Monthly Archives: Οκτώβριος 2010

Από το «Greek statistics» στο «Pasok statistics»

Όπως διαβάσαμε σήμερα στην «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία», η τελευταία διακαναλική του κ. Παπανδρέου αποφασίστηκε από Ραγκούση-Γερουλάνο, όταν αντιλήφθηκαν ότι για μήνες το ΠΑΣΟΚ έκανε λαθεμένες μετρήσεις σε δημοσκοπήσεις. Συγκεκριμένα, η Μαρία Καρακλιούμη υπεύθυνη ενημέρωσης, είχε στήσει ένα call center στην Ιπποκράτους και μαζί με μερικές τηλεφωνήτριες διενεργούσε δημοσκοπήσεις για λογαριασμό του ΠΑΣΟΚ. Συνέχεια

Advertisements

ΚΑΜΙΚΑΖΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗΣ ΔΥΝΑΜΗΣ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΤΑΞΙΜ ΣΤΗΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ: 15 ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΙ ΤΡΑΥΜΑΤΙΕΣ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ 17 ΠΕΡΑΣΤΙΚΟΙ

Η επίθεση του καμικάζι εκδηλώθηκε περίπου στις 10.30 πμ στην πλατεία Ταξίμ όπου σταθμεύουν σταθερά αστυνομικά λεωφορεία. Ο καμικάζι επιχείρησε να εισβάλλει στο εσωτερικό ενός λεωφορείου Συνέχεια

Βιοποικιλότητα: Από το Κιότο στη Ναγκόγια;

Πρωτόκολλο Ναγκόγια όπως λέμε Πρωτόκολλο Κιότο; Οι υπουργοί Περιβάλλοντος από σχεδόν 200 χώρες συμφώνησαν προχθές την υιοθέτηση μιας νέας στρατηγικής εντός των Ηνωμένων Εθνών,  που στοχεύει να ανακόψει τη μεγαλύτερη απώλεια έμβιων όντων πάνω στη γη, μετά την εξαφάνιση των δεινοσαύρων.

Από τα ευχολόγια του κειμένου, διαβάζουμε ότι οι Στόχοι Aichi περιλαμβάνουν τη μείωση απώλειας κατά το ήμισυ των φυσικών οικοτόπων, την επέκταση των εδαφικών προστατευμένων περιοχών σε 17 από 10% που είναι σήμερα και αντίστοιχα σε 10 από 1% των θαλάσσιων προστατευμένων περιοχών. Και αυτά στον χρονικό ορίζοντα εφαρμογής, μετά από δέκα χρόνια, δηλαδή από το 2020 και ύστερα. Συνέχεια

Καμιά συμμετοχή σε εκλογικές διαδικασίες!

Οι εξουσιαστές δίνουν ιδιαίτερη σημασία σ’ αυτές τις εκλογές επειδή με αυτές επιχειρείται αναβάθμιση και ένας καταμερισμός των εξουσιών στον τομέα της λεγόμενης τοπικής αυτοδιοίκησης, ενός τομέα που είναι αναπόσπαστο κομμάτι του κράτους.

Είναι γνωστό πως το δυνάμωμα της εξουσίας και της διαχείρισης των υποθέσεων του κράτους και των εκμεταλλευτών στην περιφέρεια ενισχύει και την δύναμη επιβολής των κεντρικών κρατικών οργάνων και θεσμών.

Συνέχεια

ΑΝΑΡΧΙΚΟ Αντιεκλογικό Διήμερο σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη

Την Δευτέρα 1 Νοεμβρίου και την Τρίτη 2 Νοεμβρίου γίνεται το ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΑΝΤΙΕΚΛΟΓΙΚΟ ΔΙΗΜΕΡΟ στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη την Τρίτη 2 και την Τετάρτη 3 Νοεμβρίου. Συνέχεια

ΣΤΟ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟ «ΣΤΗΡΙΞΗΣ»ΤΗΣ Ε.Ε. ΚΑΙ ΟΙ ΔΑΝΕΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΔΝΤ…

Άντε και με τις υγείες! Και επισήμως στο μηχανισμό «στήριξης» της Ε.Ε. μπαίνουν τόσο το ΔΝΤ όσο και οι δανειστές (κυρίως τράπεζες), αφού πλέον σύμφωνα με απόφαση της Συνόδου Κορυφής της Ε.Ε. ο θεσμικός τους ρόλος αναγνωρίζεται. Τι, να νιώθουν παρακατιανοί οι δανειστές, να φαντάζει παρείσακτο το ΔΝΤ; Όχι, αυτά είναι ντροπής πράγματα.

Συνέχεια

ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗ ΠΕΣ ΑΛΕΥΡΙ, Ο ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΑΚΟΣ ΓΕΛΑΕΙ ΚΑΙ ΣΕ ΔΟΥΛΕΥΕΙ…

Αθώες περιστερές κατά τον Χριστοφοράκο οι έλληνες πολιτικοί, αφού όπως ισχυρίστηκε ούτε τους ξέρει, ούτε προσωπικές σχέσεις είχαν, ούτε μοίρασε εκατομμύρια ευρώ στους εθνοπατέρες για να κλείσουν οι «δουλειές», …. και γράμματα γνωρίζει!!!.

Συνέχεια

Ειδήσεις από Γαλλία

Nord Eclair – 21/10/2010 – : Dunkirk – H εκπομπή των προγραμμάτων του  France 3 Nord Pas-de-Calais διακόπηκε την Πέμπτη λόγο βανδαλισμού.

H κεραία βρέθηκε με κομένα τα καλώδια των οπτικών ινών.

Τα προγράμματα αναμένεται να ξαναρχίσουν μόλις διορθωθεί η ζημιά.

Συνέχεια

Αντιεκλογικές αφίσες (4)

Δημοτικές εκλογές 2006. Κυκλοφορεί αντιεκλογική αφίσα από την Συσπείρωση Αναρχικών, τον Αναρχικό Πυρήνα Χαλκίδας και τον Αναρχικό  Πυρήνα ΞΑΝΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ.

Στην εφημερίδα ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, φ.54, Οκτώβριος 2006 δημοσιεύεται το κείμενο που ακολουθεί:

ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ: Ψηφίζω σημαίνει: Παραδίνομαι στην εκμετάλλευση, ενισχύω την εξουσία

Οι εκλογές είναι μια σημαντική στιγμή για την εξουσία. Δεν έχει καμιά σημασία αν αυτές λέγονται δημοτικές, βουλευτικές, ευρωεκλογές ή κάπως αλλιώς. Συνέχεια

ΑΝΤΙΕΚΛΟΓΙΚΟ ΔΙΗΜΕΡΟ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ την Τρίτη 2/11 στην Καμάρα στις 11.00

ΣΥΖΗΤΗΣΗ την Τετάρτη 3/11 στις 17.30 στην Αναρχική Αρχειοθήκη (Δελμούζου 3, πρώτη παράλληλος της Φιλίππου από Αγ. Σοφίας)

ΜΗΝ ΤΑΠΕΙΝΩΝΕΣΑΙ – ΜΗΝ ΨΗΦΙΖΕΙΣ!

ΚΑΙ Ο ΣΟΡΟΣ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΟΥ ΕΜΠΟΡΙΟΥ ΤΗΣ ΚΑΝΝΑΒΗΣ

Αναφανδόν υπέρ της νομιμοποίησης του εμπορίου της κάνναβης τάχθηκε και ο Τζορτζ Σόρος, αφού όπως υποστήριξε στην Wall Street Journal μ’ αυτόν τον τρόπο θα αυξηθούν τα κρατικά έσοδα κατά δις δολάρια και, πιο συγκεκριμένα, συντάσσεται με την γνωστή πρόταση 19 του προτεινόμενου ψηφίσματος της πολιτείας της Καλιφόρνια που εισάγει την νομιμοποίηση για «ψυχαγωγικούς λόγους» της μικρής κλίμακας καλλιέργεια μαριχουάνας. Συνέχεια

Διαρροή τοξικών στην Πιερία

Η φωτογραφία είναι από το ρέμα «Μπουφόλακας», σε απόσταση 4 χλμ. από το ΧΥΤΑ Κατερίνης.

Όπως καταγγέλλει η Εθελοντική Ομάδα Εργασίας Ν. Πιερίας, επικίνδυνα τοξικά έχουν αρχίσει να διαρρέουν από τις εγκαταστάσεις του ΧΥΤΑ, που έχουν να συντηρηθούν εδώ και 6 μήνες, απειλώντας το υπέδαφος και τη θάλασσα.

