Η ΔΗΛΩΣΗ ΝΤΑΒΟΥΤΟΓΛΟΥ, Η «ΜΕΓΑΛΟΜΑΝΙΑ» ΤΟΥ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΤΟΥΜΠΕΚΙ ΜΜΕ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ…

Τι δήλωσε πριν από μια εβδομάδα ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, Αχμέτ Νταβούτογλου ως προς το ενδεχόμενο ελληνοτουρκικής συνεργασίας για εκμετάλλευση τυχόν κοιτασμάτων πετρελαίου στο Αιγαίο απαντώντας σε σχετική ερώτηση δημοσιογράφου, αν είναι έτοιμος να κάνει μπίζνες («ready to do business») με τον Έλληνα πρωθυπουργό για το Αιγαίο; «Βεβαίως, ήδη το κάνουμε!», ήταν η ξεκάθαρη απάντησή του.

Η δήλωση έγινε στη διάρκεια δεξίωσης, που παρέθεσε την προηγούμενη Τρίτη ο μόνιμος αντιπρόσωπος της Ελλάδας στα Ηνωμένα Έθνη, πρέσβης Αναστάσης Μητσιάλης, στο Ίδρυμα «Αλέξανδρος Ωνάση και όπου παραβρέθηκαν αξιωματούχοι του ΟΗΕ, αντιπρόσωποι των πέντε μονίμων μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας και δεκάδων άλλων κρατών, ο μόνιμος αντιπρόσωπος της Κυπριακής Δημοκρατίας στον ΟΗΕ, πρέσβης Μηνάς Χατζημιχαήλ, ακαδημαϊκοί, διανοούμενοι, καλλιτέχνες, δημοσιογράφοι, οικονομικοί παράγοντες και στελέχη ελληνοαμερικανικών φορέων.

Τα ΜΜΕ «έθαψαν» κανονικότατα το θέμα ή το πέρασαν μετά από μια εβδομάδα στα «ψιλά» κάνοντας κατά περίπτωση και ορισμένα «αιχμηρά σχόλια» (βλ. Ελευθεροτυπία 20-12-2010: ΚΑΙ ΞΑΦΝΙΚΑ, Η 4Η ΑΠΡΙΛΙΟΥ, «Ο Έλληνας πρωθυπουργός Γ.Α. Παπανδρέου κόπτεται να προχωρήσει στην συνεκμετάλλευση του Αιγαίου με τους Τούρκους, Αποτελεί σχεδόν κοινό μυστικό. Οι Τούρκοι το θεωρούν δεδομένο κατά τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Οι αμερικάνοι επιχαίρουν και το ενθαρρύνουν παντί τρόπω, έχοντας επιστρατεύσει, τελευταία, διάφορες «δυνάμεις επιρροής» ή άλλως πως γνωστούς και ως … «συνήθεις υπόπτους». Άπαντες ποντάρουν στην μεγαλομανία του κ. Παπανδρέου και στην από μακρού και εντέχνως καλλιεργούμενη ψευδαίσθησή του ότι αποτελεί παίχτη στην διαμόρφωση της νέας παγκόσμιας σκακιέρας».)

Έχουμε και λέμε. Ο επικεφαλής της εξωτερικής πολιτικής του τουρκικού κράτους επέλεξε έναν «ανύποπτο» χρόνο και τόπο (Ν. Υόρκη) για να ομολογήσει χαλαρά και άνετα ότι ήδη κάνει «μπίζνες» με τον Παπανδρέου στο Αιγαίο. Δεν χρειάζεται βέβαια δεύτερη σκέψη για να καταλάβει κάποιος ότι η ερώτηση ήρθε κατ’ εντολήν. Προφανώς κρίθηκε ότι η στιγμή είναι κατάλληλη για να αρχίσει να συνηθίζει η λεγόμενη κοινή γνώμη στο άκουσμα φράσεων όπως «συνεκμετάλλευση του Αιγαίου», «μπίζνες στο Αιγαίο» κοκ. Και επειδή η ευθεία αναφορά στην «συνεκμετάλλευση» θεωρείται ως τώρα ταμπού μπήκαν λυτοί και δεμένοι ώστε τα ΜΜΕ να μην αγγίξουν το θέμα, να μην το σχολιάσουν καν, αφήνοντας μόνο την είδηση να «αιωρείται» σε μια, ούτως ή άλλως, τεταμένη ατμόσφαιρα.

