Σοσιαλιστικές σύνοδοι, υποστηρίγματα και λόγια του αέρα

Το εθνικό συμβούλιο του ΠΑΣΟΚ, πραγματοποιήθηκε παρουσία του Ε.Σ.Κ. (Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα) και του προέδρου του Π.Ν. Ράσμουνσεν –το Ε.Σ.Κ συνεδρίασε επίσης στην Αθήνα– του Μάρτιν Σούλτς προέδρου των σοσιαλιστών στο Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο και επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας προοδευτική συμμαχία σοσιαλιστών και δημοκρατών, όπου και τοποθετήθηκε για τα πολιτικά τεκταινόμενα σε Ελλάδα και Ευρώπη.

Κατά τη διάρκεια του λόγου του είπε: «Σαν Γερμανός θα ήθελα να υπογραμμίσω ότι η Γερμανία δεν είναι η Άνγκελα Μέρκελ. Η Άνκελα Μέρκελ είναι η καγκελάριος της Γερμανίας, αλλά χωρίς υποστήριξη στη χώρα της». Ενώ παράλληλα ο Σουλτς εξέφρασε την πλήρη αλληλεγγύη και στήριξή του στον Έλληνα πρωθυπουργό.

Δηλαδή η κακή Μέρκελ είναι απλά καγκελάριος στη Γερμανία δίχως κοινωνική αποδοχή. Καλά μέχρις εδώ. Ο «Γιωργάκης» που του στέκεται αλληλέγγυος, είναι πρωθυπουργός σε μία χώρα η οποία τον επευφημεί; Που ο κόσμος έχει στηρίξει τις ελπίδες πάνω του; Γιατί δεν του ζήτησες να κάνετε και μία βόλτα να ζήσεις και συ στιγμές αποθέωσης και λατρείας που σίγουρα θα σου μένανε αξέχαστες; Τι να πει κανείς; Άβυσσος η ψυχή του σοσιαληστή.

Με το πέρας των «εργασιών» του εθνικού συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ, το καμάρι του ελληνικού λαού –και όχι μόνο– ο «Γιωργάκης» Παπανδρέου, ως πρόεδρος της σοσιαλησ(τρ)ικής διεθνούς και παρά το επιβαρημένο πρόγραμμα του παραβρέθηκε στο τραστ των εξουσιαστών λέγοντας:

«Για εμάς είναι παράλληλος και κοινός αγώνας οι αλλαγές στην Ελλάδα και την Ευρώπη, ώστε να ξεπεράσουμε και εδώ στην Ελλάδα τον οικονομικό κίνδυνο, αλλά και να δώσουμε προοπτική στους λαούς της Ευρώπης για την ανάπτυξη και την ευημερία». Αυτό σημείωσε ο «Γιωργάκης», ο οποίος μαζί με τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος (ΕΣΚ) Πολ Νίρουπ Ράσμουσεν άνοιξαν το συνέδριο της Συνόδου των ηγετών του κόμματος στο Ζάππειο.

Εκείνο που συμβαίνει με τους σοσιαλ-εξουσιαστές είναι απερίγραπτο, από τη μία οι δηλώσεις τους σε κάνουν να σκας από τα γέλια και από την άλλη οι πολιτικές τους αποφάσεις τις οποίες εφαρμόζουν οδηγούν τους περισσότερους ανθρώπους στην εξαθλίωση και την καταστροφή κάτι που σε εξοργίζει.

Βεβαίως, όταν ο «Γιωργάκης» μιλά για «λαούς» δεν εννοεί το πόπολο. Εννοεί αυτούς των οποίων την εξουσία και τα πλούτη προσπαθεί, όχι απλά να διατηρήσει αλλά να τα κάνει ακόμα πιο ικανά να ανταπεξέλθουν στις επερχόμενες συνθήκες αναδιανομής και καταμερισμού πλούτου και εξουσίας.