Ο δήμαρχος της Κατερίνης Σάββας Χιονίδης σφυρίζει αδιάφορα για ένα νέο επικείμενο έγκλημα κατά του περιβάλλοντος. Συνέχεια

Το ΚΚΕ, ο Ζαχαριάδης και η 28η Οκτωβρίου

Αφίσα της δικτατορίας της 4ης Αυγούστου. Ακροπολίτης κι ο Μεταξάς

Μιας και γιορτάζεται η επέτειος της 28ης Οκτωβρίου 1940 δεν είναι κακό να θυμηθούμε μερικά σημεία από την πρόσφατη πολιτική ιστορία. Πάμε λοιπόν κι εμείς εβδομήντα χρόνια πίσω. Ως γνωστόν το ΚΚΕ μετά τη δικτατορία του Μεταξά εξαρθρώθηκε και πολλά μέλη του συνεργάστηκαν με το χαρακτηριζόμενο ως φασιστικό καθεστώς.

Eκείνες τις εποχές όπου το ΚΚΕ ήταν διαλυμένο κυριολεκτικά, το κράτος στο πρόσωπο του Υφυπουργού δημόσιας ασφάλειας Μανιαδάκη έστησε με διάφορα πρώην στελέχη του κόμματος την Προσωρινή Διοίκηση του ΚΚΕ, η οποία μάλιστα εξέδιδε και «Ριζοσπάστη».

Ο Ζαχαριάδης έχοντας ταχθεί με την Προσωρινή Διοίκηση του ΚΚΕ, αγνοώντας, παράλληλα, την συμμαχία του Στάλιν με τον Χίτλερ αλλά και μέσα σε ένα πλέγμα ομιχλωδών συμμαχιών με το καθεστώς (με σκοπό πιθανή αποφυλάκισή του χωρίς, όμως, αποτέλεσμα, όπως φάνηκε στη συνέχεια) έγραψε την πατριωτική του επιστολή.

Επιστολή 1η

«Προς τον Υφυπουργό Δημοσίας Ασφαλείας

Ανοιχτό Γράμμα

Ο φασισμός του Μουσολίνι χτύπησε την Ελλάδα πισώπλατα, δολοφονικά και ξετσίπωτα με σκοπό να την υποδουλώσει και εξανδραποδίσει. Σήμερα όλοι οι Έλληνες παλεύουμε για τη λευτεριά, την τιμή, την εθνι­κή μας ανεξαρτησία. Η πάλη θα είναι πολύ δύσκολη και πολύ σκληρή. Μα ένα έθνος που θέλει να ζήσει πρέπει να παλεύει, αψηφώντας του κινδύνους και τις θυσίες. Ο λαός της Ελλάδας διεξάγει σήμερα έναν πόλεμο εθνικο-απελευθερωτικό, ενάντια στο φασισμό του Μουσολίνι. Δίπλα στο κύριο μέτωπο ΚΑΙ Ο ΚΑΘΕ ΒΡΑΧΟΣ, Η ΚΑΘΕ ΡΕΜΑΤΙΑ, ΤΟ ΚΑΘΕ ΧΩΡΙΟ, ΚΑ­ΛΥΒΑ ΜΕ ΚΑΛΥΒΑ, Η ΚΑΘΕ ΠΟΛΗ, ΣΠΙΤΙ ΜΕ ΣΠΙΤΙ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΦΡΟΥΡΙΟ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟΥ ΑΙΏΝΑ.

Κάθε πράκτορας του φασισμού πρέπει να εξοντωθεί αλύπητα. Στον πό­λεμο αυτό που τον διευθύνει η κυβέρνηση Μεταξά, όλοι μας πρέπει να δώ­σουμε όλες μας τις δυνάμεις, δίχως επιφύλαξη. Έπαθλο για τον εργαζόμενο λαό και επιστέγασμα για το σημερινό του αγώνα, πρέπει να είναι και θα είναι μια καινούρια Ελλάδα της δουλειάς, της λευτεριάς, λυτρωμένη από κάθε ξένη ιμπεριαλιστική εξάρτηση, μ’ ένα πραγματικά παλλαϊκό πολιτισμό.

Όλοι στον αγώνα, ο καθένας στη θέση του και η νίκη θάνε νίκη της Ελ­λάδας και του λαού της. Οι εργαζόμενοι όλου του κόσμου στέκουν στο πλευρό μας.

31-10-1940 ΝΙΚΟΣ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ

Γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του Κ.Κ.Ε.»

Ακολούθησε η «διόρθωση» που συμπλέει, (πλέον) με την γραμμή της Κομμουνιστικής Διεθνούς. Αυτή η δεύτερη επιστολή δεν δημοσιοποιήθηκε. Παρ’ όλες τις φιλότιμες προσπάθειες σύμπλευσης προς τα αφεντικά της Κομμουνιστικής Διεθνούς δεν γλύτωσε τελικά την έντονη κατσάδα, με την απόφαση της 10ης Ιανουαρίου 1941 της Κομμουνιστικής Διεθνούς.

 Επιστολή 2η

«Μεταξάν Πρωθυπουργόν

Ανοιχτό Γράμμα

Ολόκληρος ο λαός της Ελλάδας ξεσηκώθηκε σαν ένας άνθρωπος και χά­λασε τα σχέδια του φασισμού. Με το αίμα του ο λαός εξασφάλισε τη λευτε­ριά και την ανεξαρτησία του. Έξω απ’ αυτά η Ελλάδα δεν έχει καμιά θέση στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο ανάμεσα στην Αγγλία και Ιταλία-Γερμανία. Αφού ο λαός μας υπερασπίσει αποτελεσματικά την ανεξαρτησία και την εθνική λευτεριά του, σήμερα ένα μονάχα πράμα θέλει: Ειρήνη και ουδετε­ρότητα με τούτους τους όρους;

1) Να ξανάρθουν τα πράγματα όπως ήταν στις 28 του Οχτώβρη 1940 δίχως καμιά εδαφική-οικονομική-πολιτική ζημία σε βάρος της Ελλάδας.

2) Οι πολεμικές δυνάμεις της Αγγλίας να φύγουν όλες απ’ τα χώματα και τα νερά της Ελλάδας. Με βάση τους δύο αυτούς όρους να ζητήσουμε αμέσως από την κυβέρνηση της Ε.Σ.Σ.Δ. να μεσολαβήσει για να γίνει ελληνοϊταλική ειρήνη. Αυτό σήμερα είναι το μοναδικό εθνικολαϊκό συμφέρο. Και η πράξη έχει αποδείξει ότι μόνον η Ε.Σ.Σ.Δ. σήμερα έσωσε την ειρήνη και ουδετερότητα της Γιουγκοσλαβίας – Βουλγαρίας – Τουρκίας.

26 του Νοέμβρη 1940

Ν. ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ

Υ.Γ. Είμαστε υποχρεωμένοι να ζητήσουμε ειρήνη έντιμη και δίχως κυρώ­σεις και για να ξεκαθαρίσουμε άλλη μία φορά τόσο τον εθνικό-αμυντικό-απελευθερωτικό χαρακτήρα του πολέμου που κάνουμε, όσο και ότι εί­μαστε ξένοι προς τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο που κάνουν οι πλουτοκρατικές μεγάλες δυνάμεις. Αν σήμερα δεν δουλέψουμε για μια έντιμη ειρήνη ο πόλεμος θα χάσει για μας τον εθνικό αμυντικό χαρακτήρα του, θα γίνει κατακτητικός και τότε θα έχει αντίθετο το λαό».

Τα συμπεράσματα δικά σας.

Δημοσιεύτηκε από Συσπείρωση Αναρχικών

Ετοιμάζουν ελληνικό FBI!

