ΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΚΑΙ ΟΙ «ΕΞΑΙΡΕΣΕΙΣ»

Το υπουργείο οικονομικών εξέδωσε εγκύκλιο σύμφωνα με την οποία καλούνται οι αρμόδιοι να εφαρμόσουν τον προϋπολογισμό του 2011.

Ανάμεσα στις βασικές κατευθύνσεις που θα κινηθούν διοικητές, προϊστάμενοι του δημοσίου κ.λπ. αναφέρεται το εξής: «Οι προβλέψεις θέσεων του προσωπικού που αποχωρεί από την υπηρεσία λόγω συνταξιοδότησης, παραίτησης, μετάταξης κλπ. θα διαγράφονται αμέσως από τα σχετικά βιβλία-μητρώα»(σ.8, §4β).  Η συγκεκριμένη οδηγία υλοποιεί την πολιτική απόφαση των διαχειριστών του κράτους –για ελεγχόμενο από τούδε και στο εξής– αριθμό προσλήψεων, με την αναλογία μίας πρόσληψης για κάθε πέντε αποχωρήσεις.

Κάθε κανόνας, όμως, επιβεβαιώνεται από την εξαίρεση του. Στην περίπτωση μας, εξαίρεση από την εγκύκλιο αυτή, αποτελεί η κάστα των δημοσιογράφων που παρέχουν τις «υπηρεσίες» τους στο κράτος. Και δεν είναι η μόνη «εξαίρεση», Όχι πως νοιαζόμαστε ιδιαίτερα για την εφαρμογή του νόμου, μια και γνωρίζουμε πως ουσιαστικά είναι ένα εργαλείο στα χέρια των εξουσιών, ώστε να αναπροσαρμόζουν τις συνθήκες δουλείας κι εκμετάλλευσης. Αλλά, κάποια πράγματα φανερώνουν αυτό που οι εξουσιαστές προσπαθούν να κρύψουν, γι’ αυτόν το λόγο είναι χρήσιμο να μην περνούν απαρατήρητα.

Επειδή, τόσο σε σχέση με τη γενικευμένη επίθεση που έχει εξαπολύσει η εξουσία στους ανθρώπους, όσο και σε μια μόνιμη βάση, υπάρχουν πάντα αυτοί που παίζουν ένα συγκεκριμένο ρόλο στην ανάσχεση της κοινωνικής οργής και που προσπαθούν να την μετατρέψουν σε παθητικότητα, κάτι που ισούται με παράδοση. Αυτοί λοιπόν, πρέπει να αμείβονται αδρά.

Είναι σαφές πως το γεγονός αυτό δεν είναι κάτι το ασυνήθιστο, απλά  αποτελεί, μια ακόμη απόδειξη πως όσοι τα τρώνε μαζί με τους πολιτικούς διαχειριστές της εξουσίας και της εκμετάλλευσης τυγχάνουν της ανάλογης προστασίας. Το ίδιο ισχύει και για όσους ανήκουν στον ευρύτερο κύκλο αυτών που στηρίζουν το σύστημα ενεργητικά. Και  οι κύκλοι διευρύνονται…

Αυτή ήταν, ανέκαθεν, η βάση του δουλοκτητικού συστήματος. Απλά προσπαθούν να κουκουλώσουν την κατάσταση προβάλλοντας το Παγκάλειο «μαζί τα φάγαμε». Με ξεδιαντροπιά προσπαθούν να βάλουν στο ίδιο σακί τους εαυτούς τους και τους παρατρεχάμενους του συστήματος με όλους τους υπόλοιπους.

Κι όποιος  χάψει το παραμύθι έχει καλώς. Αμ, δε…

Δημοσιεύθηκε από Σ.Φ.

Both comments and trackbacks are currently closed.