ΑΠΑΤΕΩΝΕΣ ΠΑΡΑΠΕΜΠΟΥΝ ΑΠΑΤΕΩΝΕΣ: 5 ΠΡΩΗΝ ΥΠΟΥΡΓΟΙ ΚΑΘ’ ΟΔΟΝ (;;;) ΓΙΑ ΤΟ ΕΙΔΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

Δούκας, Κοντός, Μπασιάκος, Ρουσόπουλος και Βουλγαράκης παραπέμπονται από την Εξεταστική Επιτροπή της βουλής στην οποία συμμετέχουν Πασοκ, ΛΑΟΣ, ΚΚΕ και ΣΥΝ, στην Ολομέλεια της Βουλής και στο Δικαστικό Συμβούλιο προκειμένου να αποφασιστεί η περεταίρω παραπομπή τους ή μη στο Ειδικό Δικαστήριο.

Ο Πέτρος Δούκας, πρώην υφυπουργός Οικονομικών, οι πρώην υπουργοί Αγροτικής Ανάπτυξης Αλέξανδρος Κοντός και ο Ευάγγελος Μπασιάκος κατηγορούνται για ηθική αυτουργία όσον αφορά την νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματικές ενέργειες και συναυτουργία σε απιστία σε βάρος του δημοσίου και απάτη σε βάρος του δημοσίου.

Ο Θοδωρής Ρουσόπουλος, πρώην υπουργός Επικρατείας παραπέμπεται για ηθική αυτουργία σε νομιμοποίηση των εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες, ακόμη στο αδίκημα περί απιστίας σε βάρος του δημοσίου και στο αδίκημα περί απάτης σε βάρος του δημοσίου (και τα δύο τελευταία αδικήματα κατ’ εξακολούθηση).

Τέλος, ο Γ. Βουλγαράκης παραπέμπεται με σοβαρές ενδείξεις για την διάπραξη του αδικήματος της παράβασης καθήκοντος που είχε ως αποτέλεσμα της ζημία σε βάρος του δημοσίου.

Πίσω από τους χαρακτηρισμούς των παραπεμφθέντων για «πολιτικές διώξεις», «σκοπιμότητες» και «αθλιότητες» ή «καταπάτηση του νομικού πολιτισμού», που θα βρουν μπροστά τους εκείνοι που τους παραπέμπουν, πέρα από την δήθεν διαμάχη περί παραγραφής ή μη αδικημάτων ή τις προεκλογικές σκοπιμότητες που ικανοποιούνται, η ουσία βρίσκεται πολύ μακριά.

Φθάνει κάποιος να ανατρέξει στην περίοδο ’89-’90 για να δει πως παρόμοιες καταστάσεις με αρκετές βέβαια διαφορές στόχευαν στην αναδίπλωση του πολιτικού σκηνικού, την μεγαλύτερη συνεργασία και την ενδυνάμωση των πολιτικών σχηματισμών μέσα από μια πρόσκαιρη και βέβαια ελεγχόμενη πόλωση, που ήρθε να ορίσει τους νέους όρους, με τους οποίους μοιράστηκε η εξουσιαστική (κι όχι μόνο) πίττα, αλλά και να εξασφαλίσει ευνοϊκότερες συνθήκες κοινωνικού  ελέγχου.

Τα καμένα χαρτιά που λέγονται Ρουσόπουλος, Βουλγαράκης και λοιποί θα δώσουν, βέβαια, αγώνα μεγάλο για να καθαρίσουν το «κούτελό» τους, αλλά αυτή τη στιγμή οι κομματικοί σχηματισμοί καίγονται για την συνέχεια τους και όχι αν θα κρατήσουν κάποιους ενδοιασμούς για το «φάγωμα» μερικών από το σινάφι τους ή την λεγόμενη πολιτική τους σπίλωση.

Το έχουμε ξαναπεί και το επαναλαμβάνουμε: τα περιθώρια εξαπάτησης μέσω της πολιτικής έχουν στενέψει. Και θα στενέψουν ακόμη περισσότερο.
Και όσο περισσότερο στενεύουν τόσο περισσότερο ανοίγονται οι δρόμοι μιας δημιουργικής κοινωνικής σύγκρουσης μακριά από κινηματικά βελάσματα και αριστερές προβιές που φοριούνται σε «αναρχικά» ερίφια…

Δημοσιεύτηκε από Συσπείρωση Αναρχικών
Both comments and trackbacks are currently closed.