Σύμφωνα με χθεσινά δημοσιεύματα, ο υπουργός ΠΡΟΠΟ ετοίμασε με το επιτελείο του νομοσχέδιο για την υλοποίηση διεύθυνσης εσωτερικής ασφάλειας και οικονομικής αστυνομίας στα πρότυπα του αμερικανικού FBI! Ορμώμενοι φαίνεται από τις επιτυχίες του Κίφερ Σάντερλαντ στο «24» και βλέποντας μετά μανίας σειρές όπως «CSI» κτλ. ετοιμάζονται για το… μεγάλο άλμα. Αναδιοργάνωση των μπάτσων, καλύτερη εκπαίδευση κτλ. Αυτό ήταν και το όραμα του αμερικανοτραφούς Χρυσοχοΐδη. Συνέχεια

ΜΠΡΟΣ ΓΚΡΕΜΟΣ (Παπανδρέου) ΚΑΙ ΠΙΣΩ ΡΕΜΑ (Μαρκεζίνης)

Ή, αυτό το «όνειρο» το ’χουμε ξαναδεί…

Δεν θα μείνουμε στα ουκ ολίγα και πράγματι διασκεδαστικά σαρδάμ του Παπανδρέου, παρ’ ότι κατά βάθος ήταν και οι μοναδικές στιγμές, που είπε μεγάλες αλήθειες: ότι θα δημιουργήσει 600.000 νέες θέσεις ανεργίας (ναι, το είπε…) ή ότι κάνει προσπάθειες να χτυπήσει την διαφάνεια (ναι, και αυτό το είπε…).

Συνέχεια

200 συνοροφύλακες της FRONTEX αναμένονται για τη φύλαξη τμήματος συνόρων στον Έβρο, από κοινού με το τουρκικό κράτος

Σύμφωνα με σχετικές ανακοινώσεις του υπουργού προστασίας της κρατικής τάξης και ασφάλειας και εφαρμογής του μνημονίου Χρ. Παπουτσή σύντομα, χωρίς να καθοριστεί ακριβώς το πότε, αναμένονται 200 συνοριοφύλακες της Frontex με τον σχετικό εξοπλισμό τους (φορητά ραντάρ, ανιχνευτές κλπ).

Συνέχεια

ΚΗΠΟΥΡΟΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΚΙΝΔΥΝΕΨΕ ΝΑ ΧΑΣΕΙ ΤΗΝ ΖΩΗ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΛΟΥΪΖΗΣ ΡΙΑΝΚΟΥΡ

Κηπουρός του Δήμου έλαβε την εντολή να μεταβεί σε νησίδα της οδού Λουΐζης Ριανκούρ και να αντικαταστήσει χαλασμένο δένδρο. Και ενώ ολοκλήρωνε την εργασία χρησιμοποιώντας απλά μια αξίνα, το έδαφος κυριολεκτικά υποχώρησε μπροστά του με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί μια τρύπα πάνω από δέκα μέτρα βάθος και αδιευκρίνηστο πλάτος. Συνέχεια

Αντιεκλογικές αφίσες (3)

Μαραθώνιος εκλογικών αναμετρήσεων από τον Ιούνιο του 1989 έως τον Απρίλιο του1990. Λίγο πριν τις εκλογές του Ιουνίου 1989, φτιάχνεται η εκλογική συμμαχία του ΚΚΕ με τη ΕΑΡ (Ελληνική Αριστερά) η οποία είναι ο μετασχηματισμός του ΚΚΕ εσωτερικού. Αυτός είναι ο «Συνασπισμός της Αριστεράς και της Προόδου».

Συνέχεια

Εμπρησμός σε δημαρχείο στη Γαλλία

Το βράδυ της 23ης Οκτωβρίου ξέσπασε φωτιά στο δημαρχείο του Ταρνό στη Λαντ. Η φωτιά φαίνεται να οφείλεται σε εμπρησμό, αφού πυρπολήθηκε επίσης ένα δημοτικό όχημα που ήταν παρκαρισμένο μπροστά. Συνέχεια

ΣΥΣΤΗΜΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΠΟΥ ΨΕΚΑΖΕΙ ΤΟΥΣ ΚΛΕΦΤΕΣ ΜΕ ΜΕΙΓΜΑ ΣΥΝΘΕΤΙΚΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ DNA ΣΤΗΝ ΟΛΛΑΝΔΙΑ…

«Αν κλέψετε, είστε σημαδεμένοι», προειδοποιεί πινακίδα έξω από το κατάστημα των McDonald’s κοντά στο δημαρχείο της πόλης του Ρότερνταμ στην Ολλανδία.

Περί τίνος πρόκειται; Αφορά την εγκατάσταση στις εισόδους καταστημάτων μιας συσκευής σε μέγεθος βιβλίου, η οποία όταν ενεργοποιείται ψεκάζει τους κλέφτες με ένα μείγμα συνθετικού ανθρώπινου DNA, Συνέχεια

ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ

[Το κείμενο που ακολουθεί δημοσιεύθηκε το 1902!!!

Η εσωτερική λογική και η διαύγεια του λόγου του το κάνουν επίκαιρο ακόμα και σήμερα. Ορισμένα σημεία του που αναφέρονται σε ό,τι ίσχυε την εποχή που γράφτηκε το κείμενο, όπως π.χ. η ψήφος στα 21 ή η απαγόρευση ψήφου στους στρατιωτικούς, δεν αλλάζουν σε τίποτα τη σημασία του κειμένου.

Η ενίσχυση της κοινοβουλευτικής δικτατορίας πάνω στους καταπιεζόμενους δείχνει και τη σημασία που αποκτά η ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ σαν κίνηση σαμποταρίσματος των εκλογών, που θα μπορούσε να οδηγήσει στην ανατροπή και εν τέλει στην καταστροφή του κράτους και την εξάλειψη των εξουσιαστικών κι εκμεταλλευτικών σχέσεων. Εννοείται, πως αυτά τα αποτελέσματα δεν τα αποφέρει μόνη της η ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ, αλλά σε συνδυασμό με εξεγερτικές κοινωνικές πρακτικές τις οποίες –μέσα από διεργασίες σύνθεσης– στηρίζει, αλλά και από τις οποίες στηρίζεται.

Οι απειλές των εξουσιαστών για δήθεν επιβολή ποινών, σε περίπτωση που κάποιος δεν ψηφίσει, αποδείχνονταν κενές, ιδιαίτερα στις περιπτώσεις όπου η αποχή ήταν μεγάλη. Κανένα κράτος δεν είχε τολμήσει να προχωρήσει στην επιβολή ποινών σε χιλιάδες άτομα που δεν ψήφιζαν. Τώρα, μάλιστα, που αυτό το ζήτημα είναι ξεκαθαρισμένο, ακόμα και στο πλαίσιο των νομοθεσιών τους, γίνεται κατανοητό πως οι όποιες απειλές αποσκοπούν στον εκφοβισμό. Ήδη, τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια τα ποσοστά της αποχής, των άκυρων και των λευκών ψηφοδελτίων έχει ξεπεράσει το 30% αυτών που είναι γραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους.

Η ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ είναι η ποιοτική συσσώρευση της αντίθεσης ενάντια στους εξουσιαστές που συνειδητά εξακολουθεί να εκδηλώνεται και μετά το εκλογικό – κοινοβουλευτικό τσίρκο, μέσα στους χώρους που αναπτύσσεται ο κοινωνικός ανταγωνισμός, εκεί όπου παίρνει σάρκα και οστά ο καθημερινός κοινωνικός πόλεμος].

Η ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΟΛΙΚΗ

Όταν λέμε «καθολική ψηφοφορία» εννοούμε την ψηφοφορία όλων των ανθρώπων. Όμως η πραγματικότητα είναι τελείως αντίθετη.

Πράγματι, πρέπει πρώτα απ’ όλα να παρατηρήσουμε ότι:

– Όσοι δεν έχουν συμπληρώσει το 21ο έτος της ηλικίας τους δεν έχουν δικαίωμα ψήφου.

– Οι στρατιώτες δεν έχουν δικαίωμα ψήφου.

– Όσοι έχουν στερηθεί, απ’ το νόμο, τα πολιτικά τους δικαιώματα δεν έχουν δικαίωμα ψήφου. Και ακόμα:

– Όσοι για τον ένα ή τον άλλο λόγο (αρρώστια, δουλειά κ.λπ.) δεν μπορούν να πάνε στην κάλπη τη μέρα των εκλογών, δεν ψηφίζουν.

Απομένουν όσοι πράγματι ψηφίζουν. Αλλά ένα μεγάλο μέρος των ψήφων τους δεν μετράει, γιατί:

– Όσοι απέχουν συνειδητά ή από αδιαφορία δεν ψηφίζουν,

Απομένουν όσοι πράγματι ψηφίζουν. Αλλά ένα μέρος των ψήφων τους δεν μετράει γιατί:

– Όσοι έδωσαν τις ψήφους τους σε υποψηφίους που δεν εκλέχτηκαν είναι σα να μην έχουν ψηφίσει.

