Εγκληματικές επιθέσεις, εξουσιαστική βαρβαρότητα και προφυλάκιση

Την Πέμπτη 14 Ιουλίου ο εισαγγελέας Δ. Ζημιανίτης και η ανακρίτρια Μαρία Τόλια μεταφέρθηκαν στο Νοσοκομείο του Ερυθρού Σταυρού προκειμένου να επιτελέσουν το «έργο» που τους υπέδειξαν οι κρατιστές προϊστάμενοί τους.

Αφού πήραν την «κατάθεση» του Χ.Κ. ως κατηγορουμένου (κατηγορείται για δύο πλημμελήματα και δύο κακουργήματα) «αποφάσισαν» την προφυλάκιση και τη μεταφορά του στο Νοσοκομείο κρατουμένων, στις φυλακές Κορυδαλλού.

Υπενθυμίζουμε πως ο Χ.Κ. είναι ο 22χρονος νεολαίος, ο οποίος αποχωρούσε μαζί με άλλο κόσμο από συναυλία που είχε γίνει στο Πολυτεχνείο με σκοπό την ενίσχυση του ραδιοφωνικού σταθμού 98fm. Μετά την έξοδο από την πύλη της οδού Στουρνάρα του Πολυτεχνείου της Αθήνας, τα ξημερώματα του Σαββάτου 9 Ιουλίου, δέχτηκε την εγκληματική επίθεση των ΜΑΤ με αποτέλεσμα να φέρει σοβαρό κάταγμα στο κεφάλι, σπασμένα δόντια, μώλωπες σ’ όλο του το σώμα, κάταγμα στο γόνατο με πολλά ράμματα και σοβαρότατο κτύπημα στα νεφρά με αποτέλεσμα να χρειάζεται καθετήρα.

Το γεγονός, που έχει εξ ίσου σημασία, είναι πως οι υπεύθυνοι γιατροί του Ερυθρού Σταυρού έδωσαν με προθυμία τη συγκατάθεσή τους για αυτή τη μεταφορά.

Αυτό συμβαίνει επειδή στο νοσοκομείο αυτό υπάρχει μία τουλάχιστον φωλιά για κάποια κτηνώδη υποκείμενα που ακούν στο όνομα γιατροί.

Είναι κάποιοι «κολλητοί» των μπάτσων που ακούν και στην προσωνυμία «doctor brother». Πρόκειται γι’ αυτούς που συνήθως αναλαμβάνουν να «καθαρίσουν» τις ασφαλίτικες, ΜΑΤατζίδικες και γενικότερες βρωμιές του κράτους και των κάθε είδους συμμοριών του.

Χαρακτηριστική είναι η στάση τους απέναντι στους τραυματίες από τα κτυπήματα των μπάτσων. Αντί να επιμείνουν στο να παραμένουν στο χώρο του νοσοκομείου μέχρι να θεραπευτούν (όπως οφείλουν να πράττουν) τους ξαποστέλλουν όπως-όπως, στο νοσοκομείο κρατουμένων του Κορυδαλλού, όπως π.χ. με τον νεολαίο Χ.Κ., είτε «γνωματεύουν», σε πολλές περιπτώσεις (κάτι που μας είναι γνωστό, τουλάχιστον, από το 1995), πως βαριά και βαθειά τραύματα στο κρανίο προέρχονται από …πετροπόλεμο μεταξύ των διαδηλωτών ή, ακόμα, κωλυσιεργούν στο να δώσουν γνωματεύσεις για τραύματα που προκλήθηκαν από τα ΜΑΤ.

Είναι, επίσης, χαρακτηριστική η στάση των δικαστικών υπαλλήλων (ανακριτών και εισαγγελέων) που επαναλαμβάνουν το ποίημά τους: «Οι αστυνομικοί δεν κάνουν τέτοια πράγματα», «Τα 19χρονα παιδιά της αστυνομίας δεν λένε ψέματα» και άλλα παρόμοια τροπάρια. Προφανώς, πρόκειται για την επίσημη «γραμμή» του κράτους, που προκειμένου να αντιμετωπίσει την αυξανόμενη κοινωνική οργή σπεύδει να χαϊδέψει τους συμμορίτες του ευελπιστώντας πως θα το προστατεύσουν, σ’ αυτές τις δύσκολες γι’ αυτό συνθήκες.

Όμως, η «γραμμή» της ασυδοσίας των κρατικών οργάνων είχε, πάντοτε, συνέπειες. Αυτό το ξέρει κάθε έμπειρος κρατιστής, όπως το γνωρίζουν πολύ καλά και οι αγωνιζόμενοι άνθρωποι…

Άμεση απελευθέρωση στον προφυλακισμένο Χ.Κ., που υφίσταται τις συνέπειες της μισαλλόδοξης και εγκληματικής πρακτικής των αντιποίνων, που εφαρμόζει το κράτος και τα όργανά του.

Η απαίτηση-προτροπή: κανένας σε κελί, όλοι στον αγώνα, παραμένει ζωντανή και επίκαιρη.

Δημοσιεύθηκε από την Συσπείρωση Αναρχικών
Both comments and trackbacks are currently closed.