ΤΟ ΜΠΕΡΝΤΑΧΙ ΣΤΟΝ ΧΑΤΖΗΔΑΚΗ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΗΣΥΧΙΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ…

Ο προπηλακισμός και οι εικόνες του πρώην υπουργού αιμόφυρτου και εμφανώς σοκαρισμένου να φυγαδεύεται εκατό μέτρα από την βουλή προς το πολυτελές του αυτοκίνητο σίγουρα δεν προκάλεσαν ούτε έκπληξη, αλλά ούτε και αιφνιδιασμό σε πολιτικούς και δημοσιογράφους. Και αυτό γιατί η περίπτωση του συγκεκριμένου βουλευτή, αλλά και πρώην υπουργού της ΝΔ Χατζηδάκη δεν αποτελεί ένα μεμονωμένο κρούσμα, δεν μπορεί να εμφανιστεί ως μια αναπάντεχη «αψυχολόγητη» ενέργεια «κάποιων θερμοκέφαλων» διαδηλωτών. Ούτε βέβαια κάποιου είδους «προβοκάτσια», όπως έσπευσε να δηλώσει ο εκπρόσωπος τύπου της ΝΔ.

Όσο για το ΚΚΕ «καλύφθηκε» πίσω από μια εξ ίσου «τρύπια» τοποθέτηση περί ενέργειας που δεν εκφράζει την «γνήσια λαϊκή αγανάκτηση». Τι λέει το ΚΚΕ με άλλα λόγια; Ότι πρόκειται για έκφραση «λαϊκής αγανάκτησης» μεν αλλά δεν πρόκειται για «γνήσια λαϊκή αγανάκτηση», αφού προφανώς για τους εμπνευστές της εν λόγω καταδικαστικής ανακοίνωσης εκφραστής και φορέας της «γνήσιας λαϊκής αγανάκτησης» είναι το ΚΚΕ!!! Από κούφια, λόγια, όμως έχουμε χορτάσει. Όπως εκείνα του Παπουτσή που ακολούθησε την παλιά συνταγή μιλώντας για παρουσία …του Συριζα όπου γίνονται επεισόδια.

Η εφημερίδα Βήμα αναπαράγοντας την εκδοχή της αστυνομίας για το γεγονός αναφέρει: «Στη συμβολή των οδών Βουκουρεστίου και Πανεπιστημίου άρχισε να τον προπηλακίζει πρώτα ένας ηλικιωμένος που συμμετείχε στο μπλοκ των απεργών του ΠΑΜΕ. Σε δευτερόλεπτα οι αποδοκιμασίες προς τον βουλευτή πολλαπλασιάστηκαν και ορισμένοι νεότεροι (μέλη του ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. υποστηρίζει η αστυνομία) τον εγκλώβισαν στη στοά της οδού Πανεπιστημίου και άρχισαν να τον χτυπούν. Τότε ένας μεσόκοπος τον πλησίασε με μια ομπρέλα και τον χτύπησε στο αριστερό φρύδι προκαλώντας του αιμορραγία».

Ο ίδιος ο Χατζηδάκης εμφανίστηκε ψύχραιμος δήλωσε ότι δεν μισεί όσους του επιτέθηκαν, ότι δεν σκοπεύει να κρυφτεί και ότι θα ξαναπεράσει μέσα από διαδηλωτές, ενώ φέρεται ότι ζήτησε από την αστυνομία να μην προχωρήσει σε έρευνες για την ανακάλυψη των «ενόχων». Εννοείται πως ο «μεγαλόθυμος» πρώην υπουργός γνωρίζει πολύ καλά ότι σε περίπτωση δίωξης κάποιων ως «ενόχων» η βαρύτητα του γεγονότος θα μεγάλωνε κατά πολύ, αφού ο καθένας μπορεί να φανταστεί την κοινωνική αλληλεγγύη που θα εκφραζόταν με κάθε τρόπο σε όσους πιθανόν διώκονταν ή διωχθούν.

Η πραγματικότητα λοιπόν και φαίνεται και είναι διαφορετική.
Και δεν κρύβεται εύκολα όπως παρατηρούν πολιτικοί και δημοσιογράφοι, που εκφράζουν την έντονη ανησυχία τους, αφού και στην περίπτωση του Χατζηδάκη «δεν επρόκειτο ούτε για τους συνήθως φέροντες ρόπαλα και πέτρες μαυροφορεμένους ταραξίες, αλλά για μεσήλικες με το πρόσωπο τους καλυμμένο μόνο από μια απροκάλυπτη και θολή οργή προς όποιον εκπροσωπεί εκείνο που ορίζει ο καθένας ως  “σύστημα”».