– Παρόμοια, εκείνοι που οι υποψήφιοι τους μειοψηφούν στις κάθε είδους συνελεύσεις είναι σα να μην έχουν ψηφίσει.

Απομένουν σε τελική ανάλυση, οι εκλογείς που οι αντιπρόσωποι τους ψηφίζουν τους νόμους.

Ας σημειωθεί ότι αυτοί οι εκλογείς θα δυσκολεύονταν ίσως να μορφώσουν μιαν ενιαία γνώμη, εάν ο αντιπρόσωπός τους τούς συμβουλευόταν κάθε φορά που πρόκειται να ψηφίσει εν ονόματι τους.

Αλλά δεν είναι μόνο αυτό.

Η πλειοψηφία μιας συνέλευσης δεν μπορεί να συμφωνήσει πάνω στο κείμενο ενός νόμου χωρίς «συμβιβασμό». Για να συμβιβαστούν, πρέπει και οι μεν και οι δε να απαρνηθούν ως ένα βαθμό τις ιδέες τους. Κανείς δεν μπορεί να έχει την αξίωση να γίνουν οι ιδέες του αποδεκτές στο σύνολο τους.

Τι νόημα έχει λοιπόν η ψήφος, εφ’ όσον έτσι δεν μπορεί να προκύψει:

– Ούτε η επιθυμία του ψηφοφόρου.

– Ούτε η αλήθεια που είναι αδιάλλακτη και ασυμβίβαστη με τα παζαρέματα;

Πού οδηγεί λοιπόν στην πραγματικότητα η λεγόμενη «καθολική» ψηφοφορία;

Οδηγεί στην καταπίεση ορισμένων ανθρώπων από άλλους δίχως καμιά εγγύηση ότι αυτοί οι άλλοι έχουν το δίκιο με το μέρος τους, και μάλιστα (όπως θα δείξουμε πιο κάτω) με τη βεβαιότητα ότι δεν είναι δυνατόν να έχουν το δίκιο με το μέρος τους.

Με δύο λόγια, η λεγόμενη «καθολική» ψηφοφορία δεν είναι ψηφοφορία όλων των ανθρώπων. Είναι ένα τέχνασμα που μπορεί να χρησιμεύσει σε ορισμένους ανθρώπους (μηχανορράφους) για να καταπιέσουν άλλους ανθρώπους.

Αλλά δεν είναι μόνο αυτό.

Η ΛΕΓΟΜΕΝΗ ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΙΣΧΥΡΟ ΜΕΣΟ ΝΑΡΚΩΣΗΣ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑΣ

Πράγματι, αφού συμπληρώσει το 21ο έτος, κάθε τέσσερα χρόνια (δηλαδή μια φορά κάθε 1460 ή 1461 ημέρες) ο εκλογέας ψηφίζει (δηλαδή προσπαθεί να καταπιέσει όσους σκέφτονται διαφορετικά απ’ αυτόν). Όσο για την εξουσία, αυτή λειτουργεί κάθε μέρα και κάθε στιγμή.

Η καθολική ψηφοφορία λοιπόν σημαίνει: 1 ημέρα δικαίωμα στη μηχανορραφία, 1459 ή 1460 ημέρες παραίτησης.

Βλέπουμε ότι η καθολική ψηφοφορία είναι ένα ισχυρό μέσο νάρκωσης της ανθρώπινης δραστηριότητας. Δεν έχει τίποτα κοινό, με τη λαϊκή κυριαρχία, με το δικαίωμα να είσαι κάθε στιγμή εξ ίσου κυρίαρχος με οποιονδήποτε άλλον, δεν έχει καμιά σχέση με την ισότητα.

ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΛΟΓΟ

Στις χώρες όπου υπάρχει το κοινοβουλευτικό καθεστώς οι άνθρωποι καθορίζουν τις ρυθμιζόμενες ενέργειες, επιτρεπόμενες και απαγορευμένες, καθορίζουν δηλαδή το νόμο, με τον ακόλουθο τρόπο:

1ον. Ανάδειξη των αντιπροσώπων (βουλευτές, γερουσιαστές, δημοτικοί σύμβουλοι κ.λπ.). Αυτή η ανάδειξη ισοδυναμεί με την ολοκληρωτική παραίτηση της ατομικής δραστηριότητας στα χέρια των πολιτικών.

2ον. Σύσκεψη των πολιτικών οι οποίοι εκφέρουν κρίσεις και φτιάχνουν κείμενα ψηφίζοντας πάνω σ’ αυτές τις κρίσεις.

3ον. Επιβολή με τη βία του αποτελέσματος των ψηφοφοριών τους.

Αυτό το σύστημα είναι παράλογο.

Εάν πράγματι υπάρχουν ενέργειες που οι άνθρωποι πρέπει να ρυθμίσουν, να επιτρέψουν και να απαγορέψουν, θα έπρεπε αυτές να καθορίζονται από τη λογική. Εάν δεν υπάρχουν, οι πολιτικοί δεν είναι πιο αρμόδιοι από τους άλλους ανθρώπους για να τις καθορίσουν.

Πώς αποκαθίσταται η αλήθεια; Πώς προσδιορίζεται η επιστημονική ακρίβεια;

Μήπως διορίζονται αντιπρόσωποι για να το κάνουν; Όχι. Αυτός που αποκαθιστά την αλήθεια δεν είναι εντολοδόχος κανενός. Πολλές φορές δεν έχει ούτε δίπλωμα, ούτε κύρος. Γίνονται ψηφοφορίες για τον προσδιορισμό της επιστημονικής αλήθειας; Όχι. Η ψήφος δεν αποδεικνύει τίποτα. Ο Γαλιλαίος ήταν ο μόνος που έλεγε ότι η γη γυρίζει. Αν και μόνος, το δίκιο ήταν με το μέρος του κι όχι με το μέρος της πλειοψηφίας. Επιβάλλεται η επιστήμη με τη βία; Όχι. Λένε στους ανθρώπους: «Ιδού η επιστήμη, ιδού και οι αποδείξεις. Αποδεχθείτε ό,τι αναγνωρίζετε σαν ορθό».

Από επιστημονική άποψη, η λογική των ανθρώπων είναι προφανής. Κανείς δεν εξεγείρεται κατά της επιστήμης, ούτε και οι αμαθείς, γιατί αυτοί οι τελευταίοι ξέρουν ότι η επιστήμη επαληθεύεται απ’ όσους είναι ικανοί να το κάνουν, ξέρουν ότι και οι ίδιοι, αν είχαν τις δυνατότητες, θα μπορούσαν να την επαληθεύσουν.

Από νομική άποψη, ο παραλογισμός των ανθρώπων είναι προφανής. Ο νόμος καθορισμένος με τρόπο παράλογο, μπορεί να είναι ακατάλληλος, βασανιστικός. Πάντως θα είναι νόμος, από τη στιγμή που θα έχει ψηφιστεί και εκδοθεί σύμφωνα με τους παράλογους κανόνες που θεσπίστηκαν.

Ιδού το πολιτικό σύστημα. Μη έχοντας καμιά σχέση με τη λογική, δεν μπορεί να δώσει λογικά αποτελέσματα. Η πολιτική, μέθοδος παράλογη, δεν είναι δυνατόν να χρησιμεύσει για τον προσδιορισμό ορθολογικών κανόνων διαβίωσης. Εάν υπάρχουν τέτοιοι κανόνες μόνο οι τρελοί μπορεί να θέλουν να τους καθορίσουν και να τους επιβάλλουν στους λογικούς ανθρώπους με μια μέθοδο που δεν είναι ορθολογική.

Ο ΝΟΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΤΟΥ ΙΣΧΥΡΟΤΕΡΟΥ

Κάθε άτομο, όταν φτάσει στην ηλικία της λογικής, βρίσκεται αντιμέτωπο με μιαν απροσμέτρητη ποσότητα νόμων.

Εάν πει: «Αυτοί οι νόμοι που έγιναν χωρίς εμένα, πριν από μένα, εναντίον μου, δεν μου αρέσουν», του απαντούν: «Εξέτασε τους πρώτα, στη συνέχεια θα μπορέσεις, όταν παρουσιαστεί η ευκαιρία, να χρησιμοποιήσεις τα δικαιώματα σου σαν πολίτης για να αλλάξεις την κοινωνική τάξη πραγμάτων».

