Κυκλοφορεί η ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, φύλλο 105

Από την Τετάρτη 4 Μαΐου, κυκλοφορεί το φύλλο 105 της μηνιαίας πανελλαδικής αναρχικής εφημερίδας ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

Ακολουθεί το προλογικό κείμενο, αυτής της έκδοσης, από τον Κύκλο Σύνταξης:

Ο υπότιτλος «συντεταγμένη χρεωκοπία» των «προβληματικών» κρατών της Ευρωζώνης σύμφωνα και με τους σχεδιασμούς σημαντικών κύκλων της παγκόσμιας κυριαρχίας –και όχι μόνο του γερμανικού κράτους–, φαίνεται ότι συνοδεύει την επόμενη πράξη του «δράματος», που εξελίσσεται υπό τον γενικό τίτλο παγκόσμια οικονομική «κρίση».

Δεν θα κουραστούμε να επαναλαμβάνουμε ότι όσο έντονο και αν προβάλλει το οικονομικό στοιχείο αυτή την περίοδο, είναι πολύ διαφορετικό να ισχυρίζεται κανείς ότι αντιμετωπίζουμε τα αποτελέσματα των νέων διεθνών οικονομικών ισορροπιών και πολύ διαφορετικό να αντιλαμβάνεται τις εξελίξεις ως απόρροια ενός διαδόχου μοντέλου παγκόσμιας διακυβέρνησης.

Η ενοποιητική διαδικασία συνεχίζει να χαρακτηρίζει το μοντέλο αυτό. Μια διαδικασία που είχε το1989 ως σύμβολο την λεγόμενη κατάρρευση του ανατολικού μπλοκ κυριαρχίας, αλλά και τον πόλεμο κατά της «τρομοκρατίας», που συνυπόγραψαν ύστερα από τις επιθέσεις της 11/9 οι πάλαι ποτέ επικεφαλής των «αντιπάλων» στρατοπέδων, δηλαδή το αμερικανικό και ρωσικό κράτος. Μια διαδικασία που επανέφερε τα τύμπανα του πολέμου στο κέντρο της Ευρασίας το 1991 και 2001 με εκτεταμένους βομβαρδισμούς, ενώ το 2003 με την εκστρατεία εκατοντάδων χιλιάδων βορειοαμερικανών (αλλά και χιλιάδων προερχόμενων από τα πρώην ανατολικά κράτη) στρατιωτών σε μια περιοχή, που εδώ και χιλιάδες χρόνια διακυβεύτηκε η ανατολή και η δύση εξ ίσου σημαντικών αυτοκρατοριών.

Έτσι «συμπτωματικά» την στιγμή που το ελλαδικό κράτος βρίσκεται υπό διεθνή οικονομική (μόνο;) κηδεμονία (ΔΝΤ, Ε.Ε., συμφωνίες με κινεζικές εταιρείες για την εκμετάλλευση λιμανιών κα) εκατοντάδες πολεμικά αεροσκάφη ιταλικά, γαλλικά, αμερικάνικα ακόμα και από το Κατάρ σηκώνονται καθημερινά από την βάση της Σούδας και βομβαρδίζουν με αποτέλεσμα την δολοφονία δεκάδων αμάχων στην Λιβύη με πρόσχημα την αντιμετώπιση ενός ακόμα «τρελού» δικτάτορα, ενώ η βόρεια Αφρική συνεχίζει να φλέγεται από άκρη σε άκρη και να συνταράσσεται από αιματηρές εξεγέρσεις. Εξεγέρσεις που, παρ’ όλο το δίκαιο όσων ξεσηκώνονται, εξελίσσονται στο εφαλτήριο των δημοκρατικών μεταρρυθμίσεων και των νέων «ευκαιριών» για ανάπτυξη…

