«ΣΕΜΝΟΙ» ΠΑΝΗΓΥΡΙΣΜΟΙ ΡΑΓΚΟΥΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΗ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ ΑΔΕΙΩΝ ΠΑΡΑΜΟΝΗΣ ΣΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΠΕΙΝΑΣ

Δεκαοκτώ ημέρες μετά την λήξη της απεργίας πείνας των μεταναστών o υπουργός Εσωτερικών Γ. Ραγκούσης επιδεικνύει «σεμνά και ταπεινά» σε συνέντευξη του στην Κυριακάτικη Καθημερινή την κυβερνητική επιτυχία να μην ενδώσει στο αίτημα τους και τελικά να μην παραχωρήσει καμία άδεια διαμονής.

Σύμφωνα με τον Ραγκούση «Στην Υπατία η Ελλάδα αντιμετώπισε ένα πολύ δύσκολο πρόβλημα διότι βρέθηκε ενώπιον τριών αδήριτων αναγκών: πρώτον να μην χαθεί ανθρώπινη ζωή, δεύτερον να εξασφαλιστεί η κοινωνική ειρήνη. Κάθε ένταση θα εξέθετε τη χώρα σε ανυπολόγιστους κινδύνους, εσωτερικούς και εξωτερικούς –σκεφτείτε μόνο τη ζημιά στην επερχόμενη πολυπόθητη ευνοϊκή τουριστική περίοδο από επανάληψη εικόνων από μία φλεγόμενη Αθήνα […] Η τελική έκβαση –και αυτό είναι επιτυχία της χώρας– είναι ότι πέτυχε και τους τρεις στόχους ταυτόχρονα».

Ευγενικός ο κυρ-Ραγκούσης ευχαριστεί εμμέσως τους αριστερούς μεσολαβητές χωρίς να τους αναφέρει ευθέως ούτε μια φορά. Επειδή, για την απουσία οποιασδήποτε έντασης κάτι συνεισέφεραν και οι καλοί μας αριστεροί διαπραγματευτάδες.

Διακριτικός μεν και εχέμυθος, αλλά τα επινίκια, επινίκια: «Δεν δόθηκε καμία άδεια παραμονής, ούτε καν υπόσχεση. Δεν είναι μόνο η απόπειρα αυτοπυρπόλησης μετά το τέλος της απεργίας πείνας που το αποδεικνύει αυτό. Σήμερα που μιλάμε με απόσταση από τα γεγονότα, δεν υπάρχει κανείς έξω από το υπουργείο Εσωτερικών που ζητάει άδειες παραμονής επικαλούμενος την Υπατία […] Οι μετανάστες ήταν εκείνοι που χρειάστηκαν 45 μέρες για να εγκαταλείψουν το μοναδικό τους αίτημα –τις άδειες παραμονής. Όσον αφορά την αλλαγή του νόμου: κατ’ αρχήν ήταν πρόταση ορισμένων αρχηγών πολιτικών κομμάτων, που τέθηκε και στις συναντήσεις που είχαν με τον πρωθυπουργό –και μάλιστα ζητούσαν να γίνουν 5 τα χρόνια– και αφορά την μείωση των χρόνων που απαιτούνται όχι για την απόκτηση άδειας παραμονής, αλλά τονίζω για υποβολή αίτησης για εξαιρετικούς λόγους. Το αν τα 12 χρόνια γίνουν 10 είναι δευτερεύον».

Γιατί «χρειάστηκαν 45 ημέρες να εγκαταλείψουν το μοναδικό τους αίτημα» δεν μας το εξηγεί ο κυρ-Ραγκούσης για ευνόητους λόγους, ούτε το πως δια μαγείας το «δύσκολο πρόβλημα που αντιμετώπιζε η χώρα» μεταβλήθηκε σε περίπατο για τους κρατικούς ιθύνοντες. Όσο για τους «ανυπολόγιστους κινδύνους» για την χώρα, όπως η εικόνα μιας φλεγόμενης Αθήνας που θα μεταδιδόταν παγκόσμια, εάν ήταν αληθινοί με τι ανταλλάγματα αποφεύχθηκαν και ποιοι τα καρπώθηκαν, αφού οι απεργοί πείνας δεν πήραν αυτό που διεκδικούσαν;

Εκτός και αν όπως σκίζονται οι λαμπροί –και φυσικά χωρίς ίχνος ντροπής– ξεπουληματίες αριστεροί διαπραγματευτές πρέπει να πειστούμε ότι εκατοντάδες απεργοί πείνας επιδίδονταν σε αγωνιστικές ασκήσεις για να εμπνεύσουν την «κοιμισμένη και ψόφια» ελληνική κοινωνία…

Δημοσιεύτηκε από Συσπείρωση Αναρχικών
Both comments and trackbacks are currently closed.