Λίγο παρακάτω, υπογράμμισε ότι «οι Έλληνες σοσιαλιστές συμβάλλουν και θα συμβάλουν με όλες τις δυνάμεις τους σε αυτή την κοινή προσπάθεια και τόνισε ότι έχουμε το μεγάλο βάρος να κάνουμε τεράστιες αλλαγές στην Ελλάδα, αλλά γνωρίζουμε ότι και αυτές οι αλλαγές έχουν τα όρια τους, αν δεν γίνουν και οι μεγάλες αλλαγές και στην Ευρώπη».

Οφείλουμε να είμαστε ειλικρινείς. Α! όλα κι όλα. Όντως οι έλληνες σοσιαλιστές συμβάλουν τα μέγιστα. Απλά πάνω στη μετριοφροσύνη του ο «Γιωργάκης» δεν ανέφερε την κατεύθυνση και τα όρια: ενοποίηση της κυριαρχίας, οικονομική λεηλασία με στόχο τη διεύρυνση των όρων δουλείας, ενίσχυση του κρατισμού, αναβάθμιση των μέσων και μέτρων καταστολής και με λίγα λόγια την εξαθλίωση των ανθρώπων για τη διασφάλιση της διαιώνισης της εξουσίας.

Προχωρώντας στην τοποθέτηση του, τόνισε ότι είναι κρίσιμη στιγμή όχι μόνο για την Ελλάδα, αλλά και για ολόκληρη την Ευρώπη, ενώ στα πλαίσια του πολιτικαντισμού άσκησε δριμεία κριτική στις κυρίαρχες συντηρητικές δυνάμεις της Ευρώπης, οι οποίες όπως είπε, «αρνούνται να εξάγουν τα προφανή συμπεράσματα για τα αίτια και την ένταση της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης».

Επί πλέον, τόνισε ότι η απαίσια συντηρητική Ευρώπη έχει δείξει ότι, «αντί να αξιοποιήσει τις αγορές ως ένα εργαλείο που θα συμβάλει στην ευημερία των πολιτών και την ανάπτυξη, τις έχει θεοποιήσει και ζητά να τις υπηρετήσουν οι λαοί». Δηλαδή και με λίγα λόγια το μήνυμα που ήθελε να περάσει, ήταν πως για όλα τα δεινά των ανθρώπων ευθύνονται οι πολιτικές των δεξιών-συντηρητικών κυβερνήσεων και πως εκείνοι θα μας βγάλουν από την «καταστροφή» όπως είπε. Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα ή αέρας κοπανιστός για τους ευκολόπιστους και αφελείς αλλά και υποσχέσεις προς τους σφογγοκολάριους.

Υποστήριξε, επίσης, ότι, «η συντήρηση στην Ευρώπη καλλιεργεί και αξιοποιεί την ανασφάλεια και τον φόβο και κάνει την πολιτική του φόβου και της ξενοφοβίας βάση της πολιτικής της».

Εμείς πάντως γνωρίζουμε πολύ καλά ποιος σπέρνει, καθημερινά, τον διαρκή τρόμο για επιδείνωση της θέσης των ανθρώπων, εργαζόμενων και μη. Ποιος προαναγγέλλει μέτρα που θα παρθούν από το ΔΝΤ. απειλώντας για τα χειρότερα και τρομοκρατώντας τον κόσμο. Ποιοι στήσανε ολόκληρη φάμπρικα εξαπάτησης για να μπορέσουν να αναδιανεμηθούν κτήματα και δουλοπάροικοι.

Όσο για τα περί «συντήρησης» τι να πούμε πια; Αν πρόοδος είναι η συνεχής εξαθλίωση των ανθρώπων προς όφελος της κυριαρχίας, τότε ο κόσμος «δικαιολογημένα» φαντάζει ως «συντηρητικός» επειδή αντιτίθεται στη χειροτέρευση των συνθηκών δουλείας.

Φαίνεται, πάντως, πως οι σοσιαλιστές διαχειριστές της εξουσίας έχουν επιδοθεί –με ιδιαίτερο πάθος το τελευταίο διάστημα– σε ένα διαρκές παιχνίδι με τις λέξεις. Κι αυτή είναι μια, επίσης, πονηρή μέθοδος για να εξαπατούνται άνθρωποι.

Δημοσιεύτηκε από Σ. Φ. και Η. Α.
Both comments and trackbacks are currently closed.