Οι επιθέσεις είτε φραστικές είτε με την μορφή προπηλακισμού σε βουλευτές και υπουργούς συνεχώς πληθαίνουν. Ενίοτε γίνονται γνωστές στόμα με στόμα, αφού τα ΜΜΕ σφίγγουν την «καρδιά» τους και την διάθεση τους για «αμερόληπτη» ενημέρωση και «θάβουν» καταλλήλως τέτοιες μη «γνήσιες εκφράσεις λαϊκής αγανάκτησης».

Ποιος δεν θυμάται το παρατεταμένο γιουχάισμα που «εισέπραξε» δεόντως το καλοκαίρι σε μουσική εκδήλωση στο Ηρώδειο ο Παπανδρέου;

Ποιος δεν θυμάται μια σειρά βουλευτών ή υπουργών, όπως ο Αλογοσκούφης ή ο Πάγκαλος που επανειλημμένα γίνονται στόχος ανθρώπων κάθε ηλικίας είτε στον δρόμο είτε ακόμα και σε κλειστούς χώρους και γλιτώνουν από τα χειρότερα επειδή επεμβαίνει η ιδιωτική τους ασφάλεια;

Τα περιστατικά είναι δεκάδες όπως ομολογούν εκ των υστέρων ή υπονοούν πολλοί βουλευτές, όταν αναφέρουν ότι δυσκολεύονται να επισκεφτούν τις περιφέρειες τους, καθώς αντιμετωπίζουν μια συνεχώς αυξανόμενη οργή ακόμα και των ίδιων τους των ψηφοφόρων.

Παρ’ ότι η αντίθεση μας σε προπηλακισμούς και λυντσαρίσματα είναι δεδομένη, κατανοούμε  το πώς λόγω της δικαιολογημένης τους οργής οι καταπιεσμένοι άνθρωποι, αρκετές φορές αντιγράφουν τις λογικές και τις πρακτικές τόσο των εξουσιαστών όσο και των ιδεολογικών φορέων ή των πολιτικών μηχανισμών τους. Επειδή, δυστυχώς, η βαρβαρότητα των νομοθετικών, δικαστικών, φορολογικών, οικονομικών και λοιπών «προπηλακισμών» εκ μέρους των κρατικών οργάνων, μέρος των οποίων είναι και ο κάθε Χατζηδάκης, είναι καθιερωμένη και διαρκής, είναι επόμενο ιδιαίτερα σε συνθήκες όπως οι σημερινές να εισπράττουν με τέτοιοιυς τρόπους το αντίτιμο των έργων τους.

Έχουμε και λέμε λοιπόν.

Αυτές οι εκφράσεις «μη γνήσιας λαϊκής δυσαρέσκειας» δεν είναι κατευθυνόμενες από κανένα. Σαν στόχο έχουν υπουργούς και βουλευτές από όλα τα κόμματα περιλαμβανομένων και των αριστερών. Η λεκτική ή σωματική βία που δέχονται οι πολιτικοί είναι πλήρως εναρμονισμένη με τις βίαιες διαδηλώσεις στις οποίες συμμετέχουν σταθερά εξαγριωμένοι άνθρωποι κάθε ηλικίας, που στέκονται έξω από την βουλή έτοιμοι για να στηρίξουν επιθέσεις ενάντια στο κοινοβούλιο, αλλά και στις κατασταλτικές δυνάμεις που το περιφρουρούν. Επιθέσεις που λίγο έλλειψε να οδηγήσουν σε μια επιτυχημένη εισβολή στο κοινοβούλιο στις 5 Μάη.Μια εισβολή που αποτράπηκε κυρίως από την δολοφονία των εργαζομένων στην Μαρφίν, αλλά συνεχίζει να στοιχειώνει τον ύπνο των εξουσιαστών και των κάθε λογής παρατρεχάμενων τους…

Την ίδια «στιγμή» παρόμοιες διαθέσεις εκφράζονται σε Ιταλία και Βρετανία με τους φοιτητές να συγκρούονται έξω από τα κοινοβούλια αλλά και να επιτίθενται ενάντια στο αυτοκίνητο που επιβαίνει ο ίδιος ο πρίγκιπας Κάρολος…

Δύσκολοι καιροί για πρίγκιπες, υπουργούς και βουλευτές. Και θα δυσκολέψουν και άλλο…

Δημοσιεύθηκε από την Συσπείρωση Αναρχικών
Both comments and trackbacks are currently closed.