Φυσικά το ντηλ έχει ήδη γίνει, οι ενδιαφερόμενες πλευρές –και δεν μιλάμε μόνο για το ελληνικό και τουρκικό κράτος– έχουν δώσει ήδη τα χέρια, όπως φάνηκε και μετά από την προ μηνών επίσκεψη Ερντογάν στην Αθήνα με την συνοδεία τόσων και τόσων υπουργών, επιχειρηματιών και δημοσιογράφων. Μια συνάντηση που χαρακτηρίστηκε τόσο μα τόσο πετυχημένη χωρίς όμως να μάθουμε τα αποτελέσματα της χωρίς να έχουμε την «τιμή» να λάβουμε γνώση κάποιας ανακοίνωσης για το περιεχόμενο των πολύωρων συζητήσεων και (προφανώς) συμφωνιών.

Ας θυμηθούμε, όμως, τι έγραφε μεταξύ άλλων πριν μερικά χρόνια σε ένα συγγραφικό του πόνημα ο «πολύς» κ. Νταβούτογλου: «Τα ζητήματα του Αιγαίου και της Κύπρου, που βρίσκονται στον χώρο αλληλεπίδρασης και διέλευσης των περιοχών των Βαλκανίων και της Μέσης Ανατολής, άρχισαν με την αύξηση του φαινομένου της αλληλεπίδρασης να συναρμόζονται από στρατηγική άποψη τόσο μεταξύ τους όσο και με άλλα περιφερειακά ζητήματα […] Μια πιο αποτελεσματική χρήση του Αιγαίου, που αποτελεί θάλασσα-σύνδεσμο, μπορεί να γίνει εφικτή μόνο με την σύνδεση αυτής της θάλασσας με τις άλλες θαλάσσιες περιοχές. Η Τουρκία, για να γίνει μια πραγματική περιφερειακή δύναμη, είναι υποχρεωμένη να αυξήσει την πολιτική και οικονομική της επιρροή στις θαλάσσιες αρτηρίες που εκτείνονται από το Αιγαίο ως την Αδριατική και από το Σουέζ ως την Ερυθρά θάλασσα. Είναι αναπόφευκτο η Τουρκία να ακολουθήσει μία δραστήρια πολιτική σε κάθε σημείο που οδηγεί τον Εύξεινο Πόντο και το Αιγαίο στις ανοικτές θάλασσες».

Οι εξελίξεις λοιπόν θα είναι ραγδαίες και δεν θα είναι φυσικά το αποτέλεσμα της «μεγαλομανίας» του Παπανδρέου και της φιλοδοξίας του να γραφτεί στην ιστορία ως ένας «μεγάλος παίχτης» της παγκόσμιας σκακιέρας (τρομάρα του…). Το ελληνικό κράτος θα πουλήσει γη και ύδωρ κυριολεκτικά. Τα πετρέλαια του Αιγαίου όμως δεν είναι ο μοναδικός πόρος του ζωτικού αυτού χώρου όχι μόνο για το τουρκικό κράτος αλλά και για άλλα «φίλιες» δυνάμεις. Το παραπάνω απόσπασμα από τα γραφόμενα του Νταβούτογλου είναι κάτι παραπάνω από γλαφυρό. Η διαδικασία ενοποίησης της κυριαρχίας, όπως έχουνε αναφέρει πολλές φορές, συνεχίζει να εξελίσσεται και η «αλληλεπίδραση» των «ζωτικών χώρων» αυξάνεται ραγδαία ή αν θέλετε μπαίνει σε καινούργια βάση, θέτοντας τις νέες προϋποθέσεις για να καλυφθούν σημαντικά κυριαρχικά συμφέροντα.

Όσο για τις λεγόμενες πατριωτικές δυνάμεις εντός ή εκτός του Πασοκ, που δήθεν ανησυχούν τον Παπανδρέου ή άλλους πάτρωνες και κοινωνούς της δρομολογούμενης «συνεκμετάλλευσης» του Αιγαίου, μπορεί κανείς να πει με σιγουριά ότι δεν αποτελούν τίποτα παραπάνω από ρετάλια του πάλαι ποτέ ένδοξου αριστεροπατριωτισμού, που παραμύθιαζε και ίσως πριν την μεταπολίτευση να παραμυθιαζόταν με εκείνα τα επικά λογίδρια του Ανδρέα Παπανδρέου περί εθνικής ανεξαρτησίας και λαϊκής κυριαρχίας.

Άντε και ανατριχιάσαμε πάλι…

Δημοσιεύθηκε από Συσπείρωση Αναρχικών
Both comments and trackbacks are currently closed.
Αρέσει σε %d bloggers: