Καμιά συμμετοχή σε εκλογικές διαδικασίες!

Οι εξουσιαστές δίνουν ιδιαίτερη σημασία σ’ αυτές τις εκλογές επειδή με αυτές επιχειρείται αναβάθμιση και ένας καταμερισμός των εξουσιών στον τομέα της λεγόμενης τοπικής αυτοδιοίκησης, ενός τομέα που είναι αναπόσπαστο κομμάτι του κράτους.

Είναι γνωστό πως το δυνάμωμα της εξουσίας και της διαχείρισης των υποθέσεων του κράτους και των εκμεταλλευτών στην περιφέρεια ενισχύει και την δύναμη επιβολής των κεντρικών κρατικών οργάνων και θεσμών.

Ταυτόχρονα, όμως, με αυτή την εκλογική διαδικασία επιχειρείται η αποδοκιμασία ή η επιδοκιμασία των μνημονίων και των μέτρων. Οι εξουσιαστές ζητούν την κατοχύρωσή τους είτε με την αποδοχή, είτε με την αποδοκιμασία. Επειδή η ανανέωση της αποδοχής τους είναι οι εκλογές. Όμως, για τους ανθρώπους το ζητούμενο είναι η καταστροφή της εξουσίας κι όχι η αντικατάστασή της, όπως συνηθίζεται να γίνεται και μέσα από εκλογικές διαδικασίες.

Μ’ όλα αυτά γίνεται φανερό γιατί επιζητούν με χίλιους δυο τρόπους τη συμμετοχή. Επειδή γνωρίζουν πολύ καλά πως κάθε ψηφοφορία είναι εξουσιαστική διαδικασία τόσο επειδή αυτός που ψηφίζει αναθέτει εξουσίες και δικαιώματα σε άλλους, όσο και επειδή η εκάστοτε πλειοψηφία που προκύπτει ασκεί εξουσία και επιβάλλεται στη μειοψηφία (και ως γνωστόν όχι μόνο σ’ αυτή αλλά και σε άλλα κομμάτια που ανήκουν στην πλειοψηφία.

Κάθε ψηφοφορία, γεννά, εγκαθιδρύει και διαιωνίζει το εξουσιαστικό γίγνεσθαι. Γι αυτό, είτε πρόκειται για εκλογική διαδικασία που αφορά την κοινοβουλευτική δημοκρατία και τις κάθε είδους παραλλαγές της, είτε πρόκειται για την άμεση δημοκρατία με τις όποιες παραποιήσεις της, είτε αφορά συνδικαλιστικά ή άλλα μικροζητήματα γειτονιάς, δήμου ή συνοικίας, η ψηφοφορία και τα αποτελέσματα που αυτή επιφέρει είναι εξουσιαστικά και ενισχύει το συνολικότερο κυριαρχικό πλέγμα μέσα στο οποίο βρίσκονται οι άνθρωποι.

Απέναντι στο ερώτημα για το πώς θα αποφασίζουν οι άνθρωποι για τα ζητήματα που τους αφορούν, η απάντηση βασίζεται πάνω στη θεμελιακή άποψη πως οι αποφάσεις δεν μπορούν να παίρνονται με εξουσιαστικό τρόπο, όπως είναι η ψηφοφορία, ο άμεσος εκβιασμός ή κάποια έμμεση απειλή. Οι αποφάσεις πρέπει να παίρνονται με όσο το δυνατόν μεγαλύτερη επίγνωση του ζητήματος για το οποίο πρόκειται να ληφθούν και με την αδέσμευτη βούληση των σχετιζόμενων ανθρώπων.

Συνεπώς, στις σημερινές συνθήκες δεν είναι δυνατόν να υπάρχει επίγνωση, αλλά μια περιορισμένη αντίληψη πίσω από την οποία κρύβονται μια σειρά από σχεδιασμοί, συμφέροντα και επιδιώξεις εξουσιαστικών κι εκμεταλλευτικών ομάδων και συμφερόντων. Οπότε, κάθε απόφαση χρειάζεται να έχει υπ’ όψη της τους πολλούς παράγοντες που έχουν σχέση αλλά και επηρεάζουν το ζητούμενο αποτέλεσμα, να έχει δηλαδή μια ολικότητα. Έτσι ώστε ένα αποτέλεσμα να βρίσκεται σε αρμονική σχέση με τις ουσιαστικές ανάγκες των ανθρώπινων ομάδων αλλά και με τη φύση. Να μην πατά σε ετοιμόρροπες σκάλες μιας κοντόφθαλμης οπτικής, αλλά στην σταθερή βάση μιας ουσιαστικής προοπτικής προς όφελος όλων των στοιχείων της φύσης.