Εάν πει «Βιάζομαι», του απαντούν: «Δεν πρέπει να είσαι ανυπόμονος. Αυτοί που φτιάχνουν τους νόμους είναι επιφορτισμένοι από σένα ή από τους αντιπάλους σου να ενεργούν αντί για σένα και στη θέση σου. Κάνε πολιτική».

Αλλά η πολιτική οδηγεί στην κατασκευή του νόμου και ο νόμος δεν είναι τίποτε άλλο παρά η αποδοχή από μέρους ορισμένων ανθρώπων (πλειοψηφία) εκτιμήσεων που αμφισβητούν άλλοι άνθρωποι (μειοψηφία).

Η επιβολή εκτιμήσεων με τη βία είναι τυραννία. Ο νόμος είναι η υπέρτατη καταπίεση, η θεσμοποιημένη καταπίεση, το δίκαιο του ισχυρότερου.

Τα δικαιώματα ενός ανθρώπου δεν μπορούν να εξαρτώνται από τις περισσότερο ή λιγότερο ανυστερόβουλες εκτιμήσεις άλλων ανθρώπων. Τα δικαιώματα αυτά υπάρχουν ή δεν υπάρχουν. Εάν υπάρχουν, πρέπει να εξασκούνται (στην ανάγκη παρά το νόμο) και, για να γίνει αυτό, πρέπει να προσδιοριστούν με τη λογική.

Ο ΝΟΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΒΡΑΒΕΥΣΗ ΤΗΣ ΠΑΝΟΥΡΓΙΑΣ

Εφόσον η πολιτική οδηγεί στην κατασκευή του νόμου καλό είναι να δείξουμε τη ματαιότητα του.

Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει νόμος, δεν μπορεί να υπάρξει νόμος, ο νόμος δεν μετράει, ή μάλλον υπάρχει ένας μόνο νόμος, γραμμένος με αδιόρατα ψηφία σε όλους τους κώδικες: «Έχε το νου σου να μη σε πιάσουν».

Πράγματι το Κράτος δεν τιμωρεί όσους παραβιάζουν το νόμο, τιμωρεί όσους συλλαμβάνονται παραβιάζοντας το νόμο, πράγμα που δεν είναι ταυτόσημο. Όποιος παραβιάζει το νόμο δίχως να συλληφθεί δεν μπορεί να τιμωρηθεί.

Έχουμε λοιπόν κάθε λόγο να ισχυριστούμε ότι ο νόμος είναι μια επιβράβευση της πανουργίας, ότι λέει στους ανθρώπους: «Είναι άσκοπο να ’σαστε νομοταγείς, πρέπει να ’σαστε απατεώνες. Όλα στους αγύρτες και τίποτα στους αδύνατους, τίποτα στους απλούς ανθρώπους που δεν έχουν ούτε την πονηριά ούτε την παλιανθρωπιά που χρειάζεται για να χρησιμοποιήσουν το νόμο για δικό τους λογαριασμό».

Αυτό είναι τόσο αληθινό ώστε υπάρχουν άνθρωποι (δικηγόροι, δικαστές) που επίσημο επάγγελμα τους είναι να προσπαθούν είτε να παρακάμψουν είτε να εφαρμόσουν το νόμο ανάλογα με τις ανάγκες της στιγμής.

ΟΛΟΙ ΟΙ ΨΗΦΟΦΟΡΟΙ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΚΟΙ

Όλοι οι άνθρωποι συμφωνούν ότι η σημερινή κοινωνία είναι ελαττωματική.

Πώς λοιπόν αυτή η κοινωνία που σε κανένα δεν αρέσει, κατορθώνει να διαιωνίζεται;

Διαιωνίζεται:

1ον. Επειδή υπάρχουν άνθρωποι για τους οποίους είναι υποφερτή, οι προνομιούχοι.

2ον. Επειδή οι μη προνομιούχοι, για τους οποίους δεν είναι υποφερτή, υποτάσσονται αγόγγυστα στη μοίρα τους, επειδή δεν εξεγείρονται.

Αλλά αυτό δεν είναι όλο.

Οι προλετάριοι όχι μονάχα δεν εξεγείρονται, αλλά ακόμα αποδέχονται, αναγνωρίζουν, διατηρούν και εδραιώνουν το καταπιεστικό καθεστώς.

Αποδέχονται, αναγνωρίζουν, διατηρούν και εδραιώνουν αυτό το καθεστώς όχι επειδή εξαναγκάζονται, αλλά επειδή είναι αρκετά ηλίθιοι για να αποδεχθούν, αναγνωρίσουν, διατηρήσουν και εδραιώσουν την καταπίεση.

Πράγματι, κάθε φορά που οι άνθρωποι καλούνται να ψηφίσουν είναι σα να τους ζητούν μια προσυπογραφή για την παράταση του υποτιθέμενου κοινωνικού συμβολαίου. Ο ψηφοφόρος είναι ένας άνθρωπος που έρχεται τη μέρα που τον φωνάζουν όπως οι υπηρέτες, τη μέρα που του σφυρίζουν σαν να ‘ταν υπάκουο σκυλί, που έρχεται μόνο αυτή τη μέρα κι όχι τις άλλες μέρες, ένας άνθρωπος που έρχεται όταν η εξουσία του λέει:

«Ήρθε η στιγμή να επικυρώσεις για μιαν ακόμα φορά και να συμβάλεις στη λειτουργία ενός συστήματος που δημιουργήθηκε από άλλους και για άλλους. Έφτασε η ώρα να διαλέξεις αυτούς που θα μετάσχουν σε τούτο το σύστημα και να συμβάλεις με ή χωρίς την πρόθεση να το τροποποιήσουν, να διαλέξεις αυτούς που θα επιβοηθήσουν τη λειτουργία του μηχανισμού συντριβής των αδυνάτων και θα αμειφθούν με χρήμα, επιρροές, προνόμια και τιμές. Ήρθε η στιγμή να αποδιώξεις για μια ακόμα φορά την ιδέα της εξέγερσης ενάντια στην κοινωνική οργάνωση που σε εκμεταλλεύεται και να υπακούσεις στην εξουσία. Ήρθε η στιγμή να ψηφίσεις, δηλαδή να κάνεις μια πράξη που σημαίνει: αναγνωρίζω τους νόμους».

Είναι φανερό ότι η εκλογική αποχή σημαίνει πρώτα απ’ όλα: «Δεν αναγνωρίζω τους νόμους. Δεν θέλω ένα καθεστώς που μου επιβάλλουν και που θέλουν να συνεχίσουν να μου επιβάλλουν».

Κατά συνέπεια, κάθε ψηφοφόρος (είτε αποκαλείται –ορθά– μοναρχικός, είτε αποκαλείται –κακώς– επαναστάτης σοσιαλιστής) είναι συντηρητικός, εφόσον η ψήφος του συμβάλλει στη λειτουργία του υπάρχοντος συστήματος.

ΟΠΟΙΟΣ ΑΠΕΧΕΙ ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ ΕΙΝΑΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣ

Δείξαμε ότι η πολιτική είναι για τους προνομιούχους ένα ισχυρό μέσο νάρκωσης της δραστηριότητας των μη προνομιούχων. Λένε στους ανθρώπους: «Βάλτε το μυαλό σας στην τσέπη σας και βγάζετε το κατά διαστήματα για να ψηφίσετε δηλαδή για να εδραιώσετε την εξουσία. Κι ενώ εσείς θα μένετε με τα χέρια σταυρωμένα, η εξουσία θα λειτουργεί δίχως ανάπαυλα».

Και βλέπουμε ορισμένους να εκπλήσσονται που δεν γίνεται η επανάσταση μέσω του πολιτικού συστήματος! Αλλά το εκπληκτικό θα ήταν να γίνει η επανάσταση μ’ ένα τέτοιο σύστημα, μ’ ένα σύστημα αντεπαναστατικό, συντηρητικό.

Η επανάσταση θα γίνει όταν οι άνθρωποι θα πάψουν να παραιτούνται από τη δραστηριότητα τους.

