Γιατροί, «γύψοι» και τεχνο-κρατισμός

«Εντυπωσιακή» ήταν η τοποθέτηση της Μ. Ξαφά σε χθεσινή πρωινή εκπομπή ραδιοφωνικού σταθμού.

Ούτε λίγο ούτε πολύ, είπε πως έχουμε να κερδίσουμε από το «σταθεροποιητικό πρόγραμμα».

Εννοείται πως δεν διευκρίνισε ποιοι ακριβώς θα κερδίσουν. Αλλά γι’ αυτό, δεν χρειάζονται και πολλές εξηγήσεις. Σε όλους είναι γνωστό ποιοι θα κερδίσουν και τίνος τα συμφέροντα θα εξυπηρετηθούν.

Οπότε, όλες αυτές οι τσιριτσάντζουλες τόσους μήνες τώρα είχαν τουλάχιστον δυο εμφανείς σκοπούς:

Από τη μια να κερδηθεί χρόνος ώστε, μέσα από τη διαρκή επανάληψη και την κινδυνολογία, να αρχίσουν να χωνεύουν οι σύγχρονοι σκλάβοι τους όρους για το βαρύ φορτίο που έχουν ετοιμάσει γι’ αυτούς οι κρατούντες και από την άλλη για να μπορέσει να βρεθεί ο απαραίτητος χρόνος ανάμεσα στις διάφορες μερίδες της κυριαρχίας ώστε να συμφωνήσουν στους όρους που θα οδηγήσουν στην κατασκευή του «μηχανισμού στήριξης». Με άλλα λόγια, την επέκταση των ενοποιητικών διαδικασιών της κυριαρχίας, αφού το ΔΝΤ –ανεξάρτητα από το «ποσοστό» συμμετοχής– «βάζει πόδι» στα πράγματα και με αυτό τον τρόπο.

Πρόκειται για μια κατάσταση που είχε σχεδιαστεί προ πολλού. Αλλά όπως συμβαίνει σε όλες αυτές τις περιπτώσεις των σχεδιασμών που κάνουν οι κυρίαρχοι υπάρχουν πολλές συμπτώσεις συμφερόντων αλλά και πολλοί ανταγωνισμοί. Μοχλός για τις ενοποιητικές διαδικασίες της κυριαρχίας γίνεται το Ελλαδικό κράτος, που έχει μεγάλα συμφέροντα. Αλλά πρώτιστος και καθοριστικός στόχος του είναι να εκμηδενίσει την κοινωνική ανυπακοή και τις αντιστάσεις των ανθρώπων αυτής της περιοχής που διατηρούν μια μακρόχρονη παράδοση αντιστάσεων, ανυπακοής και εξεγέρσεων. Οι δε πασοκικοί διαχειριστές έχουν αποδείξει πόσο αδίστακτοι είναι.

Μπορεί η Ξαφά να μην θεωρεί το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο μπαμπούλα, αφού είναι σάρκα από τη σάρκα του και ψυχρόαιμο από τα ψυχρόαιμά του. Όμως το ΔΝΤ χρησιμοποιείται σαν μέσο πειθαναγκασμού των ανθρώπων.

Η επίθεση που έχουν εξαπολύσει οι εξουσιαστές-εκμεταλλευτές, αυτή την περίοδο, είναι τρομακτικά βίαιη: Περικοπές, μειώσεις μισθών και συντάξεων, απολύσεις, διάλυση του κοινωνικού χώρου όπως τον είχαμε γνωρίσει τις τελευταίες δεκαετίες, αύξηση των μέτρων και των μηχανισμών ελέγχου και καταστολής. Και έπεται συνέχεια…

Το κράτος εκμεταλλεύεται κάθε δυνατότητα που του δίνεται: Τη συναίνεση των υπολοίπων μερίδων της πολιτικής εξουσίας, αλλά και τις ατελέσφορες κινήσεις και διαδικασίες που αναπτύσσονται μέσω των κατά καιρούς, «ριζοσπαστικών», ρεφορμιστικών ή επαναστατικών «υποκειμένων». Και προχωρά…

Όμως, δεν είναι και η καλύτερη στιγμή να μιλά κάποιος, αναφερόμενος στο ΔΝΤ, για γιατρούς που καλούνται να θεραπεύσουν. Τέτοιες αναφορές θυμίζουν τις «ιατρικές επεμβάσεις» του κράτους με γιατρούς τους συνταγματάρχες και τους γύψους που φόρεσαν. Τώρα αυτοί έχουν αντικατασταθεί από τους γιατρούς-τεχνοκράτες του ΔΝΤ (κι όχι μόνο απ’ αυτούς). Κι αυτοί οι τεχνοκράτες τύπου Ξαφά και Σία είναι το πιο αποτρόπαιο, ψυχρό και εγκληματικό κατασκεύασμα της κυριαρχίας

Κι όλα αυτά καθώς σε λίγες μέρες συμπληρώνονται 43 χρόνια από την εγκαθίδρυση του καθεστώτος της δικτατορίας της 21ης Απριλίου με τους συνταγματάρχες. Είναι ένα γεγονός που λίγοι θα το θυμηθούν. Άλλωστε, ανήκει σε προηγούμενες μεθόδους καταστολής, καθυπόταξης και εξόντωσης των ανθρώπων. Τώρα οι κρατούντες έχουν βρει πιο βελτιωμένα εργαλεία…

Το ζήτημα που μπαίνει απ’ τη πλευρά των αγωνιζόμενων ανθρώπων είναι ευδιάκριτο: Να αντιμετωπίσουν την επίθεση της εξουσίας όχι στη μερικότητα της, αλλά με απελευθερωτικούς συνολικά όρους και να ξεπεράσουν τις αναποτελεσματικές συνταγές και μεθόδους δράσης, που αναπαράγουν την εξουσιαστική λογική και που οδηγούν νομοτελειακά σε επαναλαμβανόμενα καταστροφικά αποτελέσματα.

Όπερ δει δείξαι…

(Δημοσιεύτηκε από Συσπείρωση Αναρχικών)
Both comments and trackbacks are currently closed.