Έκτος από αυτό, η εκλογική διαδικασία αναθέτει και επιτρέπει σε όλες τις περιπτώσεις την επιβολή της θέλησης μιας μεγάλης ή μικρής ομάδας ανθρώπων, ανεξάρτητα και ανταγωνιστικά προς τις προηγούμενες παραμέτρους που αναφέρθηκαν.

Εμείς, προτάσσουμε την κοινή απόφαση με βάση την ΟΜΟΦΩΝΙΑ, την ΣΥΜΦΩΝΙΑ ή την συναίνεση με βάση την αμοιβαία και ανιδιοτελή κατανόηση, τόσο μεταξύ των ανθρώπων όσο και σε σχέση με το ζητούμενο, ώστε η απόφαση να μην προκαλεί ανισότητα και να καταστρέφει τις ισορροπίες μεταξύ των ανθρώπινων όντων αλλά και των υπόλοιπων συστατικών της φύσης.

Κάτι τέτοιο, όμως, δεν μπορεί να επιτευχθεί μέσα στις πολύπλοκες και εκτεταμένες δομές, μηχανισμούς και σχέσεις εξουσίας κι εκμετάλλευσης.

Συνεπώς, η εκλογική απεργία δεν είναι μια μεμονωμένη επιλεκτική ή δογματική στάση. Είναι η συνειδητά δυναμική στάση που προϋποθέτει και τις συγκεκριμένες δραστηριοποιήσεις, ανάλογα με τις δυνατότητες των ανθρώπων, για την καταστροφή του παρόντος συστήματος, του κράτους και των δομών και μηχανισμών εξουσίας κι εκμετάλλευσης.

Γι’ αυτό και η εκλογική απεργία είναι ΔΥΝΑΜΙΚΗ και στη βάση της απελευθερωτικής προοπτικής από τα αφανή, αλλά υπαρκτά και διαρκή, δεσμά της δουλείας στην οποία έχει περιέλθει το ανθρώπινο γένος.

Με την εκλογική απεργία προκρίνουμε την στάση που αναφέρεται στον επερχόμενο ξεσηκωμό των σκλάβων. Μια στάση επίγνωσης και προοπτικής. Αντίθετα, με την αποχή έχουμε την αμφισβήτηση για κάποιο ορισμένο ζήτημα ή κατάσταση, που αν υλοποιηθεί κατά πώς επιθυμούμε ή φαίνεται ότι μας ικανοποιεί μια ρύθμιση σε σχέση με αυτό, τότε ανοίγει ο δρόμος για την συμμετοχή ξανά σε εκλογικές διαδικασίες.

Εμείς, καλούμε τον κόσμο να ξεπεράσει αυτό το σημείο της περιστασιακής αποχής. Τον καλούμε να ξαναγεμίσει τη ζωή και τον τρόπο δράσης του με την συνεννόηση, την ομοφωνία, την συμφωνία, την συναίνεση, αυτά τα ξεχασμένα, αλλά άφθαρτα στοιχεία της ανθρώπινης πνευματικότητας και δημιουργίας. Αυτά που εμείς ως αναρχικοί θεωρούμε καθοριστικά στοιχεία της δράσης μας για την πραγμάτωση της αναρχίας.

Απέναντι στις συνειδητές διαστρεβλώσεις και στις πολιτικές που θεωρούν «μικρό κακό» τη συμμετοχή σε εκλογικές διαδικασίες, γνωρίζουμε πώς όσες φορές οι αγωνιζόμενοι άνθρωποι και οι αναρχικοί έδειξαν υποχωρητικότητα και ανοχή στα στρεβλά μονοπάτια του συνδικαλισμού και της αμεσοδημοκρατίας, μόνο κακό προκάλεσαν στην προοπτική της ελευθερίας και της αναρχίας.

