγματικά ένας φόρος τιμής στην εξέγερση, ένας φόρος τιμής σ’ αυτούς που μπορούν να κάνουν τα «αδύνατα» δυνατά…

Είναι μια πραγματικότητα το ότι υπάρχουν οι προδιαγεγραμμένοι και ανατεθειμένοι ρόλοι αφ’ ενός, και η αγωνιστική στάση αφ’ ετέρου. Και οι ρόλοι από την αγωνιστική στάση απέχουν πολύ. Στην πρώτη έχουμε όλα τα χαρακτηριστικά της ανάδειξης ενός ατομισμού και στην άλλη την ανιδιοτέλεια και την αντικρατική στάση. Χρειάζεται, επίσης, να επισημάνουμε πως από τους 500 και πλέον εξεγερμένους του Πολυτεχνείου 1995 που πέρασαν από τα δικαστήρια ενηλίκων ή ανηλίκων ΜΟΝΟΝ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΦΥΛΑΚΙΣΤΗΚΑΝ ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ΓΙΑ ΜΙΚΡΟ ΧΡΟΝΙΚΑ ΔΙΑΣΤΗΜΑ. Αυτό είναι μια αντανάκλαση της κοινωνικής δυναμικής που υπήρχε, κάνοντας το κράτος να είναι «συγκρατημένο».

[…] Κάθε εξέγερση είναι μοναδική. Αυτή η μοναδικότητα είναι που μας επιτρέπει να διακρίνουμε τα χαρακτηριστικά που αναδείχτηκαν πριν, κατά και μετά την εκδήλωσή της. Και το ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ του 1995, δεν μπόρεσε να αποφύγει τη μοίρα των εξεγέρσεων που προηγήθηκαν από αυτό, αλλά και που το ακολούθησαν. ΠΡΟΗΓΗΘΗΚΕ σημαντικών εξελίξεων. Έτσι είναι. Ο κανόνας των εξεγέρσεων στον ελλαδικό χώρο είναι να προηγούνται (συνήθως) καταστάσεων και λιγότερο να έπονται.

Η Εξέγερση του 1995, όταν ξέσπασε με πολλές αφορμές, σηματοδότησε το τέλος μιας περιόδου τόσο της κυριαρχίας, όσο και των κοινωνικών αγώνων στον Ελλαδικό χώρο. Ήρθε σε μια στιγμή όπου έμπαινε σε πράξη η εφαρμογή των ευρύτερων σχεδίων της κυριαρχίας και για τον ελλαδικό χώρο.

Το Πολυτεχνείο του 1995, λόγω του χρονικού σημείου κατά το οποίο εκδηλώθηκε, αλλά και εξ αιτίας της πολυσυνθετότητας των συμμετεχόντων σ’ αυτό, έδωσε κάτι το ξεχωριστό: την ΑΝΤΙΚΡΑΤΙΚΗ διάσταση.

Καταθέτουμε, λοιπόν, αυτή μας την προσπάθεια ως μία συμβολή στην κοινωνική και ιστορική μνήμη και ελπίζουμε πως μέσα από το υλικό που έχει συγκεντρωθεί, σ’ αυτή την έκδοση, αναδεικνύονται οι ουσιαστικές διαστάσεις της εξέγερσης του Νοέμβρη 1995, που κομβικό της σημείο ήταν η κατάληψη του Πολυτεχνείου ανήμερα της 22ης επετείου της εξέγερσης του 1973».

Το βιβλίο Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ, Πολυτεχνείο 1995 διατίθεται σε κεντρικά βιβλιοπωλεία της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης  και στα γραφεία της Αναρχικής Αρχειοθήκης αυτών των πόλεων.

anarchy.gr

Επίθεση σε αστυνομικό τμήμα στην Αίγυπτο

Ένα άτομο σκοτώθηκε και πολλά τραυματίστηκαν την προηγ0ούμενη Τρίτη, σε μια προσπάθεια να απελευθερωθούν κρατούμενοι από το αστυνομικό τμήμα al-Asher Men Ramadan και τις εγκαταστάσεις φυλακών που βρίσκονται δίπλα.

Οικογένειες των κρατούμενων έβαλαν φωτιά με μολότοφ στο αστυνομικό τμήμα ώστε να απελευθερώσουν τους συγγενείς τους. Έτσι, οι μπάτσοι που φρουρούσαν το τμήμα πυροβόλησαν και ένας κρατούμενος σκοτώθηκε και τουλάχιστον 38 άτομα τραυματίστηκαν, μεταξύ των οποίων ένας μπάτσος.

Άλλοι συνελήφθησαν έξω από το τμήμα. Είναι η δεύτερη φορά που πυρπολείται το συγκεκριμένο τμήμα.

Δημοσιεύθηκε από τον Αναρχικό Πυρήνα ΞΑΝΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ
 

Χαζό παιδί, χαρά γεμάτο; Όχι βέβαια!

«Δεν θα μας απαγορεύσει κανείς να χαιρόμαστε». Αυτή ήταν μία από τις  φράσεις που διατύπωσε ο Γιωργάκης Παπανδρέου  στην κυνοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ. Και προανήγγειλε δημοψήφισμα για τα μέσα Ιανουαρίου του 2012.

Μπορεί να χαίρεται με τις καταστροφές που προκαλεί αυτός και η κλίκα των εντεταλμένων 153 πρακτόρων της κυριαρχίας, που μαζί με τους υπόλοιπους 147 απαρτίζουν το γνωστό κυνοβούλιο, όμως χαίρεται και γελά καλυτέρα όποιος γελά τελευταίος.

Συνέχεια