Η επανάσταση θα γίνει όταν οι άνθρωποι θα πάψουν να αναθέτουν εξουσίες, όταν θα πάψουν να διαλέγουν δεσμοφύλακες όταν θα πάψουν να επιτρέπουν σε κάτι τέτοια ανθρωπάκια να λένε: «Μου δώσατε το ΔΙΚΑΙΩΜΑ να ενεργώ για λογαριασμό σας».

Η εξουσία θα γκρεμιστεί τη μέρα που οι άνθρωποι θα πάψουν να την επιβάλλουν στον εαυτό τους, τη μέρα που θα πάψουν να δημιουργούν κατηγορίες προνομιούχων, κυβερνητών, καταπιεστών.

Η επανάσταση θ’ αρχίσει τη στιγμή που οι άνθρωποι θα εγκαταλείψουν την πολιτική.

Όλες οι επαναστάσεις του παρελθόντος ήταν στιγμές όπου οι άνθρωποι εγκατέλειψαν την πολιτική, όπου πήραν τις τύχες τους στα ίδια τους τα χέρια.

Όποιος εγκαταλείψει την πολιτική αρχίζει την επανάσταση, γιατί ξαναρχίζει τη δραστηριότητα του από την οποία μέχρι τότε είχε παραιτηθεί.

ΠΟΙΕΣ ΘΑ ΗΤΑΝ ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΗΣ ΕΚΛΟΓΙΚΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ;

Οι συνέπειες της εκλογικής απεργίας θα ήταν: κήρυξη πολέμου ενάντια στο υπάρχον καθεστώς και έναρξη των εχθροπραξιών με τη βεβαιότητα της τελικής ανατροπής του.

Πράγματι, η άρνηση της ψήφου μέσα στις συνθήκες που περιγράψαμε δεν είναι πράξη αδράνειας αλλά πράξη εξέγερσης. Οι κυβερνήτες θα καταλάβουν ότι όποιος απέχει συνειδητά δεν είναι αδιάφορος αλλά εξεγερμένος, ότι αυτός ο εξεγερμένος δεν είναι δυνατόν να μη δράσει και ότι η εκλογική αποχή του συμβαδίζει με την ατομική του δραστηριοποίηση για το γκρέμισμα της παράλογης αυθαιρεσίας.

Εξ άλλου, η γενικευμένη αποχή θα δυσχέραινε τη διακυβέρνηση.

Τι κύρος θα είχε ένα άτομο εκλεγμένο από μια μικρή μερίδα των ψηφοφόρων; Τι κύρος θα είχαν οι συνελεύσεις ατόμων εκλεγμένων από μειοψηφίες; Τι κύρος θα είχε η εκτελεστική εξουσία που αναδεικνύεται απ’ αυτές τις συνελεύσεις;

Από τη στιγμή που η εξουσία, για να λειτουργήσει, αισθάνεται την ανάγκη να καθαγιαστεί από την ψήφο, μπορούμε να συμπεράνουμε ότι υπάρχει ένα όριο ψήφων κάτω από το οποίο η εξουσία χάνει κάθε κύρος.

Και, ενώ η εξουσία θα έχανε το κύρος της, η μάζα θα αποκτούσε συνείδηση της δύναμης της. Η εκλογική απεργία είναι για τους επαναστάτες ένας έξοχος τρόπος να μετρήσουν τις δυνάμεις τους. Όταν λέμε «επαναστάτες», εννοούμε τους ανθρώπους που είναι ικανοί να ανατρέψουν την υπάρχουσα τάξη πραγμάτων και που το αποδεικνύουν με την άρνηση τους να υποταχθούν σ’ αυτή. Μ’ αυτούς τους ανθρώπους, δηλαδή με τους αντιπολιτικούς, αρχίζει μια αντιπολιτική γεωμετρική πρόοδος, μια απ’ αυτές τις προόδους, με απροσδιόριστο λόγο, απ’ όπου προέκυψαν όλα τα λαϊκά κινήματα. Αρκεί να ανακαλέσουμε στη μνήμη το μπουλανζισμό και το αντισημιτικό κίνημα. Και είναι γνωστό πού οδηγούν οι γεωμετρικές πρόοδοι: είναι γνωστό πόσο γρήγορα μπορούν να προχωρήσουν, πόσο είναι αναπότρεπτες και τι προβλέψεις δικαιολογούμαστε να κάνουμε όταν βλέπουμε να διαγράφεται αχνά μια τέτοια διαδικασία.

Και τώρα ας αναλογισθούμε το γεγονός ότι δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί μια δύναμη που η ύπαρξη της αγνοείται. Οι άνθρωποι δεν μπόρεσαν να χρησιμοποιήσουν τον ηλεκτρισμό που υπήρχε γύρω τους όσον καιρό τον αγνοούσαν. Αντίθετα δεν υπάρχει ούτε ένα παράδειγμα που οι άνθρωποι να μη χρησιμοποίησαν αμέσως μια νεοφανέρωτη δύναμη. Το ζήτημα είναι να αποκαλύψουμε στο προλεταριάτο τη δύναμη του, να του δείξουμε ότι δεν είναι ο πιο αδύνατος, ότι είναι ο ισχυρότερος, ότι δεν πρέπει να υπακούει, ότι δεν πρέπει να υποχωρεί, ότι δεν πρέπει να ανέχεται τη σκλαβιά.

Σήμερα το προλεταριάτο δεν έχει συνείδηση της δύναμης του. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με την εκλογική απεργία.

Η εκλογική απεργία είναι εύκολη γιατί όποιος απέχει δεν τιμωρείται και επομένως δεν διακινδυνεύει καθόλου.

Είναι γεγονός ότι η πολιτική πρόληψη, έχει βαθιές ρίζες αλλά, όπως όλες οι προλήψεις μπορεί να καταπολεμηθεί με λογικά επιχειρήματα και τίποτα δεν αντιστέκεται στη λογική.

Ας επιστρέψουμε στην αφετηρία μας. Εάν είναι αλήθεια ότι η υπάρχουσα κοινωνία διαιωνίζεται επειδή οι μη προνομιούχοι, οι προλετάριοι υποτάσσονται αγόγγυστα, πρέπει αυτοί οι τελευταίοι να πάψουν να υποτάσσονται, πρέπει να εξεγερθούν, πρέπει κάθε ένας απ’ όσους θέλουν να ανατρέψουν την κοινωνία να εξεγερθεί για δικό του λογαριασμό, και, καθώς οι προλετάριοι αποτελούν τη συντριπτική πλειοψηφία, η γενικευμένη εξέγερση θα καθιστούσε την ανατροπή αναπόφευκτη.

Όσα είπαμε δείχνουν καθαρά τη σπουδαιότητα της εκλογικής απεργίας, ενδεχόμενου προανακρούσματος μιας επανάστασης που η σύγχρονη μορφή της φαίνεται να είναι η γενική απεργία.

Η γενική απεργία, ή αν προτιμάτε η γενικευμένη απεργία, εμφανίζεται σαν ένα όπλο τόσο ισχυρό που, κατά τη γνώμη μας, ορισμένες μερικές απεργίες που εξαπλώνονται (όπως π.χ. η απεργία εκπλήρωσης των στρατιωτικών υποχρεώσεων, η απεργία των φόρων ή ενοικίων κ.λπ.) θα αρκούσαν για να οδηγηθούμε στην κοινωνική ανατροπή.

Ένα κίνημα τέτοιας φύσης δεν θα ήταν μονάχα ξένο προς την πολιτική, αλλά επίσης θα στρέφονταν εναντίον της πολιτικής, δηλαδή εναντίον του συστήματος απ’ όπου προκύπτει η εξουσιαστική οργάνωση που καταργεί την ελευθερία μας.

Ας προστεθεί ότι η κοινωνική ανατροπή που πραγματοποιείται από ανθρώπους συνειδητούς δεν μπορεί παρά να είναι το κίνημα που προηγείται της δημιουργίας μιας ορθολογικής κοινωνίας. Είναι εύκολο να δείξουμε ότι μια τέτοια κοινωνία μπορεί να δημιουργηθεί, από τη στιγμή που αρκετοί άνθρωποι θα έχουν κατανοήσει ότι το ουσιαστικό ζήτημα είναι η αντικατάσταση του ανταγωνισμού από τη συντροφικότητα.