Όποιος αναθέτει εξουσίες, αναγνωρίζει και δυναμώνει την εξουσία.

Η αντιπολιτική και συνεπώς και η μη ανάθεση εξουσιών μέσω ψηφοφορίας είναι καθοριστικά συστατικά της αναρχίας, επειδή η απολιτική στάση είναι μια αληθινή έκφραση ελευθερίας. Εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με ιδεολογικές παραδρομές αλλά για ουσιαστικά απελευθερωτικά συστατικά. Και οι «καλόβουλοι» σπεύδουν αμέσως να προβάλλουν και να αναθέσουν το παρόν που εκφράζεται από την πολυπλοκότητα που έχει κατασκευάσει η, δομημένη σε κράτη και κυριαρχία, εξουσία. Πώς θα παρθούν αποφάσεις για το Α ή Β ζήτημα; λένε. Μα ακριβώς επειδή το κράτος έχει κατασκευάσει όλο αυτό το περίπλοκο σύστημα εξουσίας, δομών και νόμων, εξαναγκάζει τους σκλαβωμένους απ’ αυτό ανθρώπους να ταπεινώνονται κάθε λίγο και λιγάκι, αναγνωρίζοντας εξουσίες στους κυρίαρχους και στους κάθε είδους εξουσιαστές.

Εφ’ όσον αγωνιζόμαστε για την καταστροφή με όλα τα μέσα αυτού του αφύσικου και άρα αντιανθρώπινου συστήματος και των δομών εκμετάλλευσης και επιβολής, δεν είναι δυνατόν να τις αποδεχόμαστε ψηφίζοντας.

Ο κόσμος που θα δημιουργήσουν οι ελεύθεροι άνθρωποι, οργανωμένοι σε κοινότητες με την ελεύθερη απόφασή τους, δεν μπορεί να λειτουργήσει μέσα από τα εξουσιαστικά πρότυπα της ψηφοφορίας. Ούτε μέσα από το κοινωνικό μοντέλο που τους έχει επιβληθεί από την εξουσία. Δεν είναι δυνατόν να αναζητούμε τους δρόμους που οδηγούν στην ελευθερία, την συλλογική και ατομική ευημερία, την αναρχία μέσα από τα κρατικά και εξουσιαστικά μοντέλα, της κάθε είδους αυτοδιοίκησης ή της άμεσης δημοκρατίας.

Να καταστρέψουμε το κράτος και κάθε μορφή εξουσίας κι εκμετάλλευσης.

Να ελευθερώσουμε τη μάνα γη από όλα τα εξουσιαστικά κι εκμεταλλευτικά κατασκευάσματα που την σκεπάζουν, για να μπορεί να συνεχίσει να μας δίνει τη ζωογόνα ενέργειά της.

Και μετά να δημιουργήσουμε αυτοδύναμες κοινότητες που θα αρχίσουν να παράγουν τα απλά και χρήσιμα αγαθά για τη ανθρώπινη φύση.

Παραμένουμε αντίθετοι και «αδρανείς» στα κραξίματα των κοράκων και των πλαστικοποιημένων σειρήνων της εξουσίας, και προχωρούμε στους δικούς μας δημιουργικούς δρόμους. Δεν ψηφίζουμε ποτέ και για τίποτα. Κόβουμε τους δεσμούς με το υπάρχον, ονειρευόμενοι και δημιουργώντας το αύριο. Τότε, που όλες οι ανθρώπινες ενέργειες θα μπορούν να πραγματώσουν έναν κόσμο λιτού πλούτου, έναν κόσμο ευημερίας, έναν κόσμο ανεξούσιο.

Μνημόνια και εξουσίες

καταργούνται στα οδοφράγματα

Να μην δώσουμε στην εξουσία κανένα άλλοθι,

καμία δικαιολογία

ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ τώρα και για πάντα

30-10-2010

Συσπείρωση Αναρχικών

 

Advertisements
Both comments and trackbacks are currently closed.