Αντίο!

«ΟΝΟΜΑΖΟΜΑΙ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΟΕΜΤΖΗΣ Ή ΚΟΥΓΙΟΥΜΤΖΗΣ. Γεννήθηκα στο Αιγίνιο Κατερίνης στις 17 Ιανουα­ρίου 1938, μετά τα μεσάνυχτα. Οι γονείς μου είναι βουλγαρο-πρόσφυγες. Αγρότες. Γράμματα δεν μπόρεσα να μάθω, δεν με αφήσανε οι καταστάσεις της κατοχής και ο εμφύλιος πόλε­μος. Ο κυριότερος παράγοντας για την αμάθεια μου ήτανε η μεγάλη φτώχεια, γιατί από μικρός έπεσα στα δυσκολοδιάβατα μονοπάτια και τα διαμερίσματα της. Πολλά υπόφερα μέχρι που έφτασα στη θέση αυτή.

Ο πατέρας μου έτυχε να είναι γνήσιος πατριώτης και φα­νατικός θερμόαιμος υποστηρικτής της λευτεριάς και της δημο­κρατίας. Με το που πάτησαν τη χώρα μας οι Ιταλοφασίστες και οι κατακτητές Γερμανοί, βγήκε αντάρτης στα βουνά, στο λαϊκό στρατό ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, πολέμησε τον κατακτητή και τον ντόπιο συνεργάτη των Γερμανών. Τραυματίστηκε βαριά στο τέλος του πολέμου. Το 1946 με τον Εμφύλιο κυνηγήθηκε, ξυ­λοκοπήθηκε και φυλακίστηκε.

Αυτά που έζησα, έπαθα, άκουσα και είδα που μείνανε στη μνήμη μου σαν κινηματογραφική ταινία, με εφιαλτικές εικό­νες που μου θυμίζουν πολέμους, σκοτωμούς, διωγμούς και άγρια κυνηγητά, ξυλοδαρμούς, φωτιές, στολές, μπότες και φυλακές, εκτελέσεις, εγκλήματα, τρομοκρατίες, βιασμούς, βαναυσότητες, τις πιο απάνθρωπες βαρβαρότητες, ταπεινώσεις, περιφρονήσεις και αδίστακτες εκμεταλλεύσεις. Έζησα και γνώρισα τι θα πει πείνα, παγωνιά, πίκρα, κλάμα, δυστυχία και απελπισία. Γνώρισα τη φτώχεια σε όλο της το μεγαλείο».

…..   ……

Επίλογος

«ΟΝΟΜΑΖΟΜΑΙ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΟΕΜΤΖΗΣ. Η τύχη μου το θέλησε να γεννηθώ με τη δικτατορία του Ιω­άννη Μεταξά – και άρχισε από τα πρώτα βήματα της ζωής μου να μου παίζει δύσκολα, τραγικά και άσχημα παιχνίδια.

Εγκλημάτισα με τη δικτατορία του Γεωργίου Παπαδόπου­λου, το 1973, σε ηλικία τριάντα πέντε ετών. Καταδικάστηκα τρεις φορές σε θάνατο και επτά σε ισόβια. Τρία χρόνια έζησα ως μελλοθάνατος, με την αγωνία και το φάσμα του θανάτου.

Τον Μάρτιο του 1977 τρεις αρχιφύλακες μου ανάγγειλαν ότι είχα κατέβει από το θάνατο, λέγοντας μου: «Η πολιτεία έδειξε κατανόηση· τώρα εξαρτάται από σένα να γίνεις κα­λύτερος». Τους απάντησα ότι χειρότερος μπορεί να γινόμουν, καλύτερος όχι. Πριν κατέβω στα ισόβια, το Υπουργείο Δικαιοσύνης επί κυβερνήσεως Καραμανλή διέταξε τη μεταγωγή μου από τις φυλακές Ηρακλείου Κρήτης στις πειθαρχικές φυ­λακές κολάσεως της Κέρκυρας. Έμεινα στην κόλαση από τις 21 Ιουλίου 1976 μέχρι το 1982.

Εν συνεχεία μετάχθηκα στον Κορυδαλλό, τον Μάιο του 1987 στις φυλακές Λαρίσης, τον Σεπτέμβριο του 1989 ξανά στις φυλακές Κερκύρας και τον Οκτώβριο του 1993 στις φυ­λακές Πατρών.

Αποφυλακίστηκα στις 29 Μαρτίου 1996».(*)

Έφυγε από αυτή τη ζωή στις 23 Σεπτεμβρίου 2011.

Αξίζει να τον θυμόμαστε όχι γιατί «έφαγε» δύο μπάτσους, αλλά επειδή δεν καυχήθηκε ποτέ γι’ αυτό και γιατί η παλληκαριά μπορεί να είναι χάρισμα σε πολλούς αλλά λίγοι είναι αυτοί που μπορούν να μην την ξεφτιλίζουν και να μην την μετατρέπουν σε μαγκιά ή ψευτομαγκιά.

Σ’ αυτούς τους λίγους μπορούμε να συμπεριλάβουμε τον Νίκο Κοεμτζή. Αυτόν που σε ένα ξέσπασμα «αλλοφροσύνης» απέναντι στην αλαζονεία και τη βία της εξουσίας (των μπάτσων και της παρέας τους, στην προκειμένη περίπτωση) έκανε το φονικό.

Αξίζει να τον θυμόμαστε όχι επειδή τον έκανε τραγούδι ο Σαββόπουλος, αλλά επειδή σαν αυτόν υπάρχουν πάρα πολλοί που μπορεί να μην έγιναν «διάσημοι» αλλά που στην «περίπτωσή» του είδαν αυτά που έχουν πάθει κι αυτά που δεν μπόρεσαν να εκφράσουν…

Νίκο Κοεμτζή! Χωρίς να το έχεις σχεδιάσει έδωσες με το πέρασμά σου σ’ αυτή τη ζωή κάποια σημαντικά πράγματα που τα λένε εμπειρίες. Αυτές μπορούν να χρησιμεύσουν σε όσους πραγματικά ενδιαφέρονται να αναζητήσουν και να ανακαλύψουν την ουσία που υπάρχει πίσω από την επιφάνεια, σε όσους δεν παρασύρονται από τους αφορισμούς και τις περίτεχνες λοβιτούρες των πολιτικών, των δημοσιογράφων και των ειδικών του θεάματος.

Όσοι ακόμα νοσταλγούν τα καλά της «παλιάς φρουράς», που ο «εκσυγχρονισμός» των «ηθών» τα έχει ξεθωριάσει και που εσύ, τουλάχιστον, μπόρεσες να τα κουβαλήσεις μέχρι τέλος, θα συνεχίσουν να σε θυμούνται…

Ένα μεγάλο ΑΝΤΙΟ!!!

Δημοσιεύτηκε από Η. Α.

*Τα αποσπάσματα είναι από την αυτοβιογραφία ΝΙΚΟΣ ΚΟΖΕΜΤΖΗΣ, Το μακρύ ζεϊμπέκικο

Both comments and trackbacks are currently closed.