ΑΝΤΙ-ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑ: ΕΑΝ ΟΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ ΔΕΝ ΨΗΦΙΖΟΥΝ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΣΤΟΥΣ ΑΝΤΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ

Κατ’ αρχάς ας παρατηρηθεί ότι αυτό το επιχείρημα δεν είναι δυνατόν να προβληθεί από έναν συνειδητό επαναστάτη, εφ’ όσον όποιος βρίσκεται στην εξουσία, έστω και πρόσκαιρα, δεν μπορεί να είναι επαναστάτης.

Πράγματι, ο σκοπός ενός συνειδητού επαναστάτη δεν είναι η κατάκτηση της εξουσίας, αλλά η καταστροφή της.

Κανείς δεν μπορεί να ελπίζει ότι θα καταστρέψει την εξουσία μέσω της εξακολουθητικής λειτουργίας της, παίζοντας δηλαδή ρόλο κοινωνικής συντήρησης.

Όπως είπαμε, ο ψηφοφόρος είναι συντηρητικός επειδή κατασκευάζει ένα γρανάζι της εξουσίας, ένα ουσιώδες γρανάζι χωρίς το οποίο δεν μπορεί να υπάρχει εξουσία.

Ο αντιπρόσωπος, αυτό το γρανάζι, είναι αναγκαστικά συντηρητικός εφόσον είναι ένα ενεργό συστατικό της εξουσίας, εφ’ όσον είναι η εξουσία.

Ακόμα κι αν υποθέσουμε ότι οι ψηφοφόροι και οι αντιπρόσωποι θέλουν να καταστρέψουν την εξουσία, το γεγονός ότι υπάρχουν αντιπρόσωποι συμβάλλει, όχι βέβαια στην καταστροφή, αλλά στη δικαιολόγηση της εξουσίας.

Εξ άλλου, το να θέλουμε να επιβάλλουμε την ελευθερία μέσω της εξουσίας φαίνεται σαν κακόγουστο αστείο. Η ελευθερία και η εξουσία είναι τελείως ασυμβίβαστες, η μια αυξάνει στο μέτρο που η άλλη μειώνεται και αντιστρόφως.

Μέχρι τώρα όλες οι κοινωνίες θεμελιώθηκαν πάνω στην εξουσιαστική αρχή. Ακόμα κι αυτό που κακώς αποκαλείται σοσιαλισμός είναι μια μορφή τούτης της αρχής. Η ανάθεση εξουσιών σε ορισμένα άτομα που επιφορτίζονται να διανείμουν τα πάντα προς όφελος της κοινότητας (κολεκτιβισμός), ισοδυναμεί με την εγκατάλειψη των δικαιωμάτων. Οι «σύντροφοι» ηγέτες θα είναι προνομιούχοι, κυβερνήτες, καταπιεστές· οι άλλοι θα είναι υποτελείς, εκμεταλλευόμενοι, καταπιεζόμενοι.

Όποιος δεν ανέχεται να τον καταπιέζουν δεν μπορεί να καταπιέζει άλλους ανθρώπους. Το λογικό άτομο φτάνει αναγκαστικά στην αντίληψη του αντιεξουσιαστικού κομμουνισμού, που θα μπορούσε επίσης να αποκληθεί ολοκληρωτική συντροφικότητα.

Εφ’ όσον η ψήφος οδηγεί στην εξουσία, πρέπει να αγωνιστούμε εναντίον της και όχι να συμμετάσχουμε.

ΣΥΝΟΨΗ

– Η καθολική ψηφοφορία κακώς αποκαλείται «καθολική». Δεν είναι και δεν μπορεί να είναι καθολική. Δεν είναι δυνατόν να δώσει ικανοποίηση σε κανέναν.

– Η λεγόμενη «καθολική» ψηφοφορία είναι ένα ισχυρό μέσο νάρκωσης της ανθρώπινης δραστηριότητας. Ο λαός, ο υποτιθέμενος «κυρίαρχος», είναι σκλάβος που τον μεθούν με μεγαλόστομα λόγια. Ο ψηφοφόρος είναι ένας άνθρωπος που σκύβει το κεφάλι και διαλέγει αφέντες.

– Το πολιτικό σύστημα είναι παράλογο. Λειτουργώντας αντίθετα από κάθε κανόνα λογικής, δεν μπορεί να δώσει λογικά αποτελέσματα.

– Το πολιτικό σύστημα δεν μπορεί να καταλήξει παρά μόνο:

1ον. Στην καταπίεση ορισμένων ανθρώπων από άλλους και όχι στη μεγαλύτερη ελευθερία για όλους.

2ον. Στην οργάνωση της αγυρτείας.

– Όλοι οι ψηφοφόροι είναι συντηρητικοί, εφόσον η ψήφος τους κατασκευάζει την εξουσία.

– Όσοι απέχουν συνειδητά είναι επαναστάτες εφόσον, εάν κανείς δεν ψήφιζε, η εξουσία θα κατέρρεε.

– Όταν κάποιος ψηφίζει δεν μπορεί να ελπίζει να τοποθετήσει επαναστάτες στην εξουσία, εφόσον η εξουσία είναι από τη φύση της συντηρητική. Το ζήτημα δεν είναι να κατακτήσουμε, αλλά να καταστρέψουμε την εξουσία.

Όσοι λοιπόν αναγνωρίζουν την ελαττωματικότητα της κοινωνίας και θέλουν να την αλλάξουν, πρέπει:

1ον. Να απαλλαγούν από τις προλήψεις που, όπως και η πολιτική πρόληψη, κάνουν τον άνθρωπο συντηρητικό οποιεσδήποτε κι αν είναι οι προθέσεις του.

2ον. Να μελετήσουν, μαζί με όσους ισχυρίζονται ότι τις φέρουν, τις αρχές μιας ορθολογικής κοινωνίας, ώστε να γίνουν συνειδητοί επαναστάτες.

3ον. Να εναρμονίζουν πάντοτε τις πράξεις τους με τις ιδέες τους.

PARAF – JAVAL, 1902

anarchy.gr

Επίθεση με μολότοφ σε κτίριο της KGB στη Λευκορωσία

Επίθεση με μολότοφ έγινε τα ξημερώματα της Δευτέρας 18/10, με στόχο κτίριο που στεγάζει το περιφερειακό τμήμα των υπηρεσιών πληροφοριών της Λευκορωσίας (KGB).

Κανείς δεν τραυματίστηκε στην επίθεση που έγινε από μια ομάδα ατόμων. Το κτίριο, στην πόλη Bobruisk, δεν έπιασε φωτιά. Συνέχεια

Το Sky News σκηνοθετεί συνεντεύξεις με «Ταλιμπάν»

H μητρική εταιρία της Sky News είναι η News Corporation, συχνά αναφέρεται ως News Corp., είναι η τρίτη μεγαλύτερη πολυ-εταιρία media (μετά την The Walt Disney Company και την Time Warner Company) με στοιχεία του 2008, και η τρίτη εταιρία στη διασκέδαση το 2009. Ο πρόεδρος της εταιρίας αυτής και δ. σύμβουλος είναι ο γνωστός Rupert Murdoch.

Συνέχεια

Τα ΔΙΑΓΓΕΛΜΑΤΑ, ο ΕΠΑΡΧΟΣ του ΔΝΤ, της ΕΚΤ και της Ε.Ε. και το «ΨΥΧΙΚΟ» του ΨΥΧΑΡΗ…

Άρχισε τα διαγγέλματα ο Παπανδρέου, ο γνωστός έπαρχος του ΔΝΤ, της Ε.Ε. και της ΕΚΤ στον ελλαδικό χώρο. Ξεκινώντας προχώρησε στην επίταξη του χώρου, που βρίσκεται κάθε φορά το κύριο άρθρο της εφημερίδας το Βήμα της Κυριακής, αφού όπως διαβάζουμε, και ο εκδότης Στ. Ψυχάρης (βοήθεια μας) «εξηγεί», το «Βήμα παραχωρεί σήμερα τον χώρο του κυρίου άρθρου στον Πρωθυπουργό και Πρόεδρο του Πασοκ κ. Γιώργο Παπανδρέου.

Συνέχεια

ΣΥΝΕΛΗΦΘΗ 12ΧΡΟΝΟΣ ΓΙΑ ΛΗΣΤΕΙΑ ΣΤΗΝ ΒΕΡΟΙΑ. ΑΛΛΟΣ ΕΝΑΣ «ΞΕΓΡΑΜΜΕΝΟΣ» ΠΙΤΣΙΡΙΚΑΣ;;;

Ο μικρός μόλις δώδεκα ετών, έσπρωξε 80χρονη, της αφαίρεσε την τσάντα, που περιείχε 610 ευρώ και τράπηκε σε φυγή για να συλληφθεί λίγο πιο μακριά από περαστικούς. Συνελήφθη και ο 59χρονος πατέρας του για  παραμέληση εποπτείας ανηλίκου.