Τα οικονομικά μεγέθη, λοιπόν, που προβάλλονται κατά περίπτωση, δεν μοιάζουν παρά με την εικόνα που αντανακλά ένας παραμορφωτικός καθρέπτης. «Έγκλημα» η απογραφή που έκανε η ΝΔ, όταν ανέλαβε το 2004, αποφάνθηκαν στελέχη του Πασοκ. «Έγκλημα» και η απογραφή που έκανε το Πασοκ το 2009, όταν πήρε την σκυτάλη στην διαχείριση των κρατικών υποθέσεων, επανέλαβαν αντίστοιχα στελέχη της ΝΔ. Και την ίδια στιγμή που η παύση πληρωμών είναι αδιαμφισβήτητη εσωτερικά, που οι μεγάλες τράπεζες-δανειστές (στο εσωτερικό και στο εξωτερικό) βρίσκουν τον χρόνο και τους τρόπους να μειώσουν και να διαπραγματευτούν την τωρινή χασούρα και τα μελλοντικά νέα κέρδη, όλοι μαζί κοινοβουλευτικοί, εξωκοινοβουλευτικοί αριστεροί και δεξιοί συναγωνίζονται άλλοι σε οικονομίστικα λογίδρια «σωτηρίας», άλλοι σε παιάνες για την χαμένη εθνική κυριαρχία, και άλλοι σε νοσταλγικές αναπολήσεις της δραχμής.

Αλλά, είπαμε, όσο αποτελούν τα οικονομικά κέρδη και οι ζημιές δείκτες και δεδομένα του καπιταλισμού, άλλο τόσο δεν αρκούν για να εξηγήσουν και να καλύψουν τους συνολικότερους όρους κυριαρχίας και υποδούλωσης των ανθρωπίνων κοινωνιών. Όσο οι ύαινες που ονομάζονται επενδυτές, κάτοχοι και παίκτες τεράστιων χρηματοπιστωτικών κεφαλαίων παραμένουν ύαινες και τίποτα λιγότερο, άλλο τόσο δεν αποτελούν τους μόνους που καταδυναστεύουν τις ανθρώπινες ζωές.

Και είναι πράγματι γυμνοί και αξιοθρήνητοι οι αριστεροί που διαλαλούν την δήθεν αγωνιστική αναγκαιότητα και κοινωνική απαίτηση περί «λογιστικού ελέγχου του χρέους υπό την πίεση των κινημάτων», που καλούν με μια καταφανώς κάλπικη οργή τον λαό σε εκδηλώσεις «απειθαρχίας και ανυπακοής» για να ορίσει ο «επαναστατημένος» λαός το κούρεμα ενός τμήματος του χρέους, αναγνωρίζοντας τους δανειστές και το ύψος του χρέους που «δικαιούνται»!!!

Τουλάχιστον τα συνδικαλιστικά συμφέροντα που επικαλείται έστω και εκβιαστικά το κράτος και δεδομένα είναι και αρκετά για να κρατούν τα σκυλιά δεμένα. Έναν χρόνο μετά την επιβολή του μνημονίου, έναν χρόνο μετά την δολοφονία των τριών εργαζομένων σε τράπεζα της οδού Σταδίου και ενώ δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτές επιχειρούσαν να εισβάλλουν στο κοινοβούλιο.

Και για να τελειώνουμε. Το Μνημόνιο, η Δανειακή Σύμβαση και οι όροι της ήρθαν για να θέσουν τους όρους επιβολής των επόμενων δεκαετιών χωρίς να έχουν την προοπτική οι υπήκοοι να παζαρέψουν ούτε τα λίγα ψίχουλα που τους παραχωρούνταν μέχρι τώρα. Οι αυταπάτες, λοιπόν, έχουν σβήσει και θα σβήσουν τελειωτικά και για τους τελευταίους παραπλανημένους.

Η επανάσταση έρχεται καλπάζοντας; Όχι βέβαια. Και θα καθυστερήσει όσο η ατομική επιβίωση θα μπαίνει μπροστά από την κοινωνική αλληλεγγύη, όσο το ήθος και η ανιδιοτέλεια θα θεωρούνται συμπτώματα και εμμονές κάποιων γραφικών αναρχικών και μη, όσο η τεχνική του παζαριού και του συμβιβασμού θα δίνει ανάσες και διεξόδους στην εξουσία και στους παρατρεχάμενους της. Μόνο μέχρι τότε. Όχι για πάντα….

Μάιος 2011

anarchy.gr


Advertisements
Both comments and trackbacks are currently closed.