Συνέχεια

ΕΜΠΡΗΣΜΟΣ ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟΥ ΣΤΕΚΙΟΥ ΣΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΡΕΘΥΜΝΟΥ

Μεγάλες καταστροφές προκάλεσε ο εμπρησμός του αυτοδιαχειριζόμενου στέκιου που βρίσκεται στο Πανεπιστήμιο Ρεθύμνου ξημερώματα της Κυριακής.

Συνέχεια

ΠΟΡΕΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΣΥΝΟΔΟ ΤΩΝ ΠΡΥΤΑΝΕΩΝ ΣΤΟ ΡΕΘΥΜΝΟ ΚΑΙ ΜΙΚΡΟΣΥΜΠΛΟΚΕΣ

Το Σάββατο 23 Οκτωβρίου πορεία περίπου 1000 διαδηλωτών ξεκινά από τα ΤΕΙ Ρεθύμνου και κατευθύνεται προς Creta Pallas, όπου πραγματοποιείται η σύνοδος των Πρυτάνεων με την παρουσία της υπουργού παιδείας, χωρίς να σημειωθεί το παραμικρό επεισόδιο.

Συνέχεια

Ομοθυμαδόν το Ελλαδικό κράτος στην καταπολέμηση της «τρομοκρατίας»

Αποστολή κι άλλων εκπαιδευτών δολοφόνων στο Αφγανιστάν

Η σφαγή στο Γκανταμάκ

Η σφαγή στο Γκανταμάκ

Στρατιωτικές δυνάμεις στο Κόσσοβο και στο Αφγανιστάν, εκπαίδευση για την κατασκευή  αποτελεσματικού σώματος κρατικών δολοφόνων και στις δύο περιοχές (και όχι μόνο) είναι μέχρι τώρα η συμμετοχή του ελλαδικού κράτους στον πόλεμο των ΝΑΤΟικών κατά της «τρομοκρατίας», Συνέχεια

Επίθεση σε τράπεζα και σε στόχους ρωσικού ενδιαφέροντος στην Ισπανία

To βράδυ της Τετάρτης 20/10 έγινε επίθεση σε υποκατάστημα της τράπεζας Santander στη νότια Μαδρίτη. Πέτρες πετάχτηκαν και σπάστηκαν τζαμαρίες.

Στην ανακοίνωση ανάληψης ευθύνης που δημοσιεύτηκε στο διαδίκτυο εκφράζεται η αλληλεγγύη στους αναρχικούς κρατούμενους στη Χιλή και γίνεται αναφορά στις σχέσεις της τράπεζας με το Χιλιανό κεφάλαιο.

Την ανακοίνωση υπογράφει η ομάδα «Άγρια Γη».

Στο μεταξύ, στη Βαρκελώνη, το βράδυ της Δευτέρας 18/10 έγιναν επιθέσεις με μπογιές και αυγά στο ρωσικό προξενείο, στα γραφεία των Ρωσικών αερογραμμών και στο Ινστιτούτο ρωσικής γλώσσας και κουλτούρας. Στην ανακοίνωση που εκδόθηκε γι’ αυτή τη δράση γίνεται αναφορά στους συλληφθέντες στις κινητοποιήσεις για την υπεράσπιση του δάσους του Κίμκι στη Μόσχα, και στους συλληφθέντες για την επίθεση με μολότοφ στη ρωσική πρεσβεία της Λευκορωσίας

Δημοσιεύθηκε από Αναρχικό Πυρήνα ΞΑΝΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

Το θράσος του εξουσιαστικού συρφετού δεν έχει όρια

Δε τους φτάνει η συνεχιζόμενη εξαθλίωση της πλειονότητας των κοινωνικών ομάδων, που ονομάζονται και μη προνομιούχοι, τους ζητάνε τώρα και να αυτοταπεινωθούν στηρίζοντας και επικυρώνοντας την λεηλασία της ζωής και της αξιοπρέπειας τους δια μέσου της εκλογικής διαδικασίας.

Αφού κατασκεύασαν τον όρο και την τεχνική της δημοκρατίας και χρησιμοποιώντας την καθαρά για να καλύψουν την ουσία της κυριαρχίας και του κεφαλαίου, τον έλεγχο της καθημερινής  ζωής και τη ρύθμιση των αξιών που αυτοί όρισαν, μας καλούν να την επιβεβαιώσουμε με την στάση μας για μια ακόμη φορά.

Αυτή τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή, που η κυριαρχία έχει εξαπολύσει κατά μέτωπο επίθεση στην κοινωνία, το «ΔΕΝ ΨΗΦΙΖΩ» δεν είναι απλά ένα καπρίτσιο, δεν είναι μέσο διαπραγμάτευσης νέων όρων υποδούλωσης, είναι άποψη ευθύνης για τη πρόοδο των ανθρώπινων κοινωνιών.

Δεν πρέπει να είναι κάτι πρόσκαιρο αλλά η ουσία της δημιουργίας και της αναβάθμισης της κοινωνικής ευαισθησίας. Σημείο ανάδειξης της ανθρώπινης κοινωνικότητας μακριά από προσωπικές σκοπιμότητες και επιδιώξεις.

Γι’ αυτό το λόγο, πρέπει να ξεφύγει από τη λογική της «ΑΠΟΧΗΣ»  που στην ουσία αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο επαναδιαπραγμάτευσης σε μελλοντική εκλογική διαδικασία και δεν εξαφανίζει μια και καλή, για πάντα, την νοοτροπία του, περιστασιακού πάντα, συμφέροντος. Απέχοντας απλά, χωρίς τη συνειδητοποίηση της δύναμης που κρύβει μια κοινωνία για ανατροπή των κρατικών επιλογών εκ μέρους της, καταλήγουμε στη εδραίωση πελατειακών σχέσεων με το  κράτος. Μπορεί όσοι απέχουν της εκλογικής διαδικασίας  να είναι ένα ποσοστό από το οποίο οι εξουσιολάγνοι επιθυμούν να πάρουν με το μέρος τους ένα  κομμάτι του, δεν δηλώνει όμως γι’ αυτούς ότι είναι ένα συμπαγές, ομοιόμορφο και πολιτικά  συνειδητοποιημένο ρεύμα.

Επομένως γίνεται αυτονόητο ότι χρειάζεται να εμπλουτιστεί και να ολοκληρωθεί η έννοια της αποχής, με μια πάγια αντικρατική αντίληψη και να μετουσιωθεί σε ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ. Απεργία συμμετοχής, με πλήρη συνείδηση, σε αυτή την ανήθικη διαδικασία επιλογής των «αρχόντων». Δε χρειάζεται να δημιουργηθεί μια ακόμη κατηγορία παράσιτων που θα αποφασίζουν για τους πολλούς, θα υπερασπίζονται τα προσωπικά τους συμφέροντα για να έχουμε να κρίνουμε στο μέλλον. Επιβάλλεται να μην επιτρέπεται σε τέτοια καρκινώματα να αποκτούν λόγο και δράση στην πορεία των ανθρώπινων ομάδων. Απεργώντας εκλογικά μπαίνει, κατά κάποιο τρόπο, φρένο στην ενεργή συμμετοχή νέων παράσιτων αλλά κυρίως  δεν συνεργούμε στην αλλαγή και την ανανέωσή τους στην κοινωνική πραγματικότητα. Ακόμη, μπαίνει φρένο και στον εκβιασμό της επιλογής του χειροτέρου δυνατού ή του λιγότερου κακού…

Αρνούμενοι ως αναρχικοί εξ ορισμού την έννοια της διακυβέρνησης, σε καμιά περίπτωση δεν μπορούμε να πάρουμε μέρος σε αυτό το πανηγύρι. Αναζητώντας τις ρίζες της πανανθρώπινης ελευθερίας δεν επιτρέπουμε σε κανέναν να παίρνει αποφάσεις στο όνομά μας και πόσο μάλλον σε όλα αυτά τα κομματικά κατασκευάσματα, που βρωμούν απανθρωπιά και κτηνωδία.

